Компьютер тіліндегі "строппинг" әдісі

Кіріспе

Компьютерлік тілдерді жобалауда, строппинг – әріптік тізбектерді ерекше қасиетке ие деп нақты белгілеу әдісі, мысалы, кілт сөз, немесе белгілі бір типтегі айнымалы немесе жад орны ретінде, осылайша оларды қалыпты атаулардан ("анықтамашылардан") бөлек атау кеңістігінде орналастырып, қақтығыстарды болдырмау үшін қолданылады. Көптеген қазіргі заманғы тілдерде строппинг қолданылмайды – оның орнына кілт сөздер резервтелген сөздер болып табылады және оларды анықтамашы ретінде пайдалануға болмайды. Строппинг бірдей әріптік тізбекті кілт сөз ретінде де, анықтамашы ретінде де пайдалануға мүмкіндік береді, сондай-ақ бұл жағдайда синтаксистік талдауды жеңілдетеді – мысалы, кілт сөзбен қақтығысқа түспей, if деп аталатын айнымалыны пайдалануға рұқсат береді. Строппинг негізінен 1960 жылдардағы ALGOL және оған ұқсас тілдермен байланысты. Қазіргі уақытта да қолданылуы мүмкін, бірақ оны басқа ұқсас техникалармен шатастыру оңай.

Тарих

Stropping әдісі және "stropping" термині 1960 жылдары ALGOL-дің дамуында пайда болды, онда ол баспа тілінде кездесетін типографиялық ерекшеліктерді (қалың және асты сызылған әріптер) бейнелеу үшін қолданылды, оларды тікелей аппараттық тілде көрсету мүмкін болмады. Тегіп айтқанда, дүрбілік машинасы қалың әріптерді жасай алса, перфокарталарды кодтау кезінде мұндай мүмкіндік болмады. "Стропинг" термині ALGOL 60-та "апострофтан" туындады, себебі ALGOL 60-тың кейбір нұсқалары мәтінді апострофтармен қоршап, қалың әріптерді көрсету үшін пайдаланды. Ал Scala тілінде резервтелген сөздерді немесе әріп-сандық емес атауларды артқы сызықшалармен қоршап идентификатор ретінде қолдануға болады. Тағы да басқа, көбінесе маңызды емес мысалдар бар. Мысалы, Web IDL басқа резервтелген сөздермен қақтығысатын идентификаторларды бөліп көрсету үшін алдынан сызықша қояды: идентификатордың мәні бұл сызықшаны жояды, бұл атау конвенциясы емес, стропинг болып табылады. Стропингтің мақсаты осы бетте түсіндірілуі керек, себебі стропингті анықтау – осы беттің басты міндеті. Жаңа сөздерді мәтінде алғаш пайдаланғанда курсивпен жазу. Бұл ғылыми фантастика мен фэнтези жанрында ойдан шығарылған өсімдіктер, тағамдар мен жаратылыстарды таныстыру кезінде, сондай-ақ таныс емес шетел тіліндегі сөздерді сипаттағанда, саяхат және тарихи жазбаларда жиі қолданылады. Сонымен қатар, сөздерді сол тілге тән арнайы шрифттермен жазуға болады, мысалы, неміс сөздері үшін готика шрифтін қолдану. Техникалық терминдерді білдіру үшін әдетте латын немесе грек тілдерін пайдалану. Бұл резервтелген сөздерді қолдануға ұқсас, бірақ оқылымды жақсарту үшін көбінесе курсивпен үйлестіріледі. Мысалы: өсімдіктер мен жануарлардың есімдерін бергенде қолданылатын биномдық номенклатура немесе "латынша атаулары" оқырманға "Erithacus rubecula" аталған құстың арнайы техникалық атауы екенін түсінуге көмектеседі, ал "Қызыл кеуделі еуропалық торғай" емес. Сонымен қатар, құқықтық терминдерде жиі қолданылатын қысқа латын тіркестері заң мен сот шешімдерінің үлкен жиынтығына сілтеме жасайды, мысалы, habeas corpus, sub judice, in loco parentis. Жапон тілінде, кандзи таңбаларынан басқа, екі түрлі әліпби (дәлірек айтқанда, буын әліпбилері) – хирагана және катакана қолданылады. Олардың екеуі де бірдей дыбыстар жиынтығын көрсетеді, бірақ хирагана жапон сөздерін фонетикалық жазу үшін, ал катакана импортталған шетел сөздерін көрсету үшін қолданылады. Катакана ағылшын тіліндегі курсив сияқты, мәнді бөліп көрсету үшін де қолданылады.

The method of stropping and the term "stropping" arose in the development of ALGOL in the 1960s, where it was used to represent typographical distinctions (boldface and underline) found in the publication language which could not directly be represented in the hardware language – a typewriter could have bold characters, but in encoding in punch cards, there were no bold characters. The term "stropping" arose in ALGOL 60, from "apostrophe", as some implementations of ALGOL 60 used apostrophes around text to indicate boldface, and Scala, a reserved word or non alphanumeric name can be used as an identifier by enclosing it in backticks. There are other, more minor examples. For example, Web IDL uses a leading underscore to strop identifiers that otherwise collide with reserved words: the value of the identifier strips this leading underscore, making this stropping, rather than a naming convention. such as the very first mention of stropping at the head of this page, because defining stropping is the very purpose of the page. Formatting new words in italic type when they are first introduced in text. This is commonly used in science fiction and fantasy when introducing invented plants, foods, creatures; in travelogue and historical writing when describing unfamiliar foreign words; and so on. Also using a special font, possibly associated with the language in question, for example using a Gothic font for German words. Using a different language, typically Latin or Greek to signify technical terms. This is similar to using reserved words, but it is usually combined with italic text to aid readability. For example:
the typical binomial nomenclature or "Latin names" of plants and animals helps the reader to see that "Erithacus rubecula" is the special technical name of the Erithacus rubecula, in a way that "Red breasted European thrush" does not. many legal terms where a short Latin phrase refers to a large body of law and precedent, such as habeas corpus, sub judice, in loco parentis. logic and mathematical terms such as QED, a priori, vice versa
In written Japanese, in addition to Kanji characters, the two distinct alphabets (more strictly, syllabaries) Hiragana and Katakana, both representing the same set of sounds, are used to distinguish phonetically spelled out Japanese words from imported foreign words, respectively; Katakana is also used for emphasis, much like italics in English.