Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эганвилл – Орталық Онтариоға қарайтын бағыттар үшін тоқталыс нүктесі. Пемброктан Напаниге дейін солтүстік-оңтүстік бағытта өтетін Онтарионың 41-ші тас жолы Эганвиллде Онтарионың 60-шы тас жолымен қиылысады. Эганвилл қаласы Боннечер өзеніндегі бес тік құламаның (шұңқырдың) бесіншісі болып табылады. Қалғандары – Каслфорд, Ренфрю, Дуглас және Төртінші құлама. Бұл құламалар ағаштарды тасымал үшін, ағыс сулар мен сарқырамалардан өткізуге пайдаланылған.
Eganville is a stop to destinations into central Ontario. Ontario Highway 41, which runs north–south from Pembroke to Napanee, intersects with Ontario Highway 60 in Eganville. The town of Eganville is the fifth of five chutes along the Bonnechere River. The others being Castleford, Renfrew, Douglas and Fourth Chute. The chutes used were for moving timber past rapids and waterfalls.
Тарих
Эганвиллге алғашқы қоныс аударған адам 1825 жылы Грегор Белангер болды. Ол Боннешере өзенінің жағасында алғашқы ағаш үйін (шатырын) салған. 1826 жылы ол бұл жерді "Жаңа Фэрфилд фермасы" деп атаған Джеймс Уодсвортқа сатты. Уодсворт кейін бұл жерді Эганвилл атауын алған, сонымен қатар ағаш өңдеуші және саясаткер болған Джон Эганға сатты. Өзеннің қуаты 1848 жылдан бері қолданылып келеді, бірақ қаланың өсуіне түрткіс бергені үшін Джон Эганның астық диірмені есептеледі. Ол 1857 жылы қайтыс болғаннан кейін (46 жасында) оның отбасы бизнесті он жыл бойы жүргізіп, содан кейін Джеймс Бонфилд пен Роберт Тернерге сатты. Эганвиллдегі пошта бөлімі 1852 жылдан бастау алды. 1911 жылы болған ірі өрт Эганвиллдегі көптеген ғимараттарды қиратты. Боннешере өзенінің екі жағындағы 75-ке жуық үй, мектептер, шіркеулер мен өнеркәсіп орындары жойылды. Бір жыл өткен соң, ауылдық пошта ғимараты салынды және шамамен бір ғасыр бойы пайдаланылды. Кейін ол муниципалитет ғимараты ретінде қолданылды. Бұл ғимарат қазір Боннешере мұражайына айналды және Эганвиллдің ең танымал нышандарының бірі болып табылады. Эганвилл 1890 жылдары ауыл ретінде құрылды және 2001 жылы Граттан, Себастополь және Оңтүстік Алгона елді мекендерімен бірігіп, Боннешере алқабын құрғанға дейін тәуелсіз муниципалитет болып қала берді.
The first settler in Eganville was Gregoire Belanger in 1825. He built the first lumber shanty on the Bonnechere River. He then sold the area to James Wadsworth in 1826 who called it "New Fairfield Farm". Wadsworth then sold the area to Eganville's name sake John Egan who was both a lumberman and a politician. The power of the river has been harnessed since 1848 but it was John Egan's grist mill that is credited for stimulating the town's growth. After his death in 1857 (at the age of 46) his family ran the business for ten years before selling to James Bonfield and Robert Turner. Eganville's post office dates from 1852. In 1911, a major fire destroyed many of the buildings in Eganville. Some 75 homes were lost along with schools, churches and industries along both sides on the Bonnechere River. A year later, the village post office was erected and used for almost a century. It was then used as the Municipal building. This building has since become the home of the Bonnechere Museum and is one of the best known symbols of Eganville. Eganville was incorporated as a Village in the 1890s and remained an independent municipality until it was amalgamated with the Townships of Grattan, Sebastopol and South Algona to form the Township of Bonnechere Valley in 2001.