Кіріспе

Кілтті сақтауда (немесе "әділ" криптожүйе деп те аталады) шифрланған деректерді ашуға қажетті кілттер сақталады, сондайынша белгілі бір жағдайларда уәкілетті үшінші тарап осы кілттерге қол жеткізе алады. Бұл үшінші тараптарға қызметкерлердің құпия бизнес ақпаратына қол жеткізуді қалайтын компаниялар, немесе шифрланған байланыстардың мазмұнын қарауға құқығы бар үкіметтер (қосымша қол жеткізу деп те аталады) жатуы мүмкін. Техникалық мәселе көбінесе құрылымдық сипатта болады. Қорғалған ақпаратқа тек көзделінген алушы және кемінде бір үшінші тарап ғана қол жеткізе алуы керек. Үшінші тарапқа тек қатаң бақылаудағы жағдайларда, мысалы, сот шешімі бойынша ғана рұқсат берілуі тиіс. Бүгінгі күнге дейін, мұндай талаптарға техникалық тұрғыдан толыққанды жауап беретін жүйе әзірленген жоқ. Барлық ұсынылған жүйелерге қосымша, әлеуметтік байланыстардың дұрыс жұмыс істеуі де қажет, мысалы, қол жеткізу туралы өтініш беру процесі, өтініштің "заңдылығын" (сот арқылы) тексеру және кіруді бақылауға жауапты техникалық қызметкерлер арқылы қол жеткізуді ұсыну. Мұндай байланыстар мен бақылаулардың барлығы жүйелік қауіпсіздік тұрғысынан маңызды проблемаларды тудырады. Кілтті оңай өзгертуге болмайтын жүйелер ерекше осал болады, себебі кілттің кездейсоқ жариялануы көптеген құрылғылардың толығымен бұзылуына әкеледі, соның салдарынан жүйе кілтін дереу өзгерту немесе жүйені ауыстыру қажет болады. Ұлттық деңгейде кілтті сақтау көптеген елдерде кемінде екі себеппен даулы мәселе болып табылады. Біріншісі – құрылымдық сақтау келісімінің қауіпсіздігіне сенімсіздік. Көптеген елдерде мемлекеттік және жеке ұйымдардың ақпаратты тиісті деңгейде қорғамауының тарихы бар, тіпті ақпарат рұқсатсыз қол жеткізуден қорғау бойынша заңдық міндеттемелер болған жағдайларда да. Екіншісі – кілтті сақтау операцияларын қолдаудан туындауы мүмкін қосымша осалдықтарға қатысты техникалық алаңдаушылықтар. Бүгінгі күнге дейін екі қарсылықты да қанағаттандыратын кілтті сақтау жүйесі әзірленбеді, және олардың көпшілігі тіпті біреуін де қанағаттандыра алмады. Кілтті сақтау – бұл кілттерге қол жеткізу қажеттілігін болжауға бағытталған алдын ала шара; ал кері шара – кілтті жариялау заңы, онда пайдаланушылар құқық қорғау органдарының талабы бойынша кілттерді тапсыруға міндетті, әйтпесе заңдық жазаға тартылады. Кілтті жариялау заңы кілтті сақтау жүйелерінің кейбір техникалық мәселелерін және тәуекелдерін болдырмайды, бірақ кілттерді жоғалту және еріксіз өзін-өзі айыптау сияқты жаңа тәуекелдер мен құқықтық мәселелерді де тудырады. "Кілтті қалпына келтіру" деген бұлыңғыр термин екі түрдегі жүйелерге де қолданылады.