Кіріспе

Плимут-Митинг – АҚШ-тың Пенсильвания штатының Монтгомери округіндегі Плимут және Уайтмарш қалаларының шекарасында орналасқан халық санағы бойынша белгіленген елді мекен (CDP). Бұл елді мекен 1686 жылы негісталған. 2010 жылғы халық санағы бойынша Плимут-Митингтің халқы 6177 адамды құрады. Плимут-Митингте Колониалдық мектеп округі, Плимут-Митинг сауда орталығы және бірнеше ірі кеңселік парктер мен сауда орталықтары бар. IKEA-ның АҚШ штаб-пәтері осы жерде орналасқан. Пенсильвания тас жолының (I 276), Мид-Конти экспресс-жолы / "Көк жолдың" (I 476) және Пенсильвания тас жолының (I 476) Солтүстік-Шығыс тармағы Мид-Конти түйіскен жері Плимут-Митингте орналасқан. Бұл түйіскен жер аймақтық саудаға үлкен үлес қосады және бизнес пен бөлшек сауданың дамуына серпін берді. Плимут-Митинг Аллентауннан оңтүстік-шығысқа қарай 76 шақырым (47 миль), ал Филадельфиядан солтүстік-батысқа қарай 30 шақырым (18.7 миль) қашықтықта жатыр.

17 ғасыр

Қазіргі Плимут Митингіне алғашқы қоныс салғандар – Діни достар қоғамының, яки квакерлердің мүшелері. Олар 1708 жылы Плимут достар үйін салған. 1686 жылдың 23 маусымында «Дезайр» кемесімен Англияның Девоншир аймағынан Филадельфияға келген. Осы елді мекеннің аты негізін қалаушылардың туған жері – Девондағы Плимут қаласының атымен аталған.

18 ғасыр

1754 жылы Бенджамин Дэвис Плимут-Криктегі Ридж-Пайк маңында қонақүй ашуға лицензия алды. Бұл қонақүй, «Жеті жұлдыз» деп аталып, 1759 жылғы карталарда белгіленген. 1975 жылы қонақүй Midcounty Expressway құрылысы үшін бұзылды. Ертедегі жазбалар бойынша, «жол бақылаушысы» және салық жинаушы лауазымына бір адам сайланған. Жолдар көбінесе топырақтан жасалған, олардың жөндеу және күтілу жұмыстары көбінесе ең төмен баға ұсынғанға аукционмен сатылатын. Әдетте, бұл үлкен жер учаскелеріне ие және көптеген адамдары мен жылқылары бар шаруалар болатын, ал шағын шаруалар олар үшін жолдарда жұмыс істеуге міндетті. Салық тізімдері көрсеткендей, көптеген салық төлеушілер жолдарда жұмыс істеу арқылы салықтарын төлеген. 1846 жылдан 1854 жылға дейін жол бақылаушысының еңбегі үшін күніне бір доллар төленген, ол бақылаушы және салық жинаушы болып жұмыс істеген. Жолдарда жұмыс істейтін еркектер күніне 80 цент, ал ұлдар 40 цент алған. Екі жылқысы бар арбаны пайдаланғаны үшін күніне 1,75 доллар төленген. Американдық революция кезінде, 1778 жылдың мамыр айында Плимут Достар үйі уақытша әскери госпиталь ретінде пайдаланылды. Валли-Форджда болған генерал Джордж Вашингтон британдықтардың аймақты басып алып, Континенттік армияның қозғалысын кесуді жоспарлап отырғанын білді. Ол Маркиз де Лафайетті 2100 әскермен қарсы тұруға жіберді. Олар 19 мамырдағы Баррен-Хилл шайқасынан бір күн бұрын үйдің маңында орналасты. Келесі күні таңертең 16 мыңнан астам сарбазбен келген британдықтар қашу жолдарын кесіп тастауға тырысты. Бірақ Лафайет американдықтардың жергілікті жолдарды жақсы білуін пайдаланып, аз шығынмен қашуға қол жеткізді. Плимут кездесу үйі – Плимут және Перкиомен жолдарының қиылысында, қала шекарасында орналасқан ауылдың атауы. Бұл [Плимут] жағында кездесу үйі, мектеп және төрт үй бар; ал Уайтмаршта екі дүкен, темірші және дөңгелек жасау шеберханасы, пошта бөлімі және жиырма төрт үй орналасқан. Бұл ауылдағы үйлер көбінесе Перкиомен немесе Reading жолы бойында, біріне-бірі жақын орналасқан, тастан салынған, сыртын аққа бояп, алдында көлеңкелі аулалары бар, бұл жаңа келгенге әдемі көрініс сыйлайды. Кітапхана ғимаратының ішкі бөлмесінде методистер ғибадат етеді. Бұл ежелгі қоныс, оның тарихы Уильям Пенннің келуіне дейін жетеді және 1749 жылғы Льюис Эванстың картасында ауыл ретінде көрсетілген.

19 ғасыр

Пошта бұл жерде 1827 жылға дейін ашылған. 1832 жылы мұнда он үй ғана болған. — Монтгомери округінің тарихы (1858). 1754 жылы Достар қоғамы құл сатуды айыптаған. Плимут қалашығында аз ғана құлдар болған, ал 1830 жылға қарай тек біреуі ғана қалды. Маулсби және Корсон отбасылары ертедегі құлдықты жоюшылар болды, олар 1810 жылдары қашқан құлдарды жасырып, өздерінің меншіктерін Жер асты теміржолының бекеттеріне айналдырды. 1850 жылғы "Қашқан құлдар туралы" заңға сәйкес, қашқан құлға көмектескендерге алты ай түрме және 1000 доллар айыппұл тағайындалды. Бұл заң құл аулаушыларға қашқандарды АҚШ-тың барлық штаттары мен аумақтарына дейін қууға мүмкіндік берді. Жергілікті тұрғын Джордж Корсон 1855 жылы қашқан Джейн Джонсонды жасыруға қатысты, оның қашуы федералдық заңдағы олқылықты көрсетті. Жергілікті шіркеулер мен мектептердің есіктері құлдықты жоюшыларға жабық болған кезде, Корсон Германтаун және Батлер Пайктарындағы фермасында Abolition Hall (1856) салды. Залда 200 адамға дейін сыйып, Фредерик Дуглас, Харриет Бичер Стоу, Лукреция Мотт, Стивен Фостер әйелі және Уильям Ллойд Гаррисон сияқты спикерлер шақырылды. 19 ғасырдың соңында Abolition Hall суретші Томас Ховенденнің сурет студиясына айналды. Джордж Корсонның қызы Хелен (Корсон) Ховенденге үйленген Ховенден Плимут кездесуінің егістік жерлерінде көрген американдық өмірден алынған реалистік суреттермен танымал болды. Оның Азамат соғысы кезіндегі күнделікті өмірді бейнелеген суреттері майлы бояулар емес, фотосуреттерге ұқсайды. Оның ең танымал суреттерінің бірі — "Отбасылық байланысты үзу" (төменде көрсетілген), сондай-ақ бірнеше суреттерін Филадельфия өнер мұражайында көруге болады. Ховенден 1886 жылы Томас Эйкинстің орнына Пенсильвания көркемсурет академиясының бас сурет салу оқытушысы болды, соңғысы жалаңаш модельдерді тиісінше пайдаланғаны үшін қызметтен босатылды. 1900 жылдары Плимут кездесуінің өсімі жалғасты, бұл Пенсильвания автожолының, Плимут кездесуі сауда орталығының, биік және бақшалық пәтерлердің, өнеркәсіптік және кеңсе ғимараттарының пайда болуына әкелді. Қазіргі Германтаун Пайкі 1687 жылы провинциялық үкіметтен Филадельфиядан Плимут кездесуіне дейін "арба жолы" ретінде салынды. Нақты жол 1804 жылы 11 287 долларға аяқталды. Плимут кездесуінен Гвинедке дейінгі жол 1751 жылы салынған. Қазіргі Химиялық жол, Плимут ағысының бойымен, 1759 жылы жаңа диірменге қол жеткізу үшін ашылды. 19 ғасырдың басында Хиккоритаундағы қонақ үйі, Германтаун Пайкінде Хиккори жолының қарсы бетінде орналасқан. Революцияда офицер болған Роберт Кеннеди 1801 жылы қонақ үйді басқарды. 1806 жылы оны Фредерик Далл, ал 1825 жылы Джейкоб Харт сақтады. 19 ғасырдың басында бұл Пенсильвания милициясының 36-шы полкі мен Монтгомери округінің екінші батальонының оқу орны болды. 1807 жылы осы жерде "Ат ұрлаудан қорғану үшін достық компаниясы" құрылды. Бұл жерде қалашықтық сайлаулар өткізіліп, 1857 жылдың мамырында пошта бөлімі ашылды. Плимут кездесуі пошта бөлімі 1827 жылға дейін ашылған болуы мүмкін. Плимут қалашығындағы алғашқы өнеркәсіптердің бірі Вуд отбасы басқарған Хиккоритаун ұстаханасы болды, сондай-ақ қазіргі Аллан Вуд Стил компаниясының алдағысы. 1847 жылғы жазбаларда Плимут пешінің аты кездеседі және шегелерді жасаумен айналысты. 1863 жылы Плимут темір компаниясы 30 000,00 доллар капиталмен құрылды. Компания қазіргі Колвелл-Лейннің батысында орналасқан, Фермвью-Виллидж деп аталатын құрылысқа іргелес орналасқан Колвелл пешінің меншігін сатып алды. Плимут темір жолы 1836 жылы Коншохокен мен Колд-Пойнт арасындағы жол бойында жұмыс істейтін 20 шақты әк пештеріне қызмет көрсету үшін салынды. 1870 жылы желі Филадельфия және Рединг темір жолына өткізіліп, қайта жаңартылды және Солтүстік Пенн темір жолымен қиылыста Ореландқа дейін ұзартылды. 1970 жылдары желі тоқтатылды. Плимут темір жолының құрылысы алдында Филадельфия, Германтаун және Норристоун темір жолы Плимут қалашығы арқылы Шкуилкилл өзені бойында салынды және 1835 жылы іске қосылды. Тарихының көп бөлігінде бұл темір жол Рединг темір жолының бір бөлігі болды. Бүгінгі таңда бұл жолдар SEPTA-ның Манайунк/Норристаун желісі болып табылады. Пенсильвания темір жолының Скуилкилл аңғары бөлімшесі Скуилкилл өзенінің бойындағы Рединг темір жолының рельстеріне параллель салынды және 1884 жылы пайдалануға берілді. Темір жол қызметі 1970 жылдары тоқтатылды және жол төсеніші қазір көп мақсатты (жаяу жүргіншілер мен велосипедтер) Скуилкилл өзені жолымен қамтылған. Трентон Котф филиалының Пенсильвания темір жолы 1891 жылы салынды. Трентон Cutoff қазір Norfolk Southern компаниясына тиесілі және Моррисвилл желісі деп белгілі. 1890 жылдары Плимут кездесуі арқылы электрлік троллейбус желілері салынды. Германтаун Пайкінің иығында жүретін троллейбустар Честнат Хилл мен Норристоунды байланыстырды. Батлер Пайкінің иығындағы троллейбус қысқа шаттл, Германтаун Пайкі мен Ридж Пайк арасында (0,7 миль) жүретін Харманвилл Динки деп белгіленді. Динки жолдары Ридж Пайкі мен Батлер Пайкінің бұрышында Коншохокенге бағытталған троллейбустарға ауысты.

20 ғасыр

Олардың өмір сүруінің көп бөлігінде троллейбустық желілерді Reading Transit & Light Company (Рединг темір жолымен ешқандай байланысы жоқ) басқарды. Жолаушылармен қатар, 1910 жылдары жүк тасымалын RT&L троллейбустары жүргізді; 1950 жылдары Germantown Pike және Butler Pike солтүстік-батыс бұрышындағы тасталған ағаштан жасалған жүк платформасы сақталған. Харманвиллдің Динкисі 1927 жылы автобустармен ауыстырылды. Germantown Pike троллейбустары 1931 жылдың желтоқсанында жұмысын тоқтатты. Норристауннан Коншохокенге дейін Қара Ат, Жеті Жұлдыз және Харманвилл арқылы өткен троллейбус 1933 жылдың қыркүйегінде автобустармен ауыстырылды. Жол бойындағы троллейбус жолдары тез арада бұзылып, екі қатарлы Ридж Пайк және Ридж Пайктің оңтүстігіндегі Батлер Пайк көліктің артуына байланысты кеңейтілді. Қаладағы алғашқы мектепті 1780 жылы Плимут кездесуінің достар қоғамы құрды, бірақ кейбір деректер одан бұрынғы мектеп болғанын көрсетеді. 1821 жылы Колд-Пойнтта мектеп ашылды. 1834 жылы заң шығарушы орган бекіткен жүйе бойынша құрылған мемлекеттік мектептерге Колд Пойнт мектебі, Плимут аңғары мектебі, Сегіз шаршы мектебі, Сэнди Хилл мектебі және Солтүстік Жұлдыз мектебі кірді. Плимут 1922 жылдың қаңтарында бірінші сыныпты қалашыққа айналды. Айзек Дж. Шеппард сол кезден бастап 1952 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін қалашықтың хатшысы болды. Жаңа үкімет түрінде кеңес «жол қадағалаушыларынан» «Township Commissioners» болып өзгерді. 1925 жылы Денсаулық сақтау кеңесі құрылды. Құбырларды тексеру 1934 жылы басталды. 1939 жылы Плимут «заманауи» аймақтарға бөлу туралы ереже қабылдады. Құрылыс кодексі туралы қаулы қабылданды. 1947 жылы алғашқы учаскелеу ережесі қабылданды. 1952 жылы қалашықты жоспарлау комиссиясы құрылды және демалысқа қажеттіліктерді зерттеу үшін демалыс комитеті құрылды. 1972 жылы Плимут қалашығы өзін-өзі басқару хартасын қабылдады. Бұл муниципалитетке Қоғамдастықтың жалпы заңдарымен тыйым салынбаса, қажетті мемлекеттік немесе әкімшілік шараларды қабылдауға мүмкіндік береді. 1688 жылдан бері әк пештері осы жерде үлкен, өнімді және табысты бизнес болып табылды. Плимут кездесуінің тарихи ауданы, Алан Вест Корсонның үйі, Плимут достар үйі және Ховенден үйі, сарайы және жою залы 1971 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді.

География

Плимут кездесуі көбінесе Плимут қалашығының ішінде орналасқан, ал кішігірім бөлігі Уайтмарш қалашығында. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы 3.8 шаршы миль (10 км²) құрайды, бәрі құрлық. Плимут қалашығы Скуилкил өзеніне тікелей жақын орналасқан, бірақ өзен жағалауының барлығы өнеркәсіптік нысандармен толған. Қазіргі уақытта өзенге қол жеткізу үшін велосипед жолы салынуда. 476-шы тас жол және Пенсильвания айналма жолы қалашық арқылы өтеді. Аймақ 76-шы тас жолға және өзен арғы бетіндегі "Басты жол" нүктелеріне оңай қол жеткізеді.

Демография

2010 жылғы халық санауы бойынша, аймақтағы тұрғындардың 82,2% латын емес ақ нәсілді, 6,2% – қара немесе африкалық америкалық, 8,4% – азиялық, 0,6% – басқа нәсілді, ал 1,4% – екі немесе одан көп нәсілді болды. Халықтың 2,1% испандық немесе латындық текті. 2000 жылғы халық санауы мәліметтері бойынша, аймақта 5 593 адам, 2 215 үй шаруашылығы және 1 557 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 2 285 тұрғын үй бірлігінде орташа есеппен өмір сүрді. Аймақтың нәсілдік құрамы: 89,34% ақ нәсілді, 3,40% афроамерикалық, 0,09% американдық үнді, 0,29% азиялық, 0,14% басқа нәсілді және 0,73% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын халықтың 0,91% испандық немесе латындық текті болды. Үй шаруашылықтарының 28,4% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 59,5% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,9% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 29,7% -ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 25,0% жеке тұлғалардан тұрды, ал 12,1% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,49 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,00 адамды құрады. Аймақта халық тығыздығы төмен болды, оның ішінде 22,7% -ы 18 жасқа дейінгілер, 5,6% -ы 18-24 жас аралығындағылар, 28,1% -ы 25-44 жас аралығындағылар, 24,2% -ы 45-64 жас аралығындағылар және 19,4% -ы 65 жастан асқандарды құрады. Орташа жас 41 жасқа тең. Әр 100 әйелге 94,8 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 89,5 еркек шақ келді. Аймақтағы үй шаруашылығының орташа табысы 57 601 доллар, ал отбасының орташа табысы 71 585 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 50 813 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 38 906 долларға тең. Аймақтың жан басына шаққандағы орташа табысы 31 254 долларды құрады. Отбасылардың 3,0% және халықтың 4,0% кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 4,2% және 65 жастан асқандардың 4,6% кедейлікте өмір сүрді.

Көрікті жерлер

1708 жылы салынған тарихи Плимут достар жиналыс үйі қаланың ішінде орналасқан. Плимут жиналысы Плимут жиналысы сауда орталығына үй иесі, оған жақын орналасқан AMC кинотеатрлары, сондай-ақ тамақтану және ойын-сауық орындары бар. Босков, Берлингтон, Дик спорттық тауарлары, Майклс және Эдж фитнес сауда орталығының негізгі дүкендері болып табылады.

Мекемелер

Плимут кездесуі Плимут және Уайтмарш округтерінде орналасқан. "Плимут кездесуі" термині көбінесе Плимут округінің көп бөлігін білдіреді, себебі округтің почта индексі Плимут кездесуінің почта индексімен сәйкес келеді. Дегенмен, Плимут кездесуі пошта бөлімі шындығында Плимут округінің шегінен тыс, Уайтмарш округінде орналасқан. Бұл аумақтың барлығын әдетте "Плимут Уайтмарш" деп атайды, сондай-ақ орта мектепті де осылай атайды. Ла-Салл университеті Плимут кездесуінде филиал кампусын ұстап тұр. Вилланова университеті өзінің бейсбол жаттығу орындарын "Плимуттағы Вилланова бейсбол алаңы" аталатын Үлкен Плимут округінің қоғамдық орталығының аумағында орналастырған. Паркте серуендеу жолы, құм волейбол алаңдары, жабық баскетбол алаңы және жүзу бассейні бар. Жазда концерттер мен бочче лигасы ұйымдастырылады. Плимут кездесуі – бұл жас қыздардың саяхаттық/турнирлік софтболына арналған "Odyssey Fastpitch Softball" ұйымының орны. Плимут округінің кең аумақты саябақ жүйесі бар, оның ішінде Үлкен Плимут қоғамдық орталығы мен шамамен 149 акр жерді құрайтын 11 саябақ кіреді. Шығыс Плимут аңғары саябағы да осы жерде орналасқан.

Білім

Колониалдық мектеп ауданы өзінің бас кеңсесін Уайтмарш қалашығында, Плимут кездесуінен оңтүстікке қарай орналастырған. Колониал штаттағы ең үздік мектеп аудандарының бірі саналады және үнемі жоғары стандартты тестілеу нәтижелерін көрсетеді. Екі қалашық Коншохокен қаласымен бірлесіп орта мектепті пайдаланады. Қасиетті Розарий аймақтық католик мектебі – бұл аймақтағы католик мектебі. Ол 2012 жылы Плимут кездесуіндегі Иеміздің Епифаниясы мектебінің, Шығыс Норритон қалашығындағы Жеңіс Анасы мектебінің және Норристаунд қаласындағы Сент-Титус мектебінің бірігуі нәтижесінде құрылды.