Көлдiң жағасындағы электр стансасының тарихы

Кіріспе

Лейквью генерациялық станциясы – Канаданың Онтарио штатындағы Миссиссауга қаласында, Лейквью ауданында, Лейкшор жолында, Кавтра жолынан шығысқа қарай орналасқан Онтарио энергетикалық компаниясына қарасты көмірмен жұмыс істейтін электр станциясы. 1958–1962 жылдары салынған бұл станцияда «Төрт қарындас» деп аталған төрт түтін шығаратын қондырғы болды; электр станциясының сегіз қазаны барлық газдарын ортақ түтін шығару құбырларына біріктірді. (Осындай технология бұрын Солтүстік Атлант мұхитында жүзіп өткен төрт кемеде де қолданылған.) Станция көп жыл бойы көзге түсетін орын болды және 43 жыл қызмет еткеннен кейін 2005 жылдың сәуір айында жабылды. Батыста Берлингтоннан, ал шығыста Торонто қаласының ортасынан көрінетін төрт түтін шығару құбыры 2006 жылдың 12 маусымында бұзды. Ғимараттың қалған бөлігі 2007 жылдың 28 маусымында бұзды.

Тарих

ХХ ғасырдың бірінші жартысында Онтариода өндірілген электр энергиясының көп бөлігі гидроэлектр станцияларында өндірілді. Бірақ 1950 жылдардың басында ірі гидроэлектр станцияларының көпшілігі дамытылған еді және провинцияның электр энергиясына деген өсіп келе жатқан қажеттілігін қанағаттандыру үшін жаңа энергия көздері қажет болды. Онтарио көлінің солтүстік жағалауында, сол кездегі Торонто қалашығында, 52 гектар жер Онтарионың электр энергиясына деген сұранысын қанағаттандыруға және тіпті жүйелік резервтерді қамтамасыз етуге көмектесетін жаңа жылу электр станциясы үшін бөлінді. "Лейквью жобасы" 1958 жылдың маусым айында басталды және тез арада рекордтар станциясына айналды: оның сегіз қазандығы Канадада орнатылған ең үлкені болды; 300,000 киловатт генераторлар Канаданың коммуналдық компаниясы сатып алған ең үлкені; ал оның электр трансформаторлары Канадада салынған ең үлкені болды. 1962 жылдың 20 маусымында Онтарионың премьер-министрі Джон Робартс және Онтарио Гидро төрағасы У. Росс Страйк алғашқы 300 000 киловатттық қондырғыны іске қосу үшін батырманы басты. Лейквью – Ontario Hydro компаниясы жобалаған екінші жылу станциясы болды. Торонтодағы Херн генерациялық станциясы бірнеше жыл бұрын ашылып, Лейквью үшін сынақ алаңы ретінде қызмет етті. Жобалау мен құрылыс жұмыстары жүріп жатқанда станция екі түрлі қазандықтар мен үш ерекше турбиналық конструкцияларды қамтыды. 1960 жылдардың басында Ontario Hydro жабдық жеткізушілерімен дауға түскен болуы мүмкін, бұл жабдықтың ерекше таңдауына себеп болды. Парсонс турбина жеткізушісі ретінде AEI-ге ауысуы ерекше болды, өйткені 3-6 агрегаттағы AEI турбина генераторлары (50 цикл) машиналар болды. Олар Канададағы жоғары жылдамдықтарда (60 цикл) турбинаның діріліне қарсы тұру үшін ауыр салмақтарды қажет етеді. Бұл Ontario Hydro-да орнатылған жалғыз AEI турбиналары болды. 5 және 6-бөлімдер станса жабылғанға дейін жұмыс істеді (40 жыл). Станция 1968 жылға қарай 2400 МВт-қа жетті, оны 1970 жылдардың соңында Порт-Довер маңындағы Нантикок генерациялық станциясы (4096 МВт) ғана басып өтті. 1960 және 1970 жылдар аралығында станция толық қуатымен жұмыс істеді, Онтарионың электр энергиясына деген қажеттілігінің шамамен 17% -ын қамтамасыз етті. 1980 жылдардың басында Лейквью 1983 жылдың тамызында Пикерингтегі ақаулар қысқа уақытқа электр қуатының тапшылығына әкелгеннен кейін толық қуатымен жұмыс істеді. 1990 жылдардың басында станция ішінара күрделі жөндеуден өтті. Қуаттылықтың артығы жетуі салдарынан төрт агрегат тоқтатылды. Станция төрт агрегатты электр қуатын жеткізуге арналған маңызды рөл атқаруын жалғастырды, тұтынушылардың сұранысы таңертең және кешкі ас уақытында, сондай-ақ жаз және қыс айларында ең жоғары болған кезде электр қуатын жеткілікті және сенімді қамтамасыз етті. Бұл әсіресе ауа райының ыстық болуы электр энергиясына деген сұранысты арттырған ыстық күндері маңызды болды. Онтарио Энергия Генерациясының алты көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларын 2007 жылдың соңына дейін тоқтату туралы провинциялық үкіметтің саясатынан кейін Лейквью генерациялық станциясы 43 жылдан кейін 2005 жылдың 30 сәуірінде жұмысын тоқтатты.

During the first half of the 20th century, most electricity produced in Ontario came from hydroelectric stations. But by the early 1950s, most large hydroelectric sites were already under development and new power sources were required to meet the province's growing appetite for electricity. On the north shore of Lake Ontario, in what was then Toronto Township, 52 hectares of land were earmarked for a new thermal electric plant that would help meet Ontario's power demands and even provide system reserves. "The Lakeview Project" was underway by June, 1958, and quickly became a station of superlatives: its eight boilers were the largest ever installed in Canada; the 300,000 kilowatt generators the largest ever purchased by a Canadian utility; and its power transformers were the largest ever built in Canada. On June 20, 1962, Ontario Premier John Robarts and Ontario Hydro chairman W. Ross Strike pushed the button to start up the first 300,000 kilowatt unit. Lakeview was the second thermal plant designed by Ontario Hydro. The Hearn Generating Station in Toronto opened several years before and served as a test bed for Lakeview. As the design and construction progressed, the station would include two different types of boilers and three unique turbine designs. It is possible that Ontario Hydro had a dispute with equipment suppliers in the early 1960s which caused the
unusual equipment choices. The switch from Parsons as a turbine supplier to AEI was unusual since the AEI turbine generators on units 3 6 were (50 cycle) machines. They would require heavy weights attached to overcome turbine vibration at the higher (60 cycle) speeds in Canada. These were the only AEI turbines installed at Ontario Hydro. Units 5 & 6 operated until the station closed (40 years)

The station would reach 2400 MW by 1968, surpassed only by the Nanticoke Generating Station (4096 MW) near Port Dover, in the late 1970s. During the late 1960s and 1970s, the station operated to full capacity as an eight unit baseload plant, meeting about 17% of Ontario's electricity needs. In the early 1980s, Lakeview worked at full capacity after problems at Pickering in August 1983 resulted in a brief power shortage. In the early 1990s the station was partially overhauled. A surplus of capacity led to the mothballing of four units. The station continued to play an important role as a four unit peaking plant, providing an adequate and reliable electricity supply when consumer demands were highest in the morning and around the dinner hour – and in the summer and winter. This role was especially critical on hot days when air conditioning use drove up electricity demand. Following provincial government policy to phase out Ontario Power Generation's six coal fired generating stations by the end of 2007, Lakeview Generating Station ceased operations on Saturday, April 30, 2005, after 43 years.

Қазандықтар

1 және 2-ші блоктарда Babcock & Wilcox алдыңғы жағынан от жақатын қазандықтары және Парсон турбиналары, тізбектелген қосымша құрылымды (екі 150 МВт турбина – жоғары/аралық қысымды және аралық/төмен қысымды) турбиналар болған. Әрбір блокта екі генератор болған – біреуі 3600 айналым/мин, екіншісі 1800 айналым/мин. 3 және 4-ші блоктар (1964–65) Combustion Engineering компаниясы салған, қос тангенциалды оттықтары бар қазандықтармен жабдықталған. Тізбектелген қосымша турбиналарды AEI (Ұлыбритания) жеткізген.

5 және 6-шы блоктар (1965–66) Babcock & Wilcox алдыңғы жағынан от жақатын қазандықтары және AEI тізбектелген қосымша турбиналарымен жабдықталған. 7 және 8-ші блоктар (1968) Babcock & Wilcox алдыңғы жағынан от жақатын қазандықтары және Parsons тізбектелген қосымша турбиналарымен жабдықталған. 274 миллион долларға айналған шығындармен, 1968 жылы құрылысы аяқталған Лейквью электр станциясы әлемдегі ең ірі жылу электр станциясы болды.

Қоршаған ортаны жақсарту

Соңғы жылдары Лейквью көліндегі экологиялық жақсартулар қатарында ұшқыш күлді қайта өңдеу және су сапасын қорғау шаралары болды. Стаңцияның Халықаралық стандарттау ұйымы ISO 14001 сертификатын алуы, Лейквьюдің ең жоғары стандарттардағы жауапты жұмыс істеу арқылы қоршаған ортаны басқаруға берілгендігін тағы да дәлелдеді.

Эмиссияны бақылау

1972: Түтін газдарынан SO2 шығару бойынша зерттеулер жалғасуда. 1981 ж. Көмір тазалау жобасы төрт жылдық сынақтың бірінші кезеңін аяқтады. 1984 ж. қышқыл газын бақылау бағдарламасы іске қосылды және 1990 жылға дейін шығарындыларды жартысына дейін қысқарту міндеттемесі қабылданды. 1986: "Қышқыл газдар шығарындыларына қарсы күрес" жалғасуда, Лейквью шығарындыларды одан әрі азайту үшін әк таспен шашу технологиясын сынақтан өткізеді және аз күкіртті көмірді көбірек пайдаланады. 1987 жыл: Жаңа экологиялық шектеулермен қатар, жабдықты күрделі жөндеу қажеттігі туындады. Ontario Hydro көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларында қышқыл газын бақылау жабдығына рұқсат алу мақсатында үш жылдық зерттеуді бастады. 1989: Hydro 1990 және 1994 жылдар аралығында Lakeview-ті жаңғырту жоспарын жариялады, оның ішінде барлық сегіз бөлімшеге қышқыл газын бақылау жабдығын орнату көзделді. 1991: Лейквьюдің жаңартылған жоспарында 5 және 6-шы бөлімшелерді толық жаңғырту, ал 1 және 2-ші бөлімшелерді жаңғырту көлемін азайту қарастырылды; қалған төрт бөлімше бойынша шешім кейінге шегерілді. 1992 ж. Барлық төрт жұмыс істейтін бөлімшеге жоғары тиімділікпен тұндырғыштар орнатылды, олар түтін газын кондиционирлеу технологиясымен біріктіріліп, түтін газдарындағы бөлшектердің 99%-дан астамын ұстайды. 1999: Лейквью ISO 14001 аккредитациясын алды және азот оксиді (NOx) шығарындыларын одан әрі азайтуға бағытталған жаңа бастаманы жариялады. 2001: Лейквью барлық жұмыс істейтін бөлімшелерге азот оксиді аз шығаратын жаңа отын жағу құрылғыларын орнатуды аяқтады, нәтижесінде азот оксидінің шығарындылары 1999 жылғы деңгейден 50%-ға төмендеді.