Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дубостаун – АҚШ, Пенсильвания штатының Лайкоминг округіндегі борон. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 1,198 адамды құрайды. Бұл Уильямспорт, Пенсильвания метрополитендік статистикалық аймағының бір бөлігі.
Duboistown is a borough in Lycoming County, Pennsylvania, United States. The population was 1,198 at the 2020 census. It is part of the Williamsport, Pennsylvania Metropolitan Statistical Area.
Тарих
Дубоистаун (айтылуы "ду Бойс қаласы") қаласының негізін қалаушылар Джон және Матиас Дюбуа есімдерімен аталады, олар 1852 және 1857 жылдар аралығында жер сатып алған. Дюбуа ағайындары жерлерін учаскелерге бөліп, өздерінің есімін алған ауылды құрды. Джон Дюбуа Дубоистаун қалашығы болып құрылғанға дейін Батыс Сускехана аңғарынан кетіп қалды. Ол өз бизнесін сатып, батысқа, Клерфилд округіне көшіп кетті. Ол зор байлыққа ие болды және оның құрметіне Дюбуа қаласы аталды. 1878 жылы Дюбуа ағайындары салған қала Дубоистаун тарихының бастамасы емес. Ол Москито Рунның сағасында, Сускехана өзенінің батыс тармағының жағалауында орналасқан. Суккэханнок тайпасының өзен сағасында үлкен қонысы болған сияқты. Алғашқы еуропалық қоныс аударушылар сол жерде үнді ауылының қалдықтарын тапты. Лайкоминг өзенінен арғы бетте және Шешкин жолы өзенді кесіп өткен жердегі жерлерден қыш ыдыстар, сабын тас бұйымдары, балталар, әшекейлер мен тұмарлар табылған. Дубоистаун орналасқан жер 1769 жылы алғаш рет зерттелді. Ол кезде ол "Көк жаңғақ түбінде" деп аталды, себебі қара жаңғақтың кең егістіктері қазіргі ауданның орналасқан аллювиалды жазықты жауып тұрды. Дэниел Бунның туысы Сэмюэл Бун Уолнат Боттондағы жерді сатып алуға алғашқы құқық алды. Эндрю Калбертсон Дубоистаун аймағында табысқа жеткен алғашқы қоныс аударушылардың бірі болды. Ол 1773 жылдан бастап бірнеше жер учаскелерін сатып алды, соның ішінде Сэмюэл Бунның Москито Рунның аузына жақын жердегі жер учаскесі де бар еді. Калбертсон осы аймаққа қазір Калбертсон жолы деп аталатын Ақ Елік тауынан өткен үнді жолымен көшіп келген деп есептеледі. Ол осы аймаққа көшіп келгеннен кейін көп ұзамай сағаның аузына ағаш кесетін зауыт салып, бірнеше жыл бойы сол аймақта тұрды. Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде Сускехана аңғарындағы елді мекендерге лоялистер мен олардың үнді одақтастары шабуыл жасаған кезде қашуға мәжбүр болды. 1778 жылдың жазында Вайоминг шайқасынан кейін (қазіргі Уилкс-Барре маңында) және жергілікті шабуылдардан кейін Батыс Сускехана аңғарында "Үлкен қашу" болды. Қоныс аударушылар британдықтар мен олардың одақтастарының шабуылдарынан қорқып, үйлерін және егістіктерін тастап, мал-мүліктерін оңтүстікке қарай айдап, өзендегі салға иеліктерін тиеп, Санбериге жеткізді. Шабуылшылар олардың тастап кеткен мүліктерін өртеп жіберді. Кейбір қоныс аударушылар көп ұзамай қайтып келді, бірақ 1779 жылдың жазында "Кішкентай қашу" кезінде қайтадан қашып кетті. Калбертсон сол жерге оралып, ағаш кесетін зауытын қайтадан салды. Сондай-ақ, ол ұн тегістеу, суару зауытын және жаңғақ және зығыр майын шығаратын престі салды. Оның ұн тегістеу зауыты Батыс Сускехана өзені аңғарының дамуы үшін өте маңызды болды. Оған каноэмен жету оңай еді. Шаруалар өз астықтарын каноэде немесе басқа да су көліктерінде тікелей зауытқа жеткізе алатын. Айналасындағы аңғарлардан келген басқа шаруалар Калбертсон жолы арқылы оның зауытына жететін. Калбертсон өзінің зауытына келген шаруалармен тағы бір мүмкіндікті байқады. Ол шаршаған шаруалардың астықтары ұнға айналдырылғанша ішіп-жеп, демалатын таверна салды. Бұл таверна Батыс Бранч аңғарының жастары үшін танымал орынға айналды. Бүгінде Калбертсонның зауыты мен тавернасы жоқ, ал бұл аймақ темір жолмен, көпірмен және орманмен қоршалған тасталған софтбол алаңы бар өзен жағалауы болып табылады. Дубоистаундағы Саммер-стриттің 200 блогы әр жылдың желтоқсан айында Рождествоға арнап безендіріледі және "Candy Cane Lane" деп аталады. 2007 жылы округ әкімі желтоқсан айын Дубоистаунда "Candy Cane Lane айы" деп мәңгілікке жариялады.
Duboistown (pronounced 'doo BOYS town') is named for its founders John and Mathias DuBois who bought of land between 1852 and 1857. The DuBois brothers divided their land into parcels and established the village that bears their name. John DuBois left the West Branch Susquehanna Valley before Duboistown was established as a borough. He sold his business interests and moved west to Clearfield County. He became quite wealthy and the city of DuBois was named in his honor. The town built by the DuBois brothers and established as a borough in 1878 is by no means the beginning of the history of Duboistown. It is situated at the mouth of Mosquito Run on the banks of the West Branch Susquehanna River. A tribe of Susquehannock Indians had what appears to have been a fairly major settlement at the mouth of the creek. The early European settlers found the remains of an Indian village there. Arhaeologic evidence of earthenware, soapstone ware, pestles, hatchets, ornaments and charms were found on the land that is across the river from Lycoming Creek and near where the Sheshequin Path crossed the river. The land on which Duboistown is located was first surveyed in 1769. At the time it was known as "Walnut Bottom" for the vast stands of black walnut that covered the alluvial plain on which the borough now stands. Samuel Boone, cousin of Daniel Boone, held the first warrant for land at Walnut Bottom. Andrew Culbertson was one of the first settlers to have success in the Duboistown area. He purchased several tracts of land beginning in 1773, including the parcel owned by Samuel Boone, near the mouth of Mosquito Run. Culbertson is thought to have moved into the area by crossing an Indian Trail over White Deer Mountain that is now known as Culbertson's Path. He built a sawmill at the mouth of the creek soon after moving to the area, and he lived in the area for several years before being forced to flee during the American Revolutionary War, when settlements throughout the Susquehanna valley were attacked by Loyalists and their Indian allies. After the Battle of Wyoming in the summer of 1778 (near what is now Wilkes Barre) and smaller local attacks, the "Big Runaway" occurred throughout the West Branch Susquehanna valley. Settlers fled feared and actual attacks by the British and their allies. Settlers abandoned their homes and fields, drove their livestock south, and towed their possessions on rafts on the river to Sunbury. Their abandoned property was burned by the attackers. Some settlers soon returned, only to flee again in the summer of 1779 in the "Little Runaway". Culbertson returned to the area and rebuilt his sawmill. He also built a gristmill, distillery, and a press that extracted nut and linseed oils. His gristmill was especially important to the development of the West Branch Susquehanna River Valley. It was easily accessible from canoe. Farmers could float their grain in their canoes or other watercraft right up to the mill. Other farmers from the surrounding valleys reached his mill via Culbertson's Path. Culbertson saw another business opportunity with the farmers who were coming to his mill. He quickly built a tavern in which the weary farmers could enjoy a drink and get some food while they waited for their grain to be ground into flour. This tavern became a popular destination for the young people of the West Branch Valley. Today Culbertson's Mill and tavern are long gone and the area is a largely overgrown riverbank with an abandoned softball field, that is surrounded by a railroad, bridge, and woods. The 200 block of Summer Street in Duboistown is decorated for Christmas each December and is known as Candy Cane Lane. In 2007, the mayor of the borough proclaimed the month of "December as Candy Cane Lane month forever more in DuBoistown".
География
Дубостаун (41.225278, 77.034953) координаталарында орналасқан. Ол шығыстан Оңтүстік Уильямспортпен, оңтүстік және батыстан Армстронг қалашығымен, ал солтүстіктен Сусквехана өзенінің Батыс саласымен шектеседі (өзеннің солтүстігінде Уильямспорт орналасқан). Лайкоминг округі Филадельфиядан шамамен 130 миль (209 км) солтүстік-батысқа және Питтсбургтен 165 миль (266 км) шығыс-солтүстік-шығысқа қашықтықта жатыр. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, муниципалитеттің жалпы ауданы 0,6 шаршы миль (2 км2) құрайды, оның 0,6 шаршы милі (1,5 км2) құрлық және 0,1 шаршы миль (0 км2) (13,85%) су алабын құрайды.
Duboistown is located at (41.225278, 77.034953). It is bordered by South Williamsport to the east, Armstrong Township to the south and west, and the West Branch Susquehanna River to the north (with Williamsport north of the river). As the crow flies, Lycoming County is approximately 130 mile (209 km) northwest of Philadelphia and 165 mile (266 km) east northeast of Pittsburgh. According to the United States Census Bureau, the borough has a total area of 0.6 square miles (2 km2), of which 0.6 square mile (1.5 km2) is land and 0.1 square miles (0 km2) (13.85%) is water.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша, ауданда 1280 адам, 540 үй шаруашылығы және 372 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 558 тұрғын үй құрады, орташа тығыздық – есептелмеген. Аудан халқының этникалық құрамы: 98,67% ақ нәсілді, 0,16% афроамерикалық, 0,08% американдық үндістер, 0,47% азиялық, 0,16% Тынық мұхиты аралдарынан шыққан және 0,47% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,08% - латын американдықтары немесе испандар. 540 үй шаруашылығының ішінде 28,1% - 18 жасқа дейінгі балалары бар, 58,5% - бірге тұратын жұбайлар, 7,2% - күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 31,1% - отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 27,2% жеке адамдардан тұрады, ал 14,4% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз тұратын адамдар. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,36 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,87 адамды құрады. Аудан халқы жас бойынша таралып, 22,7% - 18 жасқа дейінгілер, 6,3% - 18-24 жас аралығындағылар, 27,2% - 25-44 жас аралығындағылар, 22,8% - 45-64 жас аралығындағылар және 20,9% - 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендерді құрады. Орташа жас 41 жас. Әр 100 әйелге 93,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 85,9 еркек шақ келді. Аудан бойынша үй шаруашылығының орташа табысы 35 132 доллар, ал отбасының орташа табысы 41 450 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 31 172 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 22 500 долларды құрады. Аудан бойынша жан басына шаққандағы орташа табыс 17 348 доллар болды. Отбасылардың 4,0% және халықтың 5,3% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 3,5% және 65 жастан асқандардың 6,6% кірді.
As of the census of 2000, there were 1,280 people, 540 households, and 372 families residing in the borough. The population density was There were 558 housing units at an average density of The racial makeup of the borough was 98.67% White, 0.16% African American, 0.08% Native American, 0.47% Asian, 0.16% Pacific Islander, and 0.47% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 0.08% of the population. There were 540 households, out of which 28.1% had children under the age of 18 living with them, 58.5% were married couples living together, 7.2% had a female householder with no husband present, and 31.1% were non families. 27.2% of all households were made up of individuals, and 14.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.36 and the average family size was 2.87. In the borough the population was spread out, with 22.7% under the age of 18, 6.3% from 18 to 24, 27.2% from 25 to 44, 22.8% from 45 to 64, and 20.9% who were 65 years of age or older. The median age was 41 years. For every 100 females, there were 93.6 males. For every 100 females age 18 and over, there were 85.9 males. The median income for a household in the borough was $35,132, and the median income for a family was $41,450. Males had a median income of $31,172 versus $22,500 for females. The per capita income for the borough was $17,348. About 4.0% of families and 5.3% of the population were below the poverty line, including 3.5% of those under age 18 and 6.6% of those age 65 or over.