Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық футболшы (туған 1943)
American gridiron football player (born 1943)
Билл Саймонс (14 маусым 1943 жылы туған) – Канада футбол лигасының (CFL) «Торонто Аргонавтс» командасының бұрынғы кәсіби ойыншысы.
Bill Symons (born June 14, 1943) is a former professional Canadian football running back with the Toronto Argonauts of the Canadian Football League (CFL).
Колледж футболындағы мансабы
Саймонс 1962-1964 жылдары Колорадо университетінің «Буффалос» командасы үшін ойнады. Ол жан-жақты ойыншы болды, жүгіріп, командадағы пастарды қабылдауда, пұнт қайтарылымдарында және старттық қайтарылымдарында көш бастады, сондай-ақ пұнт та соқты.
Symons played for the University of Colorado Buffaloes between 1962 and 1964. He was a versatile player, running, leading the team in receptions, punt returns and kickoff returns, and doing some punting.
NFL
1965 жылы Саймонсты NFL-дің «Грин-Бэй Пакерс» командасы 6-шы раундта (жалпы 80-ші нөмірмен) және AFL-дің «Канзас-Сити Чифс» командасы 20-шы раундта (жалпы 157-ші нөмірмен) таңдады. Ол «Грин-Бэй» командасының екі жаттығу лагеріне қатысты, командаға ілесіп келуге жақын болды, бірақ жарақат алғаннан кейін Винс Ломбарди оны құрамнан шығарды.
In 1965, Symons was drafted by the NFL's Green Bay Packers in the 6th round (80th overall) and by the AFL's Kansas City Chiefs in the 20th round (157 overall). He attended two Green Bay training camps, and almost made the team, but an injury led Vince Lombardi to cut him.
BC
BC Lions командасы Саймонсқа мүмкіндік берді. Ол небәрі 10 ойын ойнады, көбінесе қорғаныс қауіпсіздігі позициясында. Ол тек 20 ярдқа (метрге шаққанда шамамен 18 метр) жүгірді, себебі «Арыстандар» оның тізе жарақатының толыққанды сақтанғанына көз жеткізе алмады. Маусым соңында «Арыстандар» болашақ CFL жұлдызы және Hall of Famer Джим Янгтың құқығын алуға асықты. Билл Саймонс осы айырбастағы екінші ойыншы болды, сонымен қатар, «Торонто Аргонавттарына» жұлдызды қорғаныс шебуші Дик Фаутты Джим Янгқа алмастырды – бұл, мүмкін, Hall of Famer-лер арасындағы жалғыз айырбас.
The BC Lions took a chance on Symons in He only played 10 games, most at the defensive safety position. He rushed for only 20 yards, as the Lions were not convinced his knee injury had fully healed. At the end of the seasons, the Lions were eager to get the rights to the eventual CFL great and Hall of Famer Jim Young. Bill Symons was the second player in the trade that also sent all star defensive lineman Dick Fouts to the Toronto Argonauts in exchange for Young, perhaps the only trade between Hall of Famers.
Торонто
Торонто, жаңа бас жаттықтырушысы Лео Кахиллмен бірге, жеңіліске тап болуын тоқтатуға ниеттенді, және 1967 жылы Саймонсқа мүмкіндік берілді. Ол өзін ақтады, 349 ярдқа жүгіріп, бастапқы құрамға ілігуге мүмкіндік алды. Барлығы 1968 жылы орын алды, Саймонс 1,107 ярдқа жүгірді. Ол – 1,000 ярдтық шегінен асатын алғашқы ойыншы болды. Бұл көрсеткіштерге CFL-дің ең үздік ойыншысы сыйлығы да қосылды, бұл Double Blue командасының ойыншысы үшін де бірінші рет, және CFL All-Star жүгірушісі атағын иеленді. 1969 және 1970 жылдары ол Дэйв Раймимен жүгіру міндеттерін бөлісті, ол сол жылы Виннипегтен алынған. 1969 жылы 905 ярд, ал 1970 жылы 908 ярд жинады. 1971 жылы Саймонс жүгіру міндеттерін Леон МакКвеймен бөлісті, ал Райми қорғанысқа ауыстырылды. Саймонс ойланбастан, керемет қорғаушыға айналды, сонымен бірге 418 ярдқа жүгірді. Тек бір нәрсе жетіспеді: барлық «Аргонавт» жанкүйерлері аңсайтын «Грей Капқа» (1957 жылдан бері күтіп келе жатқан) жолдама. Сонымен қатар, Саймонс өз туған штатындағы НФЛ-дің «Денвер Бронкос» командасынан Торонтода қалу туралы ұсыныстан бас тартты. Айынышты, олардың 59-шы «Грей Капқа» сапары классикалық қайғымен аяқталды, себебі сол жұлдыз Леон МакКвей, соңғы минуттарда Калгари аумағында допты жіберіп алды, бұл «Аргостың» жеңілісіне елеулі үлес қосты. Қорғаушы болғандықтан, Саймонстың соңғы екі маусымында көрсеткіштері төмендеді, бірақ ол 1972 жылы 235 ярд, ал 1973 жылы 358 ярдқа жүгірді.
Toronto, with their new head coach Leo Cahill, was determined to turn their losing ways around, and in , Symons was given a chance. He did not disappoint, picking up 349 yards rushing and positioning himself as a starter. Everything came together in , when Symons rushed for 1,107 yards. He was the first Boatman, ever, to top the 1,000 yard plateau. Added to this record was his CFL's Most Outstanding Player Award, again a first for any Double Blue player, and a CFL All Star at running back. In 1969 and 1970, he shared running duties with Dave Raimey, obtained that year in a trade from Winnipeg. He gained 905 yards on the ground in 1969 and 908 in 1970. In 1971, Symons shared running back duties with Leon McQuay, when Raimey was converted to defensive back. Symons unhesitatingly turned to being a great blocking back, still gaining 418 yards in the bargain. The only thing missing was a trip to the Grey Cup, something that all Argonaut fans craved (waiting since ). In addition, Symons turned down an offer from the NFL's Denver Broncos (in his home state) to stay in Toronto. Unfortunately, their trip to the 59th Grey Cup ended in classic heartbreak, as the very same star, Leon McQuay, fumbled the ball deep in Calgary territory in the final minutes, a significant factor in the Argos loss. Being a blocking back, Symons' final two season saw reduced statistics, though he rushed for 235 yards in 1972 and 358 in 1973.
Футболдан кейінгі мансап, марапаттар мен марапаттар
Саймонс 1973 жылдан кейін өзінің табысты AFA Forest Products компаниясына көбірек уақыт арнау үшін футболдан кетті. Саймонстың Каледон қаласында (Онтарио) фермасы бар. Ойыншы ретінде көрсеткен тамаша өнері үшін Саймонс 1997 жылы Канада футбол даңқы залына енгізілді. Саймонс 2015 жылы Онтарио спорт даңқы залына енгізілді.
Symons called it quits after 1973 to donate more time to his successful AFA Forest Products company. Symons also has a farm in Caledon, Ontario. For his great performances as a running back, Symons was inducted into the Canadian Football Hall of Fame in 1997. Symons was inducted into the Ontario Sports Hall of Fame in 2015.