География

Дофин, Дофин округінің батыс шетінде, Сусквеханна өзенінің шығыс жағалауында орналасқан. Өзен жағасындағы жер – аллювиалды су тасқынына бейімді аймақ, бірақ Дофин екі таудың арасындағы тар аңғардың бастауында, Стони Крик өзені құятын жерде жатыр. Екі таудың арасындағы аңғар Стони аңғары деп аталады, онда Сингерсвилл және Эллендейл Фордж ауылдары орналасқан. Сусквеханна өзенінің бұл бөлігі оңтүстік-шығыс жазығынан Аппалачи тауларына және штаттің солтүстік-орталық бөлігіне қақпа ретінде қызмет етеді. Бериер аралы да Дофин қаласында орналасқан. Дофинді ортаңғы Пакстон қалашығы қоршап тұр, ол Сусквеханна және Джуниата өзендерінің қосылған жерінен оңтүстікке қарай таулар мен аңғарларды қамтиды. Қалашықтағы таулар, оңтүстіктен солтүстікке қарай: Көк тау, Екінші тау, Үшінші немесе Тасты тау және Питерс тауы. Бұл аңғарлардың шығыс жақтары көбінесе дамытылмаған мемлекеттік аң ауру жерлері және қорғалатын су жинау алаптары болып табылады. 22 және 322 АҚШ тас жолдары қаладан Сусквеханна өзеніне жақын, төрт жолақты тас жолмен өтеді, қаланың батыс шетіндегі Пенсильванияның 225 тас жолынан толық кіруге және қаланың шығыс шетінен батысқа қарай кіруге мүмкіндік бар. 22/322 АҚШ тас жолы оңтүстікке қарай 13 шақырым (8 миль) Гаррисбург қаласының орталығына және солтүстік-батысқа қарай 11 шақырым (7 миль) Дунканнон қаласына жетеді. PA 225 тас жолы солтүстікке қарай Питерс тауы арқылы 14 шақырым (9 миль) Галифакс қаласына дейін барады. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1,054,010 гектарды құрайды, оның 1,16 пайызы су алабын құрайды.

Демография

2010 жылғы халық санауы бойынша, ауданда 791 адам, 302 шаруашылық және 217 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 337 тұрғын үй құрады. Ауданның этникалық құрамы: 97,35% ақ нәсілді, 0,76% афроамерикандық, 0,51% азиялық, 0,38% басқа нәсілдерден және 1,01% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,39% құрады. 10% өзін неміс, 8% ирланд, 8% ағылшын текті деп санады, ал 35% «американдық» деп есептеді. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, 302 шаруашылықтың (263 тұрғызылған, 39 бос) 29,8% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 55,1% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 13,4% күйеуі жоқ әйел басқаратын шаруашылықтар, ал 28,2% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 23,6% жеке тұлғалардан тұрды, ал 8,9% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. 15 үйленбеген серіктердің шаруашылықтарының ішінде 3 шаруашылықта еркек үй иесі және еркек серігі болды, ал әйел үй иесі және әйел серігі тізімде жоқ. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,53 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрады. Аудан халқы жас бойынша таралып кеткен: 24,5% 18 жасқа дейінгілер, 6,9% 18-24 жас аралығындағылар, 28,8% 25-44 жас аралығындағылар, 26,1% 45-64 жас аралығындағылар және 13,7% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Медианалық жас 39 жас болды. Әр 100 әйелге 97,2 еркек шамасында келді. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 89,6 еркек шамасында келді. Ауданның шаруашылықтарының медианалық табысы 44 219 доллар, ал отбасының медианалық табысы 50 125 долларды құрады. Ер адамдардың медианалық табысы 31 250 доллар, ал әйелдердің медианалық табысы 25 865 доллар болды. Ауданның жан басына шаққандағы табысы 19 227 долларды құрады. Отбасылардың 5,1% және халықтың 6,5% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 4,9% және 65 жастан асқандардың 16,3% кірді.

Білім

Қаладағы балалар Орталық Дофин мектеп округінің (Орталық Пакстон бастауыш мектебі, Орталық Дофин орта мектебі, Орталық Дофин жоғары мектебі) мемлекеттік мектебінде оқиды. Ең жақын шіркеулік бастауыш мектеп – Харрисбургтегі Сент-Маргарет-Мэри мектебі. Дофин ауданының ересек халқының білім деңгейі әртүрлі. 25 жастан асқан ересектердің 46%-ы орта мектепті (оның ішінде балама білімді) бітірген. 7,6%-ы жоғары білім алған, 11%-ы бакалавр, 2,9%-ы магистр, 0,4%-ы кәсіби диплом, 0,4%-ы докторлық дәрежесіне ие. XVIII ғасырдың соңында Стердженнің меншігі Революциялық соғысқа қатысқан сарбаз Тимоти Гринге тиесілі болды. Жергілікті жер Гриннің диірмені деп аталды, полковник Грин өзен аузында салған астық диірменінен кейін. Жергілікті тарих бойынша, бұл аймақ отарлау дәуіріндегі фортымен де танымал болды, оны кезекпен Форт Лион немесе Форт МакКи деп атаған. Полковник Грин 1812 жылы қайтыс болғанға дейін құнды жылжымайтын мүлікті сақтап келді. 1814 жылы оның плантациялық меншігі мен диірмендері ұлы, судья Иннис Гриннің иелігіне өтті. Судья Грин XIX ғасырдың басында жылжымайтын мүліктерін көбейтуді жалғастырды. Айналасындағы қалашық Middle Paxton деп аталады, ол 1785 жылы Дофин округі құрылғанға дейін Ланкастер округінің бұрынғы Paxton Township бөлігі болды. Middle Paxton қалашығы 1787 жылы құрылған. Бұл аймақтың негізгі географиялық ерекшелігі – ежелгі төбелер немесе таулар және әдетте шығыстан батысқа қарай ағатын, Сускеханна өзеніне құятын тар аңғарлар. Қалалық округ жиырмасыншы ғасырға дейін ауылдық болып қала берді. Судья Грин 1826 жылы бұрынғы форттың құрметіне Дофинді «Порт-Лион» деп атады. Грин Порт-Лайон көшелеріне Пенсильвания өзендері мен сағаларының есімдерін берді. Сол жылдың басында Чарльз Бёрд судья Гриннен Middle Paxton қалашығындағы төрт жер учаскесін сатып алған. Бёрдтің үлесін бір топ кәсіпкерлер сатып алып, кейін D & S Coal Company компаниясына сатты. Грин келісім бағасының соңғы төлемін 1835 жылы 10 000 АҚШ доллары көлемінде алды. Дофин 1845 жылы Ассамблея актісі бойынша округке қосылды. 1850 жылғы санақ бойынша, сол кезде Дофиннің 650 тұрғыны болған. 118 үйде 124 отбасы тұрды. 1860 жылғы санақ бұл ауданның жұмысшы табының сипатын көрсетті. Қалалық округте 129 үйде 649 тұрғын болды, бұл 1850 жылы тіркелгенмен шамалас. Олардың 55-і өздерінің жұмыс түрлерін «күндізгі жұмысшы» деп атаған. 1870 жылғы санақ Дофин тұрғындарының кәсіптерінде айтарлықтай өзгеріс көрсетті. Каналмен байланысты жұмыс орындары күрт азайды, ал темір жолмен байланысты жұмыс орындары айтарлықтай өсті. Бұл кезде 148 үйде 151 отбасы тұрды. Қаланың халқы 742 адамға дейін өсті. 1875 жылы ауданда төрт шіркеу, үш мектеп және бір таңдаулы мектеп, екі ложа болды. 1880 жылғы санақ Дофинде 146 тұрғын үйде 155 отбасы өмір сүргенін көрсетті. ХХ ғасырдың басында, Стони Криктің оңтүстігіндегі Екінші таудың шетінде бірнеше «жазғы» үйлер салынған. Харрисбургтің орта таптық тұрғындары бұл үйлерді негізгі қала үйлерін толықтыру үшін екінші үй ретінде салған. Бұл үйлер «Hillside» деп аталады және содан бері жыл бойы тұруға айналды. Сусквехана өзенінің бойында орналасқан аудан әрқашан көлікпен байланысты болған. Бастапқыда америкалықтардың жолдары өзен мен Стони-Крик сияқты су жолдарымен жүрді. XIX ғасырдың басында тауар тасымалдауға арналған канал жүйесін дамыту темір жолдардың өсуіне жол берді, бұл жиырмасыншы ғасырдың көп бөлігінде жалғасты. 22-ші АҚШ автожолы ХХ ғасырдың ортасында Пенсильвания арқылы өтетін негізгі автомобиль жолы болды, оның кей бөліктері бұрынғы Пенсильвания каналының іздерінде салынған. Осылайша, Дофин ертедегі көлік хабы ретінде дамыды, бірақ соңғы онжылдықта Айзенхауэр мемлекетаралық тас жолы жүйесі сияқты маңызды көлік жолдарымен айналып өтті. Соңғы қырық жыл ішінде Дофин ауданы Пенсильвания штатының астанасы Харрисбургтің бөлмелі ауданы болды. Көптеген орталықтар күрт құлдырап, өнеркәсіп басқа жаққа көшті, мейрамханалар мен қонақ үйлер жабылып, мектептер мен шіркеулер де жабылды. ХХ ғасырдың аяғында құлдыраған темір жол Дафьенде аялдамалары мен станциялары жоқ өзенге параллель екі жолға дейін қысқарды. Бұл төмендеудің бір себебі – АҚШ-тың Rte. 22 саны өскен сайын, қаладағы адамдар үшін қалада тұру қолайсыз болды. 1980 жылдары Rte-де көлік қозғалысы. 22 жолдың ауырлығы соншалық, ол ауданды екіге бөлді. Тұрғындар қала бойынша жол жүруді жиі қиындыққа ұшыратып, таңертеңгі және кешкі жұмыстың басталуынан кейін ғана күтеді. Пенсильвания штатының мемлекеттік университеті, штат колледжінде (шамамен 90 миль (145 км) жоғарыда) футбол ойындары өткенде, демалыс күндері Rte. 22 арқылы өту мүмкін болмады. Ескі кезде Дофин Middle Paxton Township-тың (Дофин округі) шағын ауылдық орталықтарының хабы болды. Осы елді мекендердің кейбіреулері: қаланың шығысындағы Singersville, Stony Creek аңғарында 2 миль (3 км) қашықтықтағы Ellendale Forge, қаланың батысында 1 миль (2 км) қашықтықтағы Clark Creek аузындағы Dauphin Furnace, қаланың батысында 4 миль (6 км) қашықтықтағы Peters Mountain етегіндегі Speeceville және Дофиннің оңтүстігіндегі Екінші таудан шамамен 1 миль төмендегі Heckton Mills. Тау арасындағы шығыс бөлігінің көп бөлігі Peters Mountain мен Second Mountain арасында орманды және мемлекеттік аң аулау жері ретінде сақталған. Бұл ауылдық орталықтардың көпшілігі Middle Paxton Township-тың батыс бөлігі қалалық аудандарға айналғандықтан жойылды. Дофинге ең жақын қалалар – өзеннің батыс жағасындағы Duncannon, Peters Mountain-ның солтүстігіндегі Halifax және оңтүстіктегі штат астанасы Харрисбург. 1990 жылдардың соңында, көп жылдық жоспарлаудан және бірнеше кешігулерден кейін Дофин ауданы айналып өтті. Көп дау тудырған құрылыс жобасы АҚШ-тың 22-ші автожолын өзенге жақындатып, Дофин ауданынан немесе одан үстінен өткізді. Айналымды салу үшін ауданның салық салынатын жылжымайтын мүлігінің шамамен 28%-ы алынды. Қозғалыс мәселесінен азат болған қала Харрисбургке жұмыспен жүретін адамдар үшін тағы да тартымды болды. Ауданның соңғы ашық жерлері тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды, ал ауданның ескі құрылыстары көбінесе жұмыспен жүретін адамдар сатып алып, жаңарта бастады. Айналымды салуға байланысты салық түсімдерінің төмендеуіне қарамастан, жергілікті үкімет Middle Paxton Township-пен бірлесіп, шығындарды үнемдеу арқылы жұмыс істеуді жалғастыруда. Hillside және River Road бойындағы аудан тұрғындарына кәріз жүйесіне қосылу мүмкіндігі берілді, бұл жинау жүйесі мен сорғы станциясын жаңарту аясында жасалды. 2011 жылы Dauphin/Middle Paxton өрт сөндіру бөлімі өз құралдарын ауданнан Middle Paxton Township кеңселері мен қоғамдық қауіпсіздік орналасқан жаңа ғимаратқа көшірді. Жергілікті жедел жәрдем қауымдастығы тоқтатылды, ал Susquehanna Township E. M. S. аудан мен қалашықтағы медициналық төтенше жағдайларға жауап беруді бастады.