VMFA-115 "Silver Eagles" эскадрильясы – АҚШ Теңіз Корпусының F/A-18 Hornet ұшақтары. 2-ші әскери-әуе күштерінің құрамында болды. Ирактағы операцияларға қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
115 әскери-жауынгерлік шабуыл жасағы (VMFA 115) – АҚШ Теңіз жаяу әскерінің F/A 18 Hornet эскадрильясы. Ресми түрде «Күміс бүркіттер» деп аталған, ал кейде алғашқы командирі майор Джо Фосс атымен «Джо Джокерс» деп те аталатын бұл эскадрилья соңғы рет Оңтүстік Каролина штатындағы Бофорт Теңіз жаяу әскерінің әуе базасында дислокацияланған және 31-ші Теңіз жаяу әскерінің ұшақ тобының (MAG 31) және 2-ші Теңіз жаяу әскерінің әуе қанатының (2nd MAW) құрамында болды. Эскадрилья Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея және Вьетнам соғыстары кезінде жауынгерлік операцияларға қатысты, сондай-ақ 2008 жылы Батыс Ирактағы Әл-Асад әуе базасына соңғы рет орналасуымен «Ирак азаттығы» операциясын қолдауға аттанды. Эскадрильяның радио шақыру белгісі – «Блэйд».
Marine Fighter Attack Squadron 115 (VMFA 115) was a United States Marine Corps F/A 18 Hornet squadron. Officially nicknamed the "Silver Eagles" and on occasion Joe's Jokers after their first commanding officer Major Joe Foss, the squadron was last based at Marine Corps Air Station Beaufort, South Carolina and fell under the command of Marine Aircraft Group 31 (MAG 31) and the 2nd Marine Aircraft Wing (2nd MAW). The squadron participated in combat operations during World War II, the Korean and Vietnam Wars and has deployed in support of Operation Iraqi Freedom with a final deployment in 2008 to Al Asad Airbase in western Iraq. The Squadron radio callsign was "Blade".
Миссия
Кез келген ауа райында жау ұшақтарын тоқтатып, жояды және жер бетіндегі нысаналарға шабуыл жасап, оларды да жояды.
Intercept and destroy enemy aircraft under all weather conditions and attack and destroy surface targets.
Екінші дүниежүзілік соғыс
115 теңіз әскери ұшақ эскадрильясы (VMF 115) 1943 жылдың 1 шілдесінде Калифорния штатының Санта-Барбара қаласында F4U Corsair ұшақтарымен жабдықталған эскадрилья ретінде құрылды. Теңіз жаяу әскерінің ең танымал ассаларының бірі, майор Джозеф Фосс 16 күннен кейін эскадрилья басшылығына тағайындалды. Эскадрилья "Джоның қалтөсшелері" деген лақап ат алды және 1944 жылдың мамырында Тынық мұхитындағы әскери операцияларға қатысты. VMF 115 Филиппин аймағындағы американдықтардың жеңісіне үлкен үлес қосты, жақыннан әуеден қолдау көрсетті, Минданао және Сулу архипелагында жауынгерлік эскорт пен терең әуе шабуылдарын жүзеге асырды. 5856 жауынгерлік ұшу сағатында 18 000 сағаттан астам ұшқан VMF 115 6,5 жау ұшағын атып түсірді, ал 28 ұшақ жойылды, 9 ұшқыш қаза тапты. Соғыстан кейін АҚШ мүдделерін қорғау және Жапонияның капитуляциясын қадағалап отырған теңіз жаяу әскерлерін қолдау мақсатында эскадрилья Қытайдың Пекин қаласына орналастырылды. Коммунистік әскерлердің жауынгерлік қимылдары конвойларды күзетуге және "әуеде болу" миссияларын жүргізуге алып келді. Бастапқы орналасудан кейін 31 ай өткен соң, VMF 115 Тынық мұхиты аймағынан шықты.
Marine Fighting Squadron 115 (VMF 115) was organized on 1 July 1943 at Marine Corps Air Station Santa Barbara, California, as a F4U Corsair squadron. One of the Marine Corps most famous aces, Major Joseph Foss assumed command 16 days later. The squadron gained the nickname "Joe's Jokers", and in May 1944 joined the Pacific campaign. VMF 115 was a contributor to the American victory in the Philippines providing close air support, fighter cover, and deep air strikes in Mindanao and the Sulu Archipelago. With over 18,000 flight hours during 5,856 combat sorties, VMF 115 was credited with shooting down 6½ enemy aircraft while losing 28 aircraft with nine pilots killed in action. To protect U. S. interests after the war and support Marines supervising the surrender of Japan, the squadron deployed to Peking, China. Communist troops began patterns of hostility leading to convoy coverage and "air presence" missions. 31 months after initial deployment, VMF 115 left the Pacific theater.
Корей соғысы
1949 жылы VMF 115 эскадрильясы Grumman F9F 2 Panther реактивтік ұшақтарымен жабдықталған алғашқы теңіз жаяу әскері эскадрильясы болды, ал 1950 жылдың 20 қарашасында USS Franklin D. Roosevelt авианосеціндегі барлық 18 ұшқыштың авианосецтік біліктілікке ие болған алғашқы теңіз жаяу әскері эскадрильясы атанды. Содан кейін эскадрилья 1952 жылдың ақпан айында Кореяның Поханг қаласына жауынгерлік операциялар үшін жөнелтілді. 1952 жылдың маусым айының соңында олар Суйхо бөгетіне жасалған шабуылға қатысты. Корея соғысы барысында VMF 115 басқа теңіз жаяу әскері эскадрильяларына қарағанда көбірек қару-жарақ қолданды. Барлығы 9 250 жауынгерлік ұшу миссиясы кезінде 15 350 сағатқа жуық ұшу уақыты тіркелді, нәтижесінде 19 ұшақ жоғалды. Бір күні алты ұшқыш ұшақтарымен бірге қаза тауып, жалпы соғыста 14 ұшқыш қаза болды. VMF 115 Бункер-Хилл, Крюк, Рино, Карсон-Элко, Вегас, Берлин, Шығыс Берлин және Хосин су қоймасындағы теңіз жаяу әскерінің танымал шайқастарында жақыннан әуе көмегін көрсетті. 1957 жылдың көктемінде эскадрилья теңіз жаяу әскерінің алғашқы Douglas F4D 1 Skyray ұшақтарын алды, VMF(AW) 115 деп қайта аталды және келесі алты ай бойы сынақтар үшін MCAF Mojave-ға жіберілді. 1957 жылдан 1964 жылға дейін эскадрилья көбінесе MCAS Cherry Point, Солтүстік Каролинада орналасқан. 1962 жылдың 19 сәуірінен 27 тамызына дейін эскадрилья Жерорта теңізіндегі жетінші авиациялық топтың (CVG 7) құрамында USS Independence (CVA 62) авианосецінде орналасты. 1962 жылдың қазанынан 1963 жылдың ақпанына дейін эскадрилья Кубалық зымыран дағдарысын қолдау мақсатымен Кубадағы Гуантанамо шығанағындағы әскери-теңіз базасына жөнелтілді.
In 1949, VMF 115 was the first Marine Corps squadron equipped with Grumman F9F 2 Panther jets, and on 20 November 1950, the first Marine squadron to carrier qualify all 18 pilots aboard the USS Franklin D. Roosevelt. The squadron then deployed to Pohang, Korea, for combat operation in February 1952. In late June 1952 they participated in the attack on the Sui ho Dam. Throughout the Korean War, VMF 115 expended more ordnance than any other Marine jet fighter squadron. A total of 15,350 flight hours were logged on 9,250 combat sorties with a price of 19 aircraft lost. Six pilots were lost with their aircraft in a single day and a total of 14 pilots were killed in action. Close air support was provided by VMF 115 in battles such as Bunker Hill, The Hook, Reno, Carson Elko, Vegas, Berlin, East Berlin, and the Marines famous battle at the Chosin Reservoir. In the spring of 1957, the squadron received the Marine Corps' first Douglas F4D 1 Skyrays were redesignated VMF(AW) 115 and deployed to MCAF Mojave for the next six months for testing. Between 1957 and 1964, the squadron was usually based at MCAS Cherry Point, North Carolina. From 19 April 1962 to 27 August 1962 the squadron was deployed aboard the aircraft carrier USS Independence (CVA 62) as part of Carrier Air Group Seven (CVG 7) to the Mediterranean Sea. From October 1962 to February 1963 the squadron was deployed to Naval Station Guantanamo Bay, Cuba in support of the Cuban Missile Crisis.
Вьетнам соғысы
1964-1965 жылдары эскадрилья McDonnell F-4B Phantom II ұшағына көшіріліп, VMFA 115 деп қайта атау алды. "Able Eagles" 1965 жылдың 14 қазанында Вьетнам Республикасының Дананг әуе базасына орналастырылды. Вьетнам соғысы кезінде VMFA 115 34 000-нан астам жауынгерлік ұшу миссиясын орындады, Тет шабуылы, Хюэ шайқасы, Кхе Схан шайқасы және Дельта тобы сияқты шайқастарда теңіз жаяу әскеріне жақыннан әуе көмегін көрсетті. 1971 жылы эскадрильяға Теңіз корпусының бастығынан "Хэнсон" жүлдесі табысталды. 1971 жылдың наурыз айында VMFA 115 Жапонияның Ивакуни қаласына көшірілді. 1972 жылдың 6 сәуірінде эскадрилья Солтүстік Вьетнамның Пасха шабуылына қарсы операцияларды қолдау үшін Дананг әуе базасына ұшып келді. 1972 жылдың 16 шілдесінде эскадрилья өзінің операцияларын Таиландтың Корольдік әуе күштерінің Нам Пхонг базасына көшірді және ертесі күні жауынгерлік ұшу миссияларын бастады. Эскадрилья Солтүстік Вьетнамдағы "Linebacker" операциясында маңызды жауынгерлік рөл атқарды, сонымен қатар жақыннан әуе көмегін көрсетуді жалғастырды. Вьетнамдағы операцияларды қолдаған еңбегі үшін VMFA 115 1972 жылы Теңіз корпусы авиация қауымдастығының Роберт М. Хансон сыйлығымен марапатталды – бұл Теңіз корпусының ең үздік шабуылдық эскадрильясы.
In 1964/65, the squadron transitioned the McDonnell F 4B Phantom II and was redesignated VMFA 115. The "Able Eagles" were deployed to Da Nang Air Base, Republic of Vietnam on 14 October 1965. During the Vietnam War, VMFA 115 flew more than 34,000 combat sorties, providing close air support for Marines during such battles as the Tet Offensive, Battle of Hue, Battle of Khe Sahn, and Task Force Delta. The squadron was awarded the Hanson Trophy in 1971 by the Commandant of the Marine Corps. In March 1971 VMFA 115 was relocated to Iwakuni, Japan. On 6 April 1972 the squadron flew into Da Nang Air Base to support operations against the North Vietnamese Easter Offensive. On 16 July 1972 the squadron moved its operations to Royal Thai Air Base Nam Phong, Thailand and began flying combat sorties the next day. The squadron continued to fly close air support sorties in addition to playing a key fighter role in Operation Linebacker missions over North Vietnam. For its efforts supporting operations in Vietnam, VMFA 115 was awarded the Marine Corps Aviation Association's Robert M. Hanson Award as the top fighter attack squadron in the Marine Corps for 1972.
Вьетнамнан кейінгі кезең
1977 жылдың шілдесінде VMFA 115 Оңтүстік Каролина штатындағы MCAS Beaufort әскери-теңіз базасына көшірілді, ал 1980 жылдың қазан айында «Forrestal» кемесіндегі Carrier Air Wing 17 (CVW 17) эскадрильясына қосылды. Осы рейс барысында VMFA 115 түрлі советтік ұшақтарды ұстап тұру және сүйемелдеу сияқты Суық соғыс міндеттерін орындады. 20 жылдан астам «Phantom» ұшақтарында ұшқаннан кейін, VMFA 115 1985 жылдың 1 қаңтарында F/A 18A Hornet ұшағына көшуді бастады және 1985 жылдың 16 тамызында 14 ұшақпен ресми түрде құрылды. Келесі жылы эскадрилья ресми түрде «Күміс арқан» деп аталды. 1987 жылдың шілдесінде VMFA 115 Жапониядағы Ивакуни теңіз әскери-әуе базасындағы (UDP) бөлімдерді орналастыру бағдарламасына қатысу үшін Батыс Тынық мұхитына оралды. Эскадрилья жоғары сапалы техникалық қызметі үшін танылды, Қорғаныс министрінің техникалық қызмет көрсетудегі «Феникс» сыйлығын және 1987 және 1988 жылдары Теңіз корпусының жылдың үздік истребитель эскадрильясы ретінде «Хансон» сыйлығын алды. Теңіз әскери-әуе эскадрильясы екі жыл қатарынан «Хансон» сыйлығын жеңіп алған алғашқы жағдай осы болды. 1989 жылы VMFA 115 Филиппинге қайта оралды және ондағы төңкеріс әрекеті кезінде үкімет күштеріне көмектесті. Эскадрилья қарулы әуе күзеті мен сүйемелдеу миссияларын орындап, жағдайды тұрақтандыруға көмектесті. Эскадрильяның еңбегі тағы да мойындалды, ал 1990 жылы «Хансон» сыйлығы төрт жылдың ішінде үшінші рет «Күміс арқанның» меншігіне көшті. 1991 жылдан 2000 жылға дейін «Күміс арқан» Батыс Тынық мұхитындағы бөлімдерді орналастыру бағдарламасының (UDP) аясында 1-ші теңіз авиациялық корпусына қолдау көрсету үшін көптеген алты айлық жұмыстарды жүргізді.
In July 1977, VMFA 115 relocated to MCAS Beaufort, South Carolina, and in October 1980 joined Carrier Air Wing 17 (CVW 17) aboard the Forrestal. During this cruise VMFA 115 participated in Cold War missions such as intercepting and escorting various Soviet aircraft. After flying Phantoms for more than 20 years, VMFA 115 began the transition to the F/A 18A Hornet on 1 January 1985, and officially stood up with 14 aircraft on 16 August 1985. The following year, the squadron became officially known as the "Silver Eagles". In July 1987, VMFA 115 returned to the Western Pacific to participate in the Unit Deployment Program (UDP) at Marine Corps Air Station Iwakuni, Japan. The squadron was recognized for superior maintenance, receiving the Secretary of Defense Phoenix Award for Maintenance Excellence, and earned the Hanson Award as Marine Corps Fighter Squadron of the Year for both 1987 and 1988. This was the first time a Marine Fighter Squadron had won the Hanson Award two consecutive years. In 1989, VMFA 115 returned to the Philippines and supported government forces during a coup attempt there. The squadron flew armed combat air patrol and escort missions, helping to stabilize the situation. The squadron’s efforts were recognized again as the coveted Hanson Award became a “Silver Eagle” possession in 1990 for the third time in four years. During the years from 1991 to 2000, the “Silver Eagles” conducted numerous six month deployments in support of the 1st Marine Aircraft Wing as part of the Western Pacific Unit Deployment Program (UDP).
Терроризмге қарсы жаһандық соғыс
2001 жылдың соңында эскадрилья тағы да авианосец эскадрильясы болып бекітілді. Бұл оқиға F/A 18A+ ұшақтарының алғашқы партиясының келуімен бірге орын алды. Эскадрильяның барлық қызметкерлері авианосецпен жұмыс істеуге қабілеттілігін растағаннан кейін, 2002 жылдың қазан айында USS Harry S. Truman кемесімен бірге Carrier Air Wing 3 (CVW 3) құрамында теңізге шықты. 2003 жылдың наурыз айында «Күміс бүркіттер» Ирак азатдығы операциясы аясында ирактық күштермен күресті, 150 тоннадан астам оқ-дәрі жөнелтті. 2004 жылдың қазан айында эскадрилья тағы да CVW 3 және «Трумэн» кемесімен бірге Ирак азатдығы операциясына қатысты, Ирактың тарихи демократиялық сайлауын қолдау үшін жақыннан әуе көмегі мен жоғарыдан қауіпсіздік қамтамасыз етті. 2006 жылдың шілдесінде VMFA 115 2000 жылдан бері алғаш рет Батыс Тынық мұхитына оралып, 1st MAW/III теңіз экспедициялық күшінің құрамында UDP бойынша міндетін атқарды. «Күміс бүркіттер» Жапонияның әртүрлі аймақтарында оқу сапарларын жасады, ал эскадрильяның теңізшілері Оңтүстік Кореядағы Осан әуе базасында бір ай өткізді. 2008 жылдың ақпанында VMFA 115 Ирак азатдығы операциясын (OIF) қолдау мақсатымен Ирактың Әл-Асад әуе базасына жіберілді, бұл Әл-Асадқа орналасқан алғашқы, бір орынды F/A 18 Hornet ұшағын басқара алатын теңіз корпусының эскадрильясы болды. Эскадрилья 2008 жылдың 17 қыркүйегінде MCAS Beaufort-қа оралды. 2009 жылдың қыркүйегінде эскадрилья 12 F/A 18A+ Hornets толық құрамымен бірге MCAS Iwakuni-дегі 12-ші теңіз ұшақ тобына қосылды, бұл Unit Deployment Program-ның бір бөлігі болды. Олар 2010 жылдың 1 наурызында Окинава, Таиланд, Корея, Филиппин және Брунейдегі операцияларды қолдаған жеті айлық міндеттен кейін АҚШ-қа оралды. 2013 жылы эскадрилья наурыздан қазанға дейін Бахрейндегі Иса әуе базасында орналасты, содан кейін MCAS Beaufort-қа оралды. 2014 жылдың шілдесінен желтоқсанына дейін олар Unit Deployment Program аясында Жапонияның Ивакуни МКАС-ындағы 12-ші теңіз ұшақ тобына қайтадан қосылды. 2016 жылдың қыркүйегінен 2017 жылдың наурызына дейін «Күміс бүркіттер» тағы да MCAS Iwakuni Japan-ға Unit Deployment Program аясында жіберілді. 2016 жылдың 7 желтоқсанында эскадрильяның FA 18C+ ұшағы Окинава жанында теңізге құлады. Ұшқыш, капитан Джейк Фредрик, катапульданып шықты, бірақ аман қалмады. Оның денесін Жапонияның теңіздік өзін-өзі қорғау күштері тапты. 2020 жылдың наурызынан қыркүйегіне дейін VMFA 115 COVID-19 пандемиясына байланысты қиын операциялық жағдайларда MCAS Iwakuni, Жапонияда орналасты. 2021 жылдың желтоқсанында эскадрилья CENTCOM мақсаттарын нығайту үшін Сауд Арабиясының Принц Сұлтан әуе базасына жедел түрде жіберілді. Эскадрильяның бастапқы 45 күндік динамикалық күшпен жұмыс бағдарламасы 2022 жылдың наурызына дейін ұзартылды. Осы кезеңде «Күміс бүркіттер» INHERENT RESOLVE операциясын қолдады, сонымен қатар аймақтық серіктестік пен қорқыту шараларын жүзеге асырды. 2023 жылдың наурызынан қазан айына дейін VMFA 115 F/A 18 эскадрильясы ретіндегі соңғы орналасуын жүзеге асырды, жеті F/A 18C және бес F/A 18D ұшағымен теңізге шықты. 2023 жылдың 9 қарашасында эскадрилья MAG 31-ден деактивацияланды, алдағы бірнеше жылда MCAS Cherry Point-те MAG 14 құрамында F 35C эскадрильясы ретінде қайта жандандырылуы жоспарланған.
Nearing the end of 2001, the squadron was once again designated a carrier squadron. This coincided with the first delivery of the F/A 18A+ aircraft modification. After qualifying all personnel for carrier operations the squadron deployed with Carrier Air Wing 3 (CVW 3) aboard USS Harry S. Truman in October 2002. In March 2003, the Silver Eagles fought against Iraqi forces as part of Operation Iraqi Freedom, delivering more than 150 tons of ordnance. In October 2004, the squadron again deployed with CVW 3 aboard Truman for Operation Iraqi Freedom, providing close air support and overhead security in support of Iraq’s historic democratic elections. In July 2006, VMFA 115 returned to the Western Pacific for the first time since 2000 to serve under 1st MAW/III Marine Expeditionary Force for a UDP deployment. The Silver Eagles flew training sorties at various locations in Japan and squadron Marines also spent a month at Osan Air Base in South Korea. In February 2008, VMFA 115 deployed to Al Asad Airbase, Iraq in support of Operation Iraqi Freedom (OIF) where they were the Marine Corps’ first forward air controller capable, single seat F/A 18 Hornet squadron to deploy to Al Asad. The Squadron returned to MCAS Beaufort on 17 September 2008. In September 2009, the squadron transferred to Marine Aircraft Group 12 as part of the Unit Deployment Program at MCAS Iwakuni with a full complement of twelve F/A 18A+ Hornets. They returned to the States on 1 March 2010 after a seven month deployment where they supported operations in Okinawa, Thailand, Korea the Philippines and Brunei. In 2013, they deployed to Isa Air Base, Bahrain, from March until October, returning to MCAS Beaufort upon completion. They once again transferred to Marine Aircraft Group 12, MCAS Iwakuni, Japan under the Unit Deployment Program from July through December, 2014. From September 2016 to March 2017 the Silver Eagles deployed again to MCAS Iwakuni Japan as part of the unit deployment program. On 7 December 2016 an FA 18C+ of the squadron crashed into the sea off Okinawa. The pilot, Captain Jake Fredrick, ejected but did not survive. His body was recovered by the Japan Maritime Self Defense Force. From March to September 2020, VMFA 115 deployed to MCAS Iwakuni, Japan enduring severe operational restraints due to the COVID 19 epidemic. In December 2021, the squadron was deployed on short notice to Prince Sultan Air Base Saudi Arabia to reinforce CENTCOM objectives. The squadron was extended from the original 45 day dynamic force employment program through March 2022. During this time the Silver Eagles flew in support of Operation INHERENT RESOLVE, while supporting regional partnership and deterrence efforts. From March to October 2023, VMFA 115 executed their last deployment as an F/A 18 squadron, deploying with seven F/A 18Cs and five F/A 18Ds. On 9 November 2023, the squadron deactivated from MAG 31 with plans to reactivate at MCAS Cherry Point as an F 35C squadron under MAG 14 in the coming few years.