Кіріспе
Бразилиялық ғалым (1926–2008)
Ренато Гелиос Миглиорини (26 маусым 1926 жылы Жау қаласында дүниеге келген, 16 қаңтар 2008 жылы Рибейрао Прето қаласында қайтыс болған) – бразилиялық дәрігер, биомедициналық ғалым, биохимик және Сан-Паулу университетінің Рибейрао Прето медицина мектебінің физиология профессоры. Миглиорини 1949 жылы Сан-Паулу университетінің медицина факультетін бітірген. Ол қант диабетінде эстрогендердің атқаратын рөлі туралы жануарлар үстіндегі зерттеу жұмысымен докторлық диссертациясын қорғады. 1953 жылы Рибейрао Прето медицина факультетінің жаңадан құрылған физиология кафедрасына толық уақытты оқытушы болып орналасты және 82 жасқа толуына аз ғана уақыт қалғанда қайтыс болғанша сонда жұмыс істеді. 1959-1960 жылдары Рокфеллер қорының стипендиясымен UCLA-да докторантурадан кейінгі білімін жетілдірді.
Renato Helios Migliorini (June 26, 1926 in Jaú – January 16, 2008 in Ribeirão Preto, Brazil) was a Brazilian physician, biomedical scientist, biochemist and full professor of physiology at the Medical School of Ribeirão Preto of the University of São Paulo. Migliorini graduated from the Faculty of Medicine of the University of São Paulo in 1949. He obtained a doctorate with his animal research work on the role of estrogens in diabetes. In 1953, he was hired as full time instructor in the recently founded Department of Physiology of the Faculty of Medicine of Ribeirão Preto, where he worked until very shortly before his death at 82 years of age. He did his postdoctoral studies at UCLA on a scholarship from the Rockefeller Foundation from 1959 to 1960.
Академиялық жұмыс
Д-р Миглиорини зерттеуші ретінде эндокриндік жүйенің физиологиясы және биохимиялық физиология саласына ерекше назар аударды. Осы аяда ол көптеген мәселелерді зерттеген, күшті және белсенді зертхана құрды. Зертхананың жұмысына май қышқылдары мен глюкозаның жүйкелік реттелуі, аштық пен тамақтанудың қоңыр май тінінің метаболизмі мен бауыр функцияларына тигізетін әсері, қаңқа бұлшық етіндегі ақуыз метаболизмі, диеталық ақуыз бен глюкозаның майлы тіндердегі гликолиздегі өзара әсері, суық пен дәрі-дәрмектерге ұшырау, сондай-ақ қатаң етқоректі жануарларда, мысалы, бүркіттерде глюконеогенездің рөлі мен функциясы кірді. Ол халықаралық тұрақты журналдарда, әсіресе «Американдық физиология журналында» жүзден астам мақала жариялады. Ол Бразилияның ең көп сілтемеленген биомедициналық зерттеушілерінің бірі болды. Ол Бразилияның ғылыми еңбегі орденінің командирі және Бразилия ғылым академиясының мүшесі атанды, сондай-ақ көптеген басқа да марапаттар мен наградаларға ие болды. Университеттегі көптеген әкімшілік қызметтерінің ішінде Миглиорини Медициналық мектеп директорының орынбасары және Сан-Паулу университетінің Философия, ғылым және әдебиет факультетінің (FFCLRP) деканы болды.
Жеке өмір
Доктор Миглиорини өмірінде көптеген әріптестері мен аспиранттары болды, мысалы, Исис до Кармо Кеттелхут, Хосе Антунес Родригес, Хосе Эрнесто дос Сантос, Итамар Вугман, Сесил Линдер, Джордж Гросс, Ингрид Дик де Паула, Вера Лусия Тейшеира, Сесар Тимо Иария, Андре Риккарди Круз, Кассио Ботура және Мигель Роландо Ковиан, сондай-ақ тағы да көптеген адамдар. Жеке өмірінде Ренато Миглиорини 1953 жылдан бері Эмилия Блат Миглиоринимен үйленген. Оның төрт баласы бар: Ренато Блат Миглиорини, Мария Сесилия Блат Миглиорини, Вера Лусия Блат Миглиорини және Валерия Блат Миглиорини; сонымен қатар бес немересі бар: Рамон Миглиорини, Марилия Миглиорини де Оливейра Лима, Матеус Миглиорини де Оливейра Лима, Лора Миглиорини Муниз және Бруна Миглиорини Муниз.