Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэйдж Холл 1875 жылы Корнелл университетінің Нью-Йорк штатындағы Итака кампусында салынды. Бастапқыда тұрғын үй ретінде салынған, қазір Джонсонның Жоғары Менеджмент мектебі орналасқан.
Sage Hall was built in 1875 at Cornell University's Ithaca, New York campus. Originally designed as a residential building, it currently houses the Johnson Graduate School of Management.
Тұжырымдама
Әйелдер бұрын 1870 жылдан бастап Корнеллге қабылдана бастаған, бірақ әйелдерге арналған жатақхананың болмауы әйел студенттерді тарту және оларды ұстап қалу қиындығын туғызды. Бұл қажеттілікті толтыру үшін 1875 жылы Итака қаласының кәсіпкері Генри У. Садж қаржылаған Садж залы салынды. Садж 1868 жылы досы Езра Корнеллге: «Егер сіз жас қыздарды жас жігіттермен бірдей деңгейде толыққанды білім беру идеясын іске асыруға дайын болсаңыз, мен сізге осы мақсатқа жету үшін қаржылай қолдау көрсетемін», – деді. Садж және Эндрю Диксон Уайт аралас білім беруді табысты жүзеге асыру үшін қолданылып жатқан мүмкіндіктерді зерттеу үшін Оберлин колледжіне сапар жасады. Саджтың 250 000 долларлық қайырымдылығымен 1872 жылы сәулет профессоры Чарльз Бэбкоктың жетекшілігімен құрылыс басталды. 1875 жылы Садж колледжі 25 әйел студентті қабылдады, бұл университетті аралас білім берудегі алғашқылардың біріне айналдырып, көптеген өтінімдерді тартты. Алғашқы түлектердің арасында екі колледж президенті – Джулия Жозефин Томас Ирвин (Уэлсли) және Марта Кэри Томас (Брин Маур); белгілі әйелдер құқықтарын қолдаушы Харриет Мэй Миллс; баспагер және автор Рут Путнам; сондай-ақ танымал Корнелл профессоры және ғалымы Анна Ботсфорд Комсток болды. Дегенмен, Садж залы барлық әйел студенттерге теңдей қолжетімді болған жоқ. 1929 жылы әйелдер деканы Р. Луиза Фитч Паулин Дэвис және Рут Пейтон есімді екі қара нәсілді әйел студентке Садж залында тұруға рұқсат бермеді. Бұл шешімді Корнелл университетінің президенті Ливингстон Фарранд қолдады. Ол Рут Пейтонның анасына жазған хатында: «Өкінішке орай, жатақханаға түрлі терілі студентті орналастыру мұндай студентке қанағаттанбастан, көбірек ұят әкеледі», – деп жазды. Оның алдыңғы президенті Джейкоб Гулд Шурман 1911 жылы осыған ұқсас дауға қатысып, 269 ақ нәсілді студенттің қарсылығына қарамастан, екі қара нәсілді әйел студентті Садж колледжіне қабылдауды қолдап, «Университет есіктері барлық студенттерге нәсіліне, түсіне немесе дініне қарамастан ашық болуы керек», – деп мәлімдеді. Алайда, шешім қабылданған кезде екі студент Корнеллді қалдырған еді.
Although women had previously enrolled in Cornell as early as 1870, the absence of a women's dormitory was problematic in attracting and retaining female students. Sage Hall was built in 1875, financed by Ithaca businessman Henry W. Sage, to fill this need. "When you are ready to carry out the idea of educating young women as thoroughly as young men," Sage told his friend Ezra Cornell in 1868, "I will provide the endowment to enable you to do so." Sage and Andrew Dickson White toured Oberlin College to study facilities being used there to successfully undertake coeducation. With Sage's $250,000 donation, construction started in 1872 under the guidance of professor of architecture Charles Babcock. In 1875, Sage College welcomed 25 female students, making the university a pioneer in coeducation and attracting many applications. Early graduates included two college presidents, Julia Josephine Thomas Irvine (Wellesley) and Martha Carey Thomas (Bryn Mawr); a prominent women's suffragist, Harriet May Mills; a publisher and author, Ruth Putnam; and the noted Cornell professor and scientist, Anna Botsford Comstock. Sage Hall was not equally accessible to all female students, however. In 1929, two Black female students, Pauline Davis and Ruth Peyton, were denied residency at Sage by the Dean of Women, R. Louise Fitch. The decision was upheld by Cornell President Livingston Farrand, who wrote in a letter to Ruth Peyton's mother that " unfortunate as it may be, the placing of a colored student in one of the dormitories inevitably causes more embarrassment than satisfaction for such a student." His predecessor, Jacob Gould Schurman, did involve himself in a similar controversy in 1911, when he had ruled in favor of admitting two Black female students to Sage College after 269 of their white peers had petitioned against it, declaring, “University doors must be open to all students irrespective of race or color or creed ” By the time the decision was made, however, the two students had already left Cornell.
Мекемелер
Құрылыс ашылған кезде, ол АҚШ-тағы кез келген колледж жатақханасының арасындағы ең сәнді жайғастыру орындарының бірін ұсынды. Тұрғындар бассейнге, спорт залына, ботаникалық консерваторияға, ішкі санитарлық торапқа және талғамды жиһазға қол жеткізе алды. Ғимаратта асхана, сыныптар, кітапхана және профессорлық кабинеттер сияқты, оны тұрғын колледж (дәстүрлі жатақханадан өзгеше) деп анықтайтын мүмкіндіктер болды. Онда 120-ға дейін студент сыйып, тұра алатын. 1930 жылдары Сейдж аспиранттар жатақханасына айналды. Университетке қарасты студенттік тұрғын үйлердің көп бөлігі Батыс және Солтүстік кампус аймақтарында біріктірілген кезде, Сейдж ерекше жағдайға түсті: ол орталық кампус аймағындағы жалғыз студенттік тұрғын үй және тұруға арналған орын мен оқу сыныптарын біріктірген жалғыз ғимарат болды. Бұған қоса, оның шығыс жағында Корнелл Карьера орталығы орналасқан. Сейдж бөлмелері басқа жатақханалармен салыстырғанда кең болғанымен, 1990 жылдары ғимарат күрт тозығы жетті, себебі университет, ғимаратты толығымен оқу сыныптарына айналдыруды жоспарлағандықтан, негізгі күтімнен басқа ештеңе жасаған жоқ. 1994–1995 оқу жылы Сейдж студенттерді қабылдаған соңғы жыл болды.
When the building opened, it offered some of the most luxurious accommodations of any college dormitory in the United States. Residents had access to a swimming pool, gym, botanical conservatory, indoor plumbing, and elegant furnishings. The building contained features that defined it as a residential college (as opposed to a traditional dormitory) such as a dining hall, classrooms, a library, and professorial offices. It could house up to 120 students. In the 1930s, Sage became a graduate student dormitory. As most University run student housing was consolidated into the West and North Campus areas, Sage became something of an anomaly: it was the only student living facility in the central campus area, and the only building that combined living and classroom space. It also housed the Cornell Career Center in its eastern wing. While Sage rooms were spacious compared to other dorms, by the 1990s the facility was significantly run down, as the University, which planned to transform the entire building into classroom space, did little more than basic maintenance. The 1994–1995 school year was the last in which Sage housed students.
Кейінгі жылдар
1996 жылдың сәуірінен 1998 жылдың тамызына дейін университет 38 миллион доллар жұмсап, ғимаратты Джонсон Менеджмент мектебінің жаңа орнына айналдыру үшін қайта жаңарту жұмыстарын жүргізді. Көп жылдар бұрын алынып тасталған ғимараттың танымал мұнарасының жоғарғы бөлігі қайта орнатылды. Ішкі ауланың үстіне Оксфорд университетінің мұражайындағы басты көрме залынан шабыттанған дизайнмен шыны төбе салынды, осылайша ол атриумға айналды. Бэбкоктың Садж Холлдың бастапқы дизайны да сол мұражай дизайнының ықпалында болған.
Between April 1996 and August 1998, the university undertook a renovation, at the cost of $38 million, to convert the building into the new home for the Johnson Graduate School of Management. The top segment of the building's iconic spire that had been removed years before was rebuilt. A glass ceiling was constructed over the inner courtyard, changing it into an atrium, using a design inspired by the main exhibition hall at the Oxford University Museum. Babcock's original design of Sage Hall had been influenced by that same museum's design.