Кіріспе
Британдық тарихшы (1916–2006)
Джон Макманнерс (25 желтоқсан 1916 – 4 қараша 2006) – британдық дін қызметкері және дін тарихшысы, 18 ғасырдағы Франциядағы шіркеу тарихы мен діни өмірдің басқа да салаларын зерттеген. 1972 жылдан 1984 жылға дейін Оксфорд университетінде шіркеу тарихының профессоры қызметін атқарды. Сондай-ақ ол 1964 жылдан 2001 жылға дейін Оксфордтағы All Souls колледжінің мүшесі және капелланы болды.
Туу және ерте білім беру
Макманнерс, туыстары мен достары арасында Джек деп танылған, 1916 жылдың 25 желтоқсанында Дарем графтығындағы Феррихилл қаласында Джозеф пен Энн Макманнерстер отбасында дүниеге келді. Оның анасы мектеп мұғалімі болған, ол көмір шақтаушы әкесін Англикан шіркеуіне өткізді. Әкесі дін қызметіне кірісіп, ақырында Феррихиллдің викарі, содан кейін Дурхэм соборының каноны болды. Макманнерс 1936 жылы Оксфордтағы Сент-Эдмунд колледжіне стипендия жеңіп алғанға дейін Спеннимур гимназиясында оқыды. Оксфордта ол 1939 жылы заманауи тарихтан үздік дипломмен бакалавр дәрежесін алды.
Әскери қызмет
1939 жылдың қыркүйегінде Ұлыбритания Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысып, Макманнерсті дереу әскери қызметке ерікті түрде тұруға ынталандырды. Ол жергілікті полкі – Корольдік Нортумберленд фузилерлеріне қосылды, онда футбол командасының қанат ойыншысы ретінде танылып, базалық дайындығын аяқтады. Бірақ армия оның жақында бірінші сыныпты дипломмен марапатталғанын білген соң, полк оны жүргізуші-нұсқаушы қылу жоспарынан бас тартты. Оның орнына ол Фенхам казармасындағы ОКТБ-ға (офицерлерді даярлау корпусы) жіберілді, онда екінші рет базалық дайындықтан өтті және офицерлік шен алды. Макманнерс Батыс Шөлдегі науқанда және Тобрукты қоршауда болды. Ол қолбасшысы подполковник Форбс Уотсон болған Бірінші батальонның адъютанты болып тағайындалды. Әскери дағдылардың қатарында Макманнерс күн компасын қолдануда да шеберлік танытты. Бұл Тобруктан қашу кезінде өте пайдалы болды. Су тасымалдау машинасымен және батальон штабының бір бөлігімен Макманнерс Тобрукты неміс әскерінің қоршауынан қашып шығуға қол жеткізді. Оның жоспарына түнгі уақытта неміс танк бөлімдері арқылы, содан кейін өлімге әкелетін және сол кезде картада көрсетілмеген Куаттара ойпатының тереңдігіне дейін жүру кірді. Александрияда батальон қайта құрылғанда, оның құрамында барлығының 10 пайызы ғана қалды, ал қалғаны тұтқынға түсіп немесе қаза тапты. Ол және подполковник Форбс Уотсон Ұлыбританиядан келген жаңа сарбаздармен батальонды қайта құрды, осылайша Батыс Шөлдегі науқанның және Эль-Аламейн шайқасының соңғы кезептеріне қатысуға үлкерді. Макманнерс сондай-ақ Александриядағы 210 британдық байланыс бөлімі (Грекия миссиясы) құрамында Грекияны конституциялық үкіметке қайта оралуға дайындауға көмектесті. Өмірінің соңғы жылдары Макманнерс полкінің Бірінші батальонының адъютанты қызметін атқарғанын, Екінші дүниежүзілік соғыс үшін құрылған он батальонның ішіндегі ең үлкен жетістігі деп еске алды.
Қасиеттілікке тағайындалу және оқытушылық мансабының алғашқы кезеңдері
Әскери қызметте болғанда Макманнерс әкесінің жолын қуа келіп, Англия шіркеуінде дін қызметкері болуға шешім қабылдады. Ол Дерхамдағы Сент-Чад колледжінде оқыды және 1947 жылы диакен, 1948 жылы священник болып тағайындалды. Алғашқыда 10 ай бойы Лидс шіркеуінің көмекші пасторы қызметін атқарды. Содан кейін 1948 жылы ол өзі бітірген колледжіне шақырылып, тарих пәнін оқытумен қатар, шіркеу қызметкері болды. 1951 жылы ол Даремде оқып жүргенде танысқан Сара Эррингтонға үйленді. Олардың Хью және Питер есімді екі ұлы мен Энн және Хелен есімді екі қызы болды. Оның әйелі мен балаларының бәрі одан кейін де тірі қалды. 1956 жылы ол Австралияның Хобарт қаласындағы Тасмания университетінің тарих кафедрасын басқарды. Ол төрт жылдан кейін 1960 жылдан 1965 жылға дейін Сидней университетіне тарих кафедрасының меңгеріушісі болып ауысты.
Англияға оралу
Ол 1965-1966 жылдары Англияға және Оксфорд университетіне Оксфордтың All Souls колледжінде аға қонақ зерттеуші болып оралды. Оксфордтан кейін Лестер университетінде тарих профессоры қызметін атқарды. 1972 жылы Макманнерс шіркеу тарихының Regius профессоры болып тағайындалды және Оксфордта оқыту үшін қайтып келді, сондай-ақ 1984 жылы оқытудан зейнетке шыққанға дейін Оксфордтың Христос шіркеуінің кафедралық соборында қызмет етті. Оны All Souls колледжі капеллан болуға шақырды және 1986 жылы колледждің мүшесі болып тағайындалды. Денсаулығына байланысты ол 2001 жылға дейін капелландық қызметін атқарды, одан кейін ол құрметті стипендияға сайланды. Ол 2006 жылдың 4 қарашасында дүние салды.