Кіріспе

Суару бассейнінің физикалық параметрі
Суару тығыздығы – суару бассейнінің физикалық параметрлерін сипаттауға қолданылатын шама. Роберт Э. Хортон алғаш рет сипаттаған дренаждық тығыздық, суару бассейніндегі арналардың жалпы ұзындығының, оның жалпы ауданына бөлінуімен анықталады, бұл келесі теңдеумен көрсетіледі:

Бұл шама бассейннің бірлік ауданына шаққандағы арнаның орташа ұзындығын көрсетеді және өлшем бірліктеріне ие , бұл көбінесе дренаждық тығыздыққа дейін азайтылады. Дренаждық тығыздық суару бассейнінің климаты мен физикалық ерекшеліктеріне байланысты. Топырақтың су өткізгіштігі (инфильтрацияның қиындығы) және жатқан тау жыныстарының түрі суайдынындағы ағынға әсер етеді; су өткізбейтін жер немесе ашық жатқан тау жыныстары жер бетіндегі су ағынын күшейтеді, демек, өзендер жиірек пайда болады. Егер бассейнің басқа да сипаттамалары бірдей болса, тік жарлы немесе биік рельефті аймақтардағы дренаждық тығыздық басқа суару бассейндеріне қарағанда жоғары болады. Бассейндегі өзендердің жалпы ұзындығын анықтағанда, тұрақты және уақытша өзендер ескерілуі керек. Егер суару бассейнінде тек уақытша өзендер болса, жоғарыдағы теңдеу бойынша есептелген дренаждық тығыздық, егер тек тұрақты өзендердің ұзындығы есепке алынса, нөлге тең болады. Есептеулерде уақытша өзендерді ескермеу, бассейнің тасқын кезіндегі мінез-құлқына назар аудармауға әкеледі және сондықтан бассейнің дренаждық ерекшеліктерін толыққанды көрсетпейді. Дренаждық тығыздық суару бассейнінің инфильтрациясы мен су өткізгіштігін көрсетеді, сондай-ақ гидрографтың пішінімен байланысты. Дренаждық тығыздық суару бассейнінің климаты мен физикалық ерекшеліктеріне байланысты. Жоғары дренаждық тығыздық, бифуркацияның жоғары коэффициентін де білдіреді.

Дренаждық тығыздықтың физикалық шама ретінде кері

Су ағызу тығыздығын су жиналатын жердің орташа ұзындығын бағалау үшін пайдалануға болады. Хортон (1945) су ағынының орташа ұзындығын дренаж тығыздығының функциясы ретінде сипаттау үшін келесі теңдеуді қолданды: арналар белгілі бір реттік немесе реттік диапазонымен шектелмейді. Төменгі реттік арналар бірігіп, жоғары реттік арналарды құрайды. Қатысты беткейлер – тікелей арналарға құлайтын беткейлер. Арналардың қалыптасуына қажетті жағдайларды сипаттау қажет. Арнаның қалыптасуы – су желісінің қалыптасуымен және эволюциясымен тығыз байланысты ұғым, ол су жиналатын жердің дренаж тығыздығына әсер етеді. Олар ұсынған қатынас берілген беткейдің шағын өзгеріске жауабын анықтайды. Олар көз ауданы, көз еңісі және осы көз ауданы арқылы шөгінді ағыны арасындағы қатынасты былай көрсетеді: мұнда ΔS – резервуардағы сақтанудың өзгеруі, R – жауын-шашын, ET – булану, Gi және Go – бассейнге және одан шығатын жер асты суының ағыны, Gs – су арналарына жер асты суының ағыны, ал Qw – құдықтар арқылы бассейннен жер асты суының ағыны. Дренаж тығыздығы сақтану және ағын шарттарымен байланысты. Дренаж тығыздығы судың ландшафт бойынша тиімді тасымалдануымен байланысты. Су каналдар арқылы тау беткейлерінен гөрі әлдеқайда жылдам тасымалданады, себебі қаныққан жер үсті ағыны өсімдіктердің немесе топырақтағы тесіктердің кедергісінен жұқарып, баяулайды. Сәйкесінше, салыстырмалы түрде жоғары дренаж тығыздығы бар су жиналатын жер, жоғары тығыздықтағыдан тиімдірек кемелденеді. Бұл теңдеу дренаж тығыздығының инфильтрацияға тигізетін әсерін көрсетеді. Дренаж тығыздығы артқан сайын, берілген бассейн үшін базалық ағынның азаюына себеп болатын инфильтрация азаяды. Бұл қатынас жоғары дренаж тығыздығы бар ортада судың бассейн арқылы тиімдірек тасымалданатынын көрсетеді. Гидрограф қисығының шыңынан кейін болатын құлау кезеңінде жер үсті ағыны бастапқы деңгейге қайта оралады. Жоғары дренаж жүйелерінде жер үсті ағыны каналдарға жылдамырақ жетеді, нәтижесінде құлау кезеңінің кеңдігі тарайды. Базалық ағын гидрографқа басқа да үлес қосады. Жер асты суының ағыны жылдам ағыннан баяу болғандықтан, базалық ағынның шыңы тез ағынның шыңынан кейін болады. Базалық ағынның шыңы тез ағынның шыңынан кейін пайда болғандықтан, ол құлау кезеңінің пішініне әсер етеді. Мұнда ws – көздің орташа ені, ρw – судың тығыздығы, R0 – орташа жауын-шашын мөлшері, W* – каналдың басының ені, ρs – топырақтың қаныққан көлемдік тығыздығы, Kz – тік қаныққан гидравликалық өткізгіштік, θ – канал басындағы еңіс, ал φ – топырақтың ішкі сүргіс бұрышы. R0, орташа жауын-шашын мөлшері, дренаж тығыздығының климатқа тәуелділігін көрсетеді. Барлық басқа факторлар тұрақты болған жағдайда, су жиналатын жердегі жауын-шашынның артуы дренаж тығыздығының артуына әкеледі. Бұл топырақтың құрамына қарамастан, арналардың қалыптасуына және дренаж тығыздығының мәндерінің диапазонын азайтуға әкелуі мүмкін. P – шөгінді шығымдылығы, R – орташа тиімді жауын-шашын, α ~ 2.3, γ ~ 3.33, ал a және b бірліктерге байланысты өзгереді. Бұл теңдеудің графигінде 10 және 14 дюйм аралығындағы ең жоғары нүкте және шыңның екі жағында да күрт төмендеулер бар. Жауын-шашынның аз болуы кезінде шөгінділердің ағылуы төмен болады, өйткені тау беткейін эрозияға ұшырату үшін жауын-шашынның жеткіліксіз болуы. 10-14 дюймнен артық жауын-шашын кезінде шөгінділердің түсімінің төмендеуі өсімдік жамылғысының артуымен түсіндіріледі. Тау беткейлерінің еңіс бұрышы көбінесе тынығу бұрышынан үлкен болғандықтан, Кайнвилл шұңқырлы жерлеріндегі басым эрозия процесі – массалық ысырап. Жазықтарды тұрақтандыруға және демалу бұрышын арттыруға, массалық ысырапты болдырмауға ешқандай өсімдіктер жоқ. Дегенмен, тынығу бұрышының астындағы аймақтар әлі де маңызды бұрышта болады, ал төмендегі қатынасқа сәйкес тау беткейінің диффузиясы әлі де эрозияның маңызды көзі болып табылады: мұнда Ks – тау беткейінің диффузия коэффициенті, z – тау беткейінің биіктігі, ал x – көлденең қашықтық. Кайнвилл шұңқырлы жерлеріндегі су ағызу тығыздықтарының диапазоны төмен жауын-шашынды ортадағы су ағызу тығыздықтарының күрделі табиғатын көрсетеді. Алан Ховард (1996) аймақты зерттеу барысында әр түрлі бассейндердегі рельефтік бұрыштардың артуы дренаж тығыздығына тұрақты әсер етпейтінін анықтады. Салыстырмалы түрде төмен рельефті аймақтар үшін дренаж тығыздығы мен рельеф оң корреляцияда болады. Бұл жоғары рельефтік қатынасқа жеткенше жүреді, онда еңіс қатынасының артуы дренаж тығыздығының төмендеуімен сүйемелденеді. Ховард бұл арнаны қолдауға қажетті көздік ауданың артуының нәтижесі деп түсіндіреді. Жоғары еңісте эрозия жылдамырақ және тиімдірек түрде аз каналдар арқылы жүзеге асырылады. Каналдардың аз саны бассейн үшін кішкентай дренаж тығыздығына әкеледі. Бұл Кайнвилл шұңқырлы жерінің бөлігінің сапалық топографиялық картасы құрғақ ортадағы кең су желісін көрсетеді. Монтгомери мен Дитрихтің су жиналатын жердің элементарлық бөліктері туралы анықтамасына сәйкес, әрбір канал үшін көз ауданы салыстырмалы түрде кішкентай, нәтижесінде көптеген каналдар қалыптасады. Кайнвилл шұңқырлы жерінің суреті өсімдіктердің жоқтығын және көптеген каналдарды көрсетеді. Кайнвилл шұңқырлы жері құрғақ ортада орналасқан, жылдық орташа жауын-шашын мөлшері 125 мм. Бұл төмен жауын-шашын Монтгомери мен Дитрихтің дренаж тығыздығы теңдеуімен қарама-қарсы келеді, онда жауын-шашын аз болған жерде дренаж тығыздығының төмен болуы керек екені болжанады. Бұл мінез-құлық Лангбейн мен Шуммның жауын-шашынға байланысты эрозия жылдамдығының өрнегімен сәйкес келеді. Теңдеуге сәйкес, эрозия жауын-шашынмен артады, бірақ жауын-шашын өсімдіктерді тұрақтандыра алатын деңгейге дейін. Кайнвилл шұңқырлы жерінің суретіндегі өсімдіктердің жоқтығы осы аймандағы жауын-шашын мөлшері өсімдіктерді қолдауға қажетті деңгейден төмен екенін көрсетеді.