Профессор Стиля: Басқарушы Slick-тің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Америкалық кәсіпқой күрес бапшысы

Ерте мансап

Карьерасының басында Джонсон Техас All Star Wrestling-те Madd Maxx және Lord Humongous-ты басқарумен айналысты. Джонсон TASW-ден Канзас-Ситидегі Central States Wrestling-ке "Стиль докторы" Слик болып өту үшін кетті, ол өзінің тартымды мінезімен, сенімді сөзімен және күрескерлерін рингке шығарып салғанда билеуімен ерекшеленді; Central States-те басқарған күрескерлерінің арасында Арт Круз, Тимоти Флауэрс, Бобби Джаггерс, "Булдог" Боб Браун және Бутч Рид болды. Слик және оның тобы Канзас-Ситидің танымал өкілі Руфус Р. Джонс және басқа да жанкүйерлерге қарсы күресті, бірақ ол және Рид "Жеңілгені кетсін" жекпе-жегінде Bruiser Brody-ға ұтысқаннан кейін аймақтан қуылды.

Дүниежүзілік күрестік федерация

Слик 1986 жылы тамызда Ридпен бірге WWF-де дебют жасады. Ұзақ өтпей ол "Классикалық" Фредди Блассидің жаман жігіттер тобындағы "жартылай үлесін" сатып алды. Егде жасқа келген Бласси денсаулығының нашарлап бара жатыр және оның кейіпкері сюжеттен ақырындап шығарылды. Слик ақырында Блассиден барлық менеджерлік міндеттерді өз мойнына алды, бастапқыда Николай Волков пен Темір шейхті басқарды. Осы кезеңде Слик сонымен қатар (кейфабе) Геркулестің (Блассидің бұрынғы тобынан тағы бір күрескер) шартын бақсы менеджері Бобби "Ми" Хинанға "көп ақшаға" сатты. Слик менеджерлік қызметінде ең үлкен жетістікке Акимді (бұрынғы One Man Gang) және Big Boss Man, "Екі мұнараны" алып, Hulk Hogan мен WWF чемпионы "Macho Man" Рэнди Савидж, "Mega Powers" тобына қарсы басты матчтарға шығарғанда қол жеткізді. Оның бейнебаянында ойнаған "Jive Soul Bro" әнін (Дэвид Вольф, Верни "Бутч" Тейлор және Джефф Баттер жазған) тақырып болды. Ән түпнұсқасы сирек кездесетін кавер. Ол бастапқыда "Jive Ol' Fo" деп аталған, Капитан Хамелеон атты белгісіз хип-хоп әртісімен жазылған. Слик сонымен қатар "Большевиктерді" (Волков және Борис Жуков), Рик Мартельді, "Күш пен Даңқ" (Геркулес және Пол Рома) және "Соғыс Лордын" басқарды. Слик 5'11 бойлы деп есептелгенімен, шын мәнінде 6'4 болған. Кейінгі сұхбаттарында Слик өзі басқарған күрескерлердің көпшілігімен бірдей (ал "Күш пен Даңқ" тобының жағдайында, тіпті олардан да биік) екенін айтты, бұл менеджерлер мен төрешілердің көбінесе кішкентай болғандықтан, сахна артында керісінше шиеленіс тудырды, себебі күрескерлерді көрермендерге ірі және қаһарлы көрсету қажет еді. 1991 жылдың қараша айында Слик Дейви Бой Смиттен күшпен жеңілгеннен кейін ұзақ демалысқа шықты. Бір айдан кейін ол "Пастор Слик" ретінде қайта оралды, бұрынғы жаман жолдарын мойындап, жақсы адам болуға тырысты. Бұл кейіп Джонсонның шынайы өміріне негізделген, өйткені ол қайта туған христиан еді. Ол кейде WWF бағдарламасында "уағыз айтып", көбінесе жай ғана көтеріңкі хабар жеткізетін. Содан кейін 1991 жылдың қараша айында ол Prime Time Wrestling командасына тұрақты, толық уақытты панельші ретінде қосылды, 1993 жылы шоу аяқталғанға дейін сюжеттер мен матчтарға түсініктемелер мен ой-пікірлерін берді, сондай-ақ Джин Окерлундпен бірге WWF Wrestling Spotlight бағдарламасын жүргізді. Prime Time аяқталғаннан кейін оның негізгі сюжеті Камаланы Харви Уипплмен мен Ким Чидің қолынан алып, оған өзінің тек Угандадан келген жынды емес, адам екенін түсіндіру болды, және ол Камалаға өзіне деген құрмет сезімін сіңіруге тырысты (соның ішінде Слик пен Камаланың боулинг ойнаған есте қаларлық эпизоды бар).

Slick debuted in the WWF alongside Reed in August 1986. Soon after, he purchased a "half interest" in "Classy" Freddie Blassie's heel stable. The aging Blassie was experiencing declining health and was being slowly phased out of storylines. Slick eventually took over all managerial duties from Blassie, initially managing Nikolai Volkoff and The Iron Sheik. During this time, Slick also (Kayfabe) sold the contract of Hercules (another wrestler of Blassie's former stable) to fellow heel manager Bobby "The Brain" Heenan for a "pile of money". Slick's biggest success as a manager came when he took Akeem (previously known as the One Man Gang) and the Big Boss Man, the Twin Towers, to main event matches against Hulk Hogan and WWF Champion "Macho Man" Randy Savage, The Mega Powers. The theme song "Jive Soul Bro" (written by David Wolff, Vernie "Butch" Taylor, and Jeff Batter) was the subject of a music video featuring him. The song is actually an obscure cover. It was originally recorded by an equally obscure hip hop artist named Captain Chameleon as "Jive Ol' Fo". Slick would also manage The Bolsheviks (Volkoff and Boris Zhukov), Rick Martel, Power and Glory (Hercules and Paul Roma), and The Warlord. While Slick's billed height was only 5'11, he was actually 6'4. In later shoot interviews, Slick mentioned that he was often as tall as (or, in the case of Power and Glory, taller than) the wrestlers he managed, which created some backstage tension as both managers and referees were generally smaller so as to make the wrestlers seem bigger and more imposing to the public. In November 1991, Slick went on an extended leave of absence after being powerslammed by Davey Boy Smith. He returned a month later as the face "Reverend Slick", denouncing his shady past and striving to become a better man. This gimmick was a take on his real life, as Johnson was a born again Christian. He sometimes appeared on WWF programming to give a "sermon" that was usually a simple, uplifting message. Then later in November 1991, he joined the crew on Prime Time Wrestling as a regular full time panelist, providing commentary and insight on storylines and matches until the show ended in 1993, as well as the co host of WWF Wrestling Spotlight with Gene Okerlund. After Prime Time ended, his main storyline under this gimmick was to take Kamala from the hands of Harvey Wippleman and Kim Chee to convince him that he was not just a Ugandan monster who deserved constant berating, but a man, and he tried to instill Kamala with self respect (including a memorable segment where Slick and Kamala went bowling).