Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Логикалық аргументтер үшін, мазмұнының тақырыбынан абстракциялау арқылы алынған форма, логикада қолданылатын термин.
Form for logical arguments, obtained by abstracting from the subject matter of its content terms
the term as used in logic
Логикада, мәлімдеменің логикалық формасы – бұл формальды жүйедегі осы мәлімдеменің нақты белгіленген семантикалық түрі. Бұл формальды емес тұрғыдан, логикалық форма, формальды жүйеге қатысты нақты және біржақты логикалық түсіндірмесі бар, ықтимал екіұшты мәлімдемені формальдандыруға бағытталған. Идеалдық формальды тілде, логикалық форманың мағынасы тек синтаксис арқылы ғана анықталды. Логикалық формалар – семантикалық, синтаксистік конструкциялар емес; сондықтан, бір тілде бірдей логикалық форманы білдіретін бірнеше тізбек болуы мүмкін. Аргументтің логикалық формасы – аргументтің аргументтік формасы деп аталады.
In logic, the logical form of a statement is a precisely specified semantic version of that statement in a formal systemic Informally, the logical form attempts to formalize a possibly ambiguous statement into a statement with a precise, unambiguous logical interpretation with respect to a formal system. In an ideal formal language, the meaning of a logical form can be determined unambiguously from syntax alone. Logical forms are semantic, not syntactic constructs; therefore, there may be more than one string that represents the same logical form in a given language. The logical form of an argument is called the argument form of the argument.
Тарих
Форма ұғымының логикаға қатысты маңызы ежелгі заманда-ақ танылған. Аристотель «Алдыңғы талдаулар» еңбегінде дұрыс қорытындыларды көрсету үшін алғаш рет өзгермелі әріптерді қолданды. Сондықтан Ян Лукасевич айнымалыларды енгізуді «Аристотельдің ең ұлы өнертабыстарының бірі» деп санайды. Аристотельдің Аммоний сияқты ізбасарларының пікірінше, логикаға схемалық түрде берілген логикалық принциптер ғана жатады, нақты мысалдарда келтірілгендер емес. Адам, өлшеу және сияқты нақты терминдер аргументтің «материясы» (грекше hyle, латынша materia) деп аталатын схемалық белгілердің А, В, С орнына қойылатын мәндерімен сабақтас. «Логикалық форма» термині 1914 жылы Бертран Расселл өзінің «философиялық логика» деп атаған табиғи тіл мен ойлауды формалдау бағдарламасы аясында енгізілді. Расселл былай деп жазды: «Логикалық форма туралы білім, көптеген адамдар үшін аңғарылмаса да, кез келген сөзді түсінуге қатысты. Философиялық логиканың міндеті – осы білімді нақты жағдайынан бөліп алып, оны анық және таза ету».
The importance of the concept of form to logic was already recognized in ancient times. Aristotle, in the Prior Analytics, was probably the first to employ variable letters to represent valid inferences. Therefore, Jan Łukasiewicz claims that the introduction of variables was "one of Aristotle's greatest inventions." According to the followers of Aristotle like Ammonius, only the logical principles stated in schematic terms belong to logic, and not those given in concrete terms. The concrete terms man, mortal, and so forth are analogous to the substitution values of the schematic placeholders A, B, C, which were called the "matter" (Greek hyle, Latin materia) of the argument. The term "logical form" itself was introduced by Bertrand Russell in 1914, in the context of his program to formalize natural language and reasoning, which he called philosophical logic. Russell wrote: "Some kind of knowledge of logical forms, though with most people it is not explicit, is involved in all understanding of discourse. It is the business of philosophical logic to extract this knowledge from its concrete integuments, and to render it explicit and pure."
Табиғи тіл өңдеудегі логикалық нысандар
Семантикалық талдауда, табиғи тілдегі мәлімдемелер олардың мағынасын көрсететін логикалық формаларға түрлендіріледі.
In semantic parsing, statements in natural languages are converted into logical forms that represent their meanings.