Кіріспе
Телекоммуникациялық маршруттау жүйесі, желілік архитектура. Активті желілік байланыс – телекоммуникациялық желі арқылы өтетін пакеттерге желінің жұмысын динамикалық түрде өзгертуге мүмкіндік беретін байланыс моделі. Активті желілік архитектура орындалу орталарынан (активті пакеттерді орындай алатын Unix қабығына ұқсас), бір немесе бірнеше орындалу орталарын қолдауға қабілетті торап операциялық жүйесінен тұрады. Ол сондай-ақ маршруттау немесе коммутациялау, сондай-ақ активті пакеттердегі кодты орындау мүмкіндігіне ие активті аппараттық құралдардан тұрады. Бұл, негізгі желілік компоненттерден күрделілікті жоюға және оның негізгі жұмысын өзгертуге тырысу арқылы беріктік пен тұрақтылықты қамтамасыз ететін дәстүрлі желілік архитектурадан өзгеше. Желілік процессорлар – активті желілік ұғымдарын іске асырудың бір жолы. Активті желілер жапсырма желілер түрінде де іске асырылған.
the network architecture
Active networking is a communication pattern that allows packets flowing through a telecommunications network to dynamically modify the operation of the network. Active network architecture is composed of execution environments (similar to a unix shell that can execute active packets), a node operating system capable of supporting one or more execution environments. It also consists of active hardware, capable of routing or switching as well as executing code within active packets. This differs from the traditional network architecture which seeks robustness and stability by attempting to remove complexity and the ability to change its fundamental operation from underlying network components. Network processors are one means of implementing active networking concepts. Active networks have also been implemented as overlay networks.
Ол не ұсынады?
Активті желілеу негізгі желілік операцияларға жоғары дәлмелі және жылдам "нақты уақыт" өзгерістер енгізуге мүмкіндік береді. Бұл деректермен бірге кодты жіберу сияқты мүмкіндіктерді қамтиды, бұл деректердің (кодтың) формасын каналдың ерекшеліктеріне сәйкес өзгертуге мүмкіндік береді. Деректер тізбегін жасай алатын ең кішкентай бағдарлама Колмогоровтың күрделілігінің анықтамасында кездеседі. Активті желілеу желілік қызметтерді құру үшін желі ішінде нақты уақыт генетикалық алгоритмдерін пайдалануға да мүмкіндік береді.
Басқа желілік парадигмаларға байланысты
Активті желілер басқа желілік үлгілермен негізінен архитектурада есептеу және байланыс қалай бөлінгені арқылы байланысты.
Активті желілер мен бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы анықталатын желілер
Активті желілік жүйе – желі ішінде бағдарламалау мүмкіндігін қамтитын желілік архитектураға қатысты тәсіл. Атауы, желідегі өңдеуді барынша азайтуды жақтаған желілік тәсілдермен салыстырудан туындаған, мысалы, "соңынан соңға дейін" қағидасы сияқты жобалау кеңестеріне негізделген. Екі негізгі тәсіл ұсынылды: бағдарламаланатын желілік элементтер ("коммутаторлар") және капсулалар – есептеуді желі арқылы қозғалатын пакеттерге орналастыратын бағдарламалау әдісі. Пакеттерді бағдарлама ретінде қарастыру кейіннен "активті пакеттер" деп аталды. Бағдарламалық түрде басқарылатын желілер, трафикті қайда бағыттау туралы шешім қабылдайтын жүйені (бақылау жазықтығы) трафикті таңдалған пунктке (деректер жазықтығы) жеткізетін негізгі жүйелерден бөліп шығарады. Бағдарламаланатын бақылау жазықтығының идеясы Кембридж университетінің жүйелік зерттеулер тобында пайда болды, онда (асинхронды трансферлік режимдегі коммутаторларда қол жетімді виртуалды тізбек идентификаторларын пайдалана отырып) бір физикалық коммутаторда бірнеше виртуалды бақылау жазықтықтары қолжетімді болды. Control Plane Technologies (CPT) компаниясы осы концепцияны коммерцияландыру мақсатымен құрылды.
Негізгі қиындықтар
Активті желілік зерттеулер желілердегі өте динамикалық мүмкіндіктерді ең тиімді қалай енгізу мәселесін қарастырады. Мұны істеу үшін, активті желілік зерттеулер байланыс желілерінде есептеу және байланыс арасындағы оңтайлы бөлу мәселесін шешуі керек. Алгоритмдік ақпарат теориясы күрделіліктің өлшемі ретінде кодты қысуға байланысты ұқсас мәселені қарастырады. Активті желілердің бір қиындығы – ақпараттық теорияның активті желі парадигмасын математикалық тұрғыда модельдеуге және активті желілік инженерияны жүзеге асыруға мүмкіндік бермеуі. Бұл желінің өзінің динамикалық сипатына байланысты, ондағы байланыс пакеттері желінің жұмысын өзгертетін кодты қамтиды. Мұндай желілерді түсіну үшін ақпараттық теориядағы маңызды жаңа жетістіктер қажет.
Наношақты белсенді желілер
Транзисторлардың мөлшерін кішірейтудің қазіргі технологиямен шегіне жеткендіктен, есептеу және байланысты тиімді жүзеге асыру жолы ретінде белсенді желілік ұғымдары зерттелуде. Бұл туралы толық ақпаратты наноөлшемді желілерде табуға болады.