Кіріспе

Париж метросының 7-жолы – Париж метросының он алты желісінің бірі. Астананы солтүстік-шығыстан оңтүстік-шығысқа қарай орташа иілген жолмен кесіп өтеді, Ла Курневті солтүстікте Майри д'Ивримен және Вильжуиф – Луи Арагонмен байланыстырады, сонымен қатар Париждің орталық бөлігінің маңызды жерлерінен өтеді. 7-жол 1910 жылы жұмыс істеуге кірісті және 13-жолмен бірге екі тармаққа бөлінетін екі метро желісінің бірі болып табылады. Алғашқыда бұл солтүстік-шығыста Луи Бланкта бөлініп, 1967 жылы 7bis желісіне айналды. 1982 жылы Масон-Бланшта Майри д'Ивриге қарай оңтүстік-шығыста жаңа тармақ қосылды. 7-жолда тек болат рельстер орнатылған. 7-жол Париж метросының ең ұзын желілерінің бірі болып есептеледі. Бұған қоса, ол ең көп станцияға ие және 2017 жылы 135,1 миллион жолаушы тасыған метроның төртінші ең көп қолданылатын желісі болып табылады.

Хронологиясы

5 қараша 1910: 7-жол ашылды, ол Операны Порте-де-ла-Виллеттке қосты. 1911 жылдың 18 қаңтары: Луи Бланктен Пре-Сен-Жервеге жаңа тармақ ашылды. 1916 жылдың 1 шілдесі: желі оңтүстікке қарай Операдан Король сарайына дейін созылды. 1926 жылдың 16 сәуірінде: желі Король сарайынан Понт-Мариге дейін созылды. 15 ақпан 1930: Сене өзенін кесіп өту үшін 7-жолда туннель салынып жатқанда, Плейс Монж бен Плейс д’Итали арасындағы жаңа бөлім ашылды және уақытша 10-жолдың бөлігі ретінде пайдаланылды. 3 маусым 1930: желі Понт-Мариден Понт-де-Саллиге дейін созылды. 7 наурыз 1930: 10-жолдың бөлігі ретінде уақытша пайдаланылған бөлім Плейс д’Италиден Порт-де-Шуазиге дейін созылды. 26 сәуір 1931: Понт-де-Салли мен Плейс Монж арасындағы бөлім ашылды. Плейс Монж бен Порт-де-Шуази арасындағы бөлім 7-жолға берілді және бірден Порт-д’Ивриге дейін созылды. 1 мамыр 1946: желі Порт-д’Ивриден Майри-д’Ивриге дейін созылды. 1967: жол жүргізушілердің жетіспеуіне байланысты 7-жолдың солтүстік тармағы, Луи Блан мен Пре-Сен-Жерве арасындағы жаңа, тәуелсіз 7bis желісі болып қайта аталды. 4 қазан 1979: желі Порте-де-ла-Виллеттен Форт-д’Обервильерге дейін солтүстікке қарай созылды. 10 желтоқсан 1982: Масон Бланштан Ле-Кремлен-Бисетрге дейін оңтүстікке қарай жаңа тармақ ашылды. 28 ақпан 1985: желі Ле-Кремлен-Бисетрден Вильжёф Луи Арагонға дейін созылды. 6 мамыр 1987: желі Форт-д’Обервильерден Ла-Курнёвке дейін созылды – 8 мамыр 1945.

Болашақ

Болашақта 7-жолды Ла-Курневтен Ле-Буржеге дейін ұзарту мүмкін қарастырылады. 7bis желісі, 7-жолдың тармақ желісі, 3bis желісімен біріктіріліп, жаңа желі құруы мүмкін, оның батыс соңғы стансасы 7-жолдағы Шато Ландон болады.

Бағыт

7-жол толығымен жер астынан өтеді, 38 станцияда тоқталады. Оңтүстікке қарай бағытталған пойздар кезекпен Вильюиф – Луи Арагон және Мэри д’Иври станцияларында аяқталады, бұл станциялар Масон Бланште бөлінеді. Түн ортасында пойздар тек Мэри д’Ивриге дейін қатынасады; ал Вильюифке шаттл пойыз Масон Бланштан басталады. Солтүстік бағыттағы желі Сена-Сен-Дени департаментіндегі Ла-Курневтен 2-ші және 186-шы ұлттық жолдардың қиылысында басталады. Ла-Курнев станциясы метро және Париждің фрагменттелген, қала маңы трамвай жүйесі арасындағы ауысу пункті болып табылады, сонымен қатар Париж трамвайының 1-ші желісінде (T1) станциясы бар. Париждің көптеген станцияларынан айырмашылығы, мұнда үш рельс бар, олардың ортаңғысы пойыздың келуі мен кетуі үшін пайдаланылады. 2-ші ұлттық жолдың (RN2) астынан өтетін желі оңтүстік-батысқа қарай бағытталған, Порт-де-ла-Вильеттедегі бұрын қолданылмай қалған терминалдық айналымды болдырмау үшін Парижге екі жеке туннель арқылы кіреді. Содан кейін ол 4% еңіспен Canal Saint Denis төмен түседі, сосын Corentin Cariou станциясында тоқтау үшін қайта көтеріледі. Екі станциядан кейін 7-жол Сталинградқа жетеді, бұл метро жүйесіндегі маңызды ауысу нүктесі, онда желі Рю Ла Файеттен астынан өтеді.