АҚШ Теңіз Корпусының «Greyhawks» эскадрильясының тарихы

Кіріспе

Marine Medium Tiltrotor Squadron 161 (VMM 161) – MV-22 Osprey ұшағын пайдаланатын АҚШ Теңіз жауынгерлерінің тік бұрылушы эскадрильясы. "Greyhawks" деп аталатын бұл эскадрилья Калифорния штатындағы Мирамар теңіз әуе станциясында орналасқан және 16-шы Теңіз авиациялық тобының (MAG 16) және 3-ші Теңіз авиациялық қанатының (3rd MAW) құрамында болады. Эскадрилья әлемдегі алғашқы тікұшақ тасымалдау эскадрильясы болып есептеледі және "Бірінші, ең жақсы" деген ұранды жиі қолданады. Миссиясы:

Экспедициялық, бірлескен немесе біріктірілген операциялар кезінде жауынгерлік әскерлерді, жабдықтар мен материалдық ресурстарды шабуылдық қолдаумен тасымалдау. Теңіз-жер-әуе операциялық тобының жұмысын қолдау үшін кез келген уақытта, дүниежүзілік масштабта жұмыс істеуге дайын болу.

Корея соғысы және 1960 жылдардың басында

Эскадрилья 1951 жылдың 15 қаңтарында Калифорния штатының Эль-Торо қаласындағы Теңіз корпусының әуе стансасында, Тынық мұхитының Әскери-теңіз күштерінің 161-ші тікұшақ көлігі эскадрильясы (HMR 161) ретінде құрылды. Бір айдан кейін эскадрилья Калифорния штатының Санта-Ана қаласындағы Теңіз корпусының әуе базасына көшіріліп, жаңа тікұшақтары – Sikorsky HRS 1 ұшағында оқу-жаттығуларын жүргізді. Эскадрилья командирі, лейтенант-полковник Джордж Херрингтен басқа, көптеген ұшқыштар Екінші дүниежүзілік соғыста истребительдерде ұшқан тәжірибесіне ие болды. 1951 жылдың тамызында эскадрилья Оңтүстік Кореяға жөнелтіліп, 1-ші Теңіз авиациялық қанатына (1-ші MAW) қосылды, онда орталық және батыс майдандарда операциялар жүргізді. HMR 161 Сицилиядан ұшып, 1952 жылдың 1 қыркүйегінде Инчон жағалауындағы Марлекс 5 операциясы барысында тікұшақпен теңіз десантын ұштастырудың жаңа концепциясын сынады. Бұл теңіз жаяу әскерімен тікұшақта алғашқы теңізден құрлыққа ұшу болмаса да (бұл 1952 жылдың ақпанында Оңтүстік Калифорния жағалауындағы Лекс Бейкер операциясы кезінде HMR 162 жасаған), ол шетелдік жағалаудағы алғашқы ұшу болды. Корея соғысы барысында HMR 161 18 607 рейс жасап, 16 538 сағат ұшты, нәтижесінде 60 000-нан астам әскерді тасымалдап, 7,5 миллион фунт жүк жеткізді. Содан кейін эскадрилья 1953 жылдың шілдесінен 1955 жылдың наурызына дейін Кореяның демилитаризацияланған аймағын (DMZ) қорғауға қатысты. Сол айда эскадрилья Гавайидегі Канеохе шығанағындағы Теңіз корпусының әуе стансасына көшіріліп, 13-ші Теңізшілер авиациялық тобына (MAG 13) қосылды. Гавайиде HMR 161 1956 жылдың 31 желтоқсанында 161-ші Жеңіл тікұшақ көлігі эскадрильясы (HMR(L) 161), MAG 13, 1-ші MAW болып қайта атауланды. 1960 жылдың мамырында эскадрилья жаңа Sikorsky H-34 Seahorse тікұшағын алды. 1962 жылдың 1 ақпанында бөлім тағы да 161-ші Теңіз орта тікұшақ эскадрильясы (HMM 161), MAG 13, 1-ші Теңізшілер бригадасы болып қайта атауланды. 1962 жылдың 3 қазанында эскадрилья NASA-ға ғарышкер Уолли Ширра мен оның «Mercury» жобасының «Sigma Seven» капсуласын Тынық мұхитынан сәтті ғарышқа ұшырғаннан кейін құтқаруға көмектесті. 1963 жылы 161-ші Теңіз орта тікұшақ эскадрильясы (HMM 161) Пёрл-Харбор, Канеохе Теңіз әуе стансасында және Гавайидің Оаху аралына жақын Тынық мұхитында «SHAD» жобасы аясында жүргізілген бірнеше биологиялық қару сынақтарына көмектесті. 1960 жылдардың қалған бөлігі Оңтүстік Вьетнамға жөнелтуге дайындық үшін партизандыққа қарсы оқулармен өтті.

The squadron was commissioned on 15 January 1951, at Marine Corps Air Station El Toro, California, as Marine Helicopter Transport Squadron 161 (HMR 161), Air Fleet Marine Force Pacific. The squadron moved a month later to Marine Corps Air Facility Santa Ana, California to train on their new helicopter, the Sikorsky HRS 1. Except for the commanding officer, LtCol George Herring, most pilots in the squadron had flown fighters during World War II. In August 1951 the squadron deployed to South Korea and attached to the 1st Marine Aircraft Wing (1st MAW), where it operated in the central and the western fronts. HMR 161 successfully flew from the Sicily to test new concept of combining vertical envelopment with amphibious assault during Operation Marlex 5 off the coast of Inchon on 1 September 1952. While not the first ever ship to shore helicopter flight with Marines aboard, that having been done by HMR 162 during Operation Lex Baker off the coast of Southern California in February, 1952, it was the first on foreign shores. During the course of the Korean War, HMR 161 flew 16,538 hours during 18,607 sorties eventually accounting for over 60,000 troop movements and moving 7.5 million pounds of cargo. The squadron then participated in the defense of the Korean Demilitarized Zone (DMZ) from July 1953 to March 1955. The squadron then relocated that month to Marine Corps Air Station Kaneohe Bay, Hawaii, and attached to Marine Aircraft Group 13 (MAG 13). While in Hawaii, HMR 161 was redesignated on 31 December 1956, as Marine Helicopter Transport Squadron (Light) 161 (HMR(L) 161), MAG 13, 1st MAW. In May 1960, the Squadron received the new Sikorsky H 34 Seahorse. On 1 February 1962, the unit was once again re designated as Marine Medium Helicopter Squadron 161 (HMM 161), MAG 13, 1st Marine Brigade. On 3 October 1962, the squadron assisted NASA by recovering astronaut Wally Schirra and his Project Mercury capsule Sigma Seven out of the Pacific after a successful launch into space. During 1963, Marine Medium Helicopter Squadron 161 (HMM 161) assisted in several biological warfare tests conducted under Project SHAD at Pearl Harbor, Kaneohe Naval Air Station and in the Pacific Ocean, near Oahu, Hawaii. The rest of the early 1960s were spent conducting anti guerrilla training in preparation for deployment to South Vietnam.

Вьетнам соғысы және 1980-жылдар

HMM 161 1965 жылғы 15 наурызда «Вэлли Фордж» кемесімен Гавайиден шығып, 27 наурызда Жапонияның Окинава штатындағы Футема теңіз әуе базасына келді. 27 сәуірде эскадрилья Окинавадан «Принстон» кемесімен Оңтүстік Вьетнамға бағыт алды. 6 мамырда эскадрилья 4-ші теңізшілер полкінің бөлімдерін Чу Лайға тасыды, ал 15 мамырда эскадрилья «Иво Джимадан» жұмыс істей бастады. Соңында 1965 жылғы 25 мамырда HMM 161 Чу Лайға жетіп, 16-шы теңіз авиациялық тобының (MAG 16) және 1-ші теңіз авиациялық қанатының (1-ші MAW) құрамына кірді. 12 маусымда эскадрилья тағы бір рет көшірілді, бұл жолы Фу Бай ұрыс базасына. 1966 жылғы 4 қаңтарда HMM 161 HMM 163 эскадрильясымен ауыстырылып, Окинавадағы Футенма теңіз әуе базасына жаңа Vertol CH 46 Sea Knights тікұшақтарын алу үшін қайта орналастырылды. Вьетнамдағы қызмет кезінде эскадрильяның бір ұшқышына «Күміс жұлдыз» ордені, ал тағы он бір ұшқышына «Еңбекке үздік ұшу кресі» ордені табысталды. 1966 жылдың сәуір айында эскадрилья Оңтүстік Вьетнамның Дананг қаласына қайта жіберілді, ал маусымда Фу Байға көшті. 1966 жылғы 25 қыркүйекте HMM 161 эскадрильясының UH 34D HUS тікұшағы «Операция Прерия» кезінде медициналық эвакуация миссиясын орындап жатқанда достық артиллерия оғына ұшырады, нәтижесінде борттағы бес теңізшінің барлығы қаза тапты. Бұл соғыс кезінде американдық тікұшақты достық артиллериямен атып түсірген жалғыз оқиға. 1966 жылғы қарашада эскадрилья Окинавадағы Футенмаға қайта көшірілді. Бір айдан кейін эскадрилья CONUS-қа оралды, өйткені олар Солтүстік Каролинадағы Нью-Риверде орналасқан Теңіз әскерінің әуе базасындағы 2-ші MAW теңіз авиациялық тобының 26-шы бөліміне (MAG 26) қосылды. HMM 161 кейін 1968 жылғы мамыр айында Оңтүстік Вьетнамның Куанг Три ұрыс базасына қайта орналастырылды және 1-ші MAW 39-шы уақытша теңіз авиациялық тобына қосылды. Эскадрилья Вьетнамдағы қызметін 1969 жылғы қазан айында Фу Байға соңғы рет орналасуымен аяқтады, MAG 16, 1-ші MAW құрамында болды. HMM 161 1970 жылғы қыркүйекте елге оралды және MAG 56, 3-ші теңіз авиациялық қанатына, Тынық мұхиты флотына қосылды. 1971 жылғы шілдеде ол MAG 16, 3-ші MAW болып қайта тағайындалды. Эскадрильяның бөлімдері 1989 жылғы тамызда Аляскадағы Принс Уильям шығанағындағы «Эксон Валдез» мұнай төгілуін тазалау жұмысына қатысты.

HMM 161 departed Hawaii on 15 March 1965, on board the Valley Forge and arrived at Marine Corps Air Facility Futema, Okinawa, Japan on 27 March. On 27 April the squadron departed Okinawa on board the Princeton headed for South Vietnam. 6 May saw the squadron lifting elements of the 4th Marine Regiment ashore at Chu Lai and on 15 May, the squadron began operating from the Iwo Jima. Finally on 25 May 1965, HMM 161 came ashore at Chu Lai and was assigned under the command of Marine Aircraft Group 16 (MAG 16), and the 1st Marine Aircraft Wing (1st MAW). On 12 June the squadron again relocated, this time to the Phu Bai Combat Base. On 4 January 1966, HMM 161 was relieved by HMM 163 and redeployed to Marine Corps Air Station Futenma, Okinawa to receive its new Vertol CH 46 Sea Knights. During this deployment to Vietnam the squadron had one pilot awarded the Silver Star and another eleven awarded the Distinguished Flying Cross By April 1966, the squadron had redeployed to Da Nang, South Vietnam with a move to Phu Bai that June. On 25 September 1966, a UH 34D HUS from HMM 161 was struck by a friendly artillery shell while conducting a medevac mission during Operation Prairie resulting in the death all five Marines on board. It is the only known case of friendly artillery fire shooting down an American helicopter during the war. The squadron relocated once again in November 1966 to Futenma, Okinawa, where it was attached to Marine Aircraft Group 15 (MAG 15), 9th Marine Amphibious Brigade. A month later the squadron returned to CONUS, as they were attached to Marine Aircraft Group 26 (MAG 26), 2d MAW at Marine Corps Air Station New River, North Carolina. HMM 161 then redeployed in May 1968 to Quảng Trị Combat Base, South Vietnam and attached to provisional Marine Aircraft Group 39 (MAG 39), 1st MAW. The Squadron finished its Vietnam years with its final deployment to Phu Bai in October 1969 while attached to MAG 16, 1st MAW. HMM 161 came home in September 1970 and attached to MAG 56, 3rd Marine Aircraft Wing, Fleet Marine Force Pacific. It was reassigned in July 1971 to MAG 16, 3d MAW. Elements of the Squadron participated in the August 1989 cleanup of the Exxon Valdez oil spill in Prince William Sound, Alaska.

Перс шығанағындағы соғыс және 1990 жылдар

1990 жылы 17 тамызда олар MAG 70, 7-ші теңіз экспедициялық бригадасының құрамында Сауд Арабиясына, Operation Desert Shield операциясын қолдау мақсатымен жөнелтілді. Эскадрилья ақырында Сауд Арабиясы мен Кувейттегі Operation Desert Storm операциясына қатысты. 1995 жылы олар Сомалиден Біріккен Ұлттар Ұйымы күштерін шығару операциясы – Operation United Shield-ке қатысты. Жыл соңына қарай бөлім MCAS El Toro, Калифорнияға көшірілді. 1997 жылы "Грейхоук" март айында USS Boxer кемесімен WESTPAC және Персия шығанағына 15-ші MEU(SOC) үшін ACE ретінде жөнелтілді, онда олар Ирактағы Operation Southern Watch операциясын қолдау үшін миссияларды орындады. 1999 жылдың ақпан айында HMM 161 MCAS El Toro-дан MCAS Miramar-ға көшірілді.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

Жаңа мыңжылдық эскадрилья үшін сәтті басталды, себебі ол 2001 жылы Эдвард С. Дайер атындағы Теңіз әскерінің орташа тікұшақ эскадрильясының үздік эскадрильясы атағын жеңіп алды. Бұл 2000 жылғы WESTPAC орналасуынан кейін болды, онда Greyhawks Шығыс Тиморда гуманитарлық көмек көрсетті. 2003 жылдың 6 қаңтарында HMM 161 (Rein) 15-ші экспедициялық күштер тобының (MEU) құрамында WESTPAC флотына орналастырылды, ол "Тұрақты бостандық" және "Ирак бостандығы" операцияларын қолдады. Greyhawks-қа ұшақтар мен персоналды тактикалық түрде құтқару (TRAP) миссиясы жүктелді. ОИФ кезінде TRAP миссиялары қажет болмаса да, эскадрилья Casevac және басқа да көптеген миссияларды орындады. Эскадрилья 2003 жылдың 12 шілдесінде MCAS Miramar-ға оралды. 2003 жылдың қарашасында HMM 161 теңізшілеріне "Ирак бостандығы II" операциясына (OIF II) қайта орналастырылатыны хабарланды. Дайындықтар дереу басталды, ал эскадрилья желтоқсан айында Невада штатындағы Индиан-Спрингске OIF II кезінде кездесетін жағдайларға дайындық үшін жіберілді. Indian Springs-те HMM 161 әскери-теңіз күштері 40 000-нан астам апатсыз ұшу сағатын тіркеп, эскадрилья тарихындағы маңызды жетістікке қол жеткізді. Бұл тарихи көрсеткіш 1995 жылдың тамызында басталды және Хувер бөгеті мен Лас-Вегас Стрипі үстінен ұшумен аяқталды. Кувейттің Аш-Шуаиба портында жүк пен ұшақтарды алғаннан кейін эскадрилья наурыздың бірінші аптасында 82-ші әуеде жүретін бригадамен ауысу үшін Ирактың Әл-Такдадум қаласына ұшып келді. Эскадрилья OIF II кезінде I экспедициялық күштер тобының (MEF) операцияларын қолдау үшін 752 тізбектей миссия орындады, 3072,8 сағат ұшу уақытын тіркеді. Greyhawks 2004 жылдың 1 қыркүйегінде HMM 268 эскадрильясымен ауыстырылды, ал негізгі бөлігі 6 қыркүйекте MCAS Miramar-ға оралды. OIF II кезінде қызмет еткен кезеңде Greyhawks 116 480 фунт жүк және 2929 жолаушыны, соның ішінде шұғыл көмекке мұқтаж 328 науқасты тасымалдады. 2005 жылдың тамызында эскадрилья үшінші рет OIF-қа жіберілді. Greyhawks Аль-Анбар провинциясында тәулік бойы зардап шеккендерді эвакуациялау және шабуылдық қолдау көрсетті. Бұл орналасу кезінде эскадрилья 5199 жауынгерлік ұшу сағатын орындады, 2100-ден астам жарақат алғандарды тасымалдады және 19 рейд пен шабуылдық қолдау миссиясын жүргізді, нәтижесінде көптеген көтерілісшілер тұтқындалды. Greyhawks жаудың әрекеттерінен зақым немесе апатсыз 2999 шабуылдық қолдау сұранысын сәтті орындады. 2006 жылдың 8 ақпанында HMM 161 Ирактың Әл-Такдадум қаласына соңғы орналасуы кезінде "А" класты апатсыз 50 000 сағат ұшуды тойлады. 1995 жылдың 19 ақпанында басталған бұл кезеңде эскадрилья үш жауынгерлік орналасу кезінде 9100 жауынгерлік сағат ұшты. Орналасуын аяқтағаннан кейін HMM 161 рекордтық 58 000-нан астам "А" класты апатсыз ұшу сағатын тіркеді. Бұл жетістік сақталады және CH 46E эскадрильясы оны ешқашан жеңе алмайды, себебі жаңа MV 22 Osprey CH 46E-ді алмастырады және басқа эскадрильяларда Greyhawks-ке жақын рекорд жоқ. Бұл жетістік Greyhawks командасының ерлер мен әйелдерінің "Бірінші, ең жақсы" екенін тағы бір рет көрсетті. 2009 жылдың желтоқсан айында HMM 161 батыс жағалаудағы он эскадрильяның біріншісі болып MV 22 Osprey-ге көшті және командалық құрамын алмастыру кезінде Marine Medium Tiltrotor Squadron 161 болып қайта аталды. VMM 161 MV 22 Osprey-ге операциялық оқу талаптарын аяқтады және 2011 жылдың сәуірінде толыққанды, жауынгерлік дайын tilt-rotor эскадрильясына айналды. Содан кейін, 2012 жылдың шілдесінде Greyhawks "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін Әфғанстанға MV 22 үшін алғашқы жауынгерлік жұмылдыру ретінде жіберілді. Эскадрилья жұмылдыруды аяқтады және 2013 жылдың қаңтарында MCAS Miramar-ға аман-есен оралды, 2200 сағаттан астам ұшты, 100-ден астам операцияны қолдады және ешқандай апатқа ұшырамады.

The new millennium began well for the Squadron, as it won the Edward C. Dyer Marine Medium Helicopter Squadron of the Year for 2001. This followed the 2000 WESTPAC Deployment, which saw the Greyhawks provide humanitarian assistance in East Timor. On 6 January 2003, HMM 161 (Rein) deployed as a part of the 15th MEU for a WESTPAC Float that would end up supporting Operation Enduring Freedom and Operation Iraqi Freedom. The Greyhawks were assigned the mission of Tactical Recovery of Aircraft and Personnel (TRAP). Although no TRAP missions were necessary during the OIF, the Squadron did fly Casevac and numerous other missions. The Squadron returned home to MCAS Miramar on 12 July 2003. In November 2003, Marines of HMM 161 were told they would be redeploying to Iraq for Operation Iraqi Freedom II (OIF II). Immediate preparations were begun, and the Squadron used its December deployment to Indian Springs, Nevada to train for the conditions that would be faced during OIF II. While at Indian Springs, the Marines of HMM 161 made their mark in Squadron history by surpassing the 40,000 mishap free flight hours plateau. This climb into the history books began back in August 1995 and culminated with a ground crew appreciation flight over the Hoover Dam and the Las Vegas Strip. After receiving its cargo and aircraft at Ash Shu'aybah Port, Kuwait, the Squadron flew up to Al Taqaddum, Iraq during the first week of March to set up for the relief in place with the 82nd Airborne Brigade. The Squadron made 752 consecutive mission launches in support of I MEF operations during OIF II, logging 3072.8 hours of flight time. The Greyhawks were relieved on 1 September 2004, by HMM 268 with the main body arriving back at MCAS Miramar on 6 September. Throughout their service during OIF II, the Greyhawks moved 116,480 pounds of cargo and 2,929 passengers, including 328 patients that needed urgent care. In August 2005, the squadron redeployed to Iraq for its third OIF deployment. The Greyhawks provided around the clock casualty evacuation and assault support in Al Anbar Province. During this deployment, the squadron flew 5,199 combat flight hours, transported more than 2,100 wounded personnel and conducted 19 raids and assault support missions that led to the capture of numerous insurgents. The Greyhawks safely completing 2,999 assault support requests without mishap or damage from enemy action. On 8 February 2006, HMM 161 marked their 50,000th flight hour without a Class "A" mishap during their latest deployment to Al Taqaddum, Iraq. During this time period, which began 19 February 1995, the squadron flew 9,100 combat hours during three combat deployments. At the completion of their deployment, HMM 161 successfully logged a record of over 58,000 class A mishap free flight hours total. This achievement is will remain intact and be unable to be surpassed by any other CH 46E squadron due to the fact the new MV 22 Osprey will be replacing the CH 46E, and no other squadron has a record close enough to the Greyhawks' that they would be able to beat it. This milestone once again showed why the men and women of the Greyhawks are "The First, The Best". In December 2009, HMM 161 became the first of ten west coast squadrons to transition to the MV 22 Osprey and was redesignated as Marine Medium Tiltrotor Squadron 161 during the change of command. VMM 161 completed its operational training requirements to the MV 22 Osprey and became a fully capable, combat ready tiltrotor squadron in April 2011. Shortly thereafter, in July 2012, the Greyhawks deployed to Afghanistan to support Operation Enduring Freedom as the first combat deployment for the MV 22. The squadron completed the deployment and subsequently returned safely to MCAS Miramar in January 2013, having flown more than 2,200 hours, supporting more than 100 named operations, and suffering zero mishaps.