Кіріспе

Гошен жолы – Огайо өзені бойындағы Иллинойс штатының Олд-Шоунитаун қаласынан солтүстік-батысқа қарай Миссисипи өзеніне жақын Глен Карбон маңындағы Гошен қонысына дейін созылған ежелгі жол. 19 ғасырдың басында бұл Иллинойс штатының басты шығыс-батыс жолы еді.

Тарих

Гошен жолы табиғи немесе ізашарлық жол ретінде басталды: оны жергілікті американдықтар мен көшіп-қонып жүретін жануарлар пайдаланған. Жол нақты белгіленген жол емес еді. Керісінше, ол жыл мезгілдері мен жылдар өте келе қиылысып, өзгеретін, бір-біріне параллель жолдардың жиынтығы болды. Соңында тұзға деген қажеттілік жолдың маңыздылығын арттырды. "Гошен жолын салғандар шығысқа қарай беттеп, тұз алуға болатын жерді іздеді", - деп жазды тарихшы Барбара Бёр Хаббс. Тұз – алғашқы қоныс аударушылар үшін ең қымбат және табуы ең қиын тауарлардың бірі болды. Бір кезде Гошендегі қоныс аударушылар тұздың бір баррелін 9 доллардан сатып алатын. Хаббс одан әрі түсіндіреді: "Огайо өзенінен шығысқа қарай адамдар батысқа қарай, жаңа үйлер мен жақсырақ өмірді іздеп беттеді. Гошен жолы арқылы Иллинойс территориясына жаңа қоныс аударушылар осыншалықты көп ағылып келді, оның азаматтары штат болуға ұмтылды. Олар атқа жегілген арбалармен, екі дөңгелекті өгіздермен келді, жылқы мен есекке мініп, тіпті 'жаяу' да келді; олар арбаларды итеріп, мүлкін арқаларында алып келді. Бірақ олар келді және көптегендері қалды. Барлығы да жолдың бойымен жүрмеді, бірақ 1818 жылы Иллинойс халқы штат болуға жеткілікті ме екенін анықтау үшін халық санағы жүргізілген кезде қоныс аударушылар ескі жол бойымен орналасты. Бұл Огайодағы Шоунитауннан Миссисипидегі Алтонға дейінгі жолмен жалғасқан елді мекендер тізбегі болды. Штаттың барлық аймағында әкелері Гошен жолымен сапарлаған ұрпақ, тұзға мұқтаж болған және жол салған Гошен адамына алғыс айтты". Кейін Иллинойс губернаторы болған Джон Рейнольдс: "1808 жылдың күзінде Гошен қонысынан Огайо өзеніндегі тұз өндіріс орнына дейін араба жолы салынды, ол ежелгі заманда Гошен жолы деп аталды" деп қосты. Жолдың оңтүстік бөлігі ерекше тәсілмен, жерді зерттеусіз тікелей бағыт табу үшін тұрақты түрде салынды. Олар бір биені төлінен бір күндік қашықтыққа алып шығып, содан кейін босатып жіберді. Бие төліне қайта оралу үшін ең тура бағытты таңдағанда, ағаштарға қалың сызықтар салынды.

Бағыт

1800 жылдар шамасында Иллинойс территориясы 1785 жылғы Жер туралы Ережеге сәйкес зерттелді. Бұл зерттеу қалашықтар мен бөлімдердің шекараларын белгілеуге бағытталғандықтан, жолдарды картаға түсіру үшін зерттеушілерге ешқандай төлем жасалмады. Дегенмен, көптеген зерттеушілер жолдардың орналасқан жерлерін көрсетті. Гошен жолы алғашқы зерттеу кезінде көбінесе көзге түсетін жалғыз нысан болғандықтан, ол көптеген зерттеулерде тіркелген. Бұл зерттеулер тек бөлімдердің шекараларын белгілегендіктен, жолдың нақты орналасқан жерін біз көбінесе бір миль (1,6 км) қадаммен ғана білеміз. Гошен жолы, әдетте, Солтүстік өзенінің суайдынын солтүстік-батысқа қарай ұстанды, Үлкен Сазды өзен/Солтүстік өзенінің суайдырына жеткенше, бұл Миссисипи/Огайо өзендерінің суайдырысы болды. Содан кейін ол солтүстік-батысқа қарай сол суайдырыны ұстанды, Үлкен Сазды өзен маңындағы батпақтардан өтуден жалтарды. Жол соңында Джефферсон округінің солтүгіндегі Үлкен Сазды өзеннің суайдырын кесіп өтті. Содан кейін жол Қаскаския жазығын кесіп өтті, одан қашу мүмкін емес еді, және Глен Карбон аймағындағы Гошен қонысына қарай тікелей бағытпен жүрді.

Галлатин және Салин округтері

Ескі карталарда Галлатин және Салин округтерінде Гошен жолының орны көрсетілмеген. Олд Шоунитауннан Иллинойс штатының қазіргі 13-бағдарламалық жолының оңтүстігіндегі Шоуни төбелерін айналып өтетін, Еквалитеттегі тұз өндіріс орнына дейінгі жол белгіленген. Бұл жол, әдетте, Еквалитеттен Эльдорадоға қарай жүргені болса да, ескі карталарда оның ізі табылмады.