Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Camp Merritt) – Бірінші дүниежүзілік соғыста пайдаланылған, Берген округіне қарасты Думонт және Кресскилл қалаларындағы әскери база. Ол 38 000 уақытша әскерді қабылдауға арналған және Нью-Йорк портының тікелей бақылауындағы үш лагердің бірі болды. Әскерлерді тасымалдау үшін екі бағыт қолданылды: біріншісі – ер адамдарды оңтүстікке тасымалдайтын жергілікті теміржолдар. Екінші бағыт бойынша екі-үш мыңдық топтар солтүстік-шығысқа қарай марш жасап, Палисададан төмен түсетін. Бұл әскерлер бір сағат бойы жүріп, Олд Клостер догы мен Альпин қондырғысына жететін қайықтарға мінетін, одан Хобокендегі (Нью-Джерси) кемежайларға жетіп, Еуропаға әскер тасымалдау үшін күтіп тұратын. Топтар жарты сағат сайын лагерьден шығып, паромдарға мініп, екі сағаттық сапармен кемежайларға баратын, онда бірнеше көліктер бір уақытта жүк тиеуі мүмкін. Сол жерде оларға "Кэмп Миллс" және "Кэмп Аптон" лагерьлерінен пойызбен келген әскерлер қосылатын, Лонг-Айленд аралындағы терминалға жетіп, содан әрі кемежайларға пароммен тасымалданатын. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданға шамамен төрт миллион әскер жіберілді, олардың шамамен бір миллионы Мерит лагерінен өтті. Мерит лагері 1919 жылы жабылды.
Camp Merritt was a military base in Dumont and Cresskill, in Bergen County, New Jersey, United States, that was activated for use in World War I. It had a capacity for 38,000 transient troops and was one of three camps directly under the control of the New York Port of Embarkation. Two routes were used to transport troops, the first being local railroads which would carry the men South. The alternate route involved marching in contingents of two to three thousand men to the North East and descending the Palisades. These men marched for an hour to board ferryboats at Old Closter Dock, Alpine Landing that took them to the piers at Hoboken, New Jersey to board troop transports for Europe. Contingents would leave the camp for the landing at half hour intervals to board the ferries for the two hour trip to the embarkation piers where several transports might be loading simultaneously. There they would be joined by troops from Camp Mills and Camp Upton arriving by train at a terminal on Long Island for final transport by ferry to the embarkation piers. Approximately four million troops were sent to the Western Front during World War I, about one million of them passed through Camp Merritt. Camp Merritt was decommissioned in 1919.
Тенфлай лагерінен Мерит лагеріне дейін
Мерит лагері бастапқыда Тенфлай лагері деп аталды. Лагерь алғаш рет Тенфлай лагері деп аталды, себебі әскери бекеттің құрылысына қатысты барлық алдыңғы байланыс және келіссөздер Нью-Джерси штатының Тенфли қаласында аяқталды. Кейіннен лагерь генерал-майор Уэсли Мерриттің құрметіне аталды. Нью-Йорк штатынан шыққан генерал Мерритт өмірінің көп бөлігін қарулы күштерге арнады. Генерал Мерритт АҚШ-қа Азамат соғысы, үндістерге қарсы науқандар мен Испан соғысында қызмет етті. Ол Геттисбург шайқасы, Сары таверна шайқасы, Холл дүкені шайқасы, Винчестер шайқасы және Бес сала шайқасы сияқты бірнеше маңызды шайқастарға қатысты. 27 жасында ол еріктілердің толыққанды генерал-майоры болды. Ол Вест-Пойнт әскери академиясының бастығы, Филиппиннің генерал-губернаторы және басқа да беделді лауазымдар сияқты жоғары лауазымдарға жетті. Уэсли 1900 жылы ұзақ жылдар әскери қызметтен кейін зейнетке шықты. Он жылдан кейін генерал Мерритт қайтыс болды және толық әскери салтанатпен Вест-Пойнтқа жерленді.
Camp Merritt was originally named Camp Tenafly. The camp was first named Camp Tenafly because all previous communication and negotiation concerning the building of the military post were completed in the town of Tenafly, New Jersey. The camp was later named in honor of Major General Wesley Merritt. General Merritt from New York State dedicated most of his life to the armed services. General Merritt served the United States throughout the Civil War, Indian campaigns, and the Spanish War. He participated in several major battles including Battle of Gettysburg, Battle of Yellow Tavern, Battle of Hall's Shop, Battle of Winchester, and Five Fork's. At the age of 27 he was made a full Major General of volunteers. After making his way through the ranks and receiving high positions including Superintendent of the Military Academy at West Point, Governor General of the Philippines, and other prestigious positions. Wesley retired from his long reign in the military in 1900. Ten years later General Merritt died and was buried at West Point with full military honors.
Жерді таңдау
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясына әскерлерді жинап, Батыс майданға жіберу үшін орын қажет болды. 1917 жылы Нью-Йорк кемежайының бас қолбасшысы, бригадир генерал Уильям Райт, Берген округіндегі Книккербокер жолы мен Грант даңғылындағы жерді таңдады. Аймақтың артықшылықтарының бірі – канализация, сумен жабдықтау, жарықтандыру және теміржолмен байланыс жеңілдігі болды. Жердің иелері үкіметке қанағаттанарлық деп есептеген шарттармен жерді жалға беруге келісті. Лагерь Мериттің орналасқан жері Хобокенге ыңғайлы жақындығымен өте қолайлы болды, сол жерден әскерлер көлікке мінетін. Әскерлер Альпин Лэндингтен пароммен Хобокенге тасымалданды, лагерден бір сағаттан астам қашықтықта орналасқан. 2000-3000 адамнан тұратын топтар паромға отырып, Еуропаға аттанатын кемежайларға жеткізілді.
The United States army needed a location to assemble and for the deployment of troops to the Western Front during World War I. In 1917, Brigadier General William Wright, Commanding General of the New York Port of Embarkation, chose the location in Bergen County on Knickerbocker road and Grant Avenue. Some of the resourceful aspects of the area include the easy method of the sewerage, water supply, lighting, and railroad connections. The owners of the property on the site agreed to lease their property to the government on terms which the government deemed reasonable. The location of Camp Merritt was ideal because of the easy access to Hoboken from where the soldiers would be embarking on the transports. Troops were transported to Hoboken by ferryboat from Alpine Landing, over an hour's march from the camp, where contingents of 2,000 3,000 men would assemble to board the ferry to the embarkation piers from which they would board the transports for Europe.
Лагерьдің құрылысы
1917 жылы 20 тамызда Мерит лагерінің құрылысы басталды. Алғашқы жоспар бойынша жеті жаяу әскер полкі, алты қойма, түрлі мақсаттағы ғимараттар және бес жүз төсекке шақталған госпиталь салу көзделген. Бұл жоспарлар төрт айдан кейін, 1917 жылдың 20 желтоқсанында мақұлданды. Жұмысқа Нью-Йорк қаласынан келген «МакАртур бауырлары» инженерлік-құрылыс компаниясы шақырылды. Лагерь құрылысына жергілікті ағаш шеберлері, электршілер және басқа да мамандырылған жұмысшылар да жұмысқа алынды.
Construction of Camp Merritt began on August 20, 1917. The original plans called for seven regiments of infantry, six warehouses, miscellaneous buildings, and a post hospital with a capacity of five hundred beds. The plans were authorized four months later on December 20, 1917. The selected contractors for the job were MacArthur Brothers Company of engineers and contractors of New York. There were many local carpenters, electricians, and tradesmen who were hired to work on the camp as well.
1918 жылғы тұмау пандемиясы
Нью-Джерси штатында тұмау диагнозы қойылған алғашқы адам Форт-Дикстегі солдат болды. Форт-Дикстен ауру штат бойынша тарады. 1919 жылғы тұмау толқынының соңына қарай, осы аурудың салдарынан шамамен 675 000 америкалық қаза тапты. Тұмау пандемиясы Мерит лагерінде 1918 жылдың қыркүйегінде басталды. 19 қыркүйекте 58 солдат тұмаудан ауруханаға түсті. Үш аптадан соң Мерит лагерінде шамамен 1000 тұмау жағдайы тіркелді. Бұған қоса, 265 адам көз жұмды. Жағдайдың нашарлауына байланысты, кейбір солдаттар жергілікті ауруханаларға жіберілді. Көптеген солдаттар Еуропаға аттануға дайындық күйінде лагерьден шығар кезде ауырып қалды.
The first person in New Jersey to be diagnosed with influenza was a soldier at Fort Dix. From Fort Dix, the disease spread across the state. By the end of the 1919 wave of influenza approximately 675,000 Americans were dead due to the disease. The influenza pandemic at Camp Merritt began in September 1918. On September 19 fifty eight soldiers were admitted to the post hospital due to influenza. Three weeks later, there were approximately 1,000 cases of influenza at Camp Merritt. In addition, there were already 265 deaths. Owing to the increasing number of cases some soldiers were sent to local hospitals. Many soldiers became sick during the time they left camp as they prepared to go to Europe.
Бірліктер
Hoboken Casual Company (көбінесе Hob Cas Co деп қысқартылады). Кэмп Мерритте құрылған нөмірленген казуалды компаниялар сериясы.
Hoboken Casual Company (often shortened to Hob Cas Co). A series of numbered casual companies formed at Camp Merritt.
Лагерьдің жабылуы
1920 жылдың қаңтар айында Мерит лагері ресми түрде жабылды. Лагерь әрекет етіп тұрғанда, шетелден Мерит лагеріне келген соңғы әскерлер 1920 жылдың 26 қаңтарында келді. Лагерьді жабу туралы шешім қабылданғаннан кейін, АҚШ әскері лагерьті демонтаждауға бұйрық берді. Қалған әскерлер Дикс фортына жіберілді.
Camp Merritt officially closed in January 1920. The last troops to arrive to Camp Merritt from overseas while it was still active were on January 26, 1920. Following, the decision to close the camp the U. S. military ordered the camp to be dismantled. The remainder of troops was then sent to Fort Dix.
Мерит лагерінің ескерткіші
Мерит лагерінен өткендерді құрметтеу үшін Кресскилл және Дюмонт шекарасындағы Мэдисон даңғылы мен Книккербокер жолының қиылысында ескерткіш орнатылды. Ескерткіш 1924 жылғы 30 мамырда Еске алу күнінде ашылды, онда генерал Джон Дж. Першинг 20 000 адамдық көрермен алдында сөз сөйледі.
To honor those who passed through Camp Merritt, a monument was erected at the intersection of Madison Avenue and Knickerbocker Road at the border of Cresskill and Dumont. The monument was dedicated on Memorial Day, May 30, 1924, with General John J. Pershing giving the dedication address to a crowd estimated at 20,000 people.