Кіріспе

Неміс микрофон өндірушісі Georg Neumann GmbH – кәсіби жазба микрофондарын өндіруші компания. Ол 1928 жылы құрылған және Германияның Берлин қаласында орналасқан. Олардың ең танымал өнімдері – жаздыру, хабар тарату және тікелей музыка өндірісі үшін қолданылатын конденсаторлық микрофондар. Бірнеше онжылдық бойы Neumann фонограф дискілерін кесу станоктарының да жетекші өндірушісі болды, сонымен қатар микшерлік пульттар саласына да қадам басты. Бүгінде Neumann преамплификаторлар, студиялық мониторлар, құлаққаптар және аудио интерфейстерін де өндіреді.

Алғашқы жылдар

Компанияның алғашқы өнімі CMV 3 болды, ол әлемдегі алғашқы коммерциялық конденсаторлық микрофон еді. Бұл өте үлкен (40 см биіктігі, 9 см диаметрі) микрофон, бірнеше алмастырылатын капсулалық бастары бар, оларға әртүрлі бағыттық сипаттамалар берілген. Пішіні мен мөлшеріне байланысты бұл микрофон көбінесе «Нойманның бөтелкесі» деп аталды. Ол Германиядағы қоғамдық оқиғалардың тарихи суреттерінде, Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде жиі кездеседі. Нейманның Берлиндегі зауыты 1943 жылдың қараша айында одақтастардың өрт шабуылынан зақымданды. Георг Нойман компаниясын Тюрингиядағы Гэфелл деген кішкентай қалаға көшіріп, келесі жылдың басында өндірісті қайта бастады. Соғыс аяқталғаннан кейін Тюрингия кеңестік бақылауға түсті, ал компания шығыс Германияның «Мемлекеттік меншіктегі кәсіпорны» (яғни мемлекеттік басқарудағы кәсіпорын) болды. Германияның бірігуінен кейін, Neumann атауын сақтап қалған Гэфеллдегі компания Microtech Gefell деп аталды. Ал Георг Нойман компаниясын «Георг Нойман ГмбХ» деп қайта құрды, ол Берлиндегі одақтас секторларының бірінде орналасқан және 1949 жылы бұрынғы CMV 3 сериясының M 7 капсуласына негізделген, ауыстырылатын сипаттамалы микрофонның жаңа үлгісі – Neumann U 47 өндірісін бастады. Бұл микрофон әлемдік дыбыс индустриясында кең танылған алғашқы конденсаторлық микрофондардың бірі болды. Мысалы, АҚШ-та 1940 жылдардың ең танымал әншілерінің (мысалы, Бинг Кросби және кейін Элвис Пресли) дыбысы RCA ленталық микрофондарының өте тегіс, жұмсақ тонымен жасалған; ал 1950 жылдардағы поп-жазбалар (мысалы, Фрэнк Синатра және кейін The Beatles) U 47 сияқты жоғары жиілікті жауап беруі бар конденсаторлық микрофондарды пайдалану арқасында өткір, айқын және жақсы естілетін болды. U 47, Telefunken таңбасымен бүкіл әлемде таратылған, сонымен қатар стереодағы алғашқы классикалық оркестрлік жазбалардың кейбіріне де қолданылды.

Соғыстан кейінгі кезең

Нейманның соғыстан кейінгі алғашқы кезеңдегі тағы бір маңызды микрофондары – M 49 және M 50, екеуі де Германиядағы NWDR-де зерттелген және жасалған жобалардың негізінде құрастырылған. M 49 микрофоны M 7 капсуласын қашықтан басқарылатын конфигурацияда қолданды, мұндай мүмкіндік алғаш рет осы микрофонда пайда болды. M 50 микрофонының құрамында 40 мм қатты пластиктен жасалған шардың бетіне орналасқан кішкентай, диффузды өріс теңестірілген қысым түрлендіргіші болды, бұл орта жиіліктен жоғарырақ бағыттылығын арттырды. Компания электроакустикалық өлшеулерге арналған жабдықтарды да өндірді, оның ішінде калибрленген өлшеу микрофондары мен графиктерді жазатын құралдар бар. 1953-1956 жылдар аралығында Нейман теледидар студияларында пайдалануға арналған шағын конденсаторлық микрофондар сериясын (KM 53, 54 және 56) ұсынды. 1957 жылы SM 2 микрофоны таныстырылды, ол негізінен бір корпустағы KM 56 микрофондарының жұбы еді, олардың бағыттылық сипаттамаларын қашықтан басқару мүмкіндігі болды. SM 2 – әлемдегі алғашқы стерео микрофон.

1950 жылдардың соңы

1950 жылдардың соңында U 47 және U 48 тізбектеріне негіз болған Telefunken VF 14 вакуумдық түтігі шығарылымнан алынды, сондықтан Neumann жаңасын жасауға қысымға ұшырады. Олар осы екі модельдің барлық үш бағытты сипаттамасын бір микрофонда ұсынуды шешті. Осы уақытта рок-н-ролл дәуірі басталды және кейбір инженерлер әншілердің микрофонға өте жақын арақашықтықта тікелей орындаған қатты вокалды жазды. U 47 немесе U 48 осылай қолданылғанда, сол кездегі көптеген инженерлер нәтижені тым кескілең деп есептеді. (Бұл сәйкес келмейтін жағдай болуы мүмкін, себебі U 47 және U 48 қазіргі таңда жақын вокал үшін культты құрылымға ие, кейбір инженерлер «винтажды» дыбысты қайта жасайтындай сезінеді, ал шындығында олар сол дәуірдің көптеген «алтын құлақтары» ұнатпаған дыбыс сапасын жасайды. Бірақ Beatles продюсері Джордж Мартин және инженерлер Норман Смит пен Джефф Эмерик ерекше жағдайлар болып табылады.) Соның нәтижесінде U 67 пайда болды, бұл микрофон жоғары орта жиілік диапазонындағы жауапқа аз мән береді, осылайша оған «алға қарай» дыбыс беру азаяды. U 67 жаңа капсула қолданады, ол K 67 деп аталады. K 47-ден айырмашылығы, K 67 екі бөліктен тұратын артқы тақтаға ие, бұл диафрагмаларды жеке-жеке реттеуге және содан кейін алдыңғы және артқы жауапты теңестіруге мүмкіндік береді.

1960 жылдар

1964 жылы Нойман өте жақсартылған осінен тыс сызықтылығы бар шағын кардиоидты капсула жасады; ол KM 64 және U 64 микрофондарында қолданылды. 1965 жылы Нойман қатты күйдегі микрофондарды шығара бастады. Алғашқы модель – KTM кішкентай кардиоидты микрофоны, одан кейін "fet 70" сериясы шықты – кішкентай жан-жақты, кардиоидты және сөйлеуге арналған кардиоидты микрофондардың транзисторлық нұсқалары, сондай-ақ U 67 микрофонының транзисторлық нұсқасы "U 77". Бұл серия Nagra магнитофондарында қолданылатын 12 вольттық A B қуат жүйесін (параллель қуат, T қуаты немесе "Tonaderspeisung") пайдаланды, сондықтан ол студиядағы қолданыстағы қуат көздерімен үйлесімсіз болды. Дегенмен, динамикалық микрофондар үшін әдетте қолданылатын стандартты екі өткізгішті қоршалған кабельдерді конденсаторлық микрофондарды қосу үшін де пайдалануға болады, арнайы көп өткізгішті кабельдердің қажеттілігін жойды. 1966 жылы Нойман бірнеше жыл бойы белгілі бір телефон жүйелерінде қолданылған "фантомдық қуаттандыру" әдісін бейімдеді, осылайша үйлесімді қуаттандыру әдісі түтікшелі микрофондарды, қатты күйдегі микрофондарды және динамикалық микрофондарды бір қуат көзіне қосуға мүмкіндік берді. Соңында "fet 80" сериясы оннан астам модельді қамтыды, олардың кейбіреулері 2018 жылға дейін өндірісте болды – U 87, U 89, KMR 81, KMR 82 және USM 69. Бұл серияның ең танымал модельдері – кішкентай диафрагмалы кардиоидты KM 84 және U 67 микрофонының үлкен диафрагмалы мұрагері U 87 үш үлгілі микрофоны.

1980 жылдар және одан кейінгі жылдар

1983 жылы Neumann компаниясы TLM 170 моделінен бастап, шығыс трансформаторы жоқ, бірақ теңгерілген шығыстары бар микрофондарды енгізе бастады. Көп ұзамай, бұл "fet 100" немесе "трансформаторсыз" сериясы кіші микрофондардың модульді KM 100 сериясын (әр түрлі бағыттық сипаттамалар үшін жеті түрлі "белсенді капсулалармен"), кардиоидты TLM 193 (U 89 және TLM 170 капсулаларын пайдалана отырып), кішкентай диафрагмалы KM 180 сериясын, үлкен диафрагмалы кардиоидты TLM 103, өзгермелі бағыттық сипаттамалы TLM 127 және TLM 49 кардиоидты вокалдық микрофонын қамтыды. 1995 жылдан бастап компания трансформаторсыз шығыс схемалары бар вакуумдық микрофондар сериясын ұсынды: көп бағытты M 149 Tube, кардиоидты M 147 Tube және толық бағытты M 150 Tube (классикалық M 50 дизайны негізінде, қысым даткіші капсула ішіндегі шардың бетіне орнатылған). 2003 жылы Neumann компаниясы аналогтан цифрлыққа түрлендіруге арналған алғашқы микрофонын – Solution D D 01 ұсынды. 2006 жылы D 01 сериясы KM 100/180 сериясына негізделген KM D модульді, кішкентай диафрагмалы цифрлық микрофондар сериясымен толықтырылды. 2005 жылы Neumann телерадио индустриясы үшін өзінің алғашқы динамикалық микрофонын, BCM 705-ті өндіруді бастады. Neumann компаниясы 1991 жылы Sennheiser Electronic GmbH компаниясымен сатып алынды. Neumann микрофондарының өндірісі Ганновер қаласының жанындағы Ведемаркте салынған, 100-деңгейлі таза бөлмедегі жаңа зауытқа көшірілді. Компанияның ресми кеңсесі Берлинде орналасқан. 2010 жылы Neumann, 1945 жылы Хорст Кляйн мен Уолтер Хуммель құрған, ал 2005 жылы Sennheiser сатып алған Штутгарттағы Klein + Hummel компаниясының өнімдеріне негізделген "KH Line" студиялық мониторларын ұсынды. 2019 жылы олардың алғашқы құлаққаптары – NDH 20 таныстырылды. 2020 жылы Ralf Oehl компанияның бас директоры болды.