Кіріспе

Математикалық оңтайландыруда Розенброк функциясы – 1960 жылы Говард Розенброк енгізген, оптимизация алгоритмдерінің жұмысқа берілгендегі сынақ мәселесі ретінде қолданылатын, дөңес емес функция. Ол Розенброк алқабы немесе Розенброк банан функциясы деп те аталады. Жалпы минимум – бұл ұзын, тар, парабола пішіндес, жазық аңғардың ішінде орналасқан. Аңғарды табу оңай, бірақ жалпы минимумға жуысу қиын. Функция былай анықталады:

Оның жалпы минимумы бар , мұнда әдетте бұл параметрлер осылай қойылады және функция симметриялы болып, минимум нөл нүктесінде болатын тривиальды жағдайда ғана.

Тұрақты нүктелер

Функцияның көптеген стационарлық нүктелері графикке түсірілгенде белгілі бір реттелі үлгіні көрсетеді. Оларды табу үшін осы құрылымды қолдануға болады.

Оптимизациялау мысалдары

Розенброк функциясын градиент ақпаратын пайдаланбай және жергілікті жуықтау модельдерін құрмай (көптеген туындысыз оптимизаторлардан өзгеше) тиісті координаттар жүйесін бейімдеу арқылы тиімді оңтайландыруға болады. Келесі суретте бастапқы нүктеден адаптивті координаттық түсу арқылы 2 өлшемді Розенброк функциясын оңтайландыру мысалы көрсетілген. Функцияның мәні 325 функциялық есептеуден кейін табылады. Тұрақты бастапқы симплекспен бастапқы нүктеден Нельдер-Мид әдісін қолдану арқылы 185 функциялық есептеуден кейін функцияның мәнімен ең төменгі нүкте табылады. Төмендегі сурет алгоритмнің эволюциясын көрсетеді.