Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Дофин, Дофин округінің батыс шетінде, Сусквеханна өзенінің шығыс жағалауында орналасқан. Өзен жағасындағы жер – аллювиалды су тасқынына бейімді аймақ, бірақ Дофин екі таудың арасындағы тар аңғардың бастауында, Стони Крик өзені құятын жерде жатыр. Екі таудың арасындағы аңғар Стони аңғары деп аталады, онда Сингерсвилл және Эллендейл Фордж ауылдары орналасқан. Сусквеханна өзенінің бұл бөлігі оңтүстік-шығыс жазығынан Аппалачи тауларына және штаттің солтүстік-орталық бөлігіне қақпа ретінде қызмет етеді. Бериер аралы да Дофин қаласында орналасқан. Дофинді ортаңғы Пакстон қалашығы қоршап тұр, ол Сусквеханна және Джуниата өзендерінің қосылған жерінен оңтүстікке қарай таулар мен аңғарларды қамтиды. Қалашықтағы таулар, оңтүстіктен солтүстікке қарай: Көк тау, Екінші тау, Үшінші немесе Тасты тау және Питерс тауы. Бұл аңғарлардың шығыс жақтары көбінесе дамытылмаған мемлекеттік аң ауру жерлері және қорғалатын су жинау алаптары болып табылады. 22 және 322 АҚШ тас жолдары қаладан Сусквеханна өзеніне жақын, төрт жолақты тас жолмен өтеді, қаланың батыс шетіндегі Пенсильванияның 225 тас жолынан толық кіруге және қаланың шығыс шетінен батысқа қарай кіруге мүмкіндік бар. 22/322 АҚШ тас жолы оңтүстікке қарай 13 шақырым (8 миль) Гаррисбург қаласының орталығына және солтүстік-батысқа қарай 11 шақырым (7 миль) Дунканнон қаласына жетеді. PA 225 тас жолы солтүстікке қарай Питерс тауы арқылы 14 шақырым (9 миль) Галифакс қаласына дейін барады. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1,054,010 гектарды құрайды, оның 1,16 пайызы су алабын құрайды.
Dauphin is located on the western edge of Dauphin County at , on the east bank of the Susquehanna River. The land at the river's edge is alluvial floodplain, but Dauphin sits at the head of a narrow valley between two mountains, at the mouth of Stony Creek. The valley between the two mountains is called Stony Valley, which contains the villages of Singersville and Ellendale Forge. This section along the Susquehanna River is a gateway from the southeastern plains into the Appalachian Mountains and the north central part of the state. Berrier Island is also located at Dauphin. Dauphin is surrounded by Middle Paxton Township, which comprises mountains and valleys south of the confluence of the Susquehanna and Juniata rivers. From south to north, the mountains in the township are Blue Mountain, Second Mountain, Third or Stony Mountain, and Peters Mountain. The eastern ends of these valleys are generally undeveloped state game lands and protected watershed. U. S. Routes 22 and 322 pass through the borough as a four lane expressway, close to the Susquehanna River, with full access from Pennsylvania Route 225 at the west end of town and with westbound access from the east end of town. US 22/322 leads south 8 mile (13 km) to the center of Harrisburg and northwest 7 mile (11 km) to Duncannon. PA 225 leads north over Peters Mountain 9 mile (14 km) to Halifax. According to the U. S. Census Bureau, the borough has a total area of , of which , or 1.16%, is water.
Демография
2010 жылғы халық санауы бойынша, ауданда 791 адам, 302 шаруашылық және 217 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 337 тұрғын үй құрады. Ауданның этникалық құрамы: 97,35% ақ нәсілді, 0,76% афроамерикандық, 0,51% азиялық, 0,38% басқа нәсілдерден және 1,01% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,39% құрады. 10% өзін неміс, 8% ирланд, 8% ағылшын текті деп санады, ал 35% «американдық» деп есептеді. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, 302 шаруашылықтың (263 тұрғызылған, 39 бос) 29,8% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 55,1% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 13,4% күйеуі жоқ әйел басқаратын шаруашылықтар, ал 28,2% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 23,6% жеке тұлғалардан тұрды, ал 8,9% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. 15 үйленбеген серіктердің шаруашылықтарының ішінде 3 шаруашылықта еркек үй иесі және еркек серігі болды, ал әйел үй иесі және әйел серігі тізімде жоқ. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,53 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,99 адамды құрады. Аудан халқы жас бойынша таралып кеткен: 24,5% 18 жасқа дейінгілер, 6,9% 18-24 жас аралығындағылар, 28,8% 25-44 жас аралығындағылар, 26,1% 45-64 жас аралығындағылар және 13,7% 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер. Медианалық жас 39 жас болды. Әр 100 әйелге 97,2 еркек шамасында келді. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 89,6 еркек шамасында келді. Ауданның шаруашылықтарының медианалық табысы 44 219 доллар, ал отбасының медианалық табысы 50 125 долларды құрады. Ер адамдардың медианалық табысы 31 250 доллар, ал әйелдердің медианалық табысы 25 865 доллар болды. Ауданның жан басына шаққандағы табысы 19 227 долларды құрады. Отбасылардың 5,1% және халықтың 6,5% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 4,9% және 65 жастан асқандардың 16,3% кірді.
As of the census of 2010, there were 791 people, 302 households, and 217 families residing in the borough. The population density was There were 337 housing units at an average density of The racial makeup of the borough was 97.35% White, 0.76% African American, 0.51% Asian, 0.38% from other races, and 1.01% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.39% of the population. 10% claimed German ancestry, 8% Irish, 8% English, and 35% considered themselves "American." As of 2009, there were 302 households (263 occupied, 39 vacant), out of which 29.8% had children under the age of 18 living with them, 55.1% were married couples living together, 13.4% had a female householder with no husband present, and 28.2% were non families. 23.6% of all households were made up of individuals, and 8.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. Of 15 unmarried partner households, 3 households were listed as male householder with male partner, while there were no female householder/female partner listed. The average household size was 2.53 and the average family size was 2.99. In the borough the population was spread out, with 24.5% under the age of 18, 6.9% from 18 to 24, 28.8% from 25 to 44, 26.1% from 45 to 64, and 13.7% who were 65 years of age or older. The median age was 39 years. For every 100 females, there were 97.2 males. For every 100 females age 18 and over, there were 89.6 males. The median income for a household in the borough was $44,219, and the median income for a family was $50,125. Males had a median income of $31,250 versus $25,865 for females. The per capita income for the borough was $19,227. About 5.1% of families and 6.5% of the population were below the poverty line, including 4.9% of those under age 18 and 16.3% of those age 65 or over.
Білім
Қаладағы балалар Орталық Дофин мектеп округінің (Орталық Пакстон бастауыш мектебі, Орталық Дофин орта мектебі, Орталық Дофин жоғары мектебі) мемлекеттік мектебінде оқиды. Ең жақын шіркеулік бастауыш мектеп – Харрисбургтегі Сент-Маргарет-Мэри мектебі. Дофин ауданының ересек халқының білім деңгейі әртүрлі. 25 жастан асқан ересектердің 46%-ы орта мектепті (оның ішінде балама білімді) бітірген. 7,6%-ы жоғары білім алған, 11%-ы бакалавр, 2,9%-ы магистр, 0,4%-ы кәсіби диплом, 0,4%-ы докторлық дәрежесіне ие. XVIII ғасырдың соңында Стердженнің меншігі Революциялық соғысқа қатысқан сарбаз Тимоти Гринге тиесілі болды. Жергілікті жер Гриннің диірмені деп аталды, полковник Грин өзен аузында салған астық диірменінен кейін. Жергілікті тарих бойынша, бұл аймақ отарлау дәуіріндегі фортымен де танымал болды, оны кезекпен Форт Лион немесе Форт МакКи деп атаған. Полковник Грин 1812 жылы қайтыс болғанға дейін құнды жылжымайтын мүлікті сақтап келді. 1814 жылы оның плантациялық меншігі мен диірмендері ұлы, судья Иннис Гриннің иелігіне өтті. Судья Грин XIX ғасырдың басында жылжымайтын мүліктерін көбейтуді жалғастырды. Айналасындағы қалашық Middle Paxton деп аталады, ол 1785 жылы Дофин округі құрылғанға дейін Ланкастер округінің бұрынғы Paxton Township бөлігі болды. Middle Paxton қалашығы 1787 жылы құрылған. Бұл аймақтың негізгі географиялық ерекшелігі – ежелгі төбелер немесе таулар және әдетте шығыстан батысқа қарай ағатын, Сускеханна өзеніне құятын тар аңғарлар. Қалалық округ жиырмасыншы ғасырға дейін ауылдық болып қала берді. Судья Грин 1826 жылы бұрынғы форттың құрметіне Дофинді «Порт-Лион» деп атады. Грин Порт-Лайон көшелеріне Пенсильвания өзендері мен сағаларының есімдерін берді. Сол жылдың басында Чарльз Бёрд судья Гриннен Middle Paxton қалашығындағы төрт жер учаскесін сатып алған. Бёрдтің үлесін бір топ кәсіпкерлер сатып алып, кейін D & S Coal Company компаниясына сатты. Грин келісім бағасының соңғы төлемін 1835 жылы 10 000 АҚШ доллары көлемінде алды. Дофин 1845 жылы Ассамблея актісі бойынша округке қосылды. 1850 жылғы санақ бойынша, сол кезде Дофиннің 650 тұрғыны болған. 118 үйде 124 отбасы тұрды. 1860 жылғы санақ бұл ауданның жұмысшы табының сипатын көрсетті. Қалалық округте 129 үйде 649 тұрғын болды, бұл 1850 жылы тіркелгенмен шамалас. Олардың 55-і өздерінің жұмыс түрлерін «күндізгі жұмысшы» деп атаған. 1870 жылғы санақ Дофин тұрғындарының кәсіптерінде айтарлықтай өзгеріс көрсетті. Каналмен байланысты жұмыс орындары күрт азайды, ал темір жолмен байланысты жұмыс орындары айтарлықтай өсті. Бұл кезде 148 үйде 151 отбасы тұрды. Қаланың халқы 742 адамға дейін өсті. 1875 жылы ауданда төрт шіркеу, үш мектеп және бір таңдаулы мектеп, екі ложа болды. 1880 жылғы санақ Дофинде 146 тұрғын үйде 155 отбасы өмір сүргенін көрсетті. ХХ ғасырдың басында, Стони Криктің оңтүстігіндегі Екінші таудың шетінде бірнеше «жазғы» үйлер салынған. Харрисбургтің орта таптық тұрғындары бұл үйлерді негізгі қала үйлерін толықтыру үшін екінші үй ретінде салған. Бұл үйлер «Hillside» деп аталады және содан бері жыл бойы тұруға айналды. Сусквехана өзенінің бойында орналасқан аудан әрқашан көлікпен байланысты болған. Бастапқыда америкалықтардың жолдары өзен мен Стони-Крик сияқты су жолдарымен жүрді. XIX ғасырдың басында тауар тасымалдауға арналған канал жүйесін дамыту темір жолдардың өсуіне жол берді, бұл жиырмасыншы ғасырдың көп бөлігінде жалғасты. 22-ші АҚШ автожолы ХХ ғасырдың ортасында Пенсильвания арқылы өтетін негізгі автомобиль жолы болды, оның кей бөліктері бұрынғы Пенсильвания каналының іздерінде салынған. Осылайша, Дофин ертедегі көлік хабы ретінде дамыды, бірақ соңғы онжылдықта Айзенхауэр мемлекетаралық тас жолы жүйесі сияқты маңызды көлік жолдарымен айналып өтті. Соңғы қырық жыл ішінде Дофин ауданы Пенсильвания штатының астанасы Харрисбургтің бөлмелі ауданы болды. Көптеген орталықтар күрт құлдырап, өнеркәсіп басқа жаққа көшті, мейрамханалар мен қонақ үйлер жабылып, мектептер мен шіркеулер де жабылды. ХХ ғасырдың аяғында құлдыраған темір жол Дафьенде аялдамалары мен станциялары жоқ өзенге параллель екі жолға дейін қысқарды. Бұл төмендеудің бір себебі – АҚШ-тың Rte. 22 саны өскен сайын, қаладағы адамдар үшін қалада тұру қолайсыз болды. 1980 жылдары Rte-де көлік қозғалысы. 22 жолдың ауырлығы соншалық, ол ауданды екіге бөлді. Тұрғындар қала бойынша жол жүруді жиі қиындыққа ұшыратып, таңертеңгі және кешкі жұмыстың басталуынан кейін ғана күтеді. Пенсильвания штатының мемлекеттік университеті, штат колледжінде (шамамен 90 миль (145 км) жоғарыда) футбол ойындары өткенде, демалыс күндері Rte. 22 арқылы өту мүмкін болмады. Ескі кезде Дофин Middle Paxton Township-тың (Дофин округі) шағын ауылдық орталықтарының хабы болды. Осы елді мекендердің кейбіреулері: қаланың шығысындағы Singersville, Stony Creek аңғарында 2 миль (3 км) қашықтықтағы Ellendale Forge, қаланың батысында 1 миль (2 км) қашықтықтағы Clark Creek аузындағы Dauphin Furnace, қаланың батысында 4 миль (6 км) қашықтықтағы Peters Mountain етегіндегі Speeceville және Дофиннің оңтүстігіндегі Екінші таудан шамамен 1 миль төмендегі Heckton Mills. Тау арасындағы шығыс бөлігінің көп бөлігі Peters Mountain мен Second Mountain арасында орманды және мемлекеттік аң аулау жері ретінде сақталған. Бұл ауылдық орталықтардың көпшілігі Middle Paxton Township-тың батыс бөлігі қалалық аудандарға айналғандықтан жойылды. Дофинге ең жақын қалалар – өзеннің батыс жағасындағы Duncannon, Peters Mountain-ның солтүстігіндегі Halifax және оңтүстіктегі штат астанасы Харрисбург. 1990 жылдардың соңында, көп жылдық жоспарлаудан және бірнеше кешігулерден кейін Дофин ауданы айналып өтті. Көп дау тудырған құрылыс жобасы АҚШ-тың 22-ші автожолын өзенге жақындатып, Дофин ауданынан немесе одан үстінен өткізді. Айналымды салу үшін ауданның салық салынатын жылжымайтын мүлігінің шамамен 28%-ы алынды. Қозғалыс мәселесінен азат болған қала Харрисбургке жұмыспен жүретін адамдар үшін тағы да тартымды болды. Ауданның соңғы ашық жерлері тұрғын үйлер салу үшін пайдаланылды, ал ауданның ескі құрылыстары көбінесе жұмыспен жүретін адамдар сатып алып, жаңарта бастады. Айналымды салуға байланысты салық түсімдерінің төмендеуіне қарамастан, жергілікті үкімет Middle Paxton Township-пен бірлесіп, шығындарды үнемдеу арқылы жұмыс істеуді жалғастыруда. Hillside және River Road бойындағы аудан тұрғындарына кәріз жүйесіне қосылу мүмкіндігі берілді, бұл жинау жүйесі мен сорғы станциясын жаңарту аясында жасалды. 2011 жылы Dauphin/Middle Paxton өрт сөндіру бөлімі өз құралдарын ауданнан Middle Paxton Township кеңселері мен қоғамдық қауіпсіздік орналасқан жаңа ғимаратқа көшірді. Жергілікті жедел жәрдем қауымдастығы тоқтатылды, ал Susquehanna Township E. M. S. аудан мен қалашықтағы медициналық төтенше жағдайларға жауап беруді бастады.
Children in the borough attend public school in the Central Dauphin School District (Middle Paxton Elementary, Central Dauphin Middle School, Central Dauphin High School). The nearest parochial elementary school is St. Margaret Mary School in Harrisburg. Adults in Dauphin Borough have a variety of educational achievement. 46% of adults over 25 years of age have completed high school (including equivalency). 7.6% hold an associate degree; 11% a bachelor's degree; 2.9% a master's degree; 0.4% a professional degree; and 0.4% a doctorate. By the end of the eighteenth century, the Sturgeon property was owned by Revolutionary War soldier Timothy Green. The locality became known as Green's Mill, after the grist mill Colonel Green built at the mouth of the creek. According to local history, the area was also known for its colonial period fort, alternately called Fort Lyon or Fort McKee. Colonel Green continued to hold highly valued real estate until his death in 1812. By 1814, his plantation property with its mills became part of his son Judge Innis Green's holdings. Judge Green continued to add to his real estate holdings throughout the early nineteenth century. The surrounding township is called Middle Paxton, part of the former Paxton Township of Lancaster County prior to the creation of Dauphin County in 1785. Middle Paxton Township was incorporated in 1787. The main geographic feature of this area are ancient hills or mountains and narrow valleys that generally run east to west with streams emptying into the Susquehanna River. The township remained rural until the twentieth century. Judge Green laid out Dauphin as "Port Lyon" in recognition of the former fort in 1826. Green named the Port Lyon streets after Pennsylvania rivers and creeks. Charles Bird had earlier that year purchased four tracts of land in Middle Paxton Township from Judge Green. Bird's interest was purchased by a group of businessmen who then sold to the D & S Coal Company. Green received the last payment on the agreement price of US $10,000.00 in 1835. Dauphin was incorporated into a borough by an act of Assembly in 1845. According to the 1850 census, Dauphin had 650 inhabitants at that time. There were 124 families in 118 dwellings. The 1860 census for the borough illustrated the working class nature of the people living there. The borough had 649 inhabitants in 129 households, nearly the same as recorded in 1850. Fifty five of the men listed their occupation as "day laborer". The 1870 census showed a marked change in the occupation of Dauphin's residents. Jobs related to the canal had dropped dramatically, while those associated with the railroads had increased substantially. At this time there were 151 households living in 148 dwellings. The borough's population had increased to 742. By 1875, the borough contained four churches, three schools and one select school, and two lodges. The 1880 census showed 155 families living in 146 dwellings in Dauphin. In the early twentieth century, several "summer" houses were constructed on the edge of Second Mountain, south of Stony Creek. Middle class residents of Harrisburg built these houses as second homes to supplement their primary townhouses. These houses are collectively called "Hillside" and have since become year round homes. The borough, situated along the Susquehanna River, has always been associated with transportation. Original Native American trails would have followed waterways such as the river and Stony Creek. Development of the canal system of transporting goods during the early nineteenth century gave way to the rise of the railroads, which lasted for much of the twentieth. U. S. Route 22 became a major highway through Pennsylvania during the mid twentieth century, parts of which were actually constructed within the footprint of the former Pennsylvania Canal. Dauphin thus developed as an early transportation hub, but in more recent decades has been bypassed by more significant routes of transport, such as the Eisenhower Interstate Highway System. In the last forty or so years, Dauphin Borough has been a bedroom community of Harrisburg, the Pennsylvania state capital. Many of its civic centers had gone into steep decline, industry migrated elsewhere, taverns and hotels closed, as did schools and churches. The railroad, which declined during the late twentieth century, has been reduced to two tracks paralleling the river, with no stops or stations in Dauphin. One of the reasons for the decline was that as traffic on U. S. Rte. 22 increased, the borough became less desirable as a place in which to reside. By the 1980s, traffic on Rte. 22 was so heavy that the road essentially cut the borough in half. Residents often had such a difficult time traveling across the borough that they waited until after morning and evening rush hours. On weekends when the Pennsylvania State University in State College, some 90 mile (145 km) upstate, held football games, Rte. 22 through the borough was impassable. In older times, Dauphin was the hub of a collection of small village centers in Middle Paxton Township of Dauphin County. Some of these settlements included Singersville, just east of the borough; Ellendale Forge, 2 mile (3 km) up Stony Creek Valley; Dauphin Furnace, 1 mile (2 km) west of town at the mouth of Clark Creek; Speeceville, 4 mile (6 km) west of town at the foot of Peters Mountain; and Heckton Mills, south of Second Mountain about a mile downriver from Dauphin. Much of the eastern part of the township, between Peters Mountain and Second Mountain, is forested and preserved as State Game Lands. Most of these village centers have ceased to exist as the western part of Middle Paxton Township became suburbanized. The nearest organized towns to Dauphin are Duncannon, a borough on the western shore of the river; Halifax, a borough north of Peters Mountain; and Harrisburg, the state capital to the south. In the late 1990s, following many years of planning and several postponements, Dauphin Borough was bypassed. A construction project that had caused much controversy resulted in relocating U. S. Rte. 22 closer to the river and out of, or over, Dauphin Borough. Approximately 28% of the borough's taxable real estate was taken in order to construct the bypass. The remaining town, free of the traffic problems, became once again desirable as a location for commuters to Harrisburg. Some of the last remaining open land in the borough was developed as residential space, and older structures in the borough were increasingly bought and renovated by commuters. Despite the losses in tax revenues owing to construction of the bypass, the local government continues to operate through cost saving, cooperative efforts with Middle Paxton Township. Sewer system connections were extended to borough residents in Hillside and along River Road as part of a collection system and pump station upgrade. In 2011, the Dauphin/Middle Paxton Fire Company relocated its apparatus from the borough to a new government building housing Middle Paxton Township offices and Public Safety. The local ambulance association became dormant, and Susquehanna Township E. M. S. began covering medical emergencies in both borough and township.