Александр Тернер: британдық музыкант және Arctic Monkeys тобының жетекшісі

Кіріспе

Британдық музыкант (туған жылы 1986)

Александр Дэвид Тернер (6 қаңтар 1986 жылы туған) – ағылшын музыканты. Ол Arctic Monkeys рок-тобының фронтмені, жетекші әншісі және ән жазушысы. Тернер реалистік тұрмыстық суреттемелерден сюрреалистік сөз ойындарына дейінгі лирикасымен танымал, ол музыка сыншылары мен тыңдармандар тарапынан жоғары бағаланды. Тернердің студиялық альбомдарының біреуін қоспағанда, барлығы Ұлыбритания альбомдар тізілімінің төбесінде болды. Ол жеті рет «Брит» сыйлығын, «Айвор Новелло» сыйлығын және «Меркурий» сыйлығын, сондай-ақ тағы да басқа марапаттарды жеңіп алды. Тернер 15 жасында үш досымен 2002 жылы Arctic Monkeys тобын құрды. Олардың тұңғыш альбомы «Whatever People Say I Am, That's What I'm Not» (2006) британдық тарихындағы ең жылдам сатылған тұңғыш альбом атанды, ал топтың бесінші студиялық альбомы «AM» (2013) «Rolling Stone» журналының «Барлық уақыттың 500 үздік альбомы» және басқа да тізімдерге енді. Топ шөлдік рок, инди-поп, R&B және лаунж музыкасымен тәжірибе жасады. 2007 жылы Майлз Кейнмен бірлесіп The Last Shadow Puppets тобын құрды, олар екі оркестрлік поп-альбом шығарды: «The Age of the Understatement» (2008) және «Everything You've Come to Expect» (2016). Тернер «Submarine» (2010) көркем фильміне акустикалық саундтрек жазды, ол оның жеке дебюттік кеңейтілген ойнату тізімі (EP) ретінде де танылды. Ол Александра Савиордың «Belladonna of Sadness» (2017) тұңғыш альбомын бірлесіп жазып, продюсерлік етті.

Ерте өмір

Александр Дэвид Тернер 1986 жылғы 6 қаңтарда Шеффилд қаласында орта мектеп мұғалімдері Пеннидің (қызметтік аты Друс) жалғыз баласы ретінде дүниеге келді. Ол Шеффилдтің Хай Грин елді мекенінде өсті. Ол ата-анасының «мүлдем әртүрлі ортадан» екенін айтты; анасы, Букингемширдегі Амершам қаласынан, неміс тілін оқытқан және «тілге құмар» болған. Әкесі – Шеффилдтік, Тернердің ата-анасы екеуі де музыканы жақсы көретін, ал оның алғашқы музыкалық естеліктері The Beatles және The Beach Boys тобына байланысты. Көлікпен саяхат кезінде анасы Led Zeppelin, Дэвид Боуидің музыкасын қояр еді. Әкесі джаз және свинг музыкасының, әсіресе Фрэнк Синатраның жанкүйері болды, және ол үлкен ансамбльдерде саксофон, труба және фортепианода ойнаған. Тернердің өзі әкесінен үй клавиатурасында бірнеше гаммаларды үйреніп, сегіз жасқа дейін фортепиано сабақтарын алды. Бес жасынан бастап Тернер көршісі Мэтт Хелдерспен бірге өсті; олар бастауыш мектепте, орта мектепте және колледжде бірге оқыды. Бастауыш мектептің бітіру салтанатында Тернер мен Хелдерс басқа достарымен бірге Oasis тобының «Morning Glory» әнін пантомима арқылы орындады. Хелдерс Лиам Галлахердің рөлін сомдады, ал Тернер бас-гитарада ойнағандай болды, аспап ретінде теннис ракеткасын пайдаланды. Олар Энди Николсонмен орта мектепте танысты, және үш дос Dr. Dre, Wu-Tang Clan сияқты хип-хоп әртістерін ұнататынынан бірікті. Әкесі Тернер 15 жасқа келгенде оған мектеп гитарасын «бірнеше аккордтарды» үйрену үшін берді.

Тернер 1997 жылдан 2002 жылға дейін Стоксбридж орта мектебінде білім алды. Бұрынғы мұғалімі Марк Коулман оны «жарық» және «көпке таныс» студент ретінде сипаттады, ол музыкадан гөрі спортта жақсы нәтижелер көрсетті. Оның ағылшын тілі мен драма пәнінің мұғалімі Саймон Бейкер оны «өте тартымды» және «сәл ерекше» ақылды оқушы ретінде еске алды. Үйде кітаптар болғанымен, Тернер үнемі оқымайтын және өзінің жазғандарын басқалармен бөлісуге ұялатын. Дегенмен, оған ағылшын тілі сабақтары ұнады. Тернер 2002 жылдан 2004 жылға дейін Барнсли колледжінде оқыды. «Математикадан қашып құтылу» мүмкіндігін пайдаланып, ол университетке түсу үшін қажетті «маңызды» пәндерді көп таңдамады.

Алғашқы жылдары және құрылуы

15 жасында Тернердің демалыс күндері қыздармен және достарымен бірге сидр ішумен өтті. Мектептегі досы Джо Карналл Тернердің әлеуметтік ортада "әрқашан тыныш" болғанын айтады. Достары топтар құрып, тікелей эфирде ойнай бастағаннан кейін, Тернер, Хелдерс және Николсон 2002 жылдың ортасында Arctic Monkeys тобын құруға шешім қабылдады. Николсонның сөзіне қарағанда, Тернердің үйде музыкалық аспаптары болған және әкесі музыка мұғалімі болғандықтан, музыканың негіздерін жақсы білген. Хелдерс барабандық аспап жинағын сатып алды, ал Тернер Николсонға бас-гитара үйренуді ұсынды және басқа мектепке баратын көршісі Джейми Кукты гитарада ойнауға шақырды. Хелдерс Тернерді өлең жазуға ең лайықты кандидат деп есептеді – "Оның сөздерге құштарлығы бар екенін білдім" – және ол біртіндеп әндерін топтастарымен бөлісе бастады. Тірі концертке дейін топ бір жыл бойы Тернердің гаражында репетиция жасады. Концерттік бағдарламаның бір бөлігі жазылған, онда төрт авторлық ән мен The Beatles, The White Stripes, The Undertones және The Datsuns топтарының әндерінен төрт кавер нұсқасы болды. 2003 жылдың жазында Тернер Йорк және Ливерпульде жеті концертте фанк-тобы Judan Suki үшін ритм-гитарист ретінде өнер көрсетті, бұл топтың жетекші вокалисі Джон МакКлурмен автобуста танысқаннан кейін болды. Сол тамызда, Шеффилдтегі 2fly студиясында Judan Suki тобымен демо жазба жасаған кезде, Тернер Алан Смиттен Arctic Monkeys тобының демосын жазуға рұқсат сұрады. Смит келісіп, "олардың әлдебір ерекшелігі бар екенін ойлады. Мен Алексті алғашқы жазбада американдық акцентпен ән салғаны үшін сөктім". Смит арқылы танысқандардың нәтижесінде топқа менеджерлер – Джефф Баррадейл мен Ян МакЭндрю қосылды. Олар 2003 және 2004 жылдары Смит пен Arctic Monkeys тобына көптеген үш әндік демо жазбаларын жасауға қаржы жұмсады. Смит еске алады, Тернер студиялық сеанстар кезінде тыныш және байқағыш болды: "Студияға кім болса да, ол бірдеңе айтудан бұрын отырып, оларды тыңдайтын". Баррадейл топты Шотландия, Мидлендс және Англияның солтүстігіндегі концерт алаңдарымен таныстырып, олардың концерттік топ ретіндегі беделін қалыптастырды. Жастар "Beneath the Boardwalk" демо-жинағын онлайн режимінде бөлісе бастады. 2004 жылдың ортасында колледжді бітіргеннен кейін Тернер бір жылға тоқтап, барлық күшін топқа жұмсады. Ол Шеффилдтегі The Boardwalk музыкалық клубында бармен болып жұмыс істеді. Ол жерде ол музыкант Ричард Хоули және ақын Джон Купер Кларк сияқты белгілі тұлғалармен танысты. 2004 жылдың соңында Arctic Monkeys тобының тыңдаушылары олардың әндерін орындағанда бірге айта бастады, ал "I Bet You Look Good on The Dancefloor" (бұрын Bet You Look Good on The Dancefloor деп аталған, өйткені ол кезде Beneath the Boardwalk нұсқасы болды) әні BBC Radio 1 арнасында Зейн Лоудан ойнатылды.

At the age of 15, Turner's weekends revolved around girls and drinking cider with his friends. Joe Carnall, a schoolfriend, has said Turner was "always the quiet one" in their social circle. After friends began forming bands and playing live, Turner, Helders, and Nicholson decided to start Arctic Monkeys in mid 2002. According to Nicholson, Turner already had "instruments about the house" and was conversant in the basics of musicianship because of his father's job as a music teacher. Helders bought a drum kit, while Turner suggested that Nicholson learn bass guitar, and invited Jamie Cook, a neighbour who attended a different school, to play guitar. Helders considered Turner the obvious candidate for lyricist – "I knew he had a thing for words" – and he gradually began to share songs with his bandmates. Before playing a live show, the band rehearsed for a year in Turner's garage The set, which was partly recorded, comprised four original songs and four cover versions of songs by the Beatles, the White Stripes, the Undertones, and the Datsuns. In the summer of 2003, Turner played seven gigs in York and Liverpool as a rhythm guitarist for the funk band Judan Suki, after meeting the lead singer Jon McClure on a bus. That August, while recording a demo with Judan Suki at Sheffield's 2fly Studios, Turner asked Alan Smyth if he would produce an Arctic Monkeys demo. Smyth obliged and "thought they definitely had something special going on. I told Alex off for singing in an American voice at that first session." An introduction by Smyth led to the band acquiring a management team, Geoff Barradale and Ian McAndrew. They paid for Smyth and Arctic Monkeys to record numerous three song demos in 2003 and 2004. Turner was quiet and observant during studio sessions, remembered Smyth: "Whenever anyone popped in the studio, he would sit and listen to them before he would say anything." Barradale drove the band around venues in Scotland, the Midlands, and the north of England to establish their reputation as a live band. and fans began sharing the unofficial Beneath the Boardwalk demo compilation online. After finishing college in mid 2004, Turner took a year out to focus on the band He began working part time as a bartender at the Sheffield music venue The Boardwalk. There, he met well known figures including musician Richard Hawley and poet John Cooper Clarke. By the end of 2004, Arctic Monkeys' audiences were beginning to sing along with their songs and the demo of "I Bet You Look Good on The Dancefloor" (then called Bet You Look Good on The Dancefloor, as it was then the Beneath the Boardwalk version) was played on BBC Radio 1 by Zane Lowe.

Ұлттық атаққа көтерілу

Арктикалық маймылдар 2005 жылдың басында еліміздің назарына түсті. Олар алғаш рет сәуір айында ұлттық газетте есімдері тілінген, Daily Star газетінің тілшісі оларды «биылғы жылдың ең қызықты тобы» деп сипаттады. Мамыр айында «Fake Tales of San Francisco» синглі бар EP шығарды да, көп ұзамай бүкіл ел бойынша алғашқы гастрольдік сапарына шықты. Маусым айында сауда-саттық күресінің қалың бұлтында Arctic Monkeys Domino Recording Company тәуелсіз лейблімен келісім шарт жасасты. Джеймс Форд пен Майк Кроссимен алғашқы жұмыстардан кейін, олар Линкольнширдің ауылдық аймағында продюсер Джим Эббиспен бірге альбом жазды. Arctic Monkeys тобының тұңғыш альбомы «Whatever People Say I Am, That's What I'm Not» 2006 жылдың қаңтар айында жарық көрді және Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты. Тернердің Шеффилдтегі жастардың түнгі өмірін суреттейтін өлеңдері жоғары бағаланды. The New York Times газетінен Келефа Саннех былай деп жазды: «Тернердің өлеңдерін күтуге және оларды жаттауға тұрарлық. Оның солтүстік Англия жастарының мәдениетін романтизацияламай немесе оларға немқұрайлы қарамай бейнелеу қабілеті таң қалдырады». Музыкалық жағынан, The Guardian газетінен Алексис Петридис альбомның соңғы бес жылдағы гитаралық топтардың ықпалында болғанын атап өтті. Бұл британдық музыка тарихында ең жылдам сатылған тұңғыш альбом болды және мәдени құбылысқа айналды. Тернер британдық баспасөздерде «бір буынның дауысы» деп мақталып, олардың мақтанышын жоққа шығарды. Кук олардың мақсаты «The Clash сияқты өсу» екенін айтты. Олардың бастапқы кезеңі өте қарапайым, панк-рок стилінде болды. Содан кейін олар дамып, көптеген бағыттарға бұрылды. Біз де осыны қалаймыз. Альбом шыққаннан кейін екі ай өткен соң, Тернер Шеффилдтен шабыт алған әндер жазу «жабық кітапқа» айналғанын мәлімдеді: «Біз алға жылжып, басқа нәрселер туралы ойлаймыз». Көп жылдар өткен соң Тернер сол кездегі назардың өзін «біршама қорқынышқа немесе күйбеңге» бітіргенін айтты: «Біз көптеген адамдарды сыртқа шығардық, тек біршама бақылауды сақтауға тырыстық». Топ көптеген жарнамалық мүмкіндіктерді қабылдамады және жаңа материалды тез шығарды – сәуір айында бес тректен тұратын «Who the Fuck Are Arctic Monkeys?» EP-і, ал тамыз айында «Leave Before the Lights Come On» жеке синглі жарық көрді. Сол жазда топ «шаршағандықтан» гастрольдік үзіліс жасаған Николсонды балалық шақтағы тағы бір досы Ник О’Мэллимен ауыстыру туралы шешім қабылдады. Николсонға топ отырысында хабарланды, онда «Ал сөйледі». Тернер мен Николсон екі жыл бойы сөйлеспеді, бірақ кейіннен достығын қалпына келтірді. Arctic Monkeys тобының екінші альбомы «Favourite Worst Nightmare» 2007 жылдың сәуірінде, дебютінен бір жылдан кейін жарық көрді. Оны Лондонда Майк Кросси мен Джеймс Форд өндірді. 2020 жылға қарай Форд Тернердің барлық келесі жобаларын өндірді. Әннің мәтіні атақ-даңқ, махаббат және қайғы-қасірет туралы. Тернердің сол кездегі әйелі Йоханна Беннетт «Fluorescent Adolescent» әнінің авторы ретінде көрсетілді. Pitchfork журналынан Марк Хоган атаққа қатысты әндерге қызығушылық танытпағанмен, альбомда Тернердің «көрнекті бейнелеуге арналған әдеттегі сыйы» көрсетілгенін және «жаңа эмоционалдық тереңдік» зерттелгенін айтты. Альбом коммерциялық сәттілікке жетіп, Ұлыбританияда бірінші орынға ие болды, ал Arctic Monkeys 2007 жылдың жазында Гластонбери фестивалінде бас орындаушы болды. Сол жылы Тернер басқа суретшілермен де жұмыс істей бастады. Ол рэпер Диззи Раскалмен Arctic Monkeys тобының «Temptation» B-жағында жұмыс істеді, оның нұсқасы Раскалдың «Maths and English» альбомында да болды. Ол Reverend and The Makers тобының тұңғыш альбомындағы үш әнді жазды «The State Of Things», қысқа уақыт бойы Шеффилдтегі пәтерде фронтмен Джон МакКлюрмен бірге болғаннан кейін. Шеффилдтің тағы бір әншісі Ричард Хоули «Арктикалық маймылдардың» «Bad Woman» B-жағында өнер көрсетті және Ричард Айоаде режиссерлік еткен концерттік фильмнің бөлігі ретінде Манчестер Аполлода топпен бірге өнер көрсетті. Тернер Arctic Monkeys тобының 2009 жылдың тамызында шыққан үшінші альбомы «Humbug»-ті топтың мансабындағы «маңызды бұрылыс нүктесі» деп сипаттады. Олар Джошуа Триге, Калифорнияға тас дәуірінің Куинз тобының продюсері Джош Хомммен жұмыс істеуге барды; бұл топтың студияда ұзақ уақыт жұмыс істеген алғашқы тәжірибесі болды. Хомм альбомның ауыр дыбысын топтың өздері бастағанын, ал Тернерді гитараның ұзын сололарын қабылдауға және өзінің жаңадан тапқан «crooning» ән салатын стилін дамытуға шақырды. The Guardian газетінен Алексис Петридис кейбір әндердің мәтіндерін «байланыс орнату үшін тым қиық» деп тапса да, ол топтың «өсуге деген ықыласына» таң қалды. Ол «Cornerstone» әнін «Тернердің не істей алатынын жарқыратып көрсетеді: жоғалған махаббаттың керемет тапқыр, әсерлі ескерткіші» деп сипаттады. Pitchfork журналынан Джо Тангари альбомды «топтың әндер жазу қабілетін заңды түрде кеңейту» деп бағалады және «Cornerstone» әнін басты жетістік деп атады. Ұлыбританиядағы «Humbug» турнесінен үзіліс жасаған кезде Тернер Ричард Хоулимен бірге Лондондық қайырымдылық концертінде сахнаға шығып, жеті әнді орындады. Хомм Арктикалық маймылдар тобымен Калифорниядағы Пионертаун қаласында тікелей өнер көрсетті. Тернер Arctic Monkeys тобының төртінші альбомын «Suck It and See» Нью-Йоркте жазды және оның әріптестерімен бірге Лос-Анджелесте Джеймс Фордпен бірге жазу сессияларына қатысты. Pitchfork журналынан Марк Хоган альбомның «қоңыр инди-поп балладаларын» және «бұлшық етті глэм-рок» стилін ұнатып қалды. The Guardian газетінен Алексис Петридис Тернердің жаңа лирикалық стилінің «тығыз, Диланеск тілдік ойындарына оңай жете бермейтінін» айтты. «Көп жағдайда ол оны орындай алады. Өте әдемі құрастырылған фразалар мен терең ойлар бар». Ричард Хоули «You and I» B-жағын бірлесіп жазып, әнмен бірге Париждегі Олимпияда өнер көрсетті. Тернер Нью-Йоркте Элвис Костелломен бірге сахнаға шығып, «Lipstick Vogue» әнін орындады.

Arctic Monkeys came to national attention in early 2005. They received their first mention in a national newspaper in April, with a Daily Star reporter describing them as "the most exciting band to emerge this year". They self released an EP, featuring the single "Fake Tales of San Francisco", in May and commenced their first nationwide tour soon afterwards. In June, in the midst of a bidding war, Arctic Monkeys signed to the independent label Domino Recording Company. After initial sessions with James Ford and Mike Crossey, they recorded an album in rural Lincolnshire with producer Jim Abbiss. Whatever People Say I Am, That's What I'm Not, Arctic Monkeys' debut album, was released in January 2006, and debuted at number one on the UK Albums Chart. Turner's lyrics, chronicling teenage nightlife in Sheffield, were widely praised. Kelefa Sanneh of The New York Times remarked: "Mr. Turner's lyrics are worth waiting for and often worth memorizing, too He has an uncanny way of evoking Northern English youth culture while neither romanticizing it nor sneering at it." Musically, Alexis Petridis of The Guardian noted that the album was influenced by guitar bands "from the past five years Thrillingly, their music doesn't sound apologetic for not knowing the intricacies of rock history." It was the fastest selling debut album in British music history and quickly became a cultural phenomenon. Turner was hailed by British press outlets as "the voice of a generation". The band dismissed the hype, with Cook saying their goal was "to be able to grow like The Clash. When they started, it was a very basic, punky record. Then they started to take off and move in lots of directions. That's what we want." Less than two months after the album's release, Turner declared that Sheffield inspired songwriting was "a closed book": "We're moving on and thinking about different things." Years later, Turner said that the attention during this period made him "a bit frightened or nervous": "We shut a lot of people out, just to try to keep some sort of control." The band turned down many promotional opportunities and quickly released new material – a five track EP Who the Fuck Are Arctic Monkeys? in April, and a stand alone single, "Leave Before the Lights Come On", in August. That summer, the band made the decision to permanently replace Nicholson, who had taken a touring break due to "fatigue", with Nick O'Malley, another childhood friend. Nicholson was informed at a band meeting, during which "Al did the speaking." Turner and Nicholson stopped speaking for two years but later repaired their friendship. Arctic Monkeys' second album, Favourite Worst Nightmare, was released in April 2007, just over a year after their debut. It was produced in London by Mike Crossey and James Ford. As of 2020, Ford has produced every subsequent Turner project. Lyrically, the album touches on fame, love, and heartache. Johanna Bennett, Turner's then girlfriend, was credited as a co writer on "Fluorescent Adolescent". While uninterested in the songs concerning fame, Marc Hogan of Pitchfork said the album displayed Turner's "usual gift for vivid imagery" and explored "new emotional depth". The album was a commercial success, debuting at number one in the UK, while Arctic Monkeys headlined Glastonbury Festival in the summer of 2007. Also that year, Turner began to collaborate with other artists. He worked with rapper Dizzee Rascal on the Arctic Monkeys B side "Temptation", a version of which also featured on Rascal's album Maths and English. He co wrote three songs on Reverend and The Makers' debut album The State Of Things, after briefly sharing a Sheffield flat with the frontman Jon McClure. Another Sheffield singer, Richard Hawley, featured on the Arctic Monkeys' B side "Bad Woman" and performed with the band at the Manchester Apollo, as part of a concert film directed by Richard Ayoade. Turner has described Arctic Monkeys' third album, Humbug, released in August 2009, as "a massive turning point" in the band's career. They travelled to Joshua Tree, California to work with producer Josh Homme of Queens of the Stone Age; it was the band's first experience of working in a studio for an extended period of time. Homme has said the album's heavier sound was initiated by the band themselves, while he encouraged Turner to embrace longer guitar solos and to develop his newfound "crooning" style of singing. While Petridis of The Guardian found some lyrics "too oblique to connect", he was impressed by the band's "desire to progress". He described "Cornerstone" as a "dazzling display of what Turner can do: a fabulously witty, poignant evocation of lost love." Joe Tangari of Pitchfork felt the album was a "legitimate expansion of the band's songwriting arsenal" and described "Cornerstone" as the highlight. During a break in the UK Humbug tour, Turner joined Richard Hawley on stage at a London charity concert, and played a seven song acoustic set. Homme joined Arctic Monkeys for a live performance in Pioneertown, California. Turner wrote Arctic Monkeys' fourth album, Suck It and See, in New York and met up with his bandmates and James Ford for recording sessions in Los Angeles. Marc Hogan of Pitchfork enjoyed the album's "chiming indie pop balladry" and "muscular glam rock". Petridis of The Guardian remarked that Turner's new lyrical style of "dense, Dylanesque wordplay is tough to get right. More often than not, he pulls it off. There are beautifully turned phrases and piercing observation." Richard Hawley co wrote and provided vocals for the B side, "You and I", and performed the song with the band at the Olympia in Paris. Turner joined Elvis Costello on stage in New York to sing "Lipstick Vogue".

Халықаралық жетістік

2012 жылы Arctic Monkeys Лос-Анджелесте орналасқан, Тернер мен Хелдерс бір үйде тұрды. Arctic Monkeys 2012 жылдың басында Black Keys тобының концертінде АҚШ-қа гастрольдік сапарға шықты. Бұрын олар Oasis және Queens of the Stone Age топтарының жекелеген концерттерінде құлпынай ретінде өнер көрсеткенімен, бұл топтың тұңғыш рет қолдаушы топ ретінде гастрольде болуы еді. Турнеге дайындық ретінде «R U Mine?» жеке синглын шығарды. Сол жылы Arctic Monkeys «I Bet You Look Good on the Dancefloor» әнін және The Beatles тобының «Come Together» әнін 2012 жылғы Лондон жазғы Олимпиадасының ашылу салтанатында орындады. 2013 жылдың басында Тернер Queens of the Stone Age тобының «If I Had a Tail» әніне қосымша вокалмен үн қосты және Miles Kane-нің «Get Right» әніне бас-гитарада ойнады. Arctic Monkeys маусым айында Гластонбери фестивалінде екінші рет бас рольде өнер көрсетті. «AM» альбомы 2013 жылдың қыркүйегінде жарық көрді. Pitchfork журналынан Райан Домбал альбомның «нашар 3-те түнгі ойлармен» айналысатынын, сондай-ақ «T. Rex-тің биі, Bee Gees-тің қосымша вокалы, Rolling Stones-тың R&B және Black Sabbath-тың монстр рифтерін» жаңғыртуға қол жеткізгенін айтты. The Guardian басылымынан Фил Монгредин оны «дебютінен бері олардың ең үйлесімді, ең қанағаттандырарлық альбомы» деп сипаттады: «Тернер өзінің терең мәнді лирика жазу қабілетін жоғалтпағанын дәлелдеді». Arctic Monkeys бұл альбомды АҚШ-та кеңінен насихаттады, бұл бұрынғы альбомдардың жарнамалық кампанияларынан өзгеше болды, өйткені Хелдерстің айтуынша, олар радиода жарнамалаудан бас тартқан: «Сол кезде неге екенін тіпті түсіндіре алмас едік. Жастардың жабайы мінезі». «Tranquility Base Hotel & Casino» альбомы, Arctic Monkeys-тің алтыншы альбомы, 2018 жылдың мамырында жарық көрді. Менеджерінен 30 жылдығына сыйлық ретінде Steinway Vertegrand фортепианосын алғаннан кейін Тернер ғарыш тақырыбындағы альбомды «лаунж кейіпкері» тұрғысынан жазды. Ол үйде, жалғыз және кейін Хелдерспен бірге демо жазбаларын жазды, ал 2017 жылдың басында оларды Кукпен бөлісті. Кук бастапқыда бағыттың өзгеруіне таңқалды, бірақ ол «оның тапқан нәрсесіне қатты қуанды». 2017 жылдың ортасына қарай барлық топ Тернер мен Джеймс Форд продюсерлік еткен жобаны Лос-Анджелесте және Францияда жазды. Альбом шыққаннан кейін, Rolling Stone журналынан Джона Вайнер «Tranquility Base» альбомын «әлеуметтік дүрбелең мен дағдарыс кезеңдерінде ойын-сауықтың рөлі туралы қызықты, ерекше альбом» деп сипаттады. Pitchfork журналынан Джаз Монро оны «қазіргі қоғамның негіздерін сынаған әуенді және шебер сатира» деп жариялады. Альбом Тернердің Ұлыбританиядағы мансабындағы сегізінші бірінші орынға ие болды. Топ 2018 жылдың мамырынан 2019 жылдың сәуіріне дейін альбомды гастрольде көрсетті. Келесі альбом үшін ауыр гитара рифтерін жазуға сәтсіз тырысқаннан кейін Тернердің ән жазу стилі 2022 жылдың қазан айында шыққан Arctic Monkeys-тің жетінші студиялық альбомы «The Car» альбомында ұқсас тыныш тонды қабылдады. Альбомда Тернердің бірлесіп ұйымдастырған скрипкалық секциясы бар, ал оның «There'd Better Be a Mirrorball» жетекші синглына Тернердің бірлесіп түсірген видеоклипі ілеседі. 2023 жылы топ үшінші рет Гластонбери фестивалінде бас рольде өнер көрсетті, өйткені Тернерге бірнеше күн бұрын жедел ларингит диагнозы қойылған.

By 2012, Arctic Monkeys were based in Los Angeles, with Turner and Helders sharing a house. Arctic Monkeys toured the US as the support act for the Black Keys in early 2012. While they had previously opened for Oasis and Queens of the Stone Age at one off shows, it was the band's first time to tour as a supporting act. They released "R U Mine?" as a standalone single in preparation for the tour. Later that year, Arctic Monkeys performed "I Bet You Look Good on the Dancefloor" and a cover of "Come Together" by the Beatles at the 2012 London Summer Olympics opening ceremony. In early 2013, Turner provided backing vocals for the Queens of the Stone Age song "If I Had a Tail" and played bass guitar on "Get Right", a Miles Kane B side. Arctic Monkeys headlined Glastonbury Festival for a second time in June. AM was released in September 2013. Ryan Dombal of Pitchfork said that the album, dealing with "desperate 3 a. m. thoughts", managed to modernise "T. Rex bop, Bee Gees backup vocals, Rolling Stones R&B, and Black Sabbath monster riffage". Phil Mongredien of The Guardian described it as "their most coherent, most satisfying album since their debut": "Turner proves he has not lost his knack for an insightful lyric." Arctic Monkeys promoted the album heavily in the US, in contrast to previous album campaigns where, according to Helders, they had refused to do radio promotion: "We couldn't even have told you why at the time. Just stubborn teenage thinking." Tranquility Base Hotel & Casino, Arctic Monkeys' sixth album, was released in May 2018. After receiving a Steinway Vertegrand piano as a 30th birthday present from his manager, Turner wrote the space themed album from the perspective of "a lounge y character". He recorded demos at home, alone and later with Helders, and shared them with Cook in early 2017. Cook was initially taken aback by the change in direction but was "very, very excited by what he'd come up with." By mid–2017, the whole band was recording the project, produced by Turner and James Ford, in both Los Angeles and France. Upon release, Jonah Weiner of Rolling Stone characterised Tranquility Base as "a captivatingly bizarre album about the role of entertainment – the desire to escape into it, and the desire to create it – during periods of societal upheaval and crisis." Jazz Monroe of Pitchfork declared it "a delirious and artful satire directed at the foundations of modern society." The album became the eighth number one album of Turner's career in the UK. The band toured the album from May 2018 to April 2019. After unsuccessfully attempting to write heavier guitar riffs for the next album, Turner's songwriting took a similar subdued tone on Arctic Monkeys' seventh studio album, The Car, which was released in October 2022. The album heavily featured a string section co arranged by Turner and its lead single, "There'd Better Be a Mirrorball", was accompanied by a video co directed by Turner. In 2023, the band headlined Glastonbury Festival for the third time, despite Turner having been diagnosed with acute laryngitis days before.

Соңғы көлеңкелік қуыршақтар

Тернер 2007 жылы Форд пен Майлз Кейнмен бірге «Last Shadow Puppets» атты қосалқы жоба құратындығы туралы жоспарларын жариялады. «The Last Shadow Puppets» тобының тұңғыш альбомы «The Age of the Understatement» 2008 жылдың сәуір айында, Тернер Шеффилдтен шығыс Лондондағы жаңа тұрғын үйіне көшкеннен кейін жарық көрді. Тернер мен Кейн бірлесіп жазған бұл альбом Францияның Луара аймағында жазылып, Оуэн Паллетт аспаптармен аранжировка жасады. «Pitchfork» басылымының тілшісі Хоган Тернердің лирикасы «антропологиялық тұрғыдан толыққанды «Арктика» суреттемелерінен батыл, көркемдік бейнелерге ауысқанын» атап өтті. «The Guardian» газетінің Петридис «өз көзқарасын кеңейтетін суретшінің сезімтал қуанышын» байқап, «көрсетілген белгілі бір батылдығын» жоғары бағалады. Лондон филармониялық оркестрімен гастрольдік тур кезінде Тернер Кейннің сахнада «жасыруға орын» бергенін айтты. «The Last Shadow Puppets» тобы «Glastonbury» фестивалінде күтпеген өнер көрсетті, оған Мэтт Хелдерс пен Джек Уайт қонақ ретінде қатысты. Элисон Мосшарт Париждегі «Olympia» сарайында топпен бірге өнер көрсетті және B-жағына ән жазды. Сондай-ақ 2008 жылы Тернер Дев Хайнспен бірге Лондонда бір реттік концерттік шоу үшін кавер-топ құрды және Хелдерстің «Late Night Tales» жинақ альбомы үшін «A Choice of Three» атты сөздік трек жазды. «The Last Shadow Puppets» тобы 2016 жылдың сәуір айында «Everything You've Come to Expect» атты екінші альбомын шығарды. Тернерге, Кейнге және Фордқа 2015 жылы «Vertigo» және «I Love You All The Time» әндерінде бірге жұмыс істеген «Mini Mansions» тобының Зах Доуес қосылды. Оуэн Паллетт тағы да аспаптармен аранжировка жасады, бұл жолы топпен бірге студияда жұмыс істеді. Тернердің сөзіне сүйенсек, альбомда 2015 жылдан 2018 жылға дейін танысқан американдық модель Тейлор Бэглиге арналған «шынайы махаббат хаттары» жинақталған. «Pitchfork» басылымының Лора Снэпс альбомында «адамгершілікке қарсы көзқарас» сезімін байқады. Алайда, ол Тернердің «бұрынғыдан да жақсы лирик екенін» мойындады және кейбір әндерді «керемет, құрылымы ағыншақ және таң қалдыратын» деп сипаттады. «The Guardian» газетінің Алексис Петридис Тернердің «ерекше жарқын тіл қолданысын» және «мелодиялық шеберлігін» жоғары бағалады. Алайда, ол жұптың «бір-бірімен әзілдесуін» және Кейннің «Spin» журналының әйел тілшісімен болған «әдепсіз әрекетін» альбомның беделін түсірді деп санайды. 2016 жылдың наурыз айынан тамыз айына дейін олар Еуропа мен Солтүстік Америкада гастрольдік тур өткізді. Джонни Марр екі концертте топпен бірге гитарада ойнады, ал Тернердің әкесі Дэвид Берлиндегі концертте саксофонда орындады.

Turner announced plans in 2007 to form a side project band, the Last Shadow Puppets, with Ford and Miles Kane, whom he had befriended during a tour in mid 2005. The Last Shadow Puppets' debut album, The Age of the Understatement, was released in April 2008, shortly after Turner had moved from Sheffield to east London. Co written by Turner and Kane, the album was recorded in the Loire Valley, France and featured string arrangements by Owen Pallett. Hogan of Pitchfork noted that, lyrically, Turner was "moving from his anthropologically detailed Arctics brushstrokes to bold, cinematic gestures." Petridis of The Guardian detected "the audible enthusiasm of an artist broadening his scope" and praised "a certain fearlessness on display". During a tour with the London Philharmonic Orchestra, Turner said Kane's presence gave him "somewhere to hide" on stage. The Last Shadow Puppets gave a surprise performance at Glastonbury Festival, with both Matt Helders and Jack White making guest appearances. Alison Mosshart performed with the band at the Olympia in Paris, and provided vocals for a B side. Also in 2008, Turner formed a covers band with Dev Hynes for a one off show in London and recorded a spoken word track "A Choice of Three" for Helders' compilation album Late Night Tales. The Last Shadow Puppets released their second album, Everything You've Come to Expect, in April 2016. Turner, Kane and Ford were joined by Zach Dawes of Mini Mansions, with whom Turner had collaborated on the songs "Vertigo" and "I Love You All The Time" in 2015. Owen Pallett again composed the string arrangements, this time working in the studio with the band rather than remotely. According to Turner, the album featured "the most straight up love letters" of his career, written for American model Taylor Bagley whom he dated from 2015 to 2018. Laura Snapes of Pitchfork detected an air of "misanthropy" in the album. However, she acknowledged that Turner was "no less a gifted lyricist than ever" and described some songs as "totally gorgeous the structures fluid and surprising". Alexis Petridis of The Guardian enjoyed Turner's "characteristically sparkling use of language" and "melodic skill". However, he felt the pair's "in joking" during interviews and Kane's "leery" encounter with a female Spin journalist sullied the album. From March until August 2016, they toured in Europe and North America. Johnny Marr played guitar with the band at two shows, while Turner's father David played saxophone at a Berlin show.