Уильям Хенсон Мур III: Американдық саяхатшы, адвокат және кәсіпкер

Кіріспе

Уильям Хенсон Мур III (William Henson Moore III, 4 қазан 1939 жылы туған) – американдық саясаткер, заңгер және бизнесмен, АҚШ Өкілдер палатасының бұрынғы мүшесі. 1975 жылдан 1987 жылға дейін Луизиана штатының 6-шы округін, Батон-Руж қаласының маңындағы аймақты, өкілдік еткен. Ол АҚШ-тың Реконструкция кезеңінен бергі Луизиананы Өкілдер палатасында өкілдік еткен екінші республикашыл болды, алғашқысы – Дэвид С. Трен, бұрын Джефферсон округінен. 1986 жылы Мур зейнетке шыққан АҚШ сенаторы Рассел Б. Лонгты алмастыру сайысында сәтсіздікке ұшырады. Ол Оңтүстік-Батыс Луизианадағы Акадия округінің Кроули қаласынан шыққан демократ Джон Б. Броаға жеңіліп қалды.

Ерте өмір және білім

Мур Луизиана штатының оңтүстік-батысындағы Калькасьеу округінің Чарльз көлінде, мұнай компаниясының бас директоры В. Х. Мурдың екінші ұлы және бұрынғы Мэдж Пирс отбасында дүниеге келді. Отбасы Камерон округінің Хакберри қаласында тұрды, содан кейін Батон-Ружға көшіп, Мур 1958 жылы Батон-Руж орта мектебін бітірді. 1957 жылы, он жеті жасында, Мур Батон-Руж қаласындағы «Бойз штаты» үкіметтік/азаматтық бағдарламасында губернатор болып сайланды. 1961 жылы Луизиана штатының Батон-Руж қаласындағы Университетінен бакалавр дәрежесін алды. 1965 жылы Луизиана мемлекеттік университетінің құқық орталығында заң докторы дәрежесін алды. 1966 жылы адвокаттық коллегияға қабылданды, ал келесі жылы Батон-Руж қаласындағы Dale, Woen, Richardson, Taylor және Mathews заң фирмасына серіктес ретінде, кейін толық құқықты мүше болып кірді. Мур 1973 жылы ЛСУ-дан магистр дәрежесін алды.

Мансап

Мур 1965 жылдан 1967 жылға дейін АҚШ армиясында қызмет етті. 1969 жылы ол 1968 жылғы жалпы сайлауда Ричард М. Никсонды қолдағаннан кейін Демократ партиясынан Республикалық партияға өтті. Ол 1971 жылдан 1975 жылға дейін Луизиана штатының Республикалық партиясының Орталық Комитетіне сайланып, қызмет етті, содан кейін Конгресске өтті. 1984 жылы Далласта өткен Республикалық Ұлттық конвенцияға делегат ретінде қатысты, онда Рейган-Буш тізімі қайта бекітілді.

Конгрессте

Мур 1974 жылғы 5 қарашада АҚШ Өкілдер палатасына сайланды, бұл Конгрестің екі палатасында да үлкен демократтық табысқа жеткен аралық сайлау кезінде болды. Ол Батон-Руждің солтүстігіндегі Батыс Фелисиана округіндегі Сент-Францисвиллде Джон Ричард Рариктің орнын басты. Рарик, консервативті демократ және партияның ұлттық басшылығымен келіспеушілікте болған, демократиялық партияның екінші турдағы алғашқы сайлауында Батон-Руж қаласынан шыққан, өзін "ұлттық демократ" деп жариялаған, жас либерал және бұрынғы спорт комментаторы Джефф ЛаКазеден жеңіліске ұшырады. Мур мен ЛаКазе жалпы сайлауда күш сынасты. Мур ЛаКазеден 14 дауысқа (61,034-ке қарсы 61,020) ғана басымдық танытқандықтан және дауыс беру машинасы істен шыққандықтан, Луизиана соттары арнайы сайлауды ұйымдастырды. Мур 1975 жылғы қаңтарда өткен арнайы сайлауда ЛаКазеден шешуші үлкен артықшылықпен жеңіске жетті – 74,802 дауыс (54,1 пайыз) ЛаКазенің 63,366 бюллетеніне (45,9 пайыз) қарсы. Мур екінші сайлауда 13,768 дауыс қосымша алды, ал ЛаКазе тек 2,346 бюллетень ғана жинады. Мур Вашингтон округінде және өзі тұратын Шығыс Батон-Руж округінде жақсы көрсеткіштерді көрсетті. Ол сонымен қатар ауданның ішіндегі Ливингстон округінің бір бөлігін және Тангипахоа округін де жеңіп алды. Ол Шығыс Фелисиана, Сент-Елена және Батыс Фелисиана округтерінде жеңіліске ұшырады. 1972 жылы Батыс Фелисиана Джордж Макговернге президенттік сайлауда қолдау көрсеткен жалғыз округ болды. Мурдың Батыс Фелисианадағы дауыс үлесі, афроамерикандықтар көп шоғырланған аймақта, 32,4 пайызды құрады. Конгресте Мур консервативті дауыс беру тарихын жасады. 1985 жылдың басында ол өзінің саяси философиясын былай сипаттады:

"Барлық адамдарға барлық нәрсе бола алмайсыз. Адамдар енді салықты көтеруді қаламайды. Олар қосымша түсім бюджетке жұмсалады деп сенбейді. Конгресске жұмсау үшін тек көбірек ақша болады. Салықтар ғана дефицитті жоя алмайды. Біз ұлттың аман қалуы туралы ойлана бастауымыз керек. Бұл жақсылыққа қатысты мәселе емес, қажеттілік туралы мәселе. Мур сөздерінде Американың ұзақ жылдар бойы жинақталған дефициті шетелдік капиталмен қаржыландырылатынын, оның иелері АҚШ-ты инвестиция салуға қолайлы орын деп санайтынын атап өтті. Бұрынғы губернатор Дейв Трин де Сенатқа үміткер болады деп мәлімдеген, бірақ бір ай ішінде Мурды қолдады. Трин Мексика шығанағындағы барлық штаттарда Луизианадан басқа кем дегенде бір республикалық сенатор бар екенін атап өтті. Мурдың досы Франк Спунер, Монродағы мұнай және табиғи газ өндіруші және 1976 жылы Луизиананың 5-ші округінен конгресске сайлауда демократ Джерри Хакабиге жеңілген республикалық ұлттық комитетінің мүшесі де Мурды жақтап сөйледі. Бұл науқанда Мур АҚШ Сенатына емес, губернаторлыққа кандидат сияқты көрінді, Луизианаға "жаңа бейне" қажет екенін жиі айтты. Ол жұмыс орындарын көбейтуге, портты кеңейтуге, экспортты арттыруға, туризмге көбірек назар аударуға және Луизианада зерттеу ауруханасын құруға шақырды. "Біз жағдайды өзгерту үшін бизнес және коммерциялық көшбасшыларымызды пайдалануымыз керек. Саясаткерлерге сенбеңіз", - деді Мур. Мур шетелдік кірістерді білім беруді қолдау үшін сенім қорға салуды талап етті. Ол американдық бизнесті әділетсіз шетелдік сауда практикасынан қорғауды талап етті. Партиялық емес алғашқы сайлауда Мур Луизиананың 7-ші округінен шыққан, кейін таратылған, Джон Броадан озып кетті – 529,433 дауыс (44,2 пайыз) 447,328 (37,3 пайыз) дауысқа қарсы. Жалпы сайлауда Бро Мурға қарсы ойнады: 723,586 (52,8 пайыз) 646,311 (47,2 пайыз), бұл 77,275 бюллетеньге тең. Ұлттық деңгейде демократтар Рейган әкімшілігінің қалған екі жылында Сенатқа бақылауды қайта алды. Бро сенатта он сегіз жыл отырды, кейін оны штаттан шыққан алғашқы республикалық сенатор Дэвид Виттер алмастырды. Ұзақ бос тұрған орынға үміткер болу үшін Мур Өкілдер палатасынан бас тартуға тиіс болды. Мурдың орнын 1986 жылы республикашыл, штаттық өкіл Ричард Х. Бейкер жеңіп алды, ол кезде Бейкер Батон-Руждің солтүстігіндегі Шығыс Батон-Руж округіндегі қала болды. Бейкер 2008 жылға дейін осы орынды иеленді, содан кейін ол лоббист болу үшін отставкаға кетті.

"You can't be all things to all people. People don't want any more taxes. They don't believe that the additional revenue would be applied to the budget. There would be just more money for Congress to spend. Taxes alone won't eliminate deficits. We've got to start thinking about the survival of the nation. It's not a matter of what is good it's a matter of what is necessary. Moore stressed in speeches that the longstanding American deficit is financed by foreign capital, whose owners consider the United States a good place in which to invest. Former Governor Dave Treen at first indicated that he too might run for the Senate, but within a month endorsed Moore. Treen noted that all states on the Gulf of Mexico had at least one Republican senator at the time except for Louisiana. Also strongly for Moore was his friend Frank Spooner, the outgoing Republican national committeeman and an oil and natural gas producer in Monroe, who had lost the 1976 race for Louisiana's 5th congressional district to the Democrat Jerry Huckaby. In this campaign, Moore sounded more like a candidate for governor than for the U. S. Senate, having consistently claimed that Louisiana needed "a new image". He specifically called for greater job opportunities, expanded port facilities and exports, more emphasis on tourism, and the designation of a research hospital in Louisiana. "We're going to have to use our business and commercial leaders to turn it around. Don't depend on politicians," Moore said. Moore called for placing offshore revenues into a trust fund to support education. He demanded protection of American business from unfair foreign trade practices. In the nonpartisan blanket primary, Moore led fellow Representative John Breaux of Louisiana's 7th congressional district, since disbanded, with 529,433 votes (44.2 percent) to 447,328 (37.3 percent). In the general election, Breaux turned the tables on Moore: 723,586 (52.8 percent) to 646,311 (47.2 percent), a margin of 77,275 ballots. Nationally, the Democrats regained control of the Senate for the two remaining years of the Reagan administration. Breaux held the Senate seat for eighteen years, when he was succeeded by David Vitter, the first Republican U. S. senator from the state since Reconstruction. To run for the seat Long vacated, Moore had to relinquish his House seat. Moore's seat was won in 1986 by a fellow Republican, State Representative Richard H. Baker, then of Baker, a town north of Baton Rouge in East Baton Rouge Parish. Baker held the seat until 2008, when he resigned to become a lobbyist.

Конгресстен кейінгі жылдар

Панама каналы жөніндегі консультативтік комитеттің комиссары ретінде АҚШ президенті Рональд Рейган Мурды тағайындады (1987–1989). 1989 жылғы сәуірде ол сол кездегі вице-президент Дэн Куэйлдің қатысуымен АҚШ Энергетика министрлігінің хатшысының орынбасары болып ант берді. 1992 жылы Мур АҚШ президенті Джордж Герберт Уолкер Буштың Ақ үй штабының орынбасары болды. Бірінші Буш әкімшілігінде қызметтен кейін Мур 1995 жылға дейін Техас және Нью-Йорк штаб-квартирасы бар Bracewell & Giuliani заң фирмасының серіктесі болды (аға серіктес Рудольф В. Джулианиді қоса). Содан кейін ол American Forest and Paper Association атты мүдделерді қорғайтын ұйымның президенті және бас директоры, ал кейін Халықаралық орман және қағаз өнеркәсібі кеңесінің президенті болды. Екі лауазымда да үлкен лоббилік жұмыс жүргізілді. Мур 2007 жылы зейнетке шықты және әйелі, бұрынғы Каролин Черримен бірге Батон-Руж қаласында жаңа үй салды. Моорлар 1960 жылғы мамыр айында Луизиана губернаторы Джимми Дэвистің екінші ішкіруында Батон-Руж қаласында танысты. Олардың үш баласы бар: В. Х. Мур IV, Дженнифер Ли Мур және Черри Энн Мур. Мур Америкалық капитал құру жөніндегі кеңес және АҚШ-Жаңа Зеландия кеңесі директорлар кеңесінің құрамында қызмет етеді. Ол Америка легионы мен Ротари Интернешнл мүшесі. Ол епископал дінін ұстанады және Батон-Руж қаласындағы Троица епископал шіркеуінің мүшесі. 2002 жылы Мур Виннфилдтегі Луизиана саяси мұражайы мен Даңқ залына енгізілді. 2005 жылы ол "Мәңгілік ЛСУ: Луизиана мемлекеттік университеті үшін науқан" төрағалығын қабылдады. Оның спикер және қаржы жинаушы ретінде атсалысуы оның альма-матері, болашақ студенттер мен профессор-оқытушы құрамы және Луизиана үшін маңызды өзгерістерге әкелді. Оның жетекшілігімен науқан 750 миллион долларлық мақсатына жетіп, одан да асып түсті. 2011 жылдың 1 сәуірінде Мур ЛСУ түлектері қауымдастығының Даңқ залында "Жылдың түлегі" атағымен марапатталды. Бұл қауымдастықтан Мур алған екінші құрмет; ол 1991 жылы да осы залға енгізілген.

After his House service, U. S. President Ronald Reagan named Moore commissioner of the Panama Canal Consultative Committee (1987–1989). In April 1989, he became deputy secretary of the United States Department of Energy, having been sworn into that position by then Vice President Dan Quayle. In 1992, Moore became White House Deputy Chief of Staff for U. S. President George Herbert Walker Bush during Bush's last year in office. After his service in the first Bush administration, Moore was until 1995 a partner in the Texas and New York based law firm of Bracewell & Giuliani (includes senior partner Rudolph W. Giuliani). Afterwards, he was the president and CEO of the interest group, the American Forest and Paper Association and then the president of the International Council of Forest and Paper Associations. Both positions involved considerable lobbying. Moore retired in 2007, and he and his wife, the former Carolyn Cherry, built a new home in Baton Rouge. The Moores met in Baton Rouge in May 1960 at the second inauguration of Louisiana Governor Jimmie Davis. The couple has three children, W. H. Moore, IV, Jennifer Lee Moore, and Cherry Ann Moore. Moore serves on the boards of directors of the American Council for Capital Formation and the United States New Zealand Council. He is a member of the American Legion and Rotary International. He is Episcopalian and a member of Trinity Episcopal Church in Baton Rouge. In 2002, Moore was inducted into the Louisiana Political Museum and Hall of Fame in Winnfield. In 2005, he accepted chairmanship of Forever LSU: The Campaign for Louisiana State University. His involvement – as spokesman and fundraiser – made a huge difference for his alma mater, future generations of students and faculty, and for Louisiana. Thanks to his leadership, the campaign reached and exceeded its $750 million goal. On April 1, 2011, Moore was honored as the 2011 Alumnus of the Year as part of the LSU Alumni Association's Hall of Distinction. It was Moore's second time to be honored by the association; he was also inducted to the hall in 1991.