Батыс Индияның бір күндік крикет турнирі

Кіріспе

Батыс Индияның отандық бір күндік крикет жарысы, әйелдер арасындағы жарыс. Супер50 кубогы, қазіргі уақытта демеушілік мақсаттары үшін CG Insurance Super50 кубогы деп аталады. Бұрын ол KFC кубогы деп аталған, бірақ 2008 жылы азық-түлік желісі демеушіліктен бас тартты, ал 2011 жылға дейін WICB кубогы деп аталды. Содан кейін ол 2014 жылға дейін Regional Super50 деп аталды, одан кейін NAGICO Insurance титулдық демеуші болды және 2021 жылға дейін NAGICO Regional Super50 болып өтті. Соңғы жылдары турнир жиынтық форматта өткізілуде, топтық кезең шамамен екі-үш аптаға созылады, содан кейін бірден іріктеу кезеңдері басталады. Тринидад және Тобаго ең көп титулдарды жеңіп алды – 12 (оның ішінде біреуі бөліскен).

Тарих

Батыс Индиядағы алғашқы ресми үлкен оверлер ойыны 1970 жылғы 18 наурызда Норфолк герцогының XI командасы мен Барбадос командасы арасында өтті. Үш жылдан кейін Барбадос, Гайана, Ямайка және Тринидад және Тобаго арасында Банкс Трофи деп аталатын сынақ турнирі ұйымдастырылды, ол А тізіміне енгізілді. Барбадос финалда Гайананы тоғыз ұпаймен ұтып алды. Содан кейін 1976 жылдың ақпанына дейін ресми бір күндік жарыстар болмады, онда алғашқы ресми бір күндік турнир Гиллетт кубогы деп аталды. Бұл турнир Банкс кубогын құрайтын төрт команда арасында, Левард аралдары мен Виндвард аралдарымен бірге өтті. Гиллетт кубогы үш командадан тұратын екі топқа бөлінді, әр команда бір-бір рет ойнады, жеңімпаздар финалға өтті. Барбадос пен Тринидад және Тобаго, сондай-ақ 1975–76 жылғы Shell Shield-ті бөлісті, өз топтарын жеңіп, финалда кездесті, Барбадос Кенсингтон Овалда 43 ұпаймен жеңді. Келесі маусымда бұл екі команда финалда кездесіп, тағы да Барбадостың жеңісіне қол жеткізді. Келесі маусымда турнирге Геддес Грант / Харрисон Лайн Трофи деген атау берілді, бұл аймақтағы екі ірі кеме компаниясының есімімен аталған, Ливард аралдары мен Ямайка екі топтан алға шықты. Алайда 1977 жылғы 8 сәуірде Антигуаның демалыс алаңында өтетін финалға жаңбыр кедергі келтірді, ал командалар кубокты бөлісті. Бұл турнир тарихында екі рет тең трофейді бөлісуге мүмкіндік болды. Келесі төрт маусымда Ямайка финалға қатысудан бұрын тағы үш команда жеңімпаз атанды, 1982–83 жылдардағы финалға іріктеуден бастады. Содан кейін олар 1983 жылдан 1988 жылға дейін алты рет финалға шығып, оның үшеуінде жеңіске жетіп, Барбадосты барлық уақыттағы жеңімпаздар тізімінде басып өтті. 1988–89 жылдары турнир Геддес Грант Шилд деп аталды, осылайша Ямайка финалдағы кездесулері аяқталды, өйткені олар Виндвард аралдарынан жеңіліске ұшырады. Виндвард аралдары Гуанамен финалға шықты, 155 ұпай жинап, жеңіске жетті, олар алғашқы үш викетін бес ұпайға жоғалтты. Ойын ашқыш Дарвин Телемак кейін капитан Джулиан Чарльзбен бірге 43 ұпай жинап, жарақат алғандықтан зейнеткерлікке шықты, ал Гайана капитаны Роджер Харпердің екі викеті Виндвардсты 6-ға 85-ке жеткізді. 70 ұпай қажет болғандықтан, тек үш ойыншы қалды, Телемак қайтып келді, бірақ оның екі серіктесі шығып кетті, ал Виндвардс 99-8 есебімен жеңіске жетті. Алайда, Телемак 39 ұпайды Иан Алленмен қосты, ал 11-ші нөмірлі Доминик Льюис өзінің А тізіміндегі бірінші ойынында 17 ұпайға ие болды. Ойын соңғы оверге дейін созылып, Виндвардс бір викетпен жеңіске жетті. Келесі турнирлер соншалықты тартымды болмады, бірақ Ямайканың 1990–91 жылғы жеңісі - сегіз маусымдағы төртінші жеңісі және тағы сегіз маусымдағы соңғы жеңісі - соңғы оверге дейін жетті, бірақ содан кейін төрт викетпен. Содан кейін 1992–93 жылдары Левард аралдары дәуірі басталды. Олар үш рет жеңімпаз атанды, бірақ келесі екі рет жеңіске жетті, 1995–96 жылдары үш командалық топта соңғы орынға дейін, кейіннен финалға қатысатын екі командадан жеңілді, бірақ жаңбырдың салдарынан кубокты бөлісуге тура келді. Турнир 1994–95 жылдары Shell/Sandals Trophy болып қайта аталды. Келесі маусымда алғаш рет екі жаңа команда пайда болды, өйткені Бермуд пен Канада қосылды, бірақ екеуі де өз топтарының соңында аяқтады, ал екеуі де алты ойынның бірін де жеңе алмады. Тринидад және Тобаго турнирді жеңіп алды, сондай-ақ келесі маусымдағы турнирдің жартылай финалына жетті, ол Red Stripe Bowl деп аталды. Турнирді Левард аралдары жеңсе, Бермуда мен Канада тағы да жеңіске жетпеді. 1990 жылдардың аяғында Red Stripe Bowl маусымның алғашқы кезеңінде құрылды, онда жартылай финал мен финал Ямайкада өткізіліп, Busta Cup ойындары турнир аяқталғаннан кейін басталды. Ямайка финалда Левард аралдарын жеңгеннен кейін 20-шы ғасырдың соңғы өңірлік бір күндік турниріне ие болды. 2000–01 жылдары тағы екі команда шақырылды, АҚШ Барбадосты екі ұпаймен ұтып алды, бұл нәтиже американдықтарды топтың соңғы орынға шығуына кедергі жасамады. Виндвард аралдары жеңіске жетті, қарсыластары - Левард аралдары жеңгеннен кейінгі екінші жеңіс. 2001–02 маусымда бірінші емес төрт команда да шығарылды, оның орнына арал командалары бөлінді. Ливард аралдары Антигуа мен Барбудаға және қалғандарына бөлінді, ал Виндвард аралдары Солтүстік және Оңтүстік топтарға бөлінді. Төрт команда да өздерінің төрт командалық топтарының үшінші немесе төртінші орындарында аяқтады, өйткені Гайана чемпион атанды. Келесі маусымда одан да көп өзгерістер болды. Солтүстік және Оңтүстік бағыты бойынша Windwards алынып тасталды, оның орнына Сент-Винсент және Гренадиндер үшін команда құрылды, сондай-ақ Виндвард аралдарының қалған бөлігі үшін команда құрылды, Батыс Индия университетінің командасы енгізілді және Канада қайтадан қатысты. 2013 жылдың желтоқсанында NAGICO Insurance компаниясы аймақтық Super50 турнирінің жаңа титулды демеушісі болып жарияланды, ал жеңімпаз команда бұрынғы Батыс Индия капитанының құрметіне аталған Клайв Ллойд кубогын жеңіп алады. 2014 жылы WICB аймақтық жергілікті крикет құрылымына маңызды өзгерістер енгізді, соның ішінде бірінші сыныптық маусымды ұзарту, бірінші сыныптық және А тізіміндегі ойынды толық кәсіпқылдыққа көшіру, алты аумақтық кеңеске 15 ойыншыны ұзартылған маусымға шарт жасау және аймақтық 50 оверлік жарысты кеңейту, ойыншыларға тәжірибе алуға, ұпайлар мен викеттер жинауға мүмкіндік беру, соның салдарынан аймақтық құрамаға ілігуге мүмкіндік беру. 2019 жылдың ақпанында Бермудада орналасқан Colonial Group International компаниясы аймақтық бір күндік жарыстың жаңа титулды демеушісі болып жарияланды, ол қазір CG Insurance Super 50 деп аталады.

The first official senior limited overs game in the West Indies was played on 18 March 1970, between a touring Duke of Norfolk's XI and the Barbados team. Three years later, a trial knock out tournament named the Banks Trophy—which has been given List A status—was arranged between Barbados, Guyana, Jamaica and Trinidad and Tobago, and Barbados beat Guyana in the final by nine runs. Then, there were no more official one day competitions until February 1976, when the first official one day tournament named the Gillette Cup was held between the four teams making up the Banks Trophy, along with the Leeward Islands and the Windward Islands. The Gillette Cup had two groups of three teams, each playing each other once, with the winners progressing to the final. Barbados and Trinidad and Tobago, who also shared the 1975–76 Shell Shield, won their groups and met up in the final which Barbados won by 43 runs at Kensington Oval. During the subsequent season, those two said teams eventually faced off in the final, where once again Barbados prevailed. The next season, the tournament was renamed the Geddes Grant/Harrison Line Trophy, named after two large shipping companies in the area, with Leeward Islands and Jamaica progressing from the two groups. However, the final, scheduled to be held at the Antigua Recreation Ground on 8 April 1977, was rained off, and the teams shared the trophy. A shared trophy has happened twice more in the history of the tournament. Three more teams became winners in the next four seasons, before Jamaica began a row of finals appearances, starting with qualifying for the 1982–83 final. They then turned up in six successive finals from 1983 to 1988, winning three of them to pass Barbados on the all time winners list. In 1988–89 the tournament was renamed to the Geddes Grant Shield, and with that, Jamaica's run of finals appearances was ended, as they were knocked out by Windward Islands on run rate per wicket lost. The Windward Islands went on to the final with Guyana, and after being set 155 to win, they lost their first three wickets for five runs. Opener Darwin Telemaque then put on 43 with captain Julian Charles before retiring hurt, and two wickets from Guyana captain Roger Harper sent the Windwards to 85 for 6. Needing 70, and with only three men left, Telemaque returned – only to have two of his partners run out, and the Windwards were 99 for 8. Telemaque stuck in, however, adding 39 with Ian Allen, before number 11 Dominique Lewis came in to bat in his List A debut with 17 needed. It came down to the last over, and the Windwards managed to take the winning runs, becoming one wicket victors. The next tournaments were not as close, although Jamaica's win in 1990–91—their fourth in eight seasons, and their last for a further eight—also came down to the last over, but then with four wickets in hand. Then, in 1992–93 the era of the Leeward Islands began. They won three successive titles—admittedly with the first one rained off, but the next two won outright—before fading back to last place in their three team group in 1995–96, beaten by the two teams who would later try to contest the final, but had to share the trophy due to rain. The tournament was also renamed in 1994–95, becoming the Shell/Sandals Trophy. The next season saw two new teams for the first time, as Bermuda and Canada joined, but both finished bottom of their groups with neither managing to win any of their six games. Trinidad and Tobago won the tournament, and also reached the semi finals of the next season's tournament, which was named the Red Stripe Bowl after the beer brand Red Stripe. The tournament was won by the Leeward Islands while Bermuda and Canada once again went winless. By the end of the 1990s, the Red Stripe Bowl had been established as an early season feature, where the semi finals and finals being held in Jamaica and Busta Cup games commencing after tournament's completion. Jamaica won the 20th century's last regional one day tournament after prevailing over the Leeward Islands in the final. 2000–01 saw two more teams invited, with the United States beating Barbados by two wickets, a result that didn't prevent the Americans coming last in the group. The Windward Islands won, their second title after beating rivals the Leeward Islands in the final. The 2001–02 season saw all four non first class teams excluded, and instead the Island teams were split—Leeward Islands were divided into Antigua and Barbuda and the Rest, while the Windward Islands were divided into a North and a South group. All four teams finished in third or fourth place of their respective four team groups, as Guyana won the title. The next season saw even more changes. The North and South approach for the Windwards was scrapped, and it was instead split into a team for Saint Vincent and the Grenadines and another for the Rest of the Windward Islands, a University of the West Indies team was introduced, and Canada returned. In December 2013, NAGICO Insurance was announced as the new title sponsor of the Regional Super50 with the winning team taking home the Clive Lloyd Trophy – named in honour of the former West Indies captain. In 2014, the WICB approved major changes to the regional domestic cricket structure, including extending the first class season, fully professionalizing the first class and list A game with six territorial boards contracting 15 players each for the extended season and an extending the regional 50 over competition to provide players with more opportunities to get experience, accumulate runs and wickets so they can stake a claim for a spot in the regional side. In February 2019 Bermuda based Colonial Group International was announced as the new title sponsors of the regional one day competition now dubbed the CG Insurance Super 50.