Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сте. Женевив (сэ̃т ʒən. vjɛv) – Стэ. Женевив қаласы және Стей округінің орталығы, Миссури штаты, АҚШ. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 4999 адамды құрайды. 1735 жылы француз-канадтық отарлаушылар мен өзеннің шығысынан келген қоныс аударушылар құрған бұл қала, қазіргі Миссури штатындағы Миссисипи өзенінің батысындағы алғашқы ұйымдастырылған еуропалық елді мекені болып табылады. Бүгінде қала Стэ. Женевив ұлттық тарихи паркіне үйірмектейді, ол Ұлттық парктер қызметінің 422-ші бөлімшесі.
Ste. Genevieve ( sɛ̃t ʒən. vjɛv) is a city in Ste. Genevieve Township and is the county seat of Ste. Genevieve County, Missouri, United States. The population was 4,999 at the 2020 census. Founded in 1735 by French Canadian colonists and settlers from east of the river, it was the first organized European settlement west of the Mississippi River in present day Missouri. Today, it is home to Ste. Genevieve National Historical Park, the 422nd unit of the National Park Service.
Тарих
1740 жылы канадалық қоныс аударушылар мен Иллинойс өлкесіндегі қоныстардан көшіп келгендер Миссисипи өзенінің шығысында орналасқан Стей. Женевье қаласын құрды – Миссури штатындағы ең көне тұрақты еуропалық қоныс. Ол Франция астанасы Париждің әулиесі Женевьеваның (б.з. 5 ғасырында өмір сүрген) құрметіне аталған. Тұрғындардың көп бөлігі француз-канадтықтар болғанымен, негізін қалаушы отбасылардың көптегені Иллинойс өлкесінде екі-үш буыннан бері тұрған. Бұл Миссисипи өзенінің батысындағы ең көне отарлаушылық қоныстардың бірі. Бұл аймақ Жаңа Франция, Иллинойс өлкесі немесе Жоғарғы Луизиана деп аталды. Дәстүрлі айтулар 1735 жылғы немесе оған жуық құрылғандығын көрсетеді, бірақ тарихшы Карл Экберг шамамен 1750 жылы құрылғандығын анықтады. Өзеннің шығысындағы халыққа көбірек жер қажет болды, себебі ескі ауылдардың топырағы тозығып бітті. Осадж сияқты бұрынғы жауынгер тайпалармен қарым-қатынастың жақсаруы қоныстануға мүмкіндік берді. Француз-канадтықтар келгенге дейін, бұл аймақта мың жылдан астам уақыт бойы із кешіп өткен түрлі мәдениеттердің жергілікті халықтары өмір сүрді. Тарихи тайпаларға дейін ең танымал Миссисип мәдениеті болды, олар Кахокия сияқты жерлерде күрделі жер қазбаларын жасады және Оңтүстіктен Ұлы көлдерге дейін Миссисипи-Огайо өзендері арқылы кеңінен сауда желісін құрды. Бірақ еуропалықтар қоныстанған кезде, батыс жағалауда жақын жерде ешқандай үнді тайпасы болған жоқ. Жаков Николас Белленнің 1755 жылғы картасы, Стей. Женевьеді Иллинойс өлкесінде алғаш көрсеткен карта, Каскаския тайпасының өзеннің шығыс жағында екенін көрсетті, бірақ Стей. Женевьеден 100 миль қашықтықта ешқандай үнді ауылы болған жоқ. Осадж аңшылары мен соғыс жасаушылары солтүстіктен және батыстан аймаққа кіріп отырды. Аймақ шамамен 1500 жылдан бері, мүмкін, қоршаған ортаның тозуына байланысты, Миссисип мәдениетінің өркениетінің шыңынан кейін, Кахокияның ең үлкен қаласынан кейін тасталып кеткен. Француз ұлтынан құрылған кезде Стей. Женевье Миссисипи өзенінің орталық аймағындағы француз-канадтық қоныстардың соңғысы болды. Стей. Женевьеден солтүстік-шығысқа қарай 5 шақырым жерде, өзеннің шығыс жағында Форт-де-Шартр (Иллинойс өлкесінде) орналасқан, ол аймақтың ресми астанасы болды. Каскаскиа, штат құрылғаннан кейін Иллинойс штатының алғашқы астанасы болды, ол оңтүстік-шығысқа қарай бес шақырым жерде орналасқан. Прайри-дю-Рошер және Кахокия, Иллинойс (ежелгі Миссисип қонысына қосылмаған тәуелсіз қоныс) өзеннің шығыс жағындағы басқа да ерте француз отарлау қоныстары болды. Француз және үнді соғысында британдықтардың жеңілісінен кейін, 1762 жылы Фонтенбло шарты бойынша Франция Миссисипи өзенінің батыс жағалауындағы аймақты Испанияға жасырын түрде берді, ол Луизиананы (Жаңа Испания) құрды. Испандықтар Жоғарғы Луизиананың астанасын Форт-де-Шартрдан елу миль өзеннен жоғары Сент-Луиске көшірді. Олар жеңіл басқарды және көбінесе француз тілінде сөйлейтін лауазымды адамдар арқылы билік жүргізді. Испанияның 40 жылдан астам уақыт бойы бақылауында болған Стей. Женевье француз тілін, әдет-ғұрыптарын және ерекшелігін сақтап қалды. Басқа еуропалық отарлаушылар сияқты, француздар да африкалық американдықтарды құл ретінде ұстады. Көптеген құл иелерінде олардың салыстырмалы түрде шағын шаруашылықтары болғандықтан, бірнеше жұмысшы болды. Кейбір құлдар қорғасын кенін өндіруде жұмыс істеді. 1763 жылы француздар Миссисипидің шығысындағы жерді Ұлыбританияға Париж шартында берді, бұл Еуропаның жеті жылдық соғысын аяқтады, Солтүстік Америкадағы майданда француздар мен үндістер соғысы деп те аталады. Канададан француз тілді адамдар мен Миссисипидің шығысынан қоныс аударушылар британдық биліктен тыс өмір сүру үшін батысқа кетті; олар сонымен қатар Стей. Женевьеге Джордж III 1763 жылғы Патшалық жариялауын шығарғаннан кейін көптеп келді. Бұл Квебекті қоспағанда, Миссисипи мен Аппалач таулары арасындағы барлық француз жерлерін үнді резерватына айналдырды. Патша қоныс аударушылардың кетіп қалуын немесе британдық рұхсат алуын талап етті. Еуропалық американдық қоныс аударушылар бұл талаптарды жиі бұзды, олар Аппалач тауларының батысына кеңеюді шектеуге жасалған әрекеттерге наразы болды. 1770 жылдары Кіші Осадж және Миссури тайпаларының топтары Стей. Женевьеге шабуыл жасап, қоныс аударушылардың жылқыларын ұрлады. Бірақ тері саудасы, француз-канадтық ер адамдардың үнді әйелдеріне үйленуі және басқа да коммерциялық мәмілелер үндістер мен канадалықтар арасында көптеген байланыстарды құрды. 1780 жылдары кейбір шауни және ленапе (Делавэр) Американдық революциядағы жеңістен кейін Миссисипи өзенінің батыс жағына көшіп келді. Тайпалар Стей. Женевьеден оңтүстікке қарай ауылдар құрды. Пеория да 1780 жылдары Стей. Женевьеге жақын көшіп келді, бірақ ауылмен бейбіт қарым-қатынаста болды. 1790 жылдарға дейін Ұлы Осадж қонысты күшпен басып алмады; олар қайталап шабуыл жасады және кейбір қоныс аударушыларды өлтірді. Олар сонымен қатар Пеория мен шауни тайпаларына шабуыл жасады. Испандық әкімшілер бір кезде Ұлы Осаджға шабуыл жасағысы келгенімен, оны іске асыруға жеткілікті француз қоныс аударушылары болған жоқ. Ұлы Осадж ауылында 1250 ер адам болды және жазықта өмір сүрді. 1794 жылы Франсиско Луис Гектор де Каронделет, Жаңа Орлеандағы испан губернаторы, Сент-Луис қаласынан Пьер Шуто және Огюст Шуто ағайындарын Ұлы Осаджбен эксклюзивті сауда құқығына ие етіп тағайындады. Олар Осадж аумағында Осадж өзенінде бекініс және сауда постын салды. Үндістер Стей. Женевьеге шабуылдарын тоқтатпағанмен, коммерциялық дипломатия және тері саудасының сыйлықтары кейбір қарым-қатынастарды жеңілдетті.
Founded around 1740 by Canadian settlers and migrants from settlements in the Illinois Country just east of the Mississippi River, Ste. Geneviève is the oldest permanent European settlement in Missouri. It was named for Saint Genevieve (who lived in the 5th century AD), the patron saint of Paris, the capital of France. While most residents were of French Canadian descent, many of the founding families had been in the Illinois Country for two or three generations. It is one of the oldest colonial settlements west of the Mississippi River. This area was known as New France, Illinois Country, or the Upper Louisiana territory. Traditional accounts suggested a founding of 1735 or so, but historian Carl Ekberg has documented a more likely founding about 1750. The population to the east of the river needed more land, as the soils in the older villages had become exhausted. Improved relations with hostile Native Americans, such as the Osage, made settlement possible. Prior to arrival of French Canadian settlers, indigenous peoples of succeeding cultures had lived in the region for more than one thousand years. The best known prior to the historic tribes were the Mississippian culture, which developed complex earthworks at such sites as Cahokia, and had a broad cross continental trading network along the Mississippi Ohio river waterways, from the south to near the Great Lakes. At the time of European settlement, however, no Indian tribe lived nearby on the west bank. Jacques Nicolas Bellin's map of 1755, the first to show Ste. Genevieve in the Illinois Country, showed Kaskaskia natives on the east side of the river, but no Indian village on the west side within 100 miles of Ste. Genevieve. Osage hunting and war parties did enter the area from the north and west. The region had been relatively abandoned by 1500, likely due to environmental exhaustion, after the peak of Mississippian culture civilization at Cahokia, the largest city of this culture. At the time of its founding by ethnic French, Ste. Genevieve was the last of a triad of French Canadian settlements in this area of the mid Mississippi Valley. About five miles northeast of Ste. Genevieve on the east side of the river was Fort de Chartres (in the Illinois Country); it stood as the official capital of the area. Kaskaskia, which became Illinois's first capital upon statehood, was located about five miles southeast. Prairie du Rocher and Cahokia, Illinois (an independent settlement not attached to the ancient Mississippian site) were other early local French colonial settlements on the east side of the river. Following defeat by the British in the French and Indian War, in 1762 under the Treaty of Fontainebleau, France secretly ceded the area of the west bank of the Mississippi River to Spain, which formed Louisiana (New Spain). The Spanish moved the capital of Upper Louisiana from Fort de Chartres fifty miles upriver to St. Louis. They ruled with a light hand and often through mostly French speaking officials. Although under Spanish control for more than 40 years, Ste. Genevieve retained its French language, customs and character. Like other European colonists, the French held enslaved African Americans as workers. Most slaveholders had a few such workers, as they had relatively small farms. Some slaves were used as workers in lead mining. In 1763, the French ceded the land east of the Mississippi to Great Britain in the Treaty of Paris that ended Europe's Seven Years' War, also known on the North American front as the French and Indian War. French speaking people from Canada and settlers east of the Mississippi went west to live beyond British rule; they also flocked to Ste. Genevieve after George III issued the Royal Proclamation of 1763. This transformed all of the captured French land between the Mississippi and the Appalachian Mountains, except Quebec, into an Indian reserve. The king required settlers to leave or get British permission to stay. These requirements were regularly violated by European American settlers, who resented efforts to restrict their expansion west of the Appalachians. During the 1770s, bands of Little Osage and Missouri tribes repeatedly raided Ste. Genevieve to steal settlers' horses. But the fur trade, marriage of French Canadian men with Native American women, and other commercial dealings created many ties between Native Americans and the Canadiens. During the 1780s, some Shawnee and Lenape (Delaware) migrated to the west side of the Mississippi following rebel American victory in its Revolutionary War. The tribes established villages south of Ste. Genevieve. The Peoria also moved near Ste. Genevieve in the 1780s but had a peaceful relationship with the village. It was not until the 1790s that the Big Osage pressed the settlement harder; they conducted repeated raids and killed some settlers. In addition, they attacked the Peoria and Shawnee. While at one point Spanish administrators wanted to attack the Big Osage, there were not sufficient French settlers to recruit for a militia to do so. The Big Osage had 1250 men in their village, and lived in the prairie. In 1794 Francisco Luis Héctor de Carondelet, the Spanish governor at New Orleans, appointed brothers Pierre Chouteau and Auguste Chouteau of St. Louis to have exclusive trading privileges with the Big Osage. They built a fort and trading post on the Osage River in Big Osage territory. While the natives did not entirely cease their raids on Ste. Genevieve, commercial diplomacy and rewards of the fur trade eased some relations.
1852 ж. Женевьева Стампеда
1852 жылдың 4 қыркүйегінде сегіз құл, оның ішінде Стэ. Женевьевтен бес адам, Миссисипи өзенін арқылы Иллинойс штатындағы Спартаға қашып, құлдықтан босануға тырысты, ол жер "еркіндік іздеушілерге бейімді пана" ретінде кеңінен танымал болған. Олар Стэ. Женевьевте Вальде отбасына тиесілі шахталарда жұмыс істеген, кейбіреулері Вальделердің меншігінде болғандықтан. 9 қыркүйекте құл иелері ұсталғандардың барлығын қайтару үшін 1600 доллар сыйақы жариялады.
On 4th September 1852, eight enslaved men, including five from Ste. Genevieve, tried to escape enslavement by crossing the Mississippi River towards Sparta, Illinois, "widely reputed as a haven for freedom seekers". They had been working in mines owned by the Valle family of Ste. Genevieve, some because they were held ("owned") by the Valles. On 9th September, slaveholders put out a $1600 reward for the return of the men who were all recaptured.
Сәулет
Стей-Женевьевтегі ең көне сақталған ғимараттар, «француз креолдық отарлық» деп сипатталатындар, 18-шы ғасырдың соңында испан үкімдігі кезінде салынған. Осы кезеңдегі ең ерекше ғимараттар – «тік ағаш тіреулермен» салынған құрылыстар болды. Ғимараттардың қабырғалары ағаш «тіреулерден» тұрғызылды, олар жерге көмілген (poteaux en terre) немесе көтерілген тас немесе кірпіш негізге (poteaux sur solle) орнатылған. Бұл АҚШ-тың солтүстік-шығысы, орталық Атлантика және Оңтүстік аймақтарындағы ағылшын-американдық шекаралық елді мекендердегі қабырғалы үйлер стилінен өзгеше болды, онда бөлмелер көлденең орналасқан ағаштардан тұрғызылды. Тік тіреулі үйлердің ең ерекшесі – poteaux en terre («жердегі тіреулер»), онда тік ағаш тіреулерден тұрғызылған қабырғалар еденді тіремейді. Еден жеке тас тіреулермен ұсталады. Ағаш тіреулердің бір бөлігі топыраққа батқандықтан, мұндай ғимараттардың қабырғалары су тасқынына, термитке және шіруге өте сезімтал болды. Елдегі сақталған бес poteaux en terre үйінің үшеуі Стей-Женевьевте орналасқан. Қалған екеуі Миссисипи штатындағы Паскагула қаласында және Луизиана штатындағы Натчитош қаласының жанында орналасқан. Қаланың ең көне ғимараттарының көпшілігі poteaux sur solle («негіздегі тіреулер») болып табылады. Ең көне құрылыстардың бірі – 1792 жылы салынған Луи Болдук үйі, ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Луи Болдук 1770 жылы Стей-Женевьевте алғашқы өзен жағалауында кішкентай үй салды. Үйдің көп бөлігі су тасқынынан зардап шеккенімен, 1785 жылы жаңа орын дамығанда, оның бір бөлігі бөлшектелді және солтүстікке көшірілді. Болдук бұл материалдарды 1792–1793 жылдары салынған жаңа және үлкен үйіне қосты. Бірінші қабаттағы үш үлкен бөлме Болдуктың байлығын көрсетеді. Басқа да маңызды құрылыстар: 1806 жылғы Ла-Мейзон де Гибур тарихи үйі, 1818 жылғы Феликс Валле үйі мемлекеттік тарихи орны, 1792 жылғы Бове Амуре үйі, 1790-жылдардағы Бекет Рибо үйі және 1808 жылғы Ескі Луизиана академиясы, олардың барлығы Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген.
The oldest surviving buildings of Ste. Genevieve, described as "French Creole colonial", were all built during the period of Spanish rule in the late 18th century. The most distinctive buildings of this period were the "vertical wooden post" constructions. Walls of buildings were built based on wood "posts" either dug into the ground (poteaux en terre) or set on a raised stone or brick foundation (poteaux sur solle). This was different from the log cabin style associated with the Anglo American frontier settlements of the United States northeast, mid Atlantic and Upper South, for which logs are stacked horizontally. The most distinctive of the vertical post houses are poteaux en terre ("posts in the ground"), where the walls made of upright wooden posts do not support the floor. The floor is supported by separate stone pillars. As the wooden posts were partially set into dirt, the walls of such buildings were extremely vulnerable to flood damage, termites and rot. Three of the five surviving poteaux en terre houses in the nation are in Ste. Genevieve. The other two are located in Pascagoula, Mississippi and near Natchitoches, Louisiana. Most of the oldest buildings in the city are poteaux sur solle ("posts on a sill"). One of the oldest structures is the Louis Bolduc House built in 1792, which has been designated as a National Historic Landmark. Louis Bolduc originally built a smaller house in 1770 at Ste. Genevieve's first riverfront location. Although much of the house was severely damaged by flooding, parts were dismantled and moved north as the community developed the new site in 1785. Bolduc incorporated these materials into his new and larger house, built in 1792–1793. The three large ground floor rooms expressed Bolduc's wealth. Other structures of note are the 1806 La Maison de Guibourd Historic House, the 1818 Felix Vallé House State Historic Site, the 1792 Beauvais Amoureux House, the 1790s Bequette Ribault House, and the 1808 Old Louisiana Academy, all of which are listed on the National Register of Historic Places.
Мәдениет
Онжылдар бойы Стей. Женевьева негізінен ауыл шаруашылығы қауымдастығы болды. Тұрғындары негізінен бидай мен жүгері (қақ) және темекі өсірді. Олар Сент-Луистегі тұрғындарға қарағанда көбірек бидай өндірді, ал олардың астық өнімдері оңтүстікке жөнелтілді, бұл Нью-Орлеандағы француз қауымының өмір сүруі үшін өте маңызды болды, себебі онда мұндай астық өсіруге жарамсыз климат болды. Ауыл дәстүрлі тәсілдерді ұстанды: қала тұрғындарының көпшілігі қаладағы жер участаларында тұрды. Олар ортақ үлкен егістікке жер иеленді. Бұл жер француз стилінде, өзеннен төбелерге дейін (алғашқы орналасқан жерде) созылған ұзын, тар жолақтарға бөлініп, өңделді, соның арқасында әрбір қоныс салушының жағалауға қол жеткізуі мүмкін болды. Тек "Гранд-Шамп" (Үлкен алаң) сыртқы жағы ғана қоршалған, бірақ әрбір жер иесі малды ұстап тұру үшін өз бөлігін қоршауға жауапты болды. Тұрғындар 18 ғасырдағы Франция шаруалары сияқты бірдей құрал-жабдықтар мен тырмаларды қолданды. Олар дөңгелекті тырмаларды жұптап байлаған бұқалармен тартты. 1804 жылы Луизиананы сатып алғаннан кейін, ағылшын-американдықтар мен неміс иммигранттары да ауылға көшіп келді. Ол сауда мен саудагерлерге көбірек бейімделді, бірақ ауыл тұрғындары француз мәдениетінің көптеген дәстүрлерін сақтап қалды. Француз оқыту ордені – Сент-Жозеф сестері қалада монастырь ашты, оның сестері католик мектебінде сабақ берді. Қазіргі Стей. Женевьева католик шіркеуі 1876 жылы Франциядағы готикалық стильде салынды. Бұл ауыл тұрғындары салған үшінші католик шіркеуі болды. Стей. Женевьева француз мәдени мұрасын жыл сайынғы көптеген шаралармен тойлауды жалғастыруда. Олардың ішінде Рождествомен байланысты La Guiannée мерекесі, French Fest, Jour de Fête, King's Ball және тағы да басқалары бар. Мұралық туризм экономика үшін маңызды.
For decades, Ste. Genevieve was primarily an agricultural community. The habitants raised chiefly wheat and corn (maize), as well as tobacco. They produced more wheat than residents of St. Louis, and their grain products were shipped south, critical to survival of the French community at New Orleans, which had the wrong climate to cultivate such grains. The village followed traditional practices: most of the townspeople lived on lots in town. They farmed land held in a common large field. This land was assigned and cultivated in the French style, in long, narrow strips that extended back from the river to the hills (at the first location) so that each settler would have some waterfront. Only the exterior of the Grand Champ (Big Field) was fenced, but each owner of land was responsible for fencing his portion, to keep out livestock. The habitants used the same types of implements and plows as did farmers in 18th century France. They used teams of oxen to pull the wheeled plows. After the Louisiana Purchase in 1804, Anglo Americans as well as German immigrants migrated to the village. It became more oriented to trade and merchants, but villagers retained many of their French cultural ways. The Sisters of St. Joseph, a French teaching order, established a convent in the town, whose sisters taught in a Catholic school. The current Ste. Genevieve Catholic Church was built in 1876 and modeled after the Gothic style of those in France. It was the third Catholic church built by the villagers. Ste. Genevieve continues to celebrate its French cultural heritage with numerous annual events. Among them are La Guiannée, a celebration associated with Christmas; French Fest; Jour de Fête; King's Ball, and many others. Heritage tourism is important to the economy.
XIX ғасырдың аяғынан қазіргі уақытқа дейін
XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың басында Св. Женевьевте көптеген әк пештері мен карьерлер болды, бұл жақын орналасқан қалалардың өнеркәсіптік дамуы үшін маңызды болды. Қалада ұзақ жылдардан бері осы қауымда тұратын көптеген афроамерикалық отбасылар болды, олардың ішінде француз және неміс тегі бар түрлі түсті адамдар да кездесті. Еуропалық француз сияқты, осы афроамерикалық отбасылардың көпшілігі қаладағы католик шіркеуінің мүшелері болды, ал кейбіреулері білімді және мүлік иелері еді. Олардың кейбіреулері отарлық кезеңде француз тілінде сөйлеген. Әк пештері мен карьерлер кеңейтілген сайын, көбінесе ер адамдар Теннесси, Миссисипи және Арканзас штаттарынан осы салаларда жұмыс істеу үшін келді. Егер дінге қатысы болса, олар көбінесе протестанттық секталарға жатты. Өте әртүрлі мәдениеттерден болғандықтан, афроамерикалықтардың екі тобы көп араласпады. Көшіп келген жұмысшылар қаланың кедей аудандарында немесе компанияның үйлерінде тұрды. Олар "Шалабақтар" деп аталатын ауданда жиналатын.
By the late 19th and early 20th centuries, Ste. Genevieve also had numerous lime kilns and quarries, important to the industrialization of nearby cities. The city had numerous African American families who had long been residents of the community, including people of color of partial French and German ancestry. Like the ethnic European French, most of these African American families were members of the Catholic church in the town, and some were educated and property owners. Some had also been French speakers in the colonial period. As the lime kilns and quarries were expanded, African American migrant workers, mostly men, came from Tennessee, Mississippi, and Arkansas to take jobs in these industries. They tended to belong to Protestant sects, if they were religiously affiliated. From quite different cultural backgrounds, the two groups of African Americans did not intermingle much. The migrant workers lived in poorer areas of town or outside in company housing. They tended to congregate in a neighborhood referred to as The Shacks.
"Француздық байланыс"
Сент-Женевье Модок паромды Миссисипи өзені арқылы Иллинойс штатына "Француздық байланыс" деп атайды. Бұл атау 1971 жылғы сол аттас фильмге сілтеме жасайды, сондай-ақ паромның аймақтағы Форт-де-Шартр және Форт-Каскасия мемлекеттік тарихи орындары, Пьер-Менард үйі сияқты басқа француз отаршылдық орындарымен байланысына тікелей қатысты. Өзен тасыған жағдайларды қоспағанда, ол жыл бойы күнделікті жұмыс істейді. Паром көліктерді, жаяу жолаушыларды және велосипедтегі жолаушыларды тасымалдай алады.
The Ste. Genevieve Modoc Ferry across the Mississippi River to Illinois is nicknamed the "French Connection". This refers to the 1971 film of the same name and, more directly, to the ferry's link to other French colonial sites in the area, such as Fort de Chartres and Fort Kaskasia State Historic Sites, and the Pierre Menard home. It runs daily year round, unless the river is flooding. It can carry vehicles, walk on passengers, and travelers with bicycles.
География
Сте. Женевив Миссисипи өзенінің батыс жағалауында, Иллинойс штатының шекарасына жақын, 55-ші мемлекетаралық тас жолы, 61-ші АҚШ тас жолы және 32-ші Миссури тас жолы бойында орналасқан. Сент-Луис қаласынан оңтүстік-оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 46 миль (74 км), ал Теннесси штатының Мемфис қаласынан солтүстік-солтүстік-батысқа қарай 196 миль (315 км) қашықтықта жатыр. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 11 км², оның ішінде 4,10 км² құрлық және 0,01 км² су алабын құрайды. Климаты ылғалды субтропикалық (Cfa) және орташа айлық температура қаңтар айында ең төмен, шілде айында ең жоғары болады.
Ste. Genevieve is located along the west bank of the Mississippi River near the Illinois state line along Interstate 55, U. S. Route 61, and Missouri Route 32, approximately 46 mile (74 km) south southeast of St. Louis and 196 mile (315 km) north northwest of Memphis, Tennessee. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 4.11 square miles (11 km2), of which 4.10 square miles (11 km2) is land and 0.01 square miles (0 km2) is water. It has a humid subtropical climate (Cfa) and average monthly temperatures range from in January to in July.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 4410 адам, 1824 шаруашылық және 1087 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілгендей, 2018 тұрғын үй бірлігі бар еді, орташа тығыздық – . Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 95,78% ақ нәсілді, 1,59% қара немесе афроамерикалық, 0,39% американдық үндістер, 0,63% азиялық, 0,02% Гавайи немесе Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,18% басқа нәсілдер және 1,41% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 1,18% құрады. 1824 шаруашылықтың 27,2%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 43,6%-ы бірге тұратын ерлі-әйелді жұбайлар, 11,5%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 4,4%-ы күйеуі жоқ еркектер және 40,4%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 34,8%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 16,9%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,28 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,94 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 43 жасқа тең. Тұрғындардың 21,8%-ы 18 жасқа дейін, 8,2%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 22,2%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 27,3%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 20,5%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан адамдарды құрады. Қаланың жыныстық құрамы: 48,4% еркек және 51,6% әйел.
As of the census of 2010, there were 4,410 people, 1,824 households, and 1,087 families residing in the city. The population density was There were 2,018 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 95.78% White, 1.59% Black or African American, 0.39% Native American, 0.63% Asian, 0.02% Native Hawaiian or Pacific Islander, 0.18% from other races, and 1.41% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.18% of the population. There were 1,824 households, of which 27.2% had children under the age of 18 living with them, 43.6% were married couples living together, 11.5% had a female householder with no husband present, 4.4% had a male householder with no wife present, and 40.4% were non families. 34.8% of all households were made up of individuals, and 16.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.28 and the average family size was 2.94. The median age in the city was 43 years. 21.8% of residents were under the age of 18; 8.2% were between the ages of 18 and 24; 22.2% were from 25 to 44; 27.3% were from 45 to 64; and 20.5% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 48.4% male and 51.6% female.