1126 ж. шайқасы: Иерусалем королі Балдуин II басқарған крестшілер Дамаск әмірлігімен шайқасып, жеңіске жетті. Бірақ Дамаскты алуға асықпады. Крест жорығы, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1126 жылғы шайқас
Battle in 1126
Мардж әл Саффар шайқасы 1126 жылдың 25 қаңтарында Иерусалим патшасы Балдуин II басқарған крестшілер әскері мен Тогтекин билеген Дамаск әмірлігі арасында өтті. Крестшілер мұсылман әскерін шайқас алаңында жеңіске жеткізді, бірақ Дамаскіді басып алуға қол жеткізе алмады.
The Battle of Marj al Saffar was fought on January 25, 1126 between a Crusader army led by King Baldwin II of Jerusalem and the Seljuk Emirate of Damascus, which was ruled by Toghtekin. The Crusaders defeated the Muslim army in the field but failed in their objective to capture Damascus.
Өмірбаян
Антиохияның солтүстік-шығысындағы Азаз шайқасында жеңіске жеткеннен кейін, Балдуин II 1126 жылдың басында Дамаскіге шабуыл жасау үшін франк әскерін жетектеді. Балдуиннің әскері әдеттегідей, атты рыцарьлар мен қарулы жаяу әскерлерден, сондай-ақ, мылтық және садақпен қаруланған жаяу әскерлерден тұрды. Дамаскіден 30 шақырым қашықтықтағы Мардж әл Саффарда крестшілер Дамаск әскерімен кездесіп, олар шайқасқа шақырды. Тогтекин, Бурид әулетінің негізін қалаушы, сол кезде Дамаскіге билік етіп тұрған.
After winning the Battle of Azaz northeast of Antioch, Baldwin II led an army of Franks to attack Damascus in early 1126. Baldwin's army consisted of the usual mounted knights and men at arms supported by spearmen and bowmen on foot. At Marj al Saffar, 30 kilometers outside Damascus, the Crusaders encountered the army of Damascus which offered battle. Toghtekin, founder of the Burid dynasty, ruled Damascus at that time.
Шайқас
Бұл шайқас туралы небары бірнеше мәлімет белгілі. Көздер тактикалық егжей-тегжейлерде келіспесе де, крестшілердің Дамаскіді жаулап алуға қол жеткізе алмағандығында біріккен. Франктар тым қатал шайқаста түрік садақшыларынан көптеген сарбаздарын жоғалтты. "Дегенмен, күнінің соңында жасалған күшті шабуыл оларға қиынмен келген жеңіс сыйлады. Олардың тактикалық жетістігі, науқанды бастау себебі болған Дамаскіді жаулап алу мақсатына жетпеуіне әкеп соқты". Тағы бір тарихшы былай жазады: "Крестшілер күнді алып қалып, бірақ артықшылықтарын пайдалана алмады". Ауыр шығындарға байланысты крестшілер кері шегінуге мәжбүр болды.
Only a few details are known about the battle. The sources are not in agreement about tactical details, but they concur that the Crusaders failed to seize Damascus. The Franks lost many men to Turkish archery in a very close fought engagement. "But a strong attack made late in the day gave them a hard won victory. Their tactical success left them unable to achieve their object in undertaking the campaign, which was the conquest of Damascus." Another historian writes, "Crusader forces had a clear win but were unable to press home their advantage." Because of their heavy casualties, the Crusaders were forced to retreat.
Салдары
Хомс және басқа жерлерден шыққан кейбір Низари исмаилилері Дамаскты қорғауға қатысты. Бұл Низари көшбасшысы Бахрам әл-Дайи, Сирияның Бас дайысы, мен Буридтер арасындағы одақ құрылуына себеп болды. 1129 жылы франктар Дамаскқа қайта шабуыл жасады, бірақ қаланы қоршаулары сәтсіз аяқталды.
Some Nizari Ismailis from Homs and elsewhere were involved in the defense of Damascus. This contributed to the establishment of the alliance between the Nizari leader Bahram al Da'i, who was the Chief Da'i of Syria, and the Burids. In 1129, the Franks attacked Damascus again, but their siege of the city was unsuccessful.