Уиллс Вирджил МакКалл: Флорида шерифінің тарихы және нәсілдік дискриминациясы

Кіріспе

Американдық сегрегациялық заң қызметкері (1909–1994)

Уиллис Виргиль Макколл (21 шілде 1909 – 28 сәуір 1994) Флорида штатының Лейк округінің шерифі болған. Ол 1944 жылдан 1972 жылға дейін қатарынан жеті рет сайланды. 1949 жылы «Гроуленд ісі» арқылы ұлттық назарға ілікті. 1951 жылы ол оларды жаңа сотқа апарып бара жатқанда істе соталған екі күдіктіні атты, соның бірін сол жерде өлтірді. Өзін-өзі қорғауға сүйеніп, ол бұл әрекеті үшін айыптама алған жоқ. Ол сондай-ақ нәсілдер араласқанға қарсы заңдарды күштеңдірді және сегрегационист болды. 1972 жылы ақыл-жағы жетілмеген қара нәсілді тұтқын Томми Дж. Викерстің өліміне қатысты соттан ақталғаннан кейін көп ұзамай сегізінші мерзімге сайлауда жеңіліске ұшырады. Викерс оның күзетінен қайтыс болған. Макколлдың жаман аты одан кейін де сақталды. 2007 жылы Лейк округі комиссиясы бірауыздан 20 жыл бұрын оның құрметіне аталған жолдың атауын өзгертуге дауыс берді, себебі оның тарихы "рақымсыздықпен әрекет ететін заң қызметкері, оның танымал қызметі нәсілдік төзімсіздік, қатыгездік және кісі өлтіру айыптарымен белгіленді" деп сипатталды. (шамамен 1877 жылы туған) және Перл (шамамен 1886 жылы туған) есімді әйел.

Мансап

Макколл 1944 жылы Демократиялық партиясының ішкі сайлауында Эмиль Идені жеңіп, Лейк округінің шерифі болып алғаш рет сайланды. Ол 1972 жылға дейін бірнеше рет қайта сайланды. "Бойы 6 фут 1 дюйм, салмағы 200 фунттан астам болған Макколл 1945 жылдан 1972 жылға дейін Лейк округінің шерифі ретінде көзге түсті. Ол ақ түсті жүннен жасалған шляпа, қара жіп байлаулы галстук және жылтыратылған етік киген."

Гровленд Төрт

1949 жылдың 16 шілдесінде Флорида штатының Гроуленд қаласында тұратын 17 жасар, үйленген ақ нәсілді әйел Норма Паджетт төрт қара нәсілді жігіттің өзін зорлағанын мәлімдеді. Ертесі күні 16 жасар Чарльз Гринли, 22 жасар Сэм Шепард және 22 жасар Уолтер Ирвин тұтқындалып, сотқа дейін қамауға алынды. Шепард пен Ирвин екеуі де АҚШ армиясының бұрынғы сарбаздары еді. Шериф Макколл сол кезде штаттан тыс болған, бірақ ертесі күні оралды. Оқиға ұлттық назарды өзіне тартты және Макколл жиі көзге түсті. Үлкен жюри үш күдіктіге айыптама тақты. Кейін Шепард пен Гринли ФБР тергеушілеріне полиция қызметкерлері оларды жақсылыққа мойындағанша ұрып-сапқылағанын айтты. АҚШ прокуроры Герберт Филлипс Лейк округінің шерифтерінің орынбасарлары Джеймс Йейтс пен Леррой Кэмпбеллтің рөлдері үшін айыптама беруден бас тартты. Сот процесін қарап шығу нәтижесінде көптеген кемшіліктер анықталды. Макколл сот алдында екі адамның кінәсін мойындағанын мәлімдеді, бұл туралы ақпарат жарияланды және алдыңғы бетте суретпен көрсетілді. Тек ақ нәсілділерден құралған қазылар алқасы үш ер адамды да тез арада кінәлі деп тапты. Сот Шепард пен Ирвинді өлім жазасына кесті. Гринли 16 жаста болғандықтан және әлі кәмелетке толмағандықтан, оған өмір бойына түрмеде отыру жазасы берілді. 1951 жылы АҚШ Жоғарғы Соты қара нәсілділердің қазылар алқасынан заңсыз шығарылғанына байланысты Лейк округінің Шепард пен Ирвинге қатысты үкімін жоққа шығарды. (Jim Crow штатындағы мемлекеттік конституция мен кемсітушілік тәжірибелердің салдарынан көптеген қара нәсілділер сайлау құқығынан айырылған; олар дауыс бере алмағандықтан, қазылар алқасында отыруға құқылы емес еді.) 1951 жылдың қараша айында Макколл Шепард пен Ирвинді Райфордтан Тавареске қайта соттау үшін апарып бара жатқанда, ол тас жолға тоқтап, дөңгелегінің бұзылғанын айтты. Ол Шепард пен Ирвин қашуға тырысқанда оған шабуыл жасағанын және өзін қорғау үшін кері шегінген кезде екеуін де атқандарын мойындады. Оқиға кезінде тұтқындар бір-біріне қолдары байланған күйде болды. Шепард сол жерде қаза тапты, ал Макколл Ирвинді үш рет атқан, бірақ ол аман қалды. Оқиға орнына келген орынбасар Джеймс Йейтс, Ирвиннің айтуынша, жараланған оның үстінен тұрып, тағы да атып жіберді. Жедел жәрдем Макколл мен Ирвинді Юстис қаласындағы Уотерман ауруханасына жеткізді. Макколлға ми шайқауы мен бет жарақаттарына ем жасалды, ал Ирвинге оқ жарақатынан ем жасалды. Ауруханада Ирвин NAACP адвокаттарымен кездесті және кейін баспасөзге Макколл оны және Шепардты ешқандай себепсіз атқандарын, сондай-ақ Йейтс те солай істегенін айтты. ХХІ ғасырдың басында Гилберт Кинг бұл іс бойынша ФБР-дің құпия емес файлдарын зерттегенін хабарлады. Ол 2012 жылы жарық көрген кітабында ФБР Ирвиннің жараланған күйде жатқан жерінен қанның астында бір оқ тапқанын жазды, бұл Ирвиннің Йейтс оның үстінен тұрғанда оқ атқан деген мәлімдемесін растады. Лейк округінің мәйіт сарапшысы Макколл лауазымдық міндетін орындаған деп шешім қабылдағаннан кейін судья Труман Фатч бұл оқиға бойынша үлкен жюри шақыру қажеті жоқ деп шешті. Ирвин атыстан жазылғаннан кейін, оның қайта сотталуы Лейк округінен солтүстікке орналасқан Марион округіне көшірілді және 1952 жылдың ақпанында басталды. Оған айыпты мойындау туралы келісім ұсынылды, бірақ Ирвин кінәсін мойындаудан бас тартып, өзінің кінәсіздігін мәлімдеді. Қазылар алқасы Ирвинді кінәлі деп тапты және судья оны тағы да өлім жазасына кесті. Бұл іс апелляцияға берілді, бірақ Флорида Жоғарғы Соты үкімді күшінде қалдырды. 1954 жылдың басында АҚШ Жоғарғы Соты бұл істі қараудан бас тартты. Ирвиннің қолдаушылары губернатордан кешірім сұрады. 1955 жылы жаңа сайланған губернатор Лерой Коллинз материалды жеке қарастырғаннан кейін Ирвиннің жазасын өмір бойына түрмеде отыруға ауыстырды, өйткені мемлекет күдіксіз кінәлі екенін дәлелдемеді деп сенді. Гринли өзінің ісіне шағымданбады, 1962 жылы шартты түрде босатылды, ал Ирвин 1968 жылы босатылды. Ирвин 1969 жылы Лейк округіне барған кезде қайтыс болды. Гринли әйелі мен қызымен бірге Теннесси штатына көшіп барды, онда оның ұлы бірнеше жылдан кейін дүниеге келді. Гринли 2012 жылға дейін өмір сүрді.

On July 16, 1949, Norma Padgett, a 17 year old married white woman in Groveland, Florida, said that she had been raped by four young black men. The next day, 16 year old Charles Greenlee, Sam Shepherd, 22; and Walter Irvin, 22, were arrested and jailed pending trial. Shepherd and Irvin were both US Army veterans. Sheriff McCall was out of state at the time but returned the next day. The case attracted national attention, and McCall was frequently in the limelight. A grand jury indicted the three rape suspects. Shepherd and Greenlee later told FBI investigators that deputies beat them until they confessed to the crime. US Attorney Herbert Phillips failed to return indictments against Lake County Sheriff's Deputies James Yates and Leroy Campbell for their roles. Reviews of the trial have showed it filled with flaws. McCall had told the press before the trial that two men had confessed, which was reported and highlighted by a drawing on the front page. The all white jury quickly convicted each of the three men. The judge sentenced Shepherd and Irvin to death. Because Greenlee was 16 and still a minor, he was sentenced to life in prison. In 1951, the US Supreme Court overturned Lake County's conviction of Shepherd and Irvin on the grounds that blacks had been improperly excluded from the jury. (Most blacks were still disenfranchised by the state constitution and discriminatory practices in the segregated Jim Crow state; because they could not vote, they were not eligible to sit on juries.) In November 1951, McCall was transporting Shepherd and Irvin from Raiford to Tavares for the retrial. He pulled off to a country road and claimed tire trouble. He swore in a deposition that Shepherd and Irvin attacked him in an escape attempt and that he shot them both in self defense while backing away. The prisoners were handcuffed together during the entire incident. Shepherd was killed on the spot, and McCall shot Irvin three times, but he survived. During the incident Deputy James Yates also arrived and, according to Irvin, stood over him and shot him again while he was wounded. Ambulances took McCall and Irvin to Waterman Hospital in Eustis. McCall was treated for a concussion and facial injuries and Irvin for his gunshot wounds. At the hospital, Irvin met with NAACP lawyers, and later told the press that McCall shot him and Shepherd without provocation, as did Yates. In the early 21st century, Gilbert King reported he examined the unredacted FBI files from the case. He wrote in his book published in 2012 that the FBI had located a bullet in the soil directly below the blood stain where Irvin had lain wounded, supporting Irvin's claim that Yates fired at him while standing over him. When a Lake County coroner's inquest concluded that McCall had acted in the line of duty, Judge Truman Futch ruled that he saw no need to impanel a grand jury on this incident. After Irvin recovered from the shooting, his retrial was moved to Marion County, just north of Lake County, and began in February 1952. He was offered a plea bargain, but Irvin refused to plead guilty and maintained his innocence. The jury found Irvin guilty, and the judge sentenced him to death again. The case was appealed, but the conviction was upheld by the Florida Supreme Court. In early 1954, the US Supreme Court declined to hear the case. Supporters of Irvin appealed to the governor for clemency. After reviewing the material personally, newly elected governor LeRoy Collins in 1955 commuted Irvin's sentence to life in prison, saying that he did not believe that the state established guilt beyond a reasonable doubt. Greenlee, who did not appeal his case, was paroled in 1962 and Irvin was in 1968. Irvin died in 1969 while visiting Lake County. Greenlee moved with his wife and daughter to Tennessee, where his son was born a few years later. Greenlee lived until 2012.

1951 жылы Гарри Т. Мур бомбалауы

Гарри Т. Мур, Флоридадағы NAACP атқарушы директоры, сегрегация мен құқық қорғау органдарына қарсы күресті. 1940-шы жылдар мен 1950-ші жылдардың басында ол ондаған мың афроамерикалықтардың сайлау құқығын қалпына келтіруге қол жеткізді, олар ғасыр басында жаңа штат конституциясы қабылдалғаннан кейін іс жүзінде сайлау құқығынан айырылған болатын. Гровленд ісі бойынша сот үкімі шыққаннан кейін, ол губернатордан Макколлды лауазымынан шеттетуді және тұтқындалғандарға қатысты зорлық-зомбылық туралы айыптауларды тергеуді сұрады. Макколлды қызметтен босатуға шақырғаннан кейін алты апта өткен соң, Мур және оның әйелі 1952 жылы Рождество түнінде Бревард округінің Мимс қаласындағы жатын бөлмесінің астында бомба жарылып қаза тапты. Бомбалаудың артында Макколл тұр деген қауесет тарады, бірақ сол кездегі ФБР-дің жан-жақты тергеуі де, кейіннен ФБР мен Әділет министрлігі жүргізген жеке тергеулер де Макколлдың іспеттестігін көрсететін ешқандай дәлел таппады. 2005 жылы Флориданың құқық қорғау департаменті Мурды өлтіруге жасалған бомбалаудың жаңа тергеуін бастады, оның аясында олардың үйінің орны қазылып, жаңа сот-медициналық дәлелдер іздестірілді. 2006 жылдың 16 тамызында Флориданың бас прокуроры Чарли Кристо кеңсесінің 20 айлық тергеуін аяқтағанын жариялады, нәтижесінде төрт күдіктінің есімдері аталды: Эрл Бруклин, Тиллман Белвин, Джозеф Кокс және Эдвард Спиви. Ресми туу және неке куәліктері Платтарды ақ нәсілді деп көрсетті, сонымен қатар олардың үнді тегі де бар екені айтылды. Қауіп-қатер мен зорлық-зомбылық салдарынан Платтар отбасы балаларын мемлекеттік мектепке жібермеді. Макколл балаларды Маунт-Дора христиан үйі мен Киелі кітап мектебіне оқуға қабылдады, бұл сегрегациялық заңдарға бағынбаған жеке мектеп болды. 1955 жылдың 18 қазанында сот балалардың ақ нәсілділер оқитын мемлекеттік мектепке баруына рұқсат берді. Осы кезде Платтар отбасы Флоридадан көшіп кетуге шешім қабылдады.

Тұтқын Томми Викерстің өліміне қатысты айыптау

1972 жылы Макколл мемлекеттік сот алқасының қарауында екінші дәрежелі кісі өлтіру қылмысымен айыпталды. Оның қамауындағы, ақыл-жарықтары кем болған, қара нәсілді тұтқын Томми Джей Викерстің өліміне қатысы бар деген айып тағылды. Викерс 1972 жылғы сәуір айында ауруханада, қарнына келген соққыдан туған жедел перитониттен көз жұмды. Макколл Викерсті тамағын еденге лақтырғаны үшін тепкілеп өлтірді деген күдікке ілікті. Губернатор Рубин Аскью айыптау күні Макколлды қызметтен шеттетуге бұйрық берді. Ұзақ сот процесінен кейін, көршілес Марион округінің Окала қаласындағы толығымен ақ жюри Макколлды кінәсіз деп таныды. Қазылар алқасы 70 минуттық кеңестен кейін шешімін шығарды. Ол Флорида штатының Уматилла қаласындағы үйіне қайтты. 1985 жылы Лейк округі комиссарлар кеңесі оның үйінің жанындағы жолды, 450А округтік жолын (CR 450A) Уиллис В. Макколл жолы деп атап, оның құрметіне арнады. 20 жылдан астам уақыт өткен соң, Оңтүстік Уматилла тұрғындарының қауымдастығы, жолда тұратын қара нәсілді азаматтардың тобы, олардың кейбіреуі 50 жылдан бері сол жерде тұрып жатқан, Лейк округі комиссиясынан жолдың атын өзгертуді сұрады. Олар осындай өткені бар адамды құрметтеуге қарсы еді. Комиссия мүшелері бірауыздан жолдың атын 450А округтік жолына қайтаруға келісті. Өмірінің соңында Макколл өзінің тәжірибелері туралы "Уиллис Макколлдың даналығы" атты естеліктер жинағын жариялады. Ол шерифтік қызметтегі ұзақ жылдарлық еңбегін қорғап, халықтың сын-ескертпелеріне жауап берді. "Макколл өзіне, сегрегацияның пайдалылығына және заң мен тәртіпті сақтау үшін қолданған әдістерінің моральдық тұрғысынан ешқашан күмәнданбады." Макколл 1994 жылғы 28 сәуірде 84 жасқа толғанда қайтыс болды.