Кіріспе

Виктория колледжі – Канаданың Британдық Колумбия провинциясындағы Виктория қаласында орналасқан қосымша колледж. 1903 жылы құрылған ол Британдық Колумбиядағы алғашқы жоғары білім беру мекемесі болды және Виктория университетінің ізашары саналды. Осының нәтижесінде, мекеменің тарихы мен дәстүрлері Виктория университетінде сақталды. Ол 1903 жылы Виктория орта мектебі базасында Макгилл университетінің қосымша колледжі ретінде құрылды. Виктория колледжі 1915 жылы Британдық Колумбия университетінің (UBC) ашылуына байланысты қызметін тоқтатты. Виктория колледжі 1921 жылы Крейгдарроч сарайында UBC-нің филиалы ретінде қайтадан жұмысын бастады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін студенттер санының артуы мекемені Сааничтің Лансдоун ауданындағы жаңа орынға көшіруге алып келді. Ол 1963 жылға дейін қосымша колледж ретінде жұмыс істеді, содан кейін тәуелсіз мекеме болып қайта ұйымдастырылды – Виктория университеті.

Макгилл филиалы (19031915)

Виктория колледжі – Викторияда, Британдық Колумбияда студенттерге жоғары білімнен кейінгі білім беруге арналған екі жылдық колледж болды. 1903 және 1915 жылдар аралығында Виктория колледжі Макгилл университетімен байланысты болды, өнер және ғылым салаларында бірінші және екінші курс бағдарламаларын ұсынды. Виктория мектеп кеңесімен жергілікті түрде басқарылған колледж, Виктория жоғары мектебіне қосымша болды және оның ғимараттарын пайдаланды. Екі оқу орны да бір басшының – 1903 жылдан 1908 жылға дейін Э. Б. Полдың, ал 1908 жылдан 1915 жылға дейін С. Дж. Уиллистің басшылығында болды. 1915 жылы Британдық Колумбия университетінің ашылуынан кейін колледж жоғары білім беру қызметін тоқтатуға мәжбүр болды.

UBC филиалы (19211963)

1920 жылы жергілікті талаптардың нәтижесінде Виктория колледжі дамуының екінші кезеңін бастады, Британдық Колумбия университетінің серіктес мекемесі ретінде жаңа өмірге келді. Виктория мектеп кеңесі басқаруда болса да, колледж Виктория орта мектебінен толық бөлініп, 1921 жылдың 27 қыркүйегінде Крейгдаррох сарайына көшірілді. Мекеме екі жылдық білім беру орны ретінде ашылды, студенттерге бакалавриаттың бірінші екі жылын Виктория колледжінде аяқтауға мүмкіндік берілді, ал соңғы жылдарды UBC-де оқуға болады. Колледж директорлары Э. Б. Пол және оның ізбасары П. Х. Эллиот бірінші және екінші курс студенттеріне гуманитарлық және табиғат ғылымдары бойынша білім берді. Виктория колледжінің директоры Дж. М. Юинг және оның ізбасары В. Х. Хикман Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мекеменің өсуіне, сондай-ақ серіктес мекемеден тәуелсіз мекемеге айналуына көмектесті. Осы кезеңде колледжді Виктория колледжінің кеңесі басқарды, оған Британдық Колумбия университеті, Үлкен Виктория мектеп кеңесі және провинциялық білім беру департаменті өкілдері кірді. Бұл кезеңде мекемеде болған алғашқы маңызды өзгеріс 1946 жылы болды, соғыстан кейінгі студенттер санының артуына байланысты колледж Крейгдаррохтан Провинциялық нормалық мектептің Лансдаун кампусына (қазір Камосун колледжінің Лансдаун кампусының бір бөлігі) көшіруге мәжбүр болды. Кейіннен 1956 жылы провинциялық нормалық мектеп Виктория колледжімен біріктіріліп, колледждің Педагогика факультетіне айналды. Осы кезеңнің соңында Виктория колледжі Ұлттық қорғаныс департаменті мен Гадсон шығанағы компаниясының көмегімен Гордон-Хедтегі жерді сатып алды. Британдық Колумбия университеті кейін Виктория колледжінде бакалавр дәрежесін беруге рұқсат берді. Өз білімдерін толығымен Викторияда аяқтаған алғашқы студенттер 1961 жылы колледжден UBC бакалавр дәрежесін алды.

Жеңіл атлетика

Виктория колледжінің студенттері көптеген түрлі спорттар мен дене шынықтыру іс-шараларында белсенді болды. Викторияның жылы, қоңыржай климаты ұзақ спорттық маусымдарға және аз жаңбырға мүмкіндік береді. Викторияның өзендері мен мұхиты ескек құрамы мен желкендеу командалары үшін тамаша мүмкіндіктер ұсынды. Бұл екі спорт түрі бүгінгі күні де Виктория университетінде кең таралған.

Факультет және қызметкерлер

Виктория колледжінің қызметкерлері бастапқыда шағын болып, қауымдастыққа бағытталған қызмет көрсетті. Колледж құрылғанда штат екі ғалымнан тұрды, ал тұңғыш курсқа төрт әйел және үш ер адам қабылданды. ХХ ғасырдың бірінші жартысы бойында студенттер мен оқытушылар саны үздіксіз өсіп келе берді.