Кіріспе
Калифорния штатындағы, АҚШ-тағы Devore Heights немесе Devore, Сан-Бернардино қаласының ауылдық тұрғын аймағы болып табылады. Ол 15-ші және 215-ші тас жолдарының қиылысының солтүстігінде, Сан-Бернардино қаласының солтүстік-батысына қарай шамамен 12 миль жерде орналасқан. Бұл, сонымен қатар, Каджон асуы арқылы Хесперия қаласына жету үшін өтетін соңғы елді мекен. Аймақ Сан-Бернардино ұлттық орманның шекарасынан сырт орналасқан; жақын жердегі қалалар мен қауымдастықтарға Вердемонт, Университет Хиллз, Ранчо Кукамонга, Фонтана және Риалто кіреді. Солтүстік Америкадағы ең ірі амфитеатр – Глен Хелен павильоны/амфитеатры Девордің оңтүстігінде орналасқан. Девор қаланың 92407 пошта индексіне толығымен кіреді және 909 және 840 аймақтық кодтарында да орналасқан.
Devore Heights, or Devore, is a residential rural neighborhood of the city of San Bernardino, California. It is located just north of the junction of Interstate 15 and Interstate 215, about 12 miles northwest of downtown San Bernardino. It is also the last town to pass through before taking the Cajon Pass to reach Hesperia, California. The area is just outside the boundaries of the San Bernardino National Forest; nearby cities and communities include Verdemont, University Hills, Rancho Cucamonga, Fontana, and Rialto. Glen Helen Pavilion/Amphitheater, the largest amphitheater in North America, is located just south of Devore. Devore is completely within the city's 92407 ZIP Code and is within the 909 and 840 area codes as well.
Тарих
Девор, түпнұсқа Мускупиаб Ранчосының 2-ші Солтүстік қалашығындағы, 5-ші Батыс қашықтықтағы солтүстік бұрышында орналасқан, Сан-Бернардино қаласының солтүстігінде, Сан-Бернардино округінің шекарасындағы, Сан-Бернардино ұлттық орманмен шектесетін, Каджон асуы мен аңғар қалалары арасындағы Сан-Бернардино тау жотасының етегіндегі біріккен елді мекен. Оған сонымен қатар Ұлттық орманның ішіндегі Muscupiabe Rancho шекарасын қоршап тұрған бірнеше жеке меншік жерлер де кіреді. Сан-Андреас жарылысы Девордың жоғарғы бөлігіндегі төбелер арқылы өтеді. Девордан төменгі Каджон-Крик/Уош-та Глен-Хелен және Сан-Хасинто жарылыстары жүреді. Сан-Андреас және Глен-Хелен жарылыстары арасында жер асты суларының тосқауылы бар. Деворда Петерс жарылысы сияқты басқа да жер сілкінісі жарықтары да кездеседі. Атауы бірнеше рет өзгерді: El Cajon de Muscupiabe-дан Rancho Muscupiabe-ға (екі атау да 1858 жылғы сараптама кезінде қолданылды), 1887 жылы Мартин ауданына, 1895 жылы Гвернси трактына, 1901 жылы Глен-Хелен трактына, 1903 жылы Кенвуд Хайтске және бір жылдан кейін Деворға дейін. Көп жылдар бойы тұрғындар Деворды "Каджон асуының оңтүстік қақпасы" деп атады. 1817 жылы АҚШ-қа келген Майкл Уайт 1842 жылы Мускупиаб жерін алды. Ол сол кезде мексикалық азамат болып, Елали Перездің қызы, көрнекті испан қызына үйленді. Ол Кейбл каньонында орналасқан, ал оның міндеті ат ұрлаған үндістердің өтуін бақылау еді. 1855 жылы ол Сан-Францискодан А. П. Криттенден мен Лос-Анджелес округының Изабелла Грейнджеріне Ранчоның жартысын өткізді. Екі жылдан кейін Уайттар қалған жартысын Генри Хэнкокқа, Ранчоны алғаш сараптаған Лос-Анджелес округының геодезистік инспекторына сатты. Теміржол формаларын шығаратын киім өндіруші Кенвуд корпорациясы Чикагоның сәнді бөлігінде және Делавэрде орналасқан. 1901 жылы 42 жастағы Джон А. Девор, мүмкін вице-президент, теміржолдармен қарым-қатынасты нығайту үшін Оңтүстік Калифорнияға жіберілді. Оған әйелі Анна мен оның інісі Уолтер Эванс еріп жүрді. Девор Джон мен Нетти (Хоули) Коулдан жер сатып алды, олардың Кимбарк даңғылының жоғарғы жағындағы төбелерде 294,68 акр жерді құрайтын Джерси сүт фермасы болды, сондай-ақ Джон М. және Элизабет Марблдан 1394 акр жер сатып алды. 1902 жылы Кенвуд корпорациясы Чикагоның титулды және сенім компаниясымен Девор мүлкін 560 000 долларға ипотекаға беруге және әрқайсысы 200 доллар тұратын 2800 облигация шығаруға келісімшарт жасады. Олар 36 ай бойы әр айдың бірінші және 15-і күні "инвесторларға" 1,50 доллар мөлшерінде төленетін болды. Кенвуд коммерциялық компаниясы климатқа ең қолайлы және компанияға ең тиімді ағаштар мен жүзімдіктер мен дақылдар бар жерлерге жеміс-жидек бақтары мен жүзімдіктерді отырғызуға, өсіруге және күтіп-ұстауға келісті. Кенвуд коммерциялық компаниясы 1904 жылдың 9 тамызында Иллинойста банкроттыққа өтініш берді, ал Кенвуд компаниясының жері 1905 жылы 1000 долларға Джон А. Деворға берілді. Роберт Н. К. Уилсон мен Х. А. Барклей Калифорнияның оңтүстік теміржол компаниясын білдірді, өйткені Джон Деворға берілген актіде теміржолдың өту құқығы жойылды. 1906 жылы қосымша акт Уолтер Эванстан, М. Л. Куктан, Х. Л. және Дж. Х. және М. Д. және К. Х. Эллисоннан, Ф. С. Шойерден және Дж. С. Брайттан Джон А. Деворға көптеген плацебо кен өндіруге қатысты талаптарды берді. Девор 1907 жылы жас өлді. Джон Девордың қазіргі есімін алған жерге арнаған көзқарасы, әрине, сұлулық пен әсемдік орны болды, ал оның замандас авторлары оның қала құрылысына енгізген әдемі үйлер, тас қабырғалар мен бақтар үшін мадақтады. Оның көп еңбегі 1938 жылғы су тасқынымен жойылды. 1910 жылдың соңында Лос-Анджелестің Р. В. Поиндекстер компаниясы Девор/Томас жерінің көп бөлігін Томас С. Уодсвортқа, С. В. Холлистерге, Дж. А. Крандаллға, Уолтер В. Браунға өткізді, сондай-ақ Девор Лэнд компаниясы құрылды. Анна (Девор) Томас пен Уильям Томас "Титулл Инссурейн энд Траст Ко" компаниясына 21 және 22-бөлімдердегі, сондай-ақ 20-бөлімдегі үлестерін берді. МакГрорти өзінің 1914 жылғы Оңтүстік Калифорния тарихында былай дейді: "Девор Сан-Бернардинодан солтүстікке қарай тоғыз миль жерде, тау етегінен өтетін жаңа аумақтың орталығында орналасқан Санта-Фе теміржолындағы станция. (Девор депосы - пойыздың қозғалтқыштары үшін отын мен су тоқтату үшін Каджон асуының бойында салынған ең үлкен және сәнді станция.) Ла Фузе өзінің 1971 жылғы "Сан-Бернардиноның сағасы" еңбегінде ертедегі Деворды жүзүм, алма, шырша, алмұрт (және арпа) өсіретін мың акрлық көрме ретінде сипаттады. 1950 жылдары карталарда Девор төменгі жерлердегі Каджон бульварынан Глен-Хеленге дейін, ал Devore Heights төбеде болды. Сан-Бернардино мен I15 автожолының табыстылығының арқасында Девордың көп бөлігі қалмады, тек Devore Heights қалды. Тау жоталарының етегіндегі аудан аллювийлік ағыстардан тұрады, ол ағыстар басталган көптеген каньондарды қалдырады. Девордағы каньондар көбінесе "түпкі" жер иелерінің немесе кейінірек атауларын өзгертіп алғандардың есімдерімен аталады. Кейбл каньоны 1870 жылдары жергілікті саясатта белсенді болған екі Кейбл бауырлардың атымен аталған. Хоппер каньоны Генри мен Джулия (Акерс) Хоппердің атымен аталған, олар жеті баласымен аймаққа қоныстанды. Джулияның әкесі Ларкин Б. Акерс немесе Фрэнк (Шарлотта Суартаутқа үйленген) немесе 1800 жылдардың соңында Мартин ауданында шаруашылық еткен Джон М. Акерс атымен аталған Акерс каньоны, қазіргі Кимбарктардың бірі. Үшеуі арасында жер саудаласты. Миддлмен Фолс 1886 жылы дауыс беруге тіркелген аймаққа қоныстанған Нью-Йорк фермерінің атымен аталған. Оның аты, Джеймс Петти Медлин, кейіннен Миддлмен деп қате айтылды. Медлин су құқықтарына бай болған, бірақ бұл оның 1895 жылы өліміне себеп болуы мүмкін. Оның жері 1906 жылы 81,25 долларға Д. Уолтер Эвансқа, Анна Девордың інісіне сатылды. Уилсон Крик Роберт Н. К. Уилсонның атымен аталған, ол 1883 жылы Пастағы жер мен су саудасымен айналысқан және Мускоу Су компаниясының бөлігі болды. Бұл "көрінбейтін" адам аз қағаз із қалдырды. Питтман каньоны 1913 жылы (қазіргі Мэтьюс) мүлкін сатып алған доктор Хендерсон Питтманның атымен аталған. Эймс каньоны Мормондармен келген және қалған Роберт Эрл Эймстің атымен аталған. Суартаут (фермерлер және тасымалдаушылар) және Клегхорн (ағаш кесушілер) де ерте қоныс салушылардың есімдері, сондай-ақ Джон Хансен (қазіргі Е. Кимбарк) болды. Девор тұрғындарының тәуелсіздікке құштарлығымен, жеке өмірге құрметпен, ауылдық өмір салтымен және табиғатты бағалаумен, ол оның негіздеушілерінің ниеті болған жоқ па, немесе олай бола бере ме, белгілі. Басқалары Деворға оның салыстырмалы шалқаруы қалаларда қабылданбайтын қызметтер мен өмір салтын жасыруға ыңғайлы болғандықтан көшеді. Жіберілген кен талаптарының көп бөлігі алтын арманынан гөрі практикалық болды: асбест, кальцит, тальк және саз. Джон Девор жер иелігін кеңейту үшін плацебо талаптарын сатып алды, бірақ ол кальцит үшін де талаптар сатып алды. Портланд цементі 1904 жылға дейін Еуропадан тасымалданды, сондықтан адамдар кальцит (әкті) өндіріп, өздері құрылыс материалдарын жасауға мәжбүр болды. Кимбарк каньондарындағы пештер сол кезде өте пайдалы болды. Теміржолдың жанында, сондай-ақ Кинбрукта да бір пеш болған болуы мүмкін. Теодор және Гарриет Уолкер, Лос-Анджелестегі жылжымайтын мүлік сатушылары 1915 жылы Девордың жартысынан астамын сатып алды. Теодор мен Гарриеттің туыстары, Р. К. Уолкер жұбайлары да Девор жерін, соның ішінде Девор ранчосын және үйін сатып алды. Р. К. Уолкер әйелі жылдар бойы онда тұрды және гүл және өнім көрмелерінде өзіне есім шығарды. Р. К. Уолкерлерге ранчоны басқарған бірнеше жылдан кейін Р. Б. Петерс оны Р. К. Уолкер әйелінен сатып алды, оның күйеуі және екі серігі...
Девор депосы
Девор станциясы, бетон және тас құрылысы, Кахон жотасындағы көптеген ағаштан салынған басқа теміржол станцияларына қарағанда мықтырақ және әсемдеу болды. Архитектор Харрисон Оллбрайт жобалаған екі қабатты ғимарат – Девор депосы 1908-1930 жылдар аралығында қолданылды. Шамамен 1958 жылы бұзылыпты. Екінші қабаттағы кеңседе станция бастығы Герберт Б. Дэвис және оның әйелі Дженни Кук Дэвис, пошта шебері және белгілі жергілікті ақын жұмыс істеген. Суреттер «Девор, естелік альбомда» бар.
Білім
Деворде Сан-Бернардино қалалық біріктірілген мектеп ауданы қызмет көрсетеді. Деворде 2016 жылғы Калифорнияның «Алтын лента» мектебі атанған Кимбарк бастауыш мектебі орналасқан. Аудан ішінде орта және жоғары мектептер болмаса да, жақын орналасқан Вердемонт және Университет Хиллз аудандарының бірінде орта мектеп, екіншісінде жоғары мектеп бар. Кимбарк мектебі 1968 жылы ашылды. Одан бұрын, Девор жолының оңтүстігінде, Каджон бульвары бойында Каджон мектебі болған. Каджон мектебі – жылжымалы қабырға арқылы екіге бөлінетін бір үлкен бөлме. Ол 1924 жылы Девор тұрғындары жергілікті тастардан, қауымдастықтың ең танымал тұрғындарының бірі Р.Б. Петерстің сыйлаған жеріне салынған. 1949 жылы төрт бөлмелі жаңа қанат салынып, оқушылардың алтыншы сыныпқа дейін білім алуына жағдай жасалды. Бұл Каджон мектебінен бұрын, Каджон бульварының екінші жағында 1870 жылдан 1921 жылға дейін жұмыс істеген тағы бір мектеп болды. 1921 жылы Каджон мектеп ауданы Сан-Бернардиноға қосылды.
Жергілікті көрікті жерлер
Глен Хелен амфитеатры (Глен Хелен павильоны немесе Г. Х. амфитеатры деп те аталады) – көптеген музыка фестивальдері мен қойылымдар өткізілетін жергілікті ашық аспан астындағы кешен. 1982 жылы Стив Возняк жобалап, ашқан, ең көп сыйымдылығы 65 000 адамды құрайтын континенттегі ең ірі ашық аспан амфитеатры. Әдетте, көптеген амфитеатрлар 10 000-нан 25 000 адамға дейін сыйымды, ал Г. Х. павильонының сыйымдылығы орташа көрсеткіштен екі еседен астам. Оркестр, жабық және ложа бөлімдеріне 10 902 адамға дейін орналасса, артқы жақтағы жасыл алаңға тағы 54 098 адам сыяды. Mountain High – Райтвудта орналасқан шаңғы курорты, ол суық айларда шаңғы және сноуборд спортына арналған.
Ежелгі от
2003 жылы 25 қазанда Девор өрттен зардап шекті. Өрт Уотермен каньонында таңғы сағат 9:00-де басталып, кешкі сағат 18:30-ға қарай 10 000 акрға жетті. Өрт 91 281 акр жерді өртеп, 940 тұрғын үйді, 30 коммерциялық ғимаратты және 300 шаруашылық ғимаратты қиратты. Өртті сөндіруге 4 мыңнан астам өрт сөндіруші жұмылдырылды. Ескі өрт Сан-Бернардино тауларына қарай өсіп, тарады. Ескі өрт соншалықты үлкен болды ki, 15-ші тас жолдың ар жағындағы Гран-при өртімен бірігіп кетті. Екі өрттің бірлескен зардабы 30 шақырымнан астам аумаққа нұқсан келтірді. Бұл өрт Девор қаласына жеткен кезде, қала әлі де 1980 жылдың қараша айындағы Панорама өртінен кейін қалпына келіп жатқан еді, ол 23 800 акр жерді зақымдаған. Ескі өрт салдарынан болған қиратулар бұрынғы Панорама өртінен (1980 жылы 23 800 акр өртенген) келген зардапты күшейтті. Ескі өрт 6 адамның қаза болуына және 70 000-нан астам азаматтың эвакуациялануына себеп болды.