Кливлендтағы христиан радио станциясы

Кіріспе

Кливленд, Огайодағы христиандық радиостанция

WHKW (1220 AM) – Кливленд, Огайоға лицензиясы бар коммерциялық радиостанция. Ол "AM 1220 The Word" деген атпен танымал және христиандық форматта жұмыс істейді. Salem Media Group компаниясына тиесілі, бұл станция Кливленд пен Солтүстік-Шығыс Огайо аймағына қызмет көрсетеді. WHKW студиясы Кливленд қаласының Independence қалашығында орналасқан, ал хабар тарату орны көршілес Broadview Heights қаласында. 1930 жылы Кливлендке көшірілген Акрон және Спрингфилд қалаларындағы екі жеке радиостанцияның бірігуі нәтижесінде пайда болған бұл станция 60 жыл бойы WGAR радиостанциясының алғашқы үйі болды. Алғашқыда Джордж А. Ричардстың "Goodwill Station" тобына тиесілі болған ол, CBS радиожелісінің маңызды серігіне айналды, "Wings Over Jordan" бағдарламасының бастапқы орны және комедияшы Джек Паардың ерте мекені болды. Кейін Nationwide Communications компаниясының алдағы іскерлігіне тиесілі болған WGAR 1970-ші жылдардың басында Дон Имус, Джон Лэниган, Норм Н. Найт және Чак Коллиер секілді жеке тұлғаларға бағытталған ересектерге арналған заманауи форматқа көшті. 1980-ші жылдардың ортасында FM станциясы WGAR FM (99.5)пен бірігіп, кантри музыка форматын ұсынды, ал 1990 жылы WKNR радиостанциясының алғашқы үйі ретінде спорттық радиоға айналды. 2001 жылдың 3 шілдесінде радиостанциялар мен зияткерлік меншік активтерін алмастыру нәтижесінде WHK радиосының шақыру белгісі мен христиандық радио форматын қабылдады және 2005 жылдан бері WHKW деп аталады. Стандартты аналогтық таратудан өзге, WHKW бағдарламалары төмен қуатты Кливленд трансляторы W245CY арқылы қайта таратылады және онлайн эфирде қолжетімді.

WCSO және WFJC ретінде бұрынғы тарихы

WHKW радиостанциясының алғашқы эфирі 1930 жылдың 15 желтоқсанында WGAR деп ресми түрде таныстырылды. Дегенмен, WGAR станциясының құрылуы екі қолданыстағы станцияның – Огайо штатының Спрингфилд қаласындағы WCSO және Акрон қаласындағы WFJC станцияларының бірігуі нәтижесінде болды. Екеуі де 1920 жылдардың басында жұмысын бастады. WCSO станциясына алғашқы лицензия 1922 жылдың 13 қазанында Спрингфилдтегі Виттенберг колледжіне WNAP атауымен берілді. Колледждің физика факультеті 1896 жылдан бері радиохабар таратумен тәжірибе жасап келген, ал 1906 жылы студенттерден құралған радиоклуб құрылды. 1922 жылдың басында 8XAK эксперименталды лицензиясын алған Виттенберг профессоры Э.О. Уивер және оның бірнеше студенті эфирге шығу алдында 1000 ватттық хабар тарату құрылын жасады, ал бағдарламаларды колледждің Сөз және Драма факультеті ұсынды. 1923 жылдың күзінде станцияның жиілігі қайта тағайындалды, 1924 жылдың басында және жыл соңында өзгертілді. 1925 жылдың 6 наурызында станцияның шақыру белгілері WCSO – Виттенберг колледжі, Спрингфилд, Огайо деп өзгертілді, ал станция 1927 жылдың 15 маусымында қайта тағайындалды. Бастапқыда Виттенбергтің Карнеги ғылым залында орналасқан студиялар ақырында Блэр залына көшірілді, радио мұнаралары ғылым ғимаратының алдына орнатылды. WFJC станциясына алғашқы лицензия 1924 жылдың мамыр айында Кливленд қаласының Маунт Плезант ауданындағы 13918 Юнион даңғылында орналасқан М.Ф. Броз жиһаз, аппараттық және радио компаниясына берілді. Станцияның бастапқы шақыру белгісі WDBK болды. 1924 жылдың 15 мамырында радиохабар тарату басталды. WDBK станциясы 1924 жылдың күзінде жабылды, содан кейін келесі көктемде 100 ватт қуатымен қайтадан лицензияланды. Бағдарламаларға станцияның идентификациясы ретінде бу қайығының сыңғырына еліктеумен араласқан джаз үнділері, сондай-ақ тікелей музыкалық қойылымдар кірді. WDBK станциясының қабылдауы Кливлендтен тыс жерлерде шектеулі болды және Акронда нашар естілді. 1927 жылдың басында станцияның иесі өзгеріп, "Кливлендтен хабар тарату" ұранымен Карнеги даңғылындағы Болтон сквер мейманханасында WDBK Broadcasting (Inc.) (Стенли Дж. Броз) құрылды. Автомобиль сатушысы В.Ф. Джонс 1927 жылдың 15 шілдесінде WDBK станциясын сатып алды, оны Акрон қаласына көшіруді жоспарлады. Джонстың бұл салаға қатысуы 1925 жылдың ақпан айында оның талабы бойынша автосалонда WADC атты уақытша станция қолданылып, шоу оқиғаларын Willard Storage Battery Co. компаниясы жасаған хабар таратушымен хабар таратқаннан кейін басталды. Шоу аяқталғаннан кейін Джонс станцияға тұрақты түрде қол қоюға тырысты, бірақ театр иесі Аллен Т. Симмонс 1925 жылдың 8 сәуірінде Портж қонақ үйінен WADC станциясын іске қосты. Джонсқа WDBK станциясын Акронға көшіруге рұқсат берілді, бірақ ол Кливленд станциясы WJAY-мен бірге эфир уақытын бөлісіп қалады. WFJC деп қайта аталған станция 1927 жылдың 22 қазанында Акрон Beacon Journal ғимаратынан алғашқы хабарларын берді, бірақ Beacon Journal-дың меншік үлесі болмады. Сэм Тауншенд станцияның менеджері, хатшы және бас инженер ретінде тіркелді. Федералды радио комиссиясы (ФРК) құрылғаннан кейін, 1927 жылдың 3 мамырынан бастап станцияларға уақытша рұқсаттар берілді. Станциялар жұмысын жалғастыруды қаласа, жаңа "халық мүддесіне, ыңғайлылығына немесе қажеттілігіне" сәйкес келетінін анықтаудың алғашқы қадамы ретінде 1928 жылдың 15 қаңтарына дейін ресми лицензиялық өтінішті тапсыруы керектігі туралы хабардар етілді. 1928 жылдың 25 мамырында ФРК жалпы 32-ші бұйрық шығарды, ол 164 станцияға, соның ішінде WFJC станциясына: "Сіздің болашақ лицензияға арналған өтінішіңізді қарап, оны беру қоғамдық мүддеге, ыңғайлылыққа немесе қажеттілікке қызмет етпейді" деп мәлімдеді. Алайда, станция комиссияны лицензиясын сақтап қалуға сендірді. ФРК-нің 40-шы жалпы бұйрығының ережелеріне сәйкес ірі қайта бөлудің бір бөлігі ретінде 1928 жылдың 11 қарашасында WCSO станциясына Питтсбургтегі KQV станциясымен бірге эфир уақытын бөлісуге рұқсат берілді, ал WFJC станциясына қайтадан WJAY станциясымен бірге эфир уақытын бөлісуге рұқсат берілді. WJAY станциясы басқа жиілікке ауысып, WFJC станциясына толық уақыт жұмыс істеуге мүмкіндік берді, бірақ бұл уақытша болды, өйткені WCSO станциясы бірнеше айдан кейін WFJC станциясымен бірге эфир уақытын бөлісуге қайта тағайындалды. WFJC станциясы 1930 жылдың 30 наурызында ФРК-ге көшіп, толық уақыт жұмыс істеуге және қуатын 1000 ваттқа дейін көтеруге арналған құжаттарды тапсырды. Станция басшылығы WADC және Кливлендтегі WHK және WTAM станцияларына қарсы бәсекеге қабілетсіздікке тап болғанын айтты. Сонымен қатар, ФРК WFJC станциясының өтінішіне арналған алдағы тыңдауды растады, Джордж А. Ричардс, Лео Дж. Фицпатрик және П.М. Томас – Детройттегі WJR станциясының иелері – "Кливлендтің төртінші радиостанциясын" құру үшін WGAR Broadcasting Company компаниясын біріктірді. 6 қыркүйекте компания ФРК-ге "WFJC және WCSO станцияларын Кливлендте жаңа жабдықпен жаңа станцияға біріктіруге" рұқсат беру туралы өтініш берді, ол сол айдың ішінде мақұлданды. WGAR Broadcasting Company 1930 жылдың 26 қыркүйегінде WCSO станциясының меншігін қабылдады, кейіннен ол Ұлы депрессияның салдары болды. WFJC станциясы жеті күн бұрын сатып алынды, келісім Акрон және Кливленд қалаларының сауда-өнер палаталарының, сондай-ақ жергілікті қоғамдық ұйымдар мен Кливленд радиостанцияларының қарсылығына қарамастан мақұлданды. WCSO станциясы 1930 жылдың 11 қазанында Виттенберг жолбарыстары мен Вашингтон және Джефферсон президенттері арасындағы футбол матчын көрсеткеннен кейін соңғы эфирін жасады, ал лицензиясы ай соңында ресми түрде жойылды. Кейін Виттенберг университеті болып қайта аталған оқу орны 1966 жылы WUSO станциясын іске қосып, радиохабар таратуға қайта оралды, ол WCSO станциясының "тұқымдасы" деп есептелді. Жаңа станцияның құрылысы дереу басталды, WFJC станциясы 1930 жылдың 14 желтоқсанына дейін Акроннан хабар таратуын жалғастырды. 1930 жылдың 13 желтоқсанындағы Акрон Beacon Journal газеті оқырмандарына WFJC станциясы келесі күні түнгі жарты сағатта "Кливлендтегі WGAR станциясына орын беру үшін" жұмысын тоқтататынын хабарлады. ФРК-нің бесінші жылдық есебінде 1931 жылдың 12 маусымынан бастап WCSO және WFJC станциялары "Кливленд, Огайодағы жаңа WGAR станциясын құру үшін" біріктірілгені туралы хабарланды. WADC станциясы кейін WFJC станциясы босатқан Beacon Journal ғимаратының студиясына көшті.

WHKW has traditionally dated its debut to December 15, 1930, when it made its first formal broadcast as WGAR. However, WGAR's formation was the result of the consolidation of two existing stations, WCSO in Springfield, Ohio, and WFJC in Akron, Ohio, which both started in the early 1920s. WCSO was first licensed as WNAP, on October 13, 1922, to Wittenberg College in Springfield, operating on the standard "entertainment" wavelength of As early as 1896, the college's physics department had experimented with radio transmissions, and a radio club composed of students was established in 1906. First receiving experimental license 8XAK earlier in 1922, Wittenberg professor E. O. Weaver and several of his students constructed the 1000 transmitter in advance of signing on, and programming was presented by the college's Speech and Drama Department. The station's frequency was reassigned in the fall of 1923 to , to in early 1924, and to at the end of the year. The station's call letters were changed to WCSO—for Wittenberg College, Springfield, Ohio—on March 6, 1925, and the station was reassigned to on June 15, 1927. Originally located at Wittenberg's Carnegie Science Hall, the studios were eventually moved to Blair Hall, with the radio towers erected in front of the science building. WFJC's first license, for 100 watts on , was issued in May 1924 under the station's original call sign, WDBK, to the M. F. Broz Furniture, Hardware & Radio Company at 13918 Union Avenue in Cleveland's Mount Pleasant neighborhood. It began broadcasting on May 15, 1924. WDBK was deleted in the fall of 1924, then relicensed the following spring, again with 100 watts, but now on Programming included jazz selections interspersed with an imitation steamboat whistle as a station identification, along with live musical performances; reception for WDBK was limited outside of Cleveland and was barely audible in Akron. In early 1927 the owner was changed to WDBK Broadcasting (Inc.) (Stanley J. Broz) at the Bolton Square Hotel on Carnegie Avenue, using the slogan "Broadcasting from Cleveland". Automobile dealer W. F. Jones purchased WDBK on July 15, 1927, with the intent of moving the station to Akron. Jones's involvement in the medium began when—at his insistence—a February 1925 auto show used a temporary station named WADC to broadcast the show's events, with a transmitter built by the Willard Storage Battery Co. After the show ended, Jones tried to sign on the station permanently, but theatre owner Allen T. Simmons launched WADC from the Portage Hotel on April 8, 1925. Jones was granted a permit to move WDBK to Akron but would remain on and sharing time with Cleveland station WJAY. Renamed WFJC, the station made its debut broadcast from the Akron Beacon Journal building on October 22, 1927, but merely as a tenant, the Beacon Journal did not have any ownership stake. Sam Townshend was listed as station manager, secretary and lead engineer. Following the establishment of the Federal Radio Commission (FRC), stations were initially issued a series of temporary authorizations starting on May 3, 1927. In addition, they were informed that if they wanted to continue operating, they needed to file a formal license application by January 15, 1928, as the first step in determining whether they met the new "public interest, convenience, or necessity" standard. On May 25, 1928, the FRC issued General Order 32, which notified 164 stations, including WFJC, that "From an examination of your application for future license it does not find that public interest, convenience, or necessity would be served by granting it." However, the station successfully convinced the commission that it should remain licensed. As part of a major reallocation under the provisions of the FRC's General Order 40, on November 11, 1928, WCSO was assigned to on a timesharing basis with KQV in Pittsburgh, and WFJC was assigned to , again in a time share with WJAY. WJAY moved to a different frequency allowing WFJC to operate full time, but this was temporary as WCSO was reassigned to a few months later as WFJC's new timesharing partner. WFJC filed paperwork with the FRC on March 30, 1930, to move to , operate full time and increase power to 1000; station management cited what had become a competitive disadvantage against WADC and Cleveland's WHK and WTAM. At the same time the FRC confirmed a forthcoming hearing for WFJC's application, George A. Richards, Leo J. Fitzpatrick and P. M. Thomas—owners of WJR in Detroit—incorporated the WGAR Broadcasting Company in order to establish "Cleveland's fourth radio station". On September 6, the company filed an application with the FRC for authorization to "consolidate stations WFJC and WCSO into a new station with new equipment at Cleveland Ohio", which was approved that same month. The WGAR Broadcasting Company took over ownership of WCSO on September 26, 1930, later recognized as a casualty of the Great Depression. WFJC was acquired seven days earlier, the deal was approved despite opposition from the chambers of commerce for both Akron and Cleveland, in addition to local community groups and competing Cleveland radio stations. WCSO made its final broadcast on October 11, 1930, after coverage of the Wittenberg Tigers Washington & Jefferson Presidents football game and its license was formally deleted at the end of the month. Later renamed Wittenberg University, the institution re entered radio broadcasting in 1966 with the sign on of WUSO, regarded as "a descendant" of WCSO. As construction for the new station began immediately, WFJC continued to broadcast from Akron until December 14; the December 13, 1930, Akron Beacon Journal informed its readers that WFJC would cease operations the next day at midnight, "to make way for WGAR, at Cleveland, which purchased its claim to the ether". In its fifth annual report, the FRC reported that, effective June 12, 1931, WCSO and WFJC had been consolidated "to form new station WGAR, Cleveland, Ohio". WADC eventually moved into the Beacon Journal building studios vacated by WFJC.

"Достық станциясы"

FRC берген жеке лицензия бойынша бұл біріктірілген станция G. A. Richards атынан WGAR деп аталды; станция енді күндіз 1000 ватт, ал түнде 500 ватт қуатпен хабар тарататын болды. Жаңа студиялар Кливленд қаласының орталығындағы Statler қонақ үйінің 14-қабаттағы пентхаусында салынды. Тұрақты хабар беру 1930 жылдың 15 желтоқсанында жергілікті сөздермен сағат 18:00-де басталды, содан кейін сағат 20:00-де NBC Blue арнасынан Amos 'n' Andy бағдарламасы эфирге шықты. Бастапқы жоспар WCSO трансляциясын Statler-ге көшіру еді, бірақ техникалық қиындықтарға байланысты алғашқы хабар тарату Standard Bank ғимаратында орналасқан WHK-ның жалға алынған қосымша трансляциясы арқылы жүзеге асырылды. Келесі күні Beacon Journal газетінде WGAR сигналының кешкі уақытта бірнеше жиіліктерде кедергіге ұшырағаны туралы сын жарияланды, сонда WHK және Буффалодағы WKBW-ден түнгі аспан толқыны жақсы қабылданатыны айтылды. Станцияның трансляциялық құрылғысы 1931 жылдың 20 шілдесінде Statler-ден Cuyahoga Heights-тегі жаңадан салынған ғимаратқа көшірілді. Джон МакКормактан Blue концерті эфирде берілді, содан кейін арнайы сөздер оқылды, бұл Акрондағы қабылдауды жақсартты, бірақ кейбір тыңдаушыларда кедергілер сақталды. WGAR сигналын жақсарту мақсатында 1932 жылдың желтоқсанына дейін күндізгі қуаты 1000 ваттқа дейін, ал 1938 жылға дейін күндіз 5000 ваттқа және түнде 1000 ваттқа дейін арттырылды. WGAR және WJR станцияларына кейіннен Лос-Анджелестегі KMPC қосылды, оны Ричардс 1937 жылдың 5 мамырында сатып алды. Станция АҚШ-тағы және Кливлендтегі алғашқы радиостанциялардың бірі болып, 1936 жылдан бастап Ральф Уорден басшылығымен жаңалықтар бюросын құрды. Уорден "фактілер, пікір жоқ" қағидасын енгізді, бұл жаңалықтар хабарларында түсіндірмелерге жол бермеді, және бұл саясатты кейін бас менеджер Джон Патт сақтап қалды. Бастапқыда екі тілшімен жұмыс істеген жаңалықтар бөлімі 1943 жылы үш, ал 1945 жылы төрт қызметкерге дейін өсті және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вашингтон қаласында жаңалықтар бюросымен келісім шарт жасады; WGAR жаңалықтар хабарларында дыбыстық үзінділерді пайдаланатын алғашқы радиостанциялардың бірі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі оқиғаларды жариялауда станция патриотизмді, соғысқа қолдау көрсетуді және облигацияларды сатып алуды ынталандыратын әртүрлі апталық бағдарламаларды – антологиялардан жеңіл ойын-сауыққа және драмалық қойылымдарға дейін – ұсынды. Бағдарлама директоры Дэвид Бейлор және операциялар менеджері Карл Джордж тиісінше Еуропа және Тынық мұхиты театрларына жіберілді, олар станция үшін жаңалықтар хабарларын дайындады. NBC Blue бағдарламаларынан басқа, WGAR Quality Network және оның ізбасары Mutual Broadcasting System-нен әртүрлі бағдарламаларды ұсына бастады. 1937 жылдың 26 қыркүйегінде Columbia Broadcasting System (CBS) серіктесі WHK және тәуелсіз WJAY станцияларымен жүргізілген айналымдық келісім бойынша WGAR Кливлендтің жаңа CBS серіктесі болды; WJAY жаңа WCLE шақыруларымен Mutual серіктестігін алды, ал WHK NBC Blue арнасына көшті. Кливленд оркестрінің радио хабарлары 1941 жылдың 6 желтоқсанында WGAR-ға көшірілді және станцияның толық қаржыландыруымен CBS және оған байланысты қысқа толқын арналары арқылы берілді. WGAR мен CBS-тің оркестрмен байланысы 1962 жылға дейін сақталды. WGAR сонымен қатар Кливленд қалалық клубының жұма күнгі форумы сияқты бірнеше қоғамдық істер бағдарламаларын ұсынды, оны станция 1937 жылдың 18 қазанында эфирге таратуды бастады.

Under a separate license issued by the FRC, this combined station was named WGAR, derived from G. A. Richards; the station also now broadcast on with 1000 daytime and 500 at night. New studios were built on the 14th floor penthouse of the Hotel Statler in Downtown Cleveland. Regular programming debuted on December 15, 1930, with local speeches beginning at 6:00 p. m. before switching to NBC Blue programming with Amos 'n' Andy at 8:00. The initial plan was to move WCSO's transmitter to the Statler but due to technical issues, the debut broadcast instead was transmitted over WHK's rented auxiliary transmitter, located at the Standard Bank Building. A Beacon Journal column the next day was critical over WGAR's signal experiencing interference on multiple channels on the frequency as the evening progressed, denoting that WHK and nighttime skywave from Buffalo's WKBW were more easily accessible. The station's transmitter was moved from the Statler to a newly constructed facility in Cuyahoga Heights on July 20, 1931, with a Blue concert by John McCormack airing after an on air dedication, a move that partially improved reception in Akron albeit with continued interference from some listeners. In further bids to improve WGAR's signal, power was increased to 1000 during daytime hours by December 1932, then to 5000 during the daytime and 1000 at night by 1938. WGAR and WJR were eventually joined by KMPC in Los Angeles, which Richards purchased on May 5, 1937. The station became one of the first stations in the United States, and one of the first in Cleveland, to employ a staffed news room beginning in 1936 under the direction of Ralph Worden. Worden instituted a policy of "facts, not opinion" which prevented newscasts from having any commentary, later maintained by general manager John Patt. Originally with two reporters on staff, the news department grew to three staffers in 1943 and to four in 1945, and contracted for a news bureau in Washington, D. C. during World War II; WGAR also became one of the first radio stations to play recorded sound bites during newscasts. The station's coverage of events during World War II included multiple weekly programs—ranging from anthologies to light entertainment and dramatic fare—that encouraged patriotism, support of the war effort and bond drives. Program director David Baylor and operations manager Carl George were both dispatched to the European and Pacific theaters, respectively, filing news reports for the station. In addition to NBC Blue programming, WGAR started to feature assorted fare from the Quality Network and its successor, the Mutual Broadcasting System. A round robin affiliation swap with Columbia Broadcasting System (CBS) affiliate WHK and independent WJAY on September 26, 1937, saw WGAR became Cleveland's new CBS affiliate; WJAY took the Mutual affiliation under new WCLE calls, while WHK took NBC Blue. Cleveland Orchestra radio broadcasts moved to WGAR on December 6, 1941, and were carried over CBS and related shortwave facilities as a sustaining program sponsored entirely by the station. WGAR and CBS's relationship with the Orchestra lasted until 1962. WGAR also originated several public affairs programs including the City Club of Cleveland's Friday Forum, which the station began carrying on October 18, 1937.

Джек Пар

Комедиант Джек Пар – WGAR станциясынан шыққан ең танымал түлектердің бірі. Кантон қаласында туған Пар 1938 жылы Джексон, Мичиган штатындағы WIBM, Индианаполистің WIRE, Питтсбургтің WCAE және Йонгстаунның WKBN станцияларында жұмыс істегеннен кейін осы станцияға қосылды. Оны WGAR хабаршысы Уэйн Мак (Ваино Макки) жұмысқа алды. Бастапқыда Пар кәсіби күрескер болуды қаласа, ата-анасы оны дін қызметкері ретінде көріп отырған. Ұлы депрессия кезінде WGAR-да аптасына 38 доллар тапқан Пар өзін «дүниедегі ең бақытты бала» деп есептеді. Станцияның ең жас хабаршысы болғандықтан, оның алғашқы негізгі міндеті – жексенбі күні түстен кейін хабар беру және тыңдаушылардың Кофлиннің хабарларына байланысты ашулы немесе наразылық телефон қоңырауларын қабылдау болды. Кейін Пар Джордж Ричардсты оның консервативті көзқарастарына байланысты «Қоғамдық Кейн сияқты тұлға» деп санады. 1938 жылдың 30 қазанында болған бір оқиға Пардың мансабының басындағы маңызды кезеңі болды. Жексенбі кешкі эфирде Колумбияның жаңа шоуы – Орсон Уэллстің «The Mercury Theatre on the Air» бағдарламасының басталатынын білген Пар, қысқа ғана уақытқа студиядан тамақтанып қайтқанда «Әлемдер соғысы» бағдарламасының басын жіберіп алды, соның салдарынан Уэллстің қысқаша кіріспе сөзін естімеді. Шын мәнінде Марс планетасынан шабуыл болып жатыр деп ойлаған алаңдаған тыңдаушылардан көптеген телефон қоңыраулары түскеннен кейін, Пар да алаңдап, эфирді екі рет үзіп, біріншісінде «Бұл драма болып жатыр ма?» деді, ал бірнеше минуттан кейін «Мен сізге осының драма екеніне сендіре аламын! Тыныш болыңыз – мен сізге бұрын ешқашан өтірік айтқан емеспін?» деді. Пар бас менеджер Джон Паттқа үрейлену туралы хабарлағанда, Патт «Сен тым сезімталсың, ешқашан сәттілікке жете алмайсың» деп жауап берді. Дегенмен, Пар бірден «Кливлендті тыныштандырған адам» деп мақталып, газет беттерінде жарияланды. 20 жасында WGAR Джек Парды CBS үшін дайындалған Кливленд оркестрінің хабарларын оқуға тағайындады, осылайша ол желідегі ең жас хабаршы атанды. Ол сондай-ақ CBS үшін WGAR станциясынан эфир берілетін кешкі джаз бағдарламасын жүргізіп, «Томми Такердің уақыты келді», «Дик Стабильмен ритмикалық Жаңа келісім» және «Сэмми Кеймен билеңіз және серпіліңіз» деген сөздерді қолданды. «Мен Лоуренс Велкпен жұмыс істеу арқылы есептеуге үйрендім» деп әзілдеді. Бағдарламаға үнемі қатысатын аймақтық оркестр жетекшісі Эдди Пол кейін Пармен бірге «әңгімелесетін кештер» өткізгендерін еске алды. Пар актриса Дорис Дадлиге кодталған хабарламалар арқылы қызығушылық танытуға тырысты, бірақ CBS директивасымен жіберілген телеграмма оны тоқтатты, ол телеграмманы көрді, бірақ басшылық оған мән берген жоқ. Пар сонымен қатар кино билеттерін жеңіп алуға арналған күнделікті бәйге ұйымдастырылатын ерте таңертеңгі ойын-сауық бағдарламасын және «Here's Paar» атты апталық комедиялық бағдарламасын жүргізді, соңғы бағдарламада Уэйн Мак және оның әріптесі Морис Кондон оның көмекшілері болды. Танымал бағдарлама Пардың талантын көрсетіп қана қоймай, оны дамытуға көмектесті: бір эпизодта Мак түрмеден станцияға қоңырау шалғанда Пардың телефонын кездейсоқ түрде түсіріп тастады, ал Кондон кейіннен Пардың бір түндік түрме жазасы кітапханадан кешіккен кітап үшін болғанын әзілдеп айтты. Шамамен төрт жыл станцияда жұмыс істегеннен кейін, Пар 1942 жылдың соңында жұмыстан босатылды. Кейіннен түнгі теледидар ток-шоуларының жүргізушісі және NBC телеарнасының Tonight Show екінші жүргізушісі ретінде сәттілікке жеткеніне қарамастан, Пар жұмыстан босатылуын ешқашан ұмыта алмады және 1980 жылдарға дейін апта сайын осы оқиға туралы арман көргенін айтты. Пар 1963 жылы Портленд, Мэн штатындағы WMTW телеарнасын сатып алды, бұл процесте бұрынғы басшысы Джон Патттан артық баға ұсынды, кейіннен «Мен аман қалдым және қаласам, WGAR станциясын да сатып ала алар едім» деп ойлады. Пардың 1961 жылғы Tonight бағдарламасының шарықталу кезінде Кондон Парға шоу-бизнес туралы барлығын өзі үйреткенін жоққа шығарды, бірақ әзілдеп «Мен Джекке айналасын көрсеттім» деп қосты. Уэйн Мак 1950 жылға дейін WGAR-да жұмыс істеді, содан кейін WDOK станциясын іске қосуға көмектесу үшін кетіп, 2000 жылы қайтыс болғанға дейін қандай да бір деңгейде хабар таратуды жалғастырды.

Perhaps the most famous of alumni to emerge from WGAR was comedian Jack Paar. A native of Canton, Paar joined the station in 1938 after prior work at Jackson, Michigan's WIBM, Indianapolis's WIRE, Pittsburgh's WCAE and Youngstown's WKBN, and was hired by WGAR announcer Wayne Mack (Vaino Mackey). Paar initially wanted to be a professional wrestler while his parents envisioned him a minister. While only making $38 a week at WGAR in the height of the Great Depression, Paar viewed himself as "the happiest kid in the world". Being the youngest announcer at the station, his first main task was as the Sunday afternoon booth announcer and having to field phone calls from listeners upset or angry over Fr. Coughlin's broadcasts; Paar later viewed George Richards as "a Citizen Kane type person" owing to Richards' conservative views. One particular incident on October 30, 1938, defined Paar's early career. Aware of a new Columbia show on the Sunday evening schedule—Orson Welles's The Mercury Theatre on the Air—Paar briefly left the studios to get a snack, inadvertently missing the start of The War of the Worlds and thus unaware of a brief introduction by Welles. After an onslaught of phone calls from confused and panicked listeners who thought a real Martian invasion was taking place, an equally confused Paar interrupted the network feed twice, the first time saying "this is a drama, I think? ", and a few minutes later with, "I assure you this is a drama I am almost certain! Be calm—have I ever lied to you before?" Paar contacted general manager John Patt about the panic, Patt responded with "you're too emotional, you're never going to make it." Nevertheless, Paar was seen as a hero overnight, with newspaper coverage the next day highlighting and praising "the man who calmed Cleveland." At age 20, WGAR assigned Jack Paar to narrate the station's Cleveland Orchestra broadcasts produced for CBS, thereby becoming the network's youngest announcer. He also announced a late night big band program WGAR also originated for CBS, coining phrases "it's Tommy Tucker time", "a rhythmic New Deal with Dick Stabile" and "Swing and Sway with Sammy Kaye", quipping that "I learned to count by working with Lawrence Welk." Eddie Paul, an area bandleader who regularly appeared on the program, later would reminisce how he and Paar would "hold gab fests" afterwards. Paar attempted to use his announcer duties to court actress Doris Dudley via coded messages, only to be stopped after a CBS directive via telegram, which he saw and management never did. Paar additionally hosted an early morning entertainment gossip program that featured a daily contest to win movie tickets, and a weekly comedy program, Here's Paar; the latter featured Wayne Mack and fellow announcer Maurice Condon as his sidekicks. The popular program both showcased Paar's talents and informed them at the same time: one episode had Mack inadvertently hanging up on Paar when he called into the station from jail, Condon jokingly claimed later that Paar's overnight prison sentence was for an overdue library book. After nearly four years at the station, Paar was fired near the end of 1942. Despite his eventual success as a pioneering late night television talk show host and as the second host of NBC TV's Tonight Show, Paar never got over his firing and claimed to suffer weekly nightmares about it into the 1980s. Paar purchased Portland, Maine station WMTW TV in 1963, outbidding his former boss John Patt in the process, later musing, "I survived and could at this moment buy WGAR if I wished." During Paar's 1961 career apex hosting Tonight, Condon denied that he taught Paar everything he knew about show business, but jokingly added, "well, I did show Jack around." Wayne Mack remained at WGAR until 1950, when he left to help launch WDOK , and continued to broadcast in some capacity until his death in 2000.

Иорданның үстіндегі қанаттар

1937 жылдан 1947 жылға дейін WGAR станциясы "Wings Over Jordan" атты апта сайынғы діни радио бағдарламасын шығарды. Бағдарламада Кливленд қаласының Орталық ауданындағы Гетсиман баптист шіркеуінде орналасқан, сол аттас а капелла рухани хоры өнер көрсетті. Шіркеудің пасторы Глин Т. Сетл болды. Сетл WGAR бағдарламалар директоры Уорт Крамерге, станцияның жексенбілік эфирінде Кливлендтің афроамерикандық халқына арналған бағдарлама қосу туралы ұсыныс жасады. Осының нәтижесінде 1937 жылдың 11 шілдесінде "The Negro Hour" бағдарламасы эфирге шықты. Алты айдан кейін, 1938 жылдың 9 қаңтарында CBS телеканалы бағдарламаны ұлттық деңгейде "Wings Over Jordan" деген атпен көрсетуге келісті. Хор радиошоудың атынан өздерінің ресми атын алды. "Wings Over Jordan" – афроамерикандықтардың тәуелсіз түрде өндірген және жүргізген алғашқы радио бағдарламасы, ол желілік эфирде көрсетілді. Крамер, ақ нәсілді болғандықтан, 1938 жылдан 1942 жылға дейін хор директоры қызметін атқарды, сонымен қатар WGAR-дағы міндеттерін де орындады. Оның қатысуы бастапқыда дау тудырды, бірақ кейіннен хордың ақ нәсілді тыңдаушылар арасында беделге ие болуына көмектескен деп есептелді. Бұл бағдарлама CBS телеканалының ең танымал бағдарламасы болды және 1940 жылы WGAR станциясына "орта нарықтағы станциялар арасындағы ең үздік қызметі" үшін Джордж Фостер Пибоди медалін алуына себеп болды. Бұл санаттағы алғашқы марапат болды. 1941 жылдың жазында CBS, WGAR станциясынан тікелей эфирде 15 минуттық апталық бағдарламаның көрсетілуін ұйымдастырды. "Wings Over Jordan" 1941 жылы Нью-Йорктің Schomburg қорындағы нәсілдер аралық қатынастардың құрметті тізіміне де енгізілді.

Жиілік 1220-ға ауыстырылсын

Солтүстік Америка аймақтық хабар тарату келісімінің (NARBA) жиіліктерін қайта бөлу аясында WGAR 1941 жылғы 29 наурызда ауыстырылды, бірақ Федералдық коммуникациялар комиссиясының (FCC) инженерлік зерттеулері WGAR-дың ағымдағы жабдықтары түнде Куяхога округінің жартысына ғана кедергісіз сигнал бере алатынын көрсетті. 1940 жылғы 4 қаңтарда WGAR 10000 қуатымен ауысуға өтініш берді, себебі Атлантаның WSB станциясы NARBA оны Мексика үшін ашық канал ретінде белгілегендіктен бос болады. NARBA келісімі сондай-ақ Мексика қаласының XEB станциясы пайдалануы үшін Мексиканың ашық каналы ретінде белгіленді; бастапқыда АҚШ станцияларына бұл жиілікті пайдалануға рұқсат берілмеген. XEB-тің түнгі аспан толқыны АҚШ-тың солтүстік-шығысына жетпегендіктен, FCC бұл аймақта I B класты аймақтық сигнал ретінде пайдалануға арнаны ашты. Бұл тағайындама бастапқыда Мичиган штатында пайдалануды қарастырғанмен, Детройттың WXYZ станциясының жоспарланған көшірілісі іске аспады, сондықтан ол Огайо штатында пайдалануға бейімделді. WGAR 1941 жылғы 10 наурызда өтінішіне түзетулер енгізіп, 50000 қуатымен және бағытталған антеннаны пайдалануды сұрады. WGAR-дың пайдасына комиссияның радио желілерінің монополиялары туралы бұрынғы есебі әсер етті, онда Солтүстік Огайо аймағы желілік тұрғыдан жеткіліксіз қамтылғандығы айтылған. Келесі қаңтарда WADC станциясы да 50000 қуатымен ауысуға бірдей өтінішпен жауап берді, сонымен қатар Кантонның WHBC станциясы WADC-нің ағымдағы жиілігіне көшуге келісім жасады. Екі станцияның да CBS желісімен байланысты болғандықтан, жеңімпаз екі нарық үшін де негізгі Columbia станциясы болады деп болжанды. FCC АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан кейін ірі жабдықтарды өзгертуге тыйым салды, бірақ қолданыстағы өтініштерге қатысты белгілі бір икемділік сақталды, сондықтан WGAR өтінішін қайтадан 5000 қуатына өзгертті. WADC және WGAR өтініштері 1942 жылғы сәуірде тыңдауға тағайындалды, екі станция да жаңарту үшін қажетті ресурстар мен материалдарды қамтамасыз еткенін мәлімдеді. Бірқатар тыңдаулардан кейін FCC WGAR өтінімін және WHBC станциясының бір мезгілдегі жиілікке көшу туралы өтінішін мақұлдады. WGAR Broadview Heights ауданында жер сатып алып, соғыс уақытындағы шектеулерге байланысты қолданыстағы шаруа үйін қайта жаңартып, хабар тарату ғимаратына айналдырды. WJR станциясының бұрынғы тарату орнынан алынған мыс сымдар жер жүйесі үшін қайта пайдаланылды. Станция ауысуды кеңінен насихаттап, тікелей хаттар, билбордтар, такси белгілері және газет жарнамаларын қамтитын маркетингтік кампания ұйымдастырды, бәрі де 1944 жылғы 4 маусымда сағат 12:20-да CBS-тың Trans Atlantic Call бағдарламасы кезіндегі ауысумен аяқталды.

As part of the North American Regional Broadcasting Agreement (NARBA) frequency realignments, WGAR was moved from to on March 29, 1941, but engineering studies by the Federal Communications Commission (FCC) revealed WGAR's current facilities could only provide an interference free signal to half of Cuyahoga County at night. Prior to the shift, on January 4, 1940, WGAR applied to move to with 10000 from a Dover Township transmitter site, as Atlanta's WSB would vacate due to NARBA assigning it as a clear channel for Mexico. The NARBA accord also assigned as a Mexican clear channel for use by Mexico City's XEB; initially no U. S. stations were authorized to use this frequency. As XEB's nighttime skywave did not extend the northeastern United States, the FCC opened up the channel for use in that region as a class I B regional signal. While this assignment initially specified usage in Michigan, a planned move by Detroit's WXYZ failed to materialize, so it was modified to include use in Ohio. WGAR amended their application on March 10, 1941, to move to with 50000 and employing a directional antenna. Aiding in WGAR's favor was the commission's report on radio network monopolies previously noting Northern Ohio was underserved from a network standpoint. The following January, WADC countered with an identical application for them to move to with 50000 along with an agreement that Canton's WHBC could move to WADC's current frequency. Due to both stations being with CBS, it was surmised that the winner would emerge as the basic Columbia station for both markets. The FCC ordered a freeze on major facility changes after the U. S.'s entry into World War II, but with considerable leeway towards existing applications, thus WGAR amended the request again to 5000. Both WADC and WGAR's applications were designated for hearing by April 1942, with both stations reportedly having procured the resources and materials to make the upgrade. Following a series of hearings, the FCC both approved WGAR's application and a concurrent application by WHBC to move to the frequency. WGAR purchased of land in Broadview Heights and refitted an existing farm house to become a transmitter building, owing to wartime restrictions. Copper wire from a prior transmitter site for WJR was reused for a ground system. The station heavily promoted the move to with a marketing campaign that included direct mail, billboards, cab signs and newspaper advertisements, all culminating with the switch at 12:20 p. m. on June 4, 1944, during CBS's Trans Atlantic Call.

Қуатты арттыру

Жиілік алмасуы Кливленд қаласының бизнес ауданында "сигналды жақсарту үшін қажетті барлық қадамдарды" WGAR атқаруы шарттарымен мақұлданды, сондай-ақ 5000 қуаты үшін техникалық параметрлер орындалған жағдайда, материалдар жеткілікті болғанда 50000-ға дейін жаңарту мүмкіндігі болды. V J Day соғысты аяқтағаннан кейін бір апта өткен соң, 1945 жылғы 21 тамызда станция 50000-ға жаңарту үшін өтініш берді, ферма үйінің орнына жаңа салынған ғимаратқа RCA 50 E трансляциялық құрылғысын орнату жоспарланды. Сол жылдың 5 қазанында WADC қайтадан Грейнджер тауынан 50000 қуатпен жұмыс істеуге өтініш берді, тиімді түрде WGAR-дың жабдықтарын иеленді; олардың өтініші WGAR-дың басқа жерге көшірілуін ұсынды. 1946 жылдың 7 ақпанында WGAR-ға бастапқыда шартты мақұлдау берілгенімен, үш айдан кейін WADC өзара ерекшеленетін өтініштер кезінде бәсекелестік тыңдаулар өткізуге FCC-ге нұсқау берген Жоғарғы Соттың шешімін бұзды деген шағыммен мақұлдау күшін жойды. Сондай-ақ, WGAR-дың қаладан тыс жердегі меншігі және ұсынылған жаңарту WGAR мен WJR арасындағы сигналдың қабаттасуына әкеліп соғуы мүмкін, бұл дуополиялық шектеулерге қатысты FCC-нің соңғы үлгісін бұзу болар еді. FCC 1946 жылдың 6 қазанына дейін WGAR-ға жаңартуды мақұлдады, WADC жеткілікті дәлелдер ұсынбағанын және WJR мен WGAR сигналдарының қабаттасуы мәселе тудырмайтынын, өйткені WJR I кластың ашық каналы болғанына қарамастан, Кливлендте тыңдаушылары аз болды деп шешті. WADC кейін WGAR-дың 50 кВт мақұлдауына қарсы шығып, WGAR-дың жергілікті бағдарламалары "CBS желісіне бас тартумен тең" және FCC-нің Көк кітабының сотта сыналып қалуы мүмкін екенін мәлімдеді; WADC FCC-ге жабдықтарға кез келген өзгерістерге рұқсат беруді тоқтату туралы қосымша өтініш берді. WGAR WADC-нің шараларын эстоппель деп қарастырды, бағдарламалау мәселесі бұрынғы тыңдауларда көтерілгенін және WADC сол кезде ешқандай қарсылық білдірмегенін атап өтті, сондай-ақ WADC-нің CBS-тің құрамын толығымен тазалауға тырысуын Көк кітаптың "таяу интерпретациясы" деп санады, жергілікті мазмұнның маңыздылығын естен шығарды. WADC-нің өтініштері 1947 жылдың 23 мамырында FCC-мен қабылданбады, цензура айыпталды, нәтижесінде WADC WGAR-дың 50 кВт мақұлдауына қарсы АҚШ апелляциялық сотына шағымдануға мәжбүр болды, ол FCC және WGAR пайдасына шешім шығарды. WGAR-дың қуатын 50000-ға дейін арттыру 1947 жылдың 4 шілдесінде арнау бағдарламасымен және Ван Патриктің хабарлауымен Кливленд Индианс – Детройт Тайгерс ойынымен өтті. Содан кейін станция жаңартылған сигналмен қамтамасыз етілген Довер, Кантон, Кент, Элирия және Пейнсвилл сияқты қалаларды көрсеткен "More Power To You" атты шектеулі қашықтықтан хабар тарату сериясын іске қосты; бірнеше жағдайда WGAR қызметкері тікұшақпен жеткізілді.

The frequency switch to was granted with the conditions that WGAR took "whatever steps are necessary to improve the signal" in Cleveland's business district, and that while technical perimeters were met for 5000 operation it could upgrade to 50000 once materials were available. One week after V J Day ended World War II, on August 21, 1945, the station filed for the 50000 upgrade, with a RCA 50 E transmitter to be installed in a newly constructed building, replacing the farm house. That October 5, WADC again filed a competing application for 50000 at from a Granger Township site, effectively taking over WGAR's facilities; their application suggested WGAR would thus be moved to While a conditional grant was initially issued in WGAR's favor on February 7, 1946, the grant was rescinded three months later after WADC filed an objection claiming it violated a Supreme Court decision directing the FCC to hold competitive hearings in the event of mutually exclusive applications. Also at issue was WGAR's ownership being from out of town, and that the proposed upgrade would result in significant signal overlap between WGAR and WJR, thus violating recent FCC precedent on duopoly restrictions. The FCC granted WGAR the upgrade by October 6, 1946, determining that WADC provided insufficient evidence, and that WJR and WGAR's signal overlap would not be an issue as WJR—despite being a class I A clear channel—had insignificant Cleveland listenership. WADC then challenged WGAR's 50 kW grant, protesting that WGAR's local programming was "tantamount to an abdication to the (CBS) network" and a potential court test of the FCC's Blue Book; WADC filed an additional petition for the FCC to no longer grant waivers to any facility changes. WGAR considered WADC's motions as estoppel, noting that programming was brought up in prior hearings and WADC did not object to anything then, and considered WADC's want to clear the CBS lineup outright "an ingenious interpretation" of the Blue Book overlooking the importance of local fare. WADC's petitions were denied by the FCC on May 23, 1947, dismissing charges of censorship, prompting WADC to appeal WGAR's 50 kW grant before the U. S. Courts of Appeals, which ruled in the FCC and WGAR's favor. WGAR's power increase to 50000 took place with a dedication program on July 4, 1947, immediately followed by a Cleveland Indians Detroit Tigers game announced by Van Patrick. The station then launched a limited series of remote broadcasts titled More Power To You showcasing cities such as Dover, Canton, Kent, Elyria and Painesville now serviced by the upgraded signal; in several instances, a WGAR staffer was flown in via helicopter.

Лицензияға қарсы іс-қимыл

WGAR, WJR және KMPC Джордж А. Ричардстың енгізген ішкі саясаты төңірегіндегі заңдық даудың ортасына айналды, ол манипуляция мен жақпарушылықты ынталандырды. 1948 жылғы 6 наурызда шыққан Billboard басылымы Ричардстың жеке сенімдері мен көзқарастарын көрсете отырып, KMPC жаңалықтарының мазмұнына араласып жүргенін хабарлады. Екі бұрынғы KMPC қызметкері Billboard журналына Ричардстың еврейлердің "бәрі коммунистер" екенін және жаңалықтар қызметкерлерінің "еврейлерді әдістемелі түрде сынап отыруын" талап еткенін көрсететін құжаттарды ұсынды. Ричардс Рузвельт отбасының мүшелері, Генри А. Уоллес, Трумэн әкімшілігі және «Жаңа мәміле» туралы жағымсыз хабарламалар іздеді, сонымен қатар генерал Дуглас Макартур туралы жағымды хабарламалар мен Палестинадағы оқиғаларды жарияламай, «еврейлер мен коммунистерге көмектеспеу» үшін тыйым салды. Екі куәгердің бірі Клит Робертс Ричардстың Макартур туралы мақаланың мәліметтерін жою туралы талабын орындамағандықтан, бағынбаушылық үшін жұмыстан шығарғанын мәлімдеді, бұл KMPC басшылығының оның жұмыстан босатылуы экономикалық себептерге байланысты деген мәлімдемесіне қарсы келді. Тағы бір бұрынғы KMPC қызметкері Ричардстың бірнеше жаңалықтарда еврей тегін баса көрсетуді талап еткенін және Эдвин В. Поулидің Трумэн кабинетіне үміткерлігі туралы әңгімені жасауға бұйрық бергенін айтты. Конгрестің бірнеше мүшесі, Америкалық еврейлер конгресі (АЕК), Демократиялық әрекеттер үшін американдықтар (АДА) және Голливудтың радио жаңалықтар клубы (РЖК), сондай-ақ Джеймс Рузвельт FCC тергеуін талап етті. АЕК Ричардстың «ұлтаралық жеккөрушілікті қоздырғанын» мәлімдеді, ол Mayflower доктринасын (ФКК бұрын күшін жойды деп есептеген) ашық бұзып, KMPC лицензиясын жоюға шақырды. FCC 1948 жылғы 25 наурызда барлық үш станцияны алғашқы тексеруге бұйрық берді, содан кейін Billboard дәлелдерін растағаннан кейін, Richards-тың меншік иесі ретінде біліктілігіне қатысты «маңызды сұрақтар» тудырды, бұл қоғамдық тергеуді қажет етті. Егер айыптаулар негізсіз болса, Richards «ақталған» болар еді, бірақ оның денсаулығы жағдайға тез көлеңке түсірді. Жазылған куәлікте Ричардс айыптаулардың бір бөлігін мойындады және оның импульсивті мінез-құлқының себебі 11 жыл бойы коронарлық тромбозбен күрескенімен байланысты екенін мәлімдеді, сонымен қатар басқа хабар тарату ұйымдары мен желілер комиссияның ыңғайлы келісімімен жақпарушылықпен айналысқанын айтты. Бастапқыда 1949 жылдың ақпан айының ортасына жоспарланған тыңдаулар 16 наурызға дейін кейінге шегерілді, ал Ричардс үш станцияны да сенімділікке беруді ұсынғаннан кейін тағы да кейінге шегерілді, ал оның дәрігерлері кез келген тыңдау оның өміріне қауіпті болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Ричардстың адвокаттарының бірі, бұрынғы сенатор Бертон К. Уилер, 60 жастағы Ричардстың сол жасқа келгенде зейнетке шығуды жоспарлағанын айтты. Ұлттық қауымдастық қатынастары жөніндегі консультативтік кеңес (ҰҚҚК) сенімділік ұсынысына қарсы шықты, ФКК-нің бас кеңесшісі Бенедикт П. Коттонның үш сенімдінің ешқайсысы Кливленд, Детройт немесе Лос-Анджелесте тұрмайтыны туралы мәлімдемесіне сілтеме жасады, сонымен қатар ҰҚҚК мүшесінің бірі сенімділердің екеуінің өте консервативті көзқарастарды ұстанатынын білген.

WGAR, WJR and KMPC became central to a legal dispute surrounding internal policies enacted by George A. Richards that encouraged manipulation and bias. The March 6, 1948, issue of Billboard alleged that Richards had a history of interfering with KMPC's newscast content to reflect personal beliefs and prejudices. Two former KMPC staffers presented memos to Billboard attributed to Richards repeatedly insisting Jews were "all Communists" and that news personnel "keep hammering away at the Jews". Richards sought unflattering coverage on members of the Roosevelt family, Henry A. Wallace, the Truman administration and the New Deal, favorable reports on Gen. Douglas MacArthur and the spiking of any stories on Palestine so as not to "give aid and comfort to Jews and Communists". Clete Roberts, one of the two whistleblowers, claimed Richards fired him on grounds of insubordination after refusing to omit details on a profile of MacArthur, countering KMPC management's claim of his dismissal being economically related. Another former KMPC staffer further alleged Richards demanded significant emphasis of Jewish backgrounds for multiple news figures and ordered the fabrication of a story regarding Edwin W. Pauley pursuing a Truman cabinet post. Multiple members of Congress, the American Jewish Congress (AJC), the Americans for Democratic Action (ADA) and the Radio News Club of Hollywood (RNC), along with James Roosevelt, all called for an FCC investigation. The AJC stated Richards "fomented hate among minorities" by blatantly flouting the Mayflower doctrine (which the FCC earlier considered a repeal of) and called for KMPC's license to be revoked. The FCC ordered an initial examination of all three stations on March 25, 1948, then for public investigatory proceedings after corroborating the Billboard evidence, which brought up "substantial questions" regarding Richards' qualifications as an owner. While the procedure would result in "a clean bill of health" for Richards if the charges were unfounded, his physical health soon overshadowed the process. In a filed affidavit, Richards admitted to portions of the charges and claimed his impulsive behavior was due to an 11 year bout with coronary thrombosis, while asserting other broadcast outlets and networks engaged in biased coverage to the commission's tacit approval. Initially slated for mid February 1949, the hearings were delayed until March 16 and again postponed after Richards proposed to transfer all three stations to a trusteeship while his physicians insisted any hearing could potentially kill him. One of Richards' attorneys, former Sen. Burton K. Wheeler, argued the 60 year old Richards had planned on retiring at said age. The National Community Relations Advisory Council (NCRAC) protested the trusteeship proposal, citing the FCC's general counsel Benedict P. Cottone's statements that neither of the three trustees were residents of Cleveland, Detroit or Los Angeles, while two of the trustees were known by one NCRAC member to have espoused deeply conservative viewpoints.

Сот отырыстары, Ричардстың өлімі және содан кейінгі оқиғалар

1950 жылдың 13 наурызында Лос-Анджелесте тыңдаулар басталды, онда FCC бас кеңесшісі Фредерик В. Форд ашылу сөзінде Ричардсты жеке жек көрушілігін дәлелдеу үшін өз станцияларында жаңалықтарды «сыртқа бұрмалау» және бұрмалаумен айыптады. Клит Робертс Ричардстың антисемитизмге қатысқанын куәландырды және «астыртын жоспар, еврейлік жоспар» бар екенін мәлімдеді, ол CBS-тің Уильям С. Пейли, NBC-нің Дэвид Сарнофф және ABC-нің Роберт Э. Кинтнерді KMPC жаңалықтары қызметкерлерінің кездесуінде қамтыды. Робертс сондай-ақ Ричардстың генерал МакАртур туралы хабарламасы ақ шашы мен дірілдеген қолы туралы болғаннан кейін оны жұмыстан босатқанын айтты. Тағы бір хабаршы Ричардстың «коммунистік ықпалы» болғандықтан бе-боп жазбаларын алып тастауға бұйрық бергенін, бірақ бұл мәлімет соттан алынып тасталғанын мәлімдеді. Тыңдаулар саяси сипат алды: сенатор Стайлз Бриджес Сенатта тергеуді талап етті, FCC тергеуі Ричардстың саяси көзқарастары үшін салдар болғанын мәлімдеді. Өкілдер Энтони Ф. Тауриелло және Гарри Д. Давенпорт Робертсті оңтүстік итальяндықтар туралы бұрынғы пікірлеріне байланысты Палатада айыптады, ал өкіл Стивен М. Янг тыңдауларды FCC-нің Конгресс берген өкілеттігінен тыс деп санады. Тыңдауды жүргізген сарапшы Дж. Фредерик Джонсон кенже тыңдаулар тоқтатылғаннан кейін қайтыс болды, ал Джеймс Д. Каннингэм оның орнына 15 маусымда Ричардстың заңгерлерінің өтініші бойынша қайта бастады. FCC KMPC-ден 7000 жаңалық сценарийін сұрады және WJR және WGAR үшін де сондай өтініш жасалатынын мәлімдеді. Денсаулығына байланысты Ричардс Бенедикт Коттонның талабы бойынша сотқа шақыруға бағынбады. KMPC менеджері Роберт О. Рейнольдс куәгер тақтасында бір айдан астам уақыт бойы Ричардстың бұрынғы тромбозы оның жүріп-тұруына және баспалдақпен көтерілуіне мүмкіндік бермегенін айтты, ал рентген маманы оның жүрегінде аномальды үлкейіп кеткенінің аз ғана дәлелі бар екенін мәлімдеді. 1950 жылдың тамызының соңында FCC тергеуді аяқтаған кезде 34 куәгер 13 апта ішінде 8000 беттік транскрипцияда 2 миллион сөз айтты; Каннингэм Ричардстың куәлік беруінің қажеті жоқ деп шешті. Ричардстың қорғаушысы «People's World» және «The Nation» газеттеріндегі мақалаларды тыңдаулардың Коммунистік партияның ықпалымен жүргізілгенін дәлелдейтін дәлел ретінде келтірді. NAB тергеуді Ричардстың сөз бостандығы мен жеке өміріне қол сұғу деп айыптаған қаулы шығарды, бұл NCRAC-ті NAB-тің FCC-нің «қажетті және табиғи функцияларын дұрыс түсінбеуін» сынауға итермеледі. Тыңдаулар 1950 жылдың желтоқсанының ортасында Ричардстың заңгерлік тобы сенімділік туралы ұсынысты кері қайтарып, үш станция үшін де консультативтік кеңестерді ұсынды; Каннингэм WGAR үшін тыңдауларды қажетсіз деп тапты. 1951 жылдың 15 мамырында комиссияға ұсынылған 340 беттік қорытындыда Бенедикт Коттон үш станцияның да лицензияларын жаңартпауды ұсынды, өйткені олар қоғамдық мүддеге қызмет етпеді, Ричардсты FCC саясатын және 1934 жылғы Байланыс туралы заңды бірнеше рет бұзғаны үшін айыптады және агенттікке Ричардстың «жек көрушілігін» сынады. Сондай-ақ, Коттон FCC-ні Ричардстың өзінің станцияларын өзінің саяси мүдделерін және әлеуметтік бейімділіктерін ілгерілету үшін қолданғанын мойындауға шақырды. Каннингэм келесі ұсынысты жариялауға және ауызша дәлелдерді белгілеуге тиіс болды, бірақ Ричардс 62 жасында 1951 жылдың 28 мамырында іш аортасының аневризмінен қайтыс болды, өмірі 0 жыл 13 күнге созылды. Әкесі Кофлин оның жерлеу рәсіміне қатысқандардың арасында болды, ал Рев. Джеймс В. Фифилд-күлкірі Ричардсты «еркіндікті жоюға тырысқандар өлтірді» деп мәлімдеді. Каннингэм 1951 жылдың 14 маусымында Ричардстың қайтысынан кейін барлық іс жүргізуді қарастырудан бас тарту туралы ұсыныс жасады. Жесір Фрэнсис С. Ричардс барлық үш станцияны және басқа жеке заттарды мұра етті және станциялар жаңалықтарды жариялауда бейтараптықты сақтау кодексіне бағынатынына кепілдік берді; FCC барлық үш лицензияны жаңартты және 1951 жылдың 28 қарашасында оның атына меншік құқығын берді. Барлығы есептегенде, заңдық күрес Ричардсқа 2 миллион долларға (қазіргі шақта шамамен $200 миллион) шығын келтірді.

Hearings finally commenced in Los Angeles on March 13, 1950, with FCC chief counsel Frederick W. Ford's opening statement accusing Richards of "slanting" and distorting news on his stations to "substantiate his personal dislikes". Clete Roberts testified Richards engaged in antisemitism and insisted of "a plot afoot, a Jewish plot" involving CBS's William S. Paley, NBC's David Sarnoff and ABC's Robert E. Kintner at a KMPC news staff meeting; Roberts also testified Richards fired him after his news story about Gen. MacArthur denoted graying hair and a quivering hand. Another announcer testified Richards ordered the removal of be bop recordings because they had "communistic influence", but this was stricken from the record. The hearings took political overtones: Sen. Styles Bridges demanded on the Senate floor for an investigation, claiming the FCC's investigation was punishment exerted against Richards for his political views. Representatives Anthony F. Tauriello and Harry J. Davenport denounced Roberts on the House floor based on prior comments he made about southern Italians, while Rep. Stephen M. Young considered the hearings an overreach of the FCC's authority "vested in it by Congress". Presiding examiner J. Frederick Johnson Jr. died after the hearings were recessed, replacement James D. Cunningham restarted them on June 15 at the request of Richards's legal team. The FCC requested 7,000 news scripts from KMPC, and indicated the same request would be made for WJR and WGAR. Citing health reasons, Richards failed to obey a subpoena issued at the insistence of Benedict Cottone. KMPC manager Robert O. Reynolds—on the witness stand for over a month—stated Richards' prior thrombosis left him physically unable to walk or climb steps, an x ray specialist countered by saying little evidence existed of an abnormal enlargement on his heart. When the FCC completed their prosecution at the end of August 1950, 34 witnesses gave 2,000,000 words on 8,000 pages of transcript over the course of 13 weeks; Cunningham ruled Richards did not need to testify. Richards' defense cited coverage in People's World and The Nation as evidence the hearings were inspired by the Communist Party. The NAB issued a resolution condemning the investigation as an invasion of Richards' free speech right and privacy, prompting NCRAC to criticize the NAB's "misunderstanding of the necessary and natural functions" of the FCC. The hearings ended in mid December 1950 with Richards' legal team withdrawing the trusteeship proposal and propose advisory councils for all three stations; Examiner Cunningham deemed the hearings for WGAR as unnecessary. In a 340 page finding submitted to the commission on May 15, 1951, Benedict Cottone recommended all three stations not have their licenses renewed as they did not serve the public interest, charged Richards with repeatedly violating FCC policy and the Communications Act of 1934 and assailed the "contempt" Richards held for the agency. Cottone also urged the FCC recognize that Richards used his stations to further his political interests and social prejudices. Examiner James D. Cunningham was to issue a subsequent proposal and en banc oral arguments were scheduled but Richards died 0 years, 13 days later on May 28 from an abdominal aortic aneurysm at age 62. Fr. Coughlin was among the attendees at his funeral, while Rev. James W. Fifield Jr. claimed Richards was "murdered by those who sought to destroy freedom" in his eulogy. Examiner Cunningham motioned to dismiss all proceedings as moot on June 14, 1951, due to Richards' death. Widow Frances S. Richards was bequeathed all three stations along with all other personal effects and made assurances the stations would adhere to a code eschewing bias in news reporting; the FCC renewed all three licenses and approved the ownership transfers to her name on November 28, 1951. All told, the legal fight ultimately cost Richards $2 million (equivalent to $ in ).

Халықтар/Ұлттық ауқымда

WGAR радиостанциясы 1953 жылдың 4 желтоқсанында Peoples Broadcasting Corp. компаниясымен 1,75 миллион долларға сатып алынды. Бұл кезде радиостанцияның ең жоғары сатылу бағасы еді. Peoples компаниясы Колумбус қаласында орналасқан Farm Bureau Mutual компаниясының еншілес кәсіпорны болды, ол Nationwide Insurance компаниясының алға басушысы еді және Уортингтон қаласындағы WRFD радиостанциясына иелік етті. Peoples президенті Герберт Э. Эванс WGAR радиостанциясының қоғамдық қызмет көрсету бағдарламалары бойынша беделін сақтауға уәде берді. Peoples компаниясы сатылғаннан кейін Джон Патт WJR радиостанциясының президенті ретінде Goodwill компаниясында қалды, ал WGAR радиостанциясының басқару тобы толығымен өз орнында қалды. Карл Джордж 1971 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін WGAR радиостанциясының бас директоры болып қызмет етті. Радиостанцияның бағдарламалары көбінесе өзгеріссіз қалды, жергілікті жаңалықтар мен музыка бағдарламаларын CBS Radio хабарларымен толықтыра отырып, эфирге беруді жалғастырды. WGAR радиостанциясы 1946 жылдан 1949 жылға дейін және 1954 жылдан 1961 жылға дейін Кливленд Браунс футбол командасының ойындарын тікелей эфирде берді. 1946 жылы Браунс командасының алғашқы маусымында Боб Нил мен Стэн Джи дикторлар болды, ал радиостанцияда (WGAR ретінде) соңғы жылдары Билл Макколган ойынды тікелей комментарийледі, ал Джим Гранер түсті комментатор болды. Соңғы маусымда Гиб Шанли Огайо штатының Буккейс футбол командасының ойындарын жариялаудан және кешкі спорт бағдарламасын жүргізуден басқа, Браунс командасының бас дикторы қызметін атқарды. Кливленд Индианс командасының ойындары да WGAR радиостанциясы арқылы 1946 жылғы маусымның ортасынан бастап 1947 жылғы маусымға дейін көрсетілді. Том Армстронг 1954 жылдан 1969 жылға дейін WGAR радиостанциясында таңертеңгі шоуды жүргізді, ол 1946 жылдан 1954 жылға дейін таңертеңгі эфирді жүргізген және көңілді, жеңіл мінезімен есте қалған Билл Майердің орнын басты. Армстронгтың WGAR радиостанциясындағы мансабы желілік және жергілікті радиодағы көптеген өзгерістерді қамтыды. Ол 1944 жылы станция екі оркестр мен 140 қызметкерді жұмысқа алған кезде станцияға қосылды. Бір ұрпақтан кейін, әдеттегі радиостанцияда 30-40 қызметкер болады. Желілік радионың құлдырауы 1960 жылы CBS Radio жаңалықтар мен қоғамдық істерге назар аудару үшін көптеген ойын-сауық бағдарламаларын тоқтатумен аяқталды, бірақ WGAR радиостанциясы жетекшілік ететін Кливленд оркестрінің хабарларын сақтап қалды. Осыған қарамастан, WGAR радиостанциясы 1961 жылдың соңында 25 жылдық CBS-мен байланысын тоқтатты және NBC-ге ауысты. Хьюберт Эванс NBC "біздің қоғамдық қызмет туралы түсінігімізге одан да жақсы қызмет көрсетеді" деп түсіндірді. WGAR радиостанциясы 1965 жылдың 11 желтоқсанында NBC компаниясының жыл басында сатып алуды бұйырғаннан кейін ABC радиостанциясына ауысты, бірақ 1968 жылдың басында ABC компаниясының жаңадан іске қосылған ешбір желісімен келісімге келмеді және тәуелсіз радиостанцияға айналды. 1966 жылы радиостанция ресми түрде орташа бағытты (MOR) спорттық бағдарламалармен, түнгі ток-шоумен және Сидни Андорн жүргізген комментарийлер сегментімен, күнделікті әйелдерге бағытталған бағдарламамен және 1946 жылдан бері жаңалықтар директоры Чарльз Дей басқаратын жаңалықтар бөлімімен сипатталды. Болашақ Нью-Йорк қаласының хабар таратушысы Билл Бьютель 1959 жылы WEWS теледидарына қосылғанға дейін штаттағы диктор болды, ал оның орнына WGAR радиостанциясына болашақ Чикаголық хабар таратушы Джоэл Дейли келді. Том Армстронг 1969 жылдың сәуір айында WGAR радиостанциясынан кетіп, таңертеңгі бағдарлама үшін WDOK радиостанциясына қосылды, ол ірі нарықтағы AM радиосының жеке тұлғаларының FM толқынына көшуінің алғашқы мысалдарының бірі болды. WGAR радиостанциясы 1944 жылдың 17 қаңтарында FM радиостанциясын құру үшін алғашқы құжаттарын тапсырды, бірақ өтініш берушілердің саны қол жетімді арналардың санын басып озғандықтан, WGAR радиостанциясының өтініші 1946 жылдың сәуірінде конкурстық тыңдаудан өтті. FCC маусым айында WGAR радиостанциясының пайдасына шешім қабылдады, бірақ комиссия ұсынған қуат шығаруы мен орташа жер бетінен жоғары биіктігі (HAAT) станция сұрағаннан айтарлықтай төмен болды, осылайша өтінішті ауызша дәлелдемелерден өткізді. WGAR FM радиостанциясы 1952 жылдың 15 желтоқсанында іске қосылды, бірақ күні бойы AM радиостанциясын бір мезгілде таратуды (FM кешке үш сағат классикалық музыканы өткізеді) немесе лицензиясын сақтау үшін аптасына екі сағат қана жұмыс істеді. 1966 жылдың қазан айында Peoples Broadcasting компаниясының басшысы болған Джордж Вашингтон Кэмпбелл "маңызды техникалық жақсартулар жасалғаннан кейін" WGAR FM радиостанциясын WGAR радиостанциясынан бөлек ұйым ретінде құру ниеті туралы Broadcasting журналында жариялады. 1969 жылы стереоға жаңарту, WGAR FM радиостанциясы 1970 жылдың 4 мамырында "Ұлттық коммуникациялар радиосы" дегенді білдіретін WNCR деп қайта аталды. Екі айдан кейін прогрессивті рок форматы енгізілді. WNCR радиостанциясында жасалған өзгерістер көп ұзамай WGAR радиостанциясында да жасалды, ол FM сияқты нарықта "ұйықтап жатқан алып" ретінде қарастырылды.

WGAR was purchased by Peoples Broadcasting Corp. on December 4, 1953, for $1.75 million (equivalent to $ in ), at that time the highest sale price for a radio station. Peoples was a subsidiary of Columbus based Farm Bureau Mutual, a forerunner of Nationwide Insurance, and owned WRFD in Worthington; Peoples president Herbert E. Evans pledged to maintain WGAR's reputation of public service programming. While John Patt stayed with Goodwill as WJR's president after the Peoples sale, WGAR's management team all stayed; Carl George continued as WGAR general manager until his 1971 retirement. The station's programming remained largely unchanged, continuing to carry a mixture of local news and music programming as supplementary to CBS Radio fare. WGAR was the flagship station for Cleveland Browns football broadcasts from 1946 to 1949 and from 1954 to 1961. The announcers for the Browns' 1946 inaugural season were Bob Neal and Stan Gee, while during much of the latter run on the station (as WGAR), Bill McColgan provided the play by play commentary, while Jim Graner served as color commentator; for the final season, Gib Shanley served as lead Browns announcer in addition to announcing Ohio State Buckeyes football games and hosting a nightly sports program. Cleveland Indians games also aired over WGAR starting in the middle of the 1946 season and through the 1947 season. Tom Armstrong hosted the morning show at WGAR from 1954 to 1969, succeeding Bill Mayer, who hosted mornings from 1946 to 1954 and was remembered for having a jovial, light hearted style. Armstrong's career at WGAR spanned much of the changes both in network radio and in local radio, joining in 1944 when the station employed two orchestras and 140 staffers; a generation later, a typical radio station would have 30 to 40 employees. The decline of network radio culminated with CBS Radio cancelling the majority of their entertainment programming in 1960 to focus on news and public affairs, but retained the WGAR led Cleveland Orchestra broadcasts. Despite this, WGAR ended their CBS affiliation after 25 years at the end of 1961 to switch to NBC; Hubert E. Evans explained NBC "provides a service better geared to our concept of community service". WGAR switched again to ABC on December 11, 1965, after NBC's court ordered repurchase of earlier in the year, but did not sign with either of ABC's newly launched networks at the start of 1968 and became an independent. The station was formally defined in 1966 as middle of the road (MOR) with assorted sports programming, a nightly call in talk show and commentary segment both hosted by Sidney Andorn, a daily women's oriented program and a news department led by news director Charles Day, in the position since 1946. Future New York City newscaster Bill Beutel was a staff announcer before joining WEWS TV in 1959, his replacement at WGAR was future Chicago newscaster Joel Daly. Tom Armstrong left WGAR in April 1969 after he was moved to an early afternoon slot, joining WDOK for their morning show, one of the first major market AM radio personalities to move to the FM dial. WGAR first filed paperwork on January 17, 1944, to establish an FM adjunct, but due to the number of applicants exceeding the number of available channels, WGAR's application was put through a competitive hearing in April 1946. The FCC decided in WGAR's favor that June, but the commission's proposed power output and height above average terrain (HAAT) was significantly less than what the station had requested, thus putting the application through another set of oral arguments. WGAR FM launched on on December 15, 1952, but either simulcast the AM sister for the majority of the day (the FM carrying three hours of classical music in the evenings) or operated for only two hours a week to maintain their license. George Washington Campbell, who took over as head of Peoples Broadcasting in October 1966, disclosed in Broadcasting magazine intentions to establish WGAR FM as a separate entity from WGAR "as soon as major technical improvements are made". Upgrading to stereo in 1969, WGAR FM was renamed WNCR, denoting "Nationwide Communications Radio", on May 4, 1970; two months later, a progressive rock format was instituted. The changes made at WNCR would soon parallel substantial changes at WGAR, which like the FM had become regarded as a "sleeping giant" in the market.

Қазіргі ересектер музыкасының қайта шығуы

1970 жылдың 10 тамызында Джек Г. Тейер Сакраменто қаласының KXOA станциясынан WGAR станциясының бас директоры болып тағайындалды. Бұл Тейер үшін Кливлендке қайта оралу болды, өйткені ол 1960-шы жылдардың басында WHK станциясында ұқсас лауазымда жұмыс істеген. Nationwide компаниясы наурыз айынан бастап WGAR станциясының имиджін жаңару жолдарын іздестірді, себебі MOR форматы 50 және одан жоғары жастағы тыңдаушыларға бағытталған. Бірден WGAR станциясы «толыққанды әңгіме», «толыққанды жаңалықтар» сияқты түрлі промо-роликтерді көрсетуге кірісті, содан кейін бір апта бойы рок музыкасын, ал келесі аптада «барлық сұраныс» форматын ұсынды. Бұл науқанға газет жарнамалары да кірді, олардың бірінде WIXY станциясының жүргізушісі Майк Райнери есімді түрде айтылды. Бұл тактикалар 9 қыркүйекте жаңа ересектерге арналған заманауи форматқа жол берді, ол төрт түрлі музыкалық кезеңнен музыканы қосты: 1955–1960, 1960–1965, 1965–1970 және қазіргі заманғы, көңілді әндер. Форматты индустрия өкілдеріне алдын ала таныстырған кезде Тейер WGAR станциясының қаладағы басқа станциялардың барлығынан гөрі жаңа хиттерді көп таныстыратынын мәлімдеді. Олди әндерінің таңдауы да хит-жазбалар болды және Top 40 форматымен салыстыруға болатын эфирдегі ұсыныспен үйлесім тапты. WGAR станциясы ABC-нің American Entertainment Network желісімен келісім шарт жасасты, апта сайын Casey Kasem қатысқан American Top 40 бағдарламасын қосты және жаңалықтар бөлімін кеңейтті. Жаңалықтар мен қоғамдық мәселелерге арналған бағдарламалар сақталды, бірақ енді күн бойы бірнеше рет жылдам темпте ұсынылды. Тейер KXOA станциясынан WGAR станциясына бірнеше қызметкерді, соның ішінде бағдарлама директоры Джон Лундты және таңертеңгі эфирдің жүргізушісі Дон Имусты әкелді. Тейер мен Лунд KXOA станциясына дейін Лос-Анджелестегі KLAC станциясында бірге жұмыс істеді және Батыс мінез-құлық ғылымдары институтының көмегімен нарыққа бағытталған зерттеулерге қызығушылық танытты. Лунд KXOA станциясындағы жұмыстарын WGAR үшін «фантастикалық сынақ нарығы» деп қарастырды, өйткені KXOA станциясы да 18–34 жастағы тыңдаушыларға арналған бағдарламалармен қамтамасыз етілді және рейтингтері айтарлықтай өсті. «Барлық сұраныс бойынша музыка» акциясы, сондай-ақ кең ауқымды қоғамдық сауалнамалар WGAR станциясын күннің әртүрлі уақытында кімдер тыңдайтынын анықтауға көмектесті; Тейер мен Лунд өз зерттеулерінде WJW станциясының 18 және одан жоғары жастағы тыңдаушылардың едәуір үлесіне ие екенін, сондай-ақ WIXY станциясының 35 және одан жоғары жастағы тыңдаушылардың арасында үлкен танымалдылығын анықтады және WGAR станциясын музыкалық ұрпақтар арасындағы алшақтықты жоюдың бір жолы ретінде қарастырды. Imus-тан басқа, жаңа эфир құрамында бұрынғы жүргізушілер «Император Джо» Майер мен Боб Вернон, музыка директоры Чак Коллиер және Норм Н. Найт болды. Imus-ты жарнамалау мақсатында WGAR станциясы жарнама тақталарын сатып алды және Upbeat бағдарламасының продюсері Герман Сперо режиссерлік еткен WEWS TV телеарнасында жарты сағаттық түнгі телешоуды көрсетті; Imus кейіннен Германның ұлы Дэвид Спероны WNCR FM станциясында DJ лауазымына ұсынды. Imus-тың жұмысы 15 айдан аспады, бірақ бірден табысқа жетті; 1970 жылдың қазан/қараша айларындағы Arbitron рейтингісінде ол 18–49 жастағы тыңдаушылар арасында бірінші орынды иеленді, WKYC станциясының Джим Руньон мен WJW станциясының Эд Фишерінен озып кетті; WGAR станциясы тұтастай алғанда 25–34 және 25–49 жастағы тыңдаушылар арасында да көшбас болды. Billboard журналы Imus-ты 1971 жылдың радиодағы ең үздік тұлғасы деп атады, бұл құрмет KMPC станциясының Гэри Оуэнспен бөлісті.

Jack G. Thayer was hired from Sacramento's KXOA as WGAR's general manager on August 10, 1970. It was also a return to Cleveland for Thayer, who had been in a similar capacity at WHK in the early 1960s. Nationwide was looking at ways to revamp WGAR's image since March, as the MOR format was targeting adults 50 and older. In short order, WGAR started running a series of diversionary promos that ranged from "all talk" to "all news", then carried rock music for one week, followed by an "all request" format the following week. This campaign also included newspaper ads, one of which called out WIXY host Mike Reineri by name. These tactics quickly gave way to the new adult contemporary format on September 9, mixing in music from four distinct musical eras: 1955—1960, 1960—1965, 1965—1970, and softer sounding current hits. In unveiling the format in advance to industry executives, Thayer boasted that WGAR would soon be breaking more new hit records than any other station in town. The oldies selections were themselves hit records, coupled with an on air presentation that rivaled Top 40. WGAR signed up with ABC's American Entertainment Network, added the weekly American Top 40 with Casey Kasem and expanded the news department. Newscasts and public affairs programming were retained but now presented at a faster pace multiple times throughout the day. Thayer brought along multiple staffers from KXOA to WGAR, including program director John Lund and morning host Don Imus. Thayer and Lund had first worked together at Los Angeles's KLAC prior to KXOA, and became interested in market driven research assisted by the Western Behavioral Sciences Institute. Lund viewed their work at KXOA as a "fantastic test market" for WGAR, as KXOA was also programmed to reach a 18–34 demographic and enjoyed significant ratings increases. The "all request music" stunt, along with extensive community surveys, proved useful as a way to gauge who listened to WGAR at different dayparts; Thayer and Lund found out in their research that WJW enjoyed an abnormal share of the 18–plus demo, and likewise for WIXY in the 35–plus demo, and viewed WGAR as a way to bridge a musical generation gap. In addition to Imus, the new airstaff consisted of incumbent hosts "Emperor Joe" Mayer and Bob Vernon, along with music director Chuck Collier and Norm N. Nite. As part of their promotional campaign for Imus, WGAR purchased a series of billboards and a half hour late night television slot on WEWS TV directed by Upbeat producer Herman Spero; Imus later referred Herman's son David Spero for a DJ position at WNCR FM. Imus's tenure lasted for less than 15 months but immediately showed success; the October/November 1970 Arbitron ratings listed him at number one in the 18–49 demo, ahead of WKYC's Jim Runyon and WJW's Ed Fisher; WGAR as a whole topped both the 25–34 and 25–49 demos. Billboard awarded Imus as the number one radio personality for 1971, an honor shared with KMPC's Gary Owens.

Джон Лениган дәуірі

Дон Имус Кливленд радио сахнасынан жоғары көтерілгендей тез кетіп, 1971 жылдың 2 желтоқсанында Нью-Йорктегі WNBC радиосына таңертеңгі эфирдің жүргізушісі болып қосылды. WNBC-дегі алғашқы жылында Имус 100 000 доллар тапқан, бұл оның WGAR-дағы жалақысынан екі есе көп болды. Нью-Орлеандағы индустриялық конвенцияда онымен танысқаннан кейін, Тайер 65 басқа үміткерлерді ескермей, Далластағы KRLD радиосынан Джон Ланиганді Имустың орнына алды. Ланиган Имустың орнына келуге қорқыныш білдіргенімен және газет сыншылары оны "Имустың үлгісін алуға тырысып бағуда" деп қарағанымен, "Таңертеңгі Ланиган" Кливлендте бірден танымал болды. 1972 жылдың соңына қарай Ланиган WIXY радиосының Майк Райнери, WJW радиосының Эд Фишер және WERE радиосының шок-жок жүргізушісі Гэри Димен таңертеңгі эфирдегі ең жоғары рейтинг үшін күресті. Ланиганның сатира мен еріншектікке негізделген даулы бейнесін ол "ересектерге арналған юмор" деп атады, ал радиостанция оны "келісім білдірген ересектерге арналған радио" деп сипаттады. Радиодан басқа, Ланиган 1975 жылдан бастап WUAB телеарнасының "Сыйлық фильмі" бағдарламасын жүргізіп, нарықта және одан тыс жерлерде танымалдылығын арттырды, себебі WUAB аймақтағы басқа кабельдік жүйелерге де таратылды. Ланиганның келуі станция студиясының "Статлер" қонақ үйінен Broadview Heights жеріндегі "WGAR Broadcast Park" деп аталған хабар тарату орталығына көшірілуімен бірге болды. Джон Лунд көп ұзамай Имусқа Нью-Йоркке еріп, 1973 жылдың қазан айында WNEW радиосының бағдарлама директоры болды, ал келесі жылы WNBC радиосына қосылды. Лорен Оуэнс бастапқыда Лундтың орнын басты, ал 1971 жылы WGAR радиосына шығармашылық қызметтер директоры болып келген Чик Уоткинс бағдарлама директорының көмекшісі болды. Тайер Nationwide Communications компаниясының вице-президенті болып тағайындалды, содан кейін 1974 жылдың тамызында NBC радиосына өтті. Лунд 1974 жылдың желтоқсанында WNBC радиосының түскі эфирін жүргізушісі болып Боб Вернонды жұмысқа алды, Newsday газетінің жазушысы Тони Корнхайзер бұл станцияның "Кливленд байланысы" деп атады. Норм Н. Найт та Нью-Йоркке кетті, бірақ 1973 жылы WCBS FM радиосына; Чак Коллиер де WCBS FM радиосына барды, бірақ екі жыл ішінде WGAR радиосына оралды. Уоткинс 1975 жылдың наурызына қарай бағдарлама директорының лауазымын толыққанды иеленді және кешкі эфирге Боб Джеймсті (Пондильо) шақырып, оған "Нағыз" Боб Джеймс деген есім берді. Көптеген штаттық өзгерістерге қарамастан, WGAR Ланиганның тұрақты танымалдылығының арқасында жоғары рейтингтерін сақтап қалды. WMMS радиосының бағдарлама директоры Джон Горман WGAR радиосын "қызықты бәсекелес" деп санады, өйткені ол WGAR сияқты тыңдаушылардың қызығуын арттыру үшін альбомдық рок (AOR) станциясын музыкалық жағынан бөліп тастады. Горман кейіннен "Nationwide Broadcasting компаниясының ең дұрыс шешімі – (WGAR) форматын FM-ге көшірмеу болды", өйткені Nationwide WNCR радиосын AOR форматынан ел музыкасына 1974 жылдың 6 наурызында ауыстыруды жөн көрді. Басқа эфир тұлғаларына Дейв "Фиг" Ньютон, Брюс Райан және Кевин О'Нилл кірді. 1980 жылдардың басында қосымша өзгерістер болды. 1982 жылдың қаңтар айында Чик Уоткинс Transtar Radio Networks компаниясына өтті; Майк Скотт оның орнын басты. Бұрынғы WHLO радиосының жүргізушісі Стив Кэннон Флоридадан WGAR радиосына сол наурыз айында келіп, RKO Radio Network America Overnight бағдарламасының орнына кешкі бағдарламаны жүргізді. 1983 жылы Скотттың келуі бағдарлама директоры Майк Метцгердің басқаруымен бірнеше эфир уақытын қайта құруға әкелді. Сәуір айында Чак Коллиер кешкі эфирден түскі эфирге ауыстырылды, ал Метцгердің таңертеңгі эфирі екі сағатқа қысқартылды. Қыркүйекте Чак WKSW FM радиосына музыка директоры және кешкі эфирдің жүргізушісі болып өтті, Стив Кэннон Чакты түскі эфирде алмастырды, ал Барб Ричардстың джаз бағдарламасы Кэннонның орнын алды. Сонымен бірге, Ланиган Метцгердің орнын басып, бағдарлама директоры болды; Ланиган Radio & Records журналына әзілмен "Бұл үрейлену сезімі!" деді. WGAR сонымен қатар өткен желтоқсанда AM стерео форматына көшті, бірақ бұл рейтингке елеулі әсер етпеді. Джон Ланиган 1984 жылдың 9 ақпанында WGAR радиосының таңертеңгі эфирін 12 жылдан кейін тастап, Кливвотер-Тампадағы WMGG радиосына қосылды. Оның орнына кешкі эфирдің жүргізушісі және импровизатор Пол Тапи келді, олар Ланиганның кетуіне дейін бірге эфир берді. Кейбір комедиандар, бұрыннан Ланиганның WGAR радиосындағы бағдарламасы үшін материал жазып жүргендер, енді оны жаңа Тампа бағдарламасы үшін де, Тапидің бағдарламасы үшін де жасай бастады. Ланиган кеткеннен кейін WMMS радиосы WGAR радиосында жиі естілетін 40 үздік әнге сұраныс ала бастады және оларды бұрынғы тыңдаушыларын тарту үшін ойнатты. WMMS радиосының тактикасы сәтті болды, өйткені Тапи жеке эфир берген кезде WGAR радиосының рейтингісі айтарлықтай төмендеді.

Don Imus departed the Cleveland radio scene as quickly as he ascended, joining New York's WNBC as their morning host on December 2, 1971. Imus reportedly made $100,000 in his first year at WNBC, which was said to have been double his WGAR salary. After meeting him at a New Orleans industry convention, Thayer hired John Lanigan from Dallas's KRLD as Imus's replacement, bypassing 65 other applicants. Despite Lanigan's trepidation about taking over for Imus—and some newspaper critics who viewed him as "desperately trying to emulate" Imus—Lanigan in the Morning caught on in Cleveland almost immediately. By the end of 1972, Lanigan battled WIXY's Mike Reineri, WJW's Ed Fisher and WERE shock jock Gary Dee for the top rated spot in morning drive. Lanigan's controversial persona centered around satire and ribaldry he dubbed "adult humor" and the station described as "radio for consenting adults". In addition to radio, Lanigan hosted WUAB's Prize Movie beginning in 1975, further adding to his exposure in the market and beyond, as WUAB was carried to other cable systems throughout the region. Lanigan's arrival also coincided with the station's studios moving from the Hotel Statler to the Broadview Heights transmitter site, renamed "WGAR Broadcast Park". John Lund soon followed Imus for New York City, leaving to become WNEW's program director in October 1973 and ultimately joined WNBC the following year. Loren Owens initially took over for Lund, and Chick Watkins—who joined WGAR in 1971 as creative services director—became assistant program director. Thayer was promoted to vice president of Nationwide Communications, then left to join NBC Radio by August 1974. Lund hired away Bob Vernon as WNBC's afternoon host in December 1974, completing what Newsday writer Tony Kornheiser called "that station's 'Cleveland connection.'" Norm N. Nite additionally left for New York City, but to WCBS FM in 1973; Chuck Collier also went to WCBS FM but returned to WGAR within two years. Watkins assumed the program director title outright by March 1975 and hired Bob James (Pondillo) for late evenings, giving him the air name "The Real" Bob James. Even with the multiple staffing changes, WGAR maintained high ratings due to Lanigan's enduring popularity. WMMS program director John Gorman considered WGAR "an interesting battle" as he musically dayparted the album oriented rock (AOR) station just like WGAR to take advantage of listener overlap. Gorman later stated that "the best decision by Nationwide Broadcasting, was not moving (WGAR's) format to FM", as Nationwide opted instead to convert WNCR from AOR to country on March 6, 1974. Other air personalities included Dave "Fig" Newton, Bruce Ryan and Kevin O'Neill. The early 1980s brought additional changes. Chick Watkins left to join the upstart Transtar Radio Networks in January 1982; Mike Scott was his replacement. Former WHLO host Steve Cannon joined WGAR from Florida that March to host a talk intensive evening show replacing RKO Radio Network's America Overnight. Scott's subsequent departure in 1983 resulted in multiple airshift realignments under acting program director Mike Metzger. In April, Chuck Collier was moved from early evenings to middays, with Metzger's late morning slot shortened to two hours. By September, Chuck segued over to WKSW FM as music director and evening host, Steve Cannon replaced Chuck in middays and a jazz program hosted by Barb Richards took Cannon's place. At the same time, Lanigan was promoted to program director, succeeding Metzger; Lanigan jokingly told Radio & Records, "it's a feeling of panic!" WGAR additionally converted to AM stereo the previous December, but to minimal ratings impact. John Lanigan left WGAR after a 12 year run in mornings on February 9, 1984, to join WMGG in Clearwater Tampa. His replacement was incumbent afternoon host and impressionist Paul Tapie, with Lanigan and Tapie co hosting in the days leading up to his departure. Some comedians who had already been composing material for Lanigan's WGAR show started doing so for both his new Tampa show and for Tapie's show. After Lanigan's departure, WMMS started getting requests for Top 40 songs usually heard on WGAR, and played them in hopes of attracting his former audience. WMMS's tactic worked as WGAR's ratings fell significantly when Tapie went solo.

FM-мен елге шығу

Ақырында, 1984 жылдың 16 шілдесінде WGAR ересектерге арналған музыканы тоқтатып, кантри музыкасына көшті, ал WKSW станциясы WGAR FM болып қайта аталды. Басшылық, WHK және WWWE станциялары да кантри музыкасын тоқтатып, нарықта бос орын қалғанын сезінді. Жаңа формат бойынша Пол Тапидің таңертеңгі эфирі екі станцияда да бірдей берілді, WGAR станциясы түстен кейінгі эфирде Стив Кэннонды, ал күнінің қалған уақытында спутниктік музыкалық желінің бағдарламаларын ұсынды. Чак Коллиер 2011 жылдың 22 қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін WGAR FM станциясының беделді диджеейі болып қалды. Коллиер 2009 жылы Кантри Музыка Радиосының Даңқ залына енгізілді және ұзақ жылғы қызметінің арқасында WGAR станциясымен тығыз байланысты болды. Станция джаз музыкасының барлық жазбаларын 1984 жылдың қыркүйегінде WCPN станциясы эфирге шығуға дайындалып жатқанда сыйға берді, сондай-ақ шыны дискідегі жазбаларын және жаңалықтар таспасының архивін Джон Кэрролл университетіне табыс етті. 1986 жылдың наурыз айында FM станцияларын бірдей эфирде қайталау ережесі күштен шығарылғаннан кейін, WGAR FM станциясының WGAR станциясымен бірдей эфирде берілуі мүмкін деген қауесет тарады, бірақ басшылық бұл ақпаратты жоққа шығарды. Алайда, Пол Тапидің қазан айында WNCX станциясына кеткенінен кейін, AM станциясы FM станциясының бағдарламасын толыққанды қайталай бастады. WGAR арқылы Кливленд Форс командасының ойындарының тікелей эфирі жалғыз ерекшелік болды, WGAR командасы Major Indoor Soccer League клубы үшін үш станциядан тұратын желіні басқарды. WGAR FM Кливленд нарығындағы ең жоғары рейтингті станциялардың біріне айналды, ал WGAR станциясы 55 және одан жоғары жастағы тыңдармандардың негізгі аудиториясымен ең төмен рейтингте болды. Бірдей эфирде берілуі екеуінің де рейтингін бірге бағалауға мүмкіндік берді. Жаңалықтар қызметі де қысқартылды, хабарлар тек таңғы және кешкі сағаттарда, түскі уақытта және сенбі күні таңертең ғана берілді, ал штат қызметкерлерінің саны жеті жыл ішінде жетіден үшке дейін азайтылды. Бұрынғы эфир студиялары формат өзгергеннен кейін қосымша студия ретінде пайдаланылды және 1987 жылдың 30 шілдесінде Кит ғимаратында электр өрті болғанда өте пайдалы болды, себебі WQAL станциясының студиясы сол ғимаратта орналасқан еді. WGAR инженерлері бір сағат ішінде әдемі музыка эфирін беретін FM станциясының бірнеше күн бойы өз студияларынан жұмыс істеуіне жағдай жасады.

Спорттық форматтың біртіндеп іске қосылуы

Nationwide Communications 1989 жылғы тамыз айында WGAR станциясын N. John Douglas басқарған, қара нәсілді иеленушілерге тиесілі Douglas Broadcasting компаниясына 2 миллион долларға (қазіргі шақтағы құны $) сатты. Дуглас Калифорнияда этникалық және діни бағдарламаларға маманданған үш станцияның иесі болды. Сатып алу 1990 жылғы наурыз айында аяқталуға жақын болғанда, Дуглас Cablevision Systems компаниясымен келісімді өзгертіп, олардың $500,000 инвестициясын шектеулі серіктес ретінде қабылдады. Станция сатып алынған кезде Arbitron рейтингінде көрінбеді, ал Виндзор, Онтариодағы CKLW станциясы Кливленд рейтингісінен жоғары көрсеткіштерді көрсетті. Ауысуға дайындық ретінде WGAR FM қалған WGAR тыңдаушыларына FM түрлендіргіштерін таратты. Cablevision атқарушы директоры және бұрынғы WGAR бас менеджері Art Caruso кеңесші ретінде қалды, ал WWWE бағдарлама директоры Jim Glass жаңа станцияның операциялық менеджері болып тағайындалды. Бір мезгілде хабар тарату 1990 жылғы 29 маусымда түн ортасына дейін, Дон Имус пен Jack Paar-дың аудио үзінділерімен қоса 10 минутқа созылды. Жіберу аяқталғаннан кейін WGAR шақыру белгісін WKNR-ге өзгертті және Unistar-дың спутниктік жүйедегі кантри форматын қолданды, бұл формат WGAR бір мезгілде хабар таратудан бұрын қолданған автоматтандыру жүйесімен үйлесімді болды. Форматқа қатысты болжамдарда Cavaliers, Indians және Browns командаларының трансляция құқықтарына ие болу мүмкіндігі де қарастырылды, бұл құқықтар бұрын WWWE-ге тиесілі болған. 1 қазан күні формат қайтадан Unistar арқылы ескі әндерге ауысты, Jim Glass станцияның Цинциннатидің WLW және Индианаполистің WIBC сияқты толық қызмет көрсететін бағытқа бет бұруы мүмкін екенін айтты. WKNR бас менеджері Robert Barnes станция үшін "күшті жаңалықтар мен спорттық контент" құру ниетін білдірді. WGAR FM 1991 жылғы наурыз айының ортасына дейін WKNR станциясымен бірге Broadview Heights ғимаратында қалды, содан кейін Crown Centre-ге, Кливленд қаласының орталығындағы сату кеңсесімен біріктірілді. Ұзақ уақыт бойы бір мезгілде хабар тарату және бұрынғы қызметкерлердің жұмысқа қабылдануының нәтижесінде WGAR FM WGAR тарихын өзінің тарихы ретінде қарастырды. WKNR спутниктік жүйедегі музыка WGAR FM кеткенше және Robert Barnes "клаустрофобиялық, отбасылық кәсіп сияқты" жағдайды аяқтағанша, уақытша форматты ұстап тұрды. 1990 жылдың соңында WKNR жергілікті жаңалықтарды қосты, содан кейін Larry Calton мен бұрынғы WWWE жүргізушісі Geoff Sindelar-ды түстен кейінгі спорттық ток-шоуларын жүргізуге шақырды. 1991 жылғы 7 қаңтарға қарай Reggie Rucker кешкі эфирге қосылды, ал түнгі эфирді Sports Byline USA жүргізді, ал бірнеше айдан кейін жергілікті спорттық шоулар қосылды. "Cleveland's SuperFan" деп аталған спорттық ток-шоуларға алғашқы аптадағы реакция жағымды болды, бұл менеджментке 24 сағаттық спорттық форматтың мүмкіндігін қарастыруға мүмкіндік берді. Barnes Akron Beacon Journal газетіне Cablevision-нің меншік үлесі оған "толық билік пен шексіз бюджетке" ие болуға мүмкіндік бергенін мақтанышпен айтты, бірақ 22 шілдеде жұмыстан босатылды; Calton да маусым айында эфирде антисемиттік сөздер айтқаны үшін жұмыстан шығарылды. Бұрынғы WERE жүргізушісі Greg Brinda түскі эфирге жұмысқа алынды, Филадельфияда тұратын Peter Brown Calton-ды ауыстырды, ал WGCL тұлғасы Robert J. Wright-пен таңертеңгі шоу 1991 жылғы 9 қыркүйекте дебют жасады, соның арқасында WKNR толық уақытты спорттық радиостанцияға айналды. WEWS телеарнасының метеорологы Don Webster де станцияға ауа райын болжауды бастады.

Nationwide Communications sold off WGAR to Douglas Broadcasting, a Black owned company headed by N. John Douglas, in August 1989 for $2 million (equivalent to $ in ). Douglas also owned three stations in California that specialized in ethnic and religious fare. While the purchase was nearing completion in March 1990, Douglas amended the deal with Cablevision Systems making a $500,000 investment as a limited partner. The station barely registered in the Arbitron ratings when the purchase was made, with CKLW in Windsor, Ontario, reportedly drawing higher numbers than in the Cleveland ratings book. In advance of the switch, WGAR FM gave away FM converters to any remaining WGAR listeners. Cablevision executive and former WGAR general manager Art Caruso was retained as a consultant, and onetime WWWE programmer Jim Glass was hired as the new station's operation's manager. The simulcast ended shortly before midnight on June 29, 1990, with a ten minute sendoff including audio from Don Imus and Jack Paar. After the sendoff ended, WGAR changed callsigns to WKNR and picked up Unistar's satellite based country format utilizing the same automation system WGAR used prior to the simulcast. Speculation about the forthcoming format included potential bidding for the broadcast rights to the Cavaliers, Indians and Browns, all of which were held by WWWE. The format again switched to oldies—also via Unistar—on October 1, with Jim Glass indicating the station could head in a full service direction similar to Cincinnati's WLW and Indianapolis's WIBC. WKNR general manager Robert Barnes also hinted about wanting to create "a strong news and sports presence" for the station. WGAR FM remained in the Broadview Heights facility alongside WKNR until moving to the Crown Centre in Independence by mid March 1991, combining it with an existing sales office that had been in downtown Cleveland. Because of the prolonged simulcast and personnel that had already carried over, WGAR FM claimed WGAR's history as its own. WKNR's satellite fed music was ultimately a format placeholder until WGAR FM could depart and end what Robert Barnes called a claustrophobic "mom and pop setup." At the end of 1990, WKNR added local newscasts, then recruited Larry Calton and former WWWE host Geoff Sindelar to host sports talk shows in afternoon drive. By January 7, 1991, Reggie Rucker was added for evenings and the overnight hours taken up by the syndicated Sports Byline USA, with locally based weekend sports shows added a few months later. Reaction to the sports talk block for its debut week, dubbed "Cleveland's SuperFan", was positive enough for management to consider the sustainability of a 24 hour sports format. Barnes boasted to the Akron Beacon Journal that Cablevision's ownership interests allowed him to have "full authority and an unlimited budget", but was fired on July 22; Calton was also dismissed in June after making an anti Semitic slur on air. Former WERE host Greg Brinda was then hired for middays, Philadelphia based Peter Brown replaced Calton in the lineup, and a morning show with onetime WGCL personality Robert J. Wright debuted on September 9, 1991, finally making WKNR a fulltime sports radio station. WEWS TV meteorologist Don Webster also started providing weather forecasts for the station.

Үндістерді қосу

Форматтың жұмсақ іске қосылуы WKNR-дің төмен рейтингтерге ие болуына әкелді, 1991 жылдың көктемінде Arbitron сараптамасы станцияны Кливленд нарығында 22-орынға қойды, ал Акрон нарығында тізімге енбеді. Станцияның нарықтағы кәсіби спорт жарыстарын тікелей эфирде беру құқығын алуға тырысып жатқаны туралы хабарлар жалғасты; WKNR бастапқыда «Кливленд Браунс» радиожелісіне құқық алуға үміттене бірақ «WHK»-ға ұтылды. «WWWE» иесі «Booth Broadcasting» 1991 жылғы маусым соңында «Кливленд Индианс» радиожелісімен келісімшартты жаңартпауды шешті, себебі рейтингтер төмендеді, команданың талап еткен бағасы жоғары болды және көптеген ойындар теледидардан көрсетілді. Осының салдарынан WKNR «Индианс» келісімшартын алу үшін «қажеттінің бәрін» ұсынды деген ақпарат тарады. WKNR алғашқы екі жылдық келісімшарт бойынша «Индианс» клубына 5 миллион доллар төледі (станция үшін жылына 3 миллион долларлық шығынға әкелуі мүмкін), бірақ бұл келісім спорт форматтың беделін арттыру ниетімен жасалды. «Индианс» командасының қосылуын тойлау үшін WKNR 1991 жылғы Рождестводан бастап алты күн бойы «Mutual Radio» арнасынан 1948 жылғы Әлемдік серияның тікелей эфирін қайтадан берді. «Объективтілік мырзасы» аталған Питер Браунның кешкі шоуы және «Мен әлемге қарсымын» деген ашық көзқарасы дау тудырды. Браун тыңдаушылардың реакциясын ояту үшін спортшылар мен жаттықтырушыларды сынай берді, оның нысанасында «Кавальерс» ойыншылары және «Браунс» бас жаттықтырушысы Билл Беличик болды. «Кавс» телеарнасының тілшісі Джо Тайт Браунды Пит Франклиннің арзан еліктеушісі деп есептеді, оның шок-жоққыш әдісі «онымен көлік тұрағында кездеспейтін және оның бетін бұрмаламайтын» адамдарды мұқият таңдаумен байланысты болды. Назар аударғанға қарамастан, Браун екі жылдан кейін, 1993 жылдың қыркүйек айының басында келісімшарт бойынша келіспеушіліктерге байланысты станцияны тастады. «Кавальерс» командасының бұрынғы байланыс директоры Билл Нидл 1992 жылдың тамызында Роберт Райттың таңғы эфирін ауыстырды, содан кейін кешкі эфирде Реджи Ракерді алмастырды, ал Пауль Тапи таңғы эфирге оралды. Тапи бір жыл бойы бұрынғы «WKYC» спорт тілшісі Тор Толомен бірге жұмыс істеді, содан кейін 1994 жылдың 9 мамырында Майк Вулф оны алмастырғанға дейін таңғы эфирді жеке жүргізді. WKNR-дің эфирдегі ұсынысы қатаң және ресми деп есептелді, шоу тақырыптары алдын ала жоспарланды және тек спортқа қатысты болды, продюсерлер эфирге шығудан бұрын қоңырау шалушыларды тексерді, ал телефон арқылы сөйлесулер ең көп дегенде екі минутқа шектелді. «The Plain Dealer» газетінің редакторы Роджер Браун радиостанцияны «қансыз, антисептикалық, есепші сезімімен» және «жалпы алғанда, овсянканы дәмді джамбалайя сияқты көрінетіндей жай» деп бірнеше рет сынады. Хосттар өздерінің біліктілік деңгейіне сәйкес таныстырылды: «WWWE» арнасында Пит Франклиннің «Sportsline» бағдарламасына тұрақты қоңырау шалушы ретінде танымал болған Джефф Синделар статистика және коллекциялық заттар туралы білімімен ойнаған «Профессор» атанды. Синделар сонымен қатар Денис Гулден өндірген және бүкіл елге таратылған апталық «Sports 101» телебағдарламасын жүргізді. Сол сияқты Грег Бринда да «Декан» атанды. «WHK» 1994 жылдың 16 мамырында барлық спорт форматқа көшкен кезде еркін, «жанкүйерге ыңғайлы» форматты қабылдады және тіпті WKNR-дің форматтарын ашық сынады; WKNR басшылығы олардың әдістемелік тәсілдерін үлкен аудиторияға тартымды болудың кілті деп қорғады.

The format's soft launch resulted in WKNR drawing low ratings, with spring 1991 Arbitron surveys ranking the station at 22nd place for the Cleveland market and not placing at all in the Akron book. Reports of the station continuing to pursue the market's professional sports play by play rights continued; WKNR initially bid for rights to the Cleveland Browns Radio Network, but lost to WHK. WWWE owner Booth Broadcasting declined to renew their contract for the Cleveland Indians Radio Network at the conclusion of the 1991 season, citing declining ratings, a high asking price demanded by the team and an overabundance of games broadcast on television. Consequently, WKNR reportedly offered "whatever it takes" to get the Indians contract. WKNR paid the Indians $5 million (equivalent to $ in ) in the initial two year contract with a potentially annual loss of $3 million for the station, but the deal was still made with hopes of boosting the sports format's profile. To celebrate the Indians addition, WKNR rebroadcast recordings of the 1948 World Series play by play from Mutual Radio over a six day span starting on Christmas Day 1991. Billed as "Mr. Objectivity," Peter Brown's combative afternoon show and very transparent "me against the world" on air persona attracted controversy. Brown frequently lashed out at athletes and coaches solely to elicit listener reaction, with Cavaliers players and Browns head coach Bill Belichick among his targets. Cavs broadcaster Joe Tait, who viewed Brown as a cheap Pete Franklin imitation, posited that his shock jock approach revolved around carefully picking people "who wouldn't meet him in the parking lot and punch his lights out". Despite the attention, Brown left the station in early September 1993 after two years, the result of a contract impasse. Bill Needle, a former public relations director for the Cavaliers, initially took over Robert J. Wright's morning slot in August 1992, then replaced Reggie Rucker in evenings with Paul Tapie's return to as morning host. Tapie was paired with former WKYC sportscaster Thor Tolo for a year, then hosted mornings solo until Mike Wolfe replaced him on May 9, 1994. WKNR's on air presentation was regarded as rigid and sober, with show topics scheduled in advance and limited solely to sports, producers screened callers prior to going on air, and phone calls limited to a maximum of two minutes. The Plain Dealer Roger Brown repeatedly criticized the station as "a bloodless, antiseptic, bean counter feel" and "on the whole is so bland as to make oatmeal seem like spicy jambalaya". Hosts were marketed according to their levels of expertise: Geoff Sindelar, who gained notoriety as a regular caller to Pete Franklin's Sportsline on WWWE, was billed as "The Professor" playing off his knowledge of statistics and collectables. Sindelar also hosted the weekly collectables oriented Sports 101 television program, produced by Dennis Goulden and syndicated nationally. Likewise, Greg Brinda was promoted as "The Dean". WHK's conversion to all sports on May 16, 1994, took a loose, "fan friendly" form and were themselves openly critical of WKNR's formantics; WKNR management defended their methodical approach as key to appealing towards a larger audience.

Браунды алып жүру

WKNR және WDOK 1994 жылғы 23 наурызда екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Олар Browns Radio Network-тің қосымша флагмандары болды, ал трансляцияларды WDOK-тің тең иесі Том Уилсон басқаратын Sportsmarketing компаниясы жүзеге асырды. Екі станция арасындағы алты таңбалы келісім бойынша команда ойын барысындағы жарнамадан түскен кірістің барлығын өзінде қалдырды, ал станциялар ойынға дейінгі және ойыннан кейінгі жарнамадан түскен кірісті алды. Нев Чандлер түсті комментатор Дуг Дикенмен бірге жетекші тікелей эфир дауысы ретінде қайта оралуға тиіс болған, бірақ 7 тамызда ішек рагынан қайтыс болғандықтан, оның орнын Кейси Коулман басты. 1994 жылы аймақтық радио желісі 40 филиалдан 1995 жылы 49 филиалға дейін өсті. Алайда, 1995 жылғы маусым команданың Балтиморға көшірілуі туралы 1995 жылғы 4 қарашадағы жаңалықпен толығымен көлеңкеге түсті. Грег Бринда станцияның факс машинасы 24 сағат бойы тоқтамай жұмыс істегенін айтып, оны "Кливлендке атом бомбасы түсіргендей" деді. Майк Вулф өзінің таңғы бағдарламасын көшіру ресми түрде жарияланған күні Балтимордан тікелей эфирде жүргізді, ал WKNR, The Plain Dealer газетімен бірлесіп, жанкүйерлердің наразылық хаттарын тікелей жіберуі үшін барлық басқа NFL командаларының факс нөмірін ұсынды. Browns Radio Network коммерциялық жарнамадан түскен кірісті жоғалтса да, ойындарды көрсетуді жалғастырды. Sportsmarketing жоғалған жарнамалық кірістің ондаған мың долларға жететінін бағалады. WKNR ойындар кезіндегі барлық бос уақытты қоғамдық қызмет туралы хабарламалармен толтырды. WKNR және басқа да хабар тарату арналарындағы Browns тақырыбына арналған қосымша бағдарламалар наразылық білдіру мақсатымен тоқтатылды. Грег Бринда Browns–Steelers дербиіне дейін эфиріндегі тыңдаушылардың команданың қалған барлық ойындарын, тіпті Steelers ойынын да ұтылуын тілегенін айтты, бірақ кейіннен бұл жағдайдың шиеленісі 1993 жылы команданың қаперік Берни Косарды күтпеген жерден босатуына байланысты жанкүйерлердің реакциясымен салыстырғанда бәсекеге төтеп бере алмайтынын мойындады. 1995 жылғы маусым басталғанда Бринда фанаттар мен бас жаттықтырушы Билл Беличик арасындағы қарым-қатынастың, Косардың босатылуына басымдық бергендіктен, сынған және жазылмайтын жағдайға жеткенін көрді. Балтиморға "Ravens" ретінде көшіру 1996 жылғы 10 ақпанда ресми түрде аяқталды және WKNR 1996 жылғы маусымда Цинциннати Bengals радио желісінің серіктесі ретінде тіркелді. Станция Bengals ойындарын екінші деңгейдегі жанкүйерлердің болуын бағалаудың бір жолы деп қарады.

WKNR and WDOK signed a two year contract on March 23, 1994, to be Browns Radio Network co flagships with broadcasts produced by Sportsmarketing, headed by WDOK co owner Tom Wilson. The six figure deal between both stations had the team retaining all ad revenue during games, with the stations getting all pre and post game ad revenue. Nev Chandler was to have returned as lead play by play voice alongside color commentator Doug Dieken, but his death from colon cancer that August 7 necessitated Casey Coleman to be his replacement. The statewide radio network grew from 40 affiliates in 1994 to 49 affiliates in 1995. The 1995 season, however, became entirely overshadowed when news of the team's relocation to Baltimore broke on November 4, 1995. Greg Brinda recounted the station's fax machine ran non stop for 24 hours and compared it to "somebody dropping an atom bomb on Cleveland". Mike Wolfe did his morning show live from Baltimore the day the move was formally announced while WKNR, in coordination with The Plain Dealer, gave out fax numbers for all other NFL teams for fans to submit direct letters of protests. The Browns Radio Network continued to carry the games despite the loss of commercial advertising, Sportsmarketing estimated the lost ad revenue totaled tens of thousands of dollars. WKNR filled all vacated commercial breaks during the games with public service announcements. Ancillary Browns related programming on WKNR and other broadcast outlets were cancelled in protest. While Greg Brinda remarked prior to the Browns–Steelers rivalry game that callers to his show hoped the team would lose all remaining games, including the Steelers game, he retrospectively felt the raw emotion paled in comparison to fan reaction over the team's abrupt release of quarterback Bernie Kosar in 1993. As the 1995 season began, Brinda saw the relationship between fans and head coach Bill Belichick—who was largely blamed for Kosar's release—as fractured and irreparable. The relocation to Baltimore as the Ravens was finalized and approved on February 10, 1996, with WKNR signing up as a Cincinnati Bengals Radio Network affiliate for the 1996 season. The station saw the Bengals games as a way to gauge interest in possible secondary fanbases.

Әлемдік серияға жету

WKNR рейтингтері мен беделі көбінесе Браун командасының көшірілуі мен «Индианс» командасының қайта жандануына байланысты өсті. 1995 жылы станция 17 жастан асқан еркектер арасында тәуелсіз сауалнама бойынша елдегі екінші жақсы спорт станциясы деп танылды, ал 1996 жылдың басында Arbitron компаниясы оны ең жоғары рейтингті спорт станциясы деп атады. WKNR көптеген қаржылық жеңілдіктер жасағаннан кейін «Индианс» командасымен келісімшарт 1996 жылдың ортасында 1999 жылғы маусымға дейін ұзартылды. Алайда, таңертеңгілік жүргізуші Майк Вулф 1997 жылдың ақпан айының басында «Лайонс клуб» қайырымдылық қорына жиналған 300 долларды ұрлады деген айып тағылды; кейін Вулф жеңіл қылмыстарға кінәлі екенін мойындады. Станция Вулфты мамыр айының ортасына дейін таңертеңгілік «Imus in the Morning» бағдарламасымен ауыстырды, бұл Дон Имюстің станцияға белгілі бір деңгейде оралуын білдірді. Бір уақытта түскілік жүргізуші Билл Нидл WOIO спорт жаңалықтарын оқитын Ронни Дунканмен алмастырылды. Болашақта ESPN хабаршысы болатын Марк Кестехер де осы кезеңде WKNR-де ток-шоу жүргізушісі болды. «Imus in the Morning» бағдарламасы WKNR үшін рейтингтер бойынша сәтсіз аяқталды, станция таңертеңгілік эфирде көптеген тыңдаушыларын жоғалтты. Герб Скор 1997 жылдың 8 тамызында 1997 жылғы маусым соңында «Индианс» командасының хабаршысы қызметінен зейнетке шығатынын жариялады. Скордың көптеген бейсбол хабаршыларынан гөрі нашар бейсбол ойындарына куә болғаны айтылды, өйткені оның 34 жылдық еңбек жолы команданың 33 жылдық сәтсіздік кезегінің көп бөлігін қамтыды, және ол ойыншылардың аттарын шатастыруға және алаңдағы ойынды дұрыс анықтамауға бейім болса да, жанкүйерлер оны өте жақсы көретін. Команда 1997 жылғы әлем чемпионатына жеткенде, Скор шақырган соңғы ойындар MLB ережелеріне сәйкес WKNR арнасында ғана көрсетілді, ал «Индианс» радиожелісінің қалған бөлігі CBS радиосы арқылы Вин Скуллидің ойынға берген баяндамасын берді. Команданың жанкүйерлері мен кейбір ойыншылары Герб үшін әлем чемпионатын жеңуді армандады, бірақ «Флорида Марлинс» командасы жеңімпаз атанды, ал Скор соңғы ойынның шешуші сәтін тікелей эфирде баяндады. Том Хэмилтон 1998 жылғы маусымда Скордың орнын басып, команданың бас хабаршысы болды. «Индианс» командасының табысына қарамастан, WKNR-мен жасалған келісімшарт станция үшін жылдық 1 миллион долларлық шығынға әкелді. 1997 жылдың басында WLTF және WTAM станцияларын сатып алған Jacor компаниясы WKNR станциясын сатып алу туралы келіссөздерді Cablevision компаниясымен бастады. Жарияланған мәліметтерге сәйкес, Jacor компаниясының басты мақсаты «Индианс» командасының құқықтарын WTAM станциясына көшіру және WKNR станциясын спорттық баяндамалармен қамтуды азайту немесе форматты толығымен өзгерту болды. 1994 жылдан бастап станция сату туралы әртүрлі қауесеттер тарады, соның салдарынан бір басшы қауесетті жоюдың қиындығына шағымданып, сонымен бірге FM сигналын алуға ниеттенгенін айтты. Jacor сонымен қатар WKNR станциясының Broadview Heights студиясы мен хабар таратушы мұнарасы орналасқан жерге қызығушылық танытты, оны жылжымайтын мүлік әзірлеушілеріне қайта сатуға болар еді. Cablevision компаниясы да жер құнының бір бөлігін қайтарып алу үмітімен бірнеше апта бойы келісімді кешіктірді. 1997 жылдың 19 тамызында 8,7 миллион долларға сатып алу туралы хабарланды (қазіргі шақтағы құны ), бірақ Cablevision компаниясы Rainbow/PUSH Coalition ұйымынан дискриминациялық жұмысқа алу практикасы туралы айыптауларға тап болды; WKNR FCC компаниясынан 14000 доллар айыппұл төледі және олардың лицензиясын жаңарту Jacor компаниясының жұмысқа алу жазбаларын тексеруге дейін кейінге шегерілді.

WKNR's ratings and reputation continued their rise largely due to the Browns relocation fallout and Indians renaissance. The station was ranked as the second best sports station in the country in 1995 by an independent survey of males 17 and older, and subsequently billed as the highest rated all sports station by Arbitron in early 1996. The Indians contract was extended in mid 1996 through the 1999 season after WKNR made multiple financial concessions. Morning host Mike Wolfe, however, was indicted in early February 1997 on charges of stealing $300 raised for a Lions Club charity; Wolfe later pled guilty to misdemeanor charges. The station replaced Wolfe with the syndicated Imus in the Morning by mid May, marking a return of sorts for Don Imus to the station, midday host Bill Needle was concurrently replaced with WOIO sports anchor Ronnie Duncan. Future ESPN broadcaster Marc Kestecher also was a talk show host on WKNR during this period. Imus in the Morning was ultimately a ratings failure for WKNR as the station lost considerable listenership during morning drive. Herb Score announced his retirement as Indians broadcaster on August 8, 1997, effective at the end of the 1997 season. It was argued that Score likely witnessed more bad baseball than any other broadcaster as his 34 year tenure spanned much of the team's 33 year long stretch of futility, and was beloved by fans even with a tendency to confuse player names and misidentify plays on field. As the team reached the 1997 World Series, the last games Score ever called aired exclusively on WKNR due to MLB rules, the rest of the Indians Radio Network carried Vin Scully's play by play over CBS Radio. Strong sentiment existed among the team's fanbase and some of the players to win the World Series for Herb, but the Florida Marlins won the series in seven games; Score was behind the mic for the final play. Tom Hamilton succeeded Score as lead team broadcaster entering the 1998 season. Despite the Indians' success on field, their contract with WKNR was a loss leader as the station ran an annual $1 million deficit. Jacor, which purchased WLTF and WTAM earlier in 1997, entered into talks with Cablevision to purchase WKNR. Published reports suggested Jacor's main objective was to move the Indians rights to WTAM and run WKNR as a heavily downscaled sports talker or drop the format altogether. As early as 1994, the station was subject to rumors of possible sales, with one executive lamenting the difficulty in killing the rumor while at the same time desiring an FM signal. Jacor was also interested in the land WKNR's Broadview Heights studios/transmitter site sat on that could be resold to real estate developers, Cablevision likewise held off on a deal for several weeks in hopes of recouping some of the land value. The $8.7 million purchase (equivalent to $ in ) was announced on August 19, 1997, but Cablevision faced allegations from the Rainbow/PUSH Coalition over discriminatory hiring practices; WKNR was fined $14,000 by the FCC and saw their license renewal delayed until a review of Jacor's hiring records could take place.

Меншіктің бірнеше рет өзгеруі

1998 жылдың 1 қаңтарында Jacor операцияны қабылдаған кезде Imus in the Morning бағдарламасы тоқтатылды, Ронни Дункан мен Джефф Синделар өз еркімен кетіп, Грег Бринда таңертеңгі эфирге ауыстырылды, ал WTAM жүргізушісі Кендалл Льюис таңертеңгі бағдарламаларға қосылды. Бағдарламаның қалған бөлігі күндіз, түстен кейін және кешке «Джим Рим Шоу» және ESPN радиосының «The Fabulous Sports Babe» және «GameNight» бағдарламаларымен толтырылды, бұл WTAM түстен кейінгі эфирінің жүргізушісі Майк Тривисонноның бағдарламасына қарсы бағдарлама ретінде жасалды. Ең үлкен өзгеріс Jacor бастапқы қауесеттерді растап, 1998 жылдың 10 сәуірінде Үндістер командасының эфирін 1998 жылғы үй матчының ашылуымен WTAM-ға қайтаруымен болды. Қайта құрылымдастырудың бір бөлігі ретінде WKNR екі команданың да реттеліп өткізілетін маусымдарында және Кавальерлердің плей-офф ойындары кезінде Индиандардың ойындары кезінде кез келген жағдайда Кливленд Кавальерс ойындарының қосалқы станциясы болды. WKNR бұл қадамнан бос орынды ESPN Radio бағдарламаларымен, MLB және NBA ойындарының тікелей эфирімен, сондай-ақ Кливленд Lumberjacks командасының ойындарымен толтырды. Станция екі жылдың ішінде бірнеше рет сатылып, біріктіріліп, бөлініп, 1996 жылғы телекоммуникация туралы заңнан кейін болған реттемелерге байланысты осы жағдайға түсіп қалды. Nationwide Communications компаниясын 620 миллион долларға сатып алуды аяқтау үшін WKNR 1998 жылдың 10 тамызында Питтсбургтегі WTAE станциясына айырбастау шартымен Jacor компаниясы Capstar Broadcasting компаниясына сатылды. WKNR бағдарлама директоры Марвин Дюрант станцияның болашағына қатысты белгісіздігін білдірді, бірақ жергілікті бағдарламалар мен Римнің бағдарламасының «жақсы жұмыс істеп жатқанын» айтты. Меншік құқығы ауысқаннан кейін The Fabulous Sports Babe бағдарламасы Кенни Рода жүргізетін жергілікті кешкі бағдарламамен ауыстырылды. Джим Римнің бағдарламасы, әсіресе, жас көрермендерге тартымды болған өзінің ерекше эфирдегі ұсынысының арқасында WKNR-де күтпеген сәттілікке жетті. Станция 1999 жылдың 23 қаңтарында Кливленд штатының конвокациялық орталығында Римге арналған «тур аялдамасын» өткізді, онда 13 000-нан астам адам қатысты, сондай-ақ бірнеше Кливленд кәсіби спортшылары мен жаттықтырушылары қонақ ретінде болды. Римге арналған екінші тікелей іс-шара 1999 жылдың 10 маусымында Куяхога Фолс қаласындағы Блоссом музыка орталығында өтті, онда да көп көрермен болды. Capstar аясында WKNR кеңейтілген Кливленд Браунс франшизасының хабар тарату құқығы үшін өтініш білдірді, бірақ Jacor және WMJI-ге жеңіліп қалды. Capstar 1999 жылдың 13 шілдесінде Chancellor Media компаниясымен бірігіп, AMFM Inc. компаниясын құрды, WKNR-ді WDOK, WRMR, WQAL, WZJM, WZAK және WJMO станцияларымен бірге иеленуге алып келді, оларды Chancellor үш бірдей сатып алу арқылы 275 миллион долларға сатып алған. Clear Channel Communications (өзінің бұрын Jacor компаниясына біріккені белгілі) кейін AMFM, Inc. компаниясын 1999 жылдың 3 қазанында – AMFM құрылғаннан кейін 0 жыл 82 күн өткен соң 17,4 миллиард долларға сатып алды. Clear Channel бүкіл жеті станциядан тұратын AMFM кластерін сатуды шешті, WRMR және WKNR станцияларын 2000 жылдың 6 мамырында Salem Communications компаниясына сатты, сауда 20 шілдеде аяқталды. Келісім дереу Salem компаниясының христиандық бағыттағы хабар таратушы ретінде танымал екенін ескере отырып, WKNR спорттық форматының болашағына қатысты әртүрлі болжамдарға орын берді. Salem бұрын 1996 жылдың сәуір айында WHK станциясын сатып алып, оның форматын спорттан христиандық әңгімеге ауыстырған. Кливленд Индианс командасын сатып алғаннан кейін Ларри Долан 2001 жылдың басында Salem компаниясына WKNR станциясын ықтимал флагмандық станция ретінде сатып алу туралы сұраныс білдірді. Ларридің ұлы Пол келіссөздер жүргізілгенін растады, бірақ бұл мәселе «қаулы емес» екенін мәлімдеді. 2001 жылғы Индианс маусымының басында WKNR Брюс Дреннанды «10-шы иннинг» ойыннан кейінгі бағдарламасын жүргізуші етіп тағайындады.

When Jacor took over operations on January 1, 1998, Imus in the Morning was dropped, Ronnie Duncan and Geoff Sindelar left by their own volition, Greg Brinda was moved to morning drive and WTAM host Kendall Lewis was added for late mornings. The remainder of the schedule took a heavily syndicated approach with The Jim Rome Show and ESPN Radio's The Fabulous Sports Babe and GameNight in middays, afternoons and evenings, partly to counterprogram WTAM afternoon host Mike Trivisonno. The biggest change came when Jacor fulfilled the initial rumors and moved the Indians broadcasts back to WTAM with the 1998 home opener on April 10, 1998. As part of the rearrangement, WKNR became a backup station for Cleveland Cavaliers games in the event of any overlap during both teams' regular seasons and for Indians games during any Cavaliers playoff games. WKNR filled the void created by this move with ESPN Radio programming and MLB and NBA play by play, along with Cleveland Lumberjacks games. The station would be repeatedly sold, merged into, and divested in the span of two years, brought on by deregulation in the wake of the Telecommunications Act of 1996. In order to complete their $620 million purchase of Nationwide Communications, WKNR was traded by Jacor to Capstar Broadcasting on August 10, 1998, in exchange for WTAE in Pittsburgh. WKNR program director Marvin Durant expressed uncertainty over the station's future, but cited the local shows and Rome's show as "doing well"; following the ownership trade, The Fabulous Sports Babe was replaced with a local afternoon show hosted by Kenny Roda. Jim Rome's show in particular experienced unlikely success on WKNR given his unconventional on air presentation that appealed to a younger audience. The station first hosted a "tour stop" for Rome at the Cleveland State Convocation Center on January 23, 1999, with over 13,000 in attendance and multiple Cleveland professional athletes and coaches as guests. A second live event for Rome took place on June 10, 1999, at the Blossom Music Center in Cuyahoga Falls, with a similarly large audience. Under Capstar, WKNR attempted a bid for broadcast rights to the expansion Cleveland Browns franchise, but lost out to Jacor and WMJI. Capstar merged with Chancellor Media on July 13, 1999, to form AMFM Inc., putting WKNR into common ownership with WDOK, WRMR , WQAL, WZJM, WZAK and WJMO , which Chancellor had acquired for a combined $275 million through three simultaneous buyouts. Clear Channel Communications (which itself had merged into Jacor earlier in the year) then purchased AMFM, Inc. on October 3, 1999—only 0 years, 82 days after AMFM's creation—for $17.4 billion. Clear Channel elected to divest the entire seven station AMFM cluster, selling WRMR and WKNR to Salem Communications on May 6, 2000, closing that July 20. The deal immediately raised speculation as to the future of WKNR's sports format given Salem's reputation as a Christian oriented broadcaster. Salem previously purchased WHK in April 1996 and switched their format from sports to Christian talk shortly thereafter. Following his purchase of the Cleveland Indians, Larry Dolan made inquiries to Salem early in 2001 about purchasing WKNR as a possible replacement flagship; Larry's son Paul confirmed talks had taken place, but it was a "nonissue." At the start of the 2001 Indians season, WKNR hired Bruce Drennan to host The 10th Inning postgame call in show.

AM 1220 Сөз

Салем 2004 жылғы 6 шілдеде WRMR байланыс нөмірін пайдаланып, станцияны қайта сатып алып, алты күннен кейін оның форматын консервативті бағдарламаларға, «WHK» деп аталатын форматқа ауыстырды. WHK «Сөз» брендін және христиандық форматын сақтап, бірақ өзін «WHKW» деп ресми түрде жарнамалай бастады, ол WHKW байланыс нөмірін пайдаланды, бұл WHKW-ның Уорренге лицензиясы бар және Янгстаун нарығына қызмет көрсететін бір уақыттағы трансляциясы еді. 2005 жылғы 5 сәуірде Салем WHK байланыс нөмірін WHKZ-ға өзгертіп, WRMR үшін WHK байланыс нөмірін босатты; сегіз күннен кейін WHKZ және WHKW байланыс белгілерін алмастырды. Салем 2019 жылғы 15 тамызда WHKZ-ді Immaculate Heart Media, Inc. компаниясына бірнеше станцияны сатып алу аясында сатты. Келісім 14 қарашада аяқталған кезде WHKZ WHKW-ның бір уақыттағы трансляциясын тоқтатып, Relevant Radio станциясына айналды. WHKW-ның христиандық радио бағдарламаларын негізінен бірлескен Salem Radio Network ұсынады. «Өмір үшін шындық» бағдарламасының жүргізушісі – жергілікті пастор, Бэйнбридж қалашығындағы Парксайд шіркеуінің жетекші пасторы Алистер Бегг. Эрни Сандерс жүргізетін «Дұрыс пен бұрыс» ток-шоуы таңертең және кешкі эфирде шығады. Демалыс күндері діни емес бағдарламалар да эфирге шығады, соның ішінде Beau Coup тобының клавишшісі Дэннис Левин жүргізетін «Классикалық музыкаға баулу» және Джон Сабол жүргізетін «Кливлендтің жаңа чех дауысы» бағдарламалары бар. WHKW сонымен қатар Кливлендтегі Нотр-Дам Айрланд футбол командасының ресми эфир тікелей трансляциясы болып табылады және 2020 жылдан бері Уоррен Г. Хардинг орта мектебінің «Рейдерлер» футбол командасының ойындары туралы хабарлар таратады.