Нашвилл бекінісі: Құрылу тарихы мен алғашқы қоныс салушылар
Fort Nashborough
Нашвилл қаласының тарихы: 1779 ж. құрылған Форт Нашборо (Француз тіліндегі иіс) бекінісі, құрамында 20 үйі бар, алғашқы қоныс салушылардың қауіпсіздігін қамтамасыз еткен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шекаралық бекініс
a frontier fort
Fort Nashborough, сондай-ақ Fort Bluff, Bluff Station, French Lick Fort, Cumberland River Fort және басқа да атаулармен белгілі, 1779 жылдың басында Камберленд өзені аңғарындағы French Lick аймағында салынған, кейіннен Теннесси штатының Нэшвилл қаласына айналған елді мекенге бастау берген қоршау. Бұл форт әскери гарнизон болған жоқ. Ағаштан жасалған төртбұрышты қоршауда 20 қабат үй орналасқан және ол қоныс аударушыларды жабайы жануарлар мен үндістерден қорғады. Джеймс Робертсон мен Джон Донелсон оның негізін қалаушылары деп есептеледі, және халық арасында «Теннессидің негізін қалаушылары» деп аталады. 1794 жылы форт тасталып қалды, бірақ сол қоныс, қазіргі Нэшвилл қаласы, 1796 жылы жаңа Теннесси штатының астанасы болды.
Fort Nashborough, also known as Fort Bluff, Bluff Station, French Lick Fort, Cumberland River Fort and other names, was the stockade established in early 1779 in the French Lick area of the Cumberland River valley, as a forerunner to the settlement that would become the city of Nashville, Tennessee. The fort was not a military garrison. The log stockade was square in shape and covered It contained 20 log cabins and was protection for the settlers against wild animals and Indians. James Robertson and John Donelson are considered the founders, and colloquially, the "founders of Tennessee". The fort was abandoned in 1794, but the settlement, now the town of Nashville, became the capital of the new state of Tennessee in 1796.
Өмірбаян
Америка революциясы 1775 жылғы наурыз айында Ричард Хендерсонның Чероки тайпасымен Трансильвания поселенісі үшін жерлерді сатып алу туралы келісімге қол қойылғаннан кейін бір айдан соң басталды. Сатып алынған жерлерге Солтүстік Каролинадағы (қазіргі Теннесси штатының солтүстік-орталық бөлігі) Камберленд өзенінің үстіндегі аймақтар да кірді. Вирджиния штаты 1778 жылы сатып алудың көп бөлігін күштен шығарса да, Камберленд аймағындағы жерлер әлі де есептелмеген күйде қалды. Көптеген Чероки қалалары отаршылар мен Ұлыбритания арасындағы қақтығыста бейтарапты сақтағысы келді, бірақ басшы Драгинг Каноэ осы соғысты шекарашылдардың Чероки тайпасының дәстүрлі жерлеріне үнемі енуіне қарсы тұру мүмкіндігі деп қарасты. Американың шығыс Теннессидегі Чероки қалаларына жасаған қарсы шабуылдары нәтижесінде Драгинг Каноэ өз халқын оңтүстікке және батысқа, Теннесси өзені бойымен көшіруге мәжбүр болды. 1779 жылы олар Чикамауга ағысының жағасында (қазіргі Чаттануга қаласының жанында, Теннесси штаты) қоныстанды және Чикамауга Чероки тайпасы ретінде танылды. Кейін олар одан да батысқа және оңтүстік-батысқа қарай жылжуға мәжбүр болды, онда олар "Бес Төменгі қала" құрып, содан кейін көбінесе "Төменгі Чероки" деп аталды. Драгинг Каноэ қоныс аударушыларға "қараңғы және қанды жер" болатынын ескерткен еді, және ол сөзіне берік болды.
The American Revolution broke out one month after Richard Henderson's purchase agreement with the Cherokee for the lands of the proposed Transylvania settlement was signed in March, 1775. The purchase included land above the Cumberland River in North Carolina (now north central Tennessee). Though much of the purchase had been invalidated by Virginia in 1778, lands in the vicinity of the Cumberland were still outstanding. Most Cherokee towns wished to stay neutral in the growing contest between the colonists and Britain, but Chief Dragging Canoe considered the war an opportunity to resist the continual encroachment by frontiersmen on traditional Cherokee territories. American retaliatory raids against his Cherokee towns in eastern Tennessee eventually forced Dragging Canoe to move his people farther to the south and west –down the Tennessee River. In 1779 they settled along Chickamauga Creek (near present day Chattanooga, Tennessee), becoming known as the Chickamauga Cherokees. Later they were forced to move even further west and southwest, where they established the "Five Lower Towns", and were often thereafter referred to as the "Lower Cherokee". Dragging Canoe had admonished the settlers that encroachment would result in "dark and bloody ground", and he would make good on his word.
Дайындықтар
1689 жылы тері саудагері Мартин Шартье құрған, бірақ көп ұзамай таратылған сауда бекетінен басқа, Камберленд өзенінің жағасындағы, сол кезде Френч Лик деп белгілі болған аймақты тұрақты қоныстандыруға бұрын ешқандай тытырық жасалмаған. 1779 жылы Джон Бьюкенен аға отбасымен Пенсильвания штатының Камберленд округінен Солтүстік Каролинаға көшіп келді. Алдымен Вирджинияның «таудың ар жағындағы» (қазіргі Шығыс Кентукки) аймағына барып, топтың әйелдері мен кішкентай балаларын қауіпті жерден шығарып, қауіпсіз жерге орналастырды. Содан кейін отаршылар Камберленд өзені бойымен төменге қарай жылжып, 1779 жылдың басында Френч Ликте бекініс салды. 1779 жылдың ақпан айында «Таудан келгендер» (Overmountain) тобының жетекшісі Джеймс Робертсон тоғыз адамнан тұратын сапаршылар тобымен сол аймаққа аттанды. Робертсон «Регулятор» қозғалысының мүшесі болған, сондай-ақ Ватауга қонысын құрушылардың бірі еді. Солтүстік Каролина жерін сатып-сатумен айналысатын Ричард Хендерсонмен 3000 акр (12 км²) жерді беру туралы келісім жасалды және топтың отбасыларын сол жерге көшіру шаралары қолға алынды. Отаршылар Хендерсонға әр жүз акр үшін 26 фунт күміс төлеуге келісті, бұл сол кезде өте қымбат баға саналды (шамамен 6,20 долларға тең). Робертсон үш адамын Вашингтон округінде қалған үлкен топтың келуіне дайындық ретінде жүгері егу үшін қалдырды. Содан кейін Робертсон Иллинойс аймағына (сол кезде Вирджиния талап еткен жер) генерал Джордж Роджерс Кларкпен (Вирджинияның жер агенті) кездесу үшін сапар шекті, ол өте жақсы шарттармен «үй салу құқығын» (cabin rights) беріп отырды. Робертсонның 1772 жылғы Ватауга қонысы бастапқыда Солтүстік Каролина провинциясының аймақты бақылауына қарсы болғандықтан, Вирджиния мен Солтүстік Каролина шекарасының болашақта белгіленуі Камберленд өзені бойындағы жаңа қонысты Вирджинияға қаратуы мүмкін деп ойлады. Сондықтан ол болашақта жерге қатысты даулар туындамауы үшін жердің құқығын реттеуді және нақтылауды қалады. Генерал Кларкпен алдын ала келісім жасасқаннан кейін Робертсон Камберленд аймағын отарлауға дайындалды.
Aside from a short lived trading post established in 1689 by fur trader Martin Chartier, no attempt had previously been made to permanently settle the area then known only as French Lick along the banks of the Cumberland River. In 1779, John Buchanan Sr. migrated with his family from Cumberland County, Pennsylvania, to North Carolina. He first went to the "over mountain" area of Virginia (modern day eastern Kentucky) in order to leave the party's women and small children in a secure area. The settlers then headed down the Cumberland River and, in early 1779, built a fortified station at French Lick. In February 1779, Overmountain leader James Robertson set out with a nine man exploration party to the same area. Robertson had been a member of the Regulator Movement, as well as a founding leader of the Watauga settlement. A 3,000 acre (12 km2) land grant was negotiated with Richard Henderson, a North Carolina land speculator, and arrangements were made for the movement of the group's families to the area. The colonists agreed to pay Henderson 26 pounds of silver per hundred acres, which was then considered an expensive price (equal to approximately $6.20/acre). Robertson charged three of his men to stay behind and plant corn in preparation for the arrival of the much larger group, which had remained behind in the Washington District. Robertson then journeyed to the Illinois Country (an area claimed by Virginia at the time) to meet with General George Rogers Clark (a land agent of Virginia), who was dispensing "cabin rights" on very favorable terms. Robertson, whose 1772 Watauga settlement had originally been opposed to the control of the area by the Province of North Carolina, thought it possible that the yet to be established extended border between the Virginia and North Carolina frontiers might throw control of any new Cumberland River settlement to Virginia. Therefore, he wished to get secure and clear land titles to eliminate any future complications over ownership. After making provisional arrangements with General Clark, Robertson prepared for the colonization of the Cumberland country.
Robertson құрлықпен
1779 жылы 1 қарашада Робертсон шамамен 200 қоныс аударушыны Лонг-Айлендтегі Форт Патрик Генриден, Кингспорттан, Теннесси штатынан Форт Нэшбороға қарай жетектеді. Бұл қоныс аударушылар әйелдер мен балалардың кейінірек келуіне дайындық жасау үшін жіберілді, ал оларды Джон Донелсон шығыстан су жолдары арқылы бастап әкелді. Робертсонның ағалары Марк пен Джон, сондай-ақ оның үлкен ұлы, 11 жасар Джонатан да олармен бірге болды, ол қойларды айдап келе жатқан еді. Жолда Джон Рейнс және оның достары мен одақтас отбасылары қосылды. Бұл топ Кентуккиге айналған аймаққа қарай өзен бойымен жоғары көтерілудің орнына French Lick-те қоныстануға шешім қабылдады. Олардың саяхаты қыс салқынынан туған кешігулер салдарынан Рождество күні аяқталды (бұл олардың ең суық қыс екені айтылды).
On 1 November 1779, Robertson led some 200 settlers from Fort Patrick Henry, on Long Island, Kingsport, Tennessee toward Fort Nashborough. These settlers were to prepare for the later arrival of the party's women and children and were led by John Donelson out of the east over waterways. Robertson's brothers, Mark and John, were in the party, as well as his oldest son, 11 year old Jonathan, who drove the sheep. The men were joined en route by John Rains and a number of his friends and allied families. This group decided to settle at French Lick, rather than continue upriver into that area which later became Kentucky. Their journey ended on Christmas Day, due to delays caused by the winter (described as the coldest one any of them had ever known).
Донелсон өзен арқылы
1780 жылдың басында Донелсонның тобы өзен саяхатында үш шақырымдай жол жүріп, тоқтап қалды. Мұз, қар және суық қысқа ұстады, ал мұздаған өзен алға жылжуды мүмкін емес етті. Ақпан ортасына дейін ешқандай қозғалыс болған жоқ. Қайықтар ақыры босатылғанда, олардың да қозғалысы үнемі жауған жаңбырдың салдарынан өзеннің көтерілуімен қиындыққа тап болды. Донелсонның тобы да Тартушы Каноның кек алу уәдесінен қатты зардап шекті. Френч-Ликке жол тартқанда, олар Теннесси өзенінің батысқа қарай ағысымен Чикамауга қалаларынан өтуі керек болды. Донелсон тобы бұл міндетті орындағаннан кейін солтүстікке бұрылып (қазіргі Теннесси штатының Хардин округінде), Теннесси өзенінің "Үлкен иілімінде" (Серро-Гордода) өткенде, жергілікті тұрғындар оларға шабуыл жасады. Соғыс жасағы 28 адам отырған бір қайықты тартып алды. 1780 жылдың 20 наурызында олар Теннесси өзенінің сағасына жетіп, қазіргі Кентукки штатының Падука қаласы орналасқан төмендікте лагерь құрды. Шаршаған, ашқан және азық-түлігі азайған олар жаңа қиындықтармен бетпе-бет келді. Олардың қайықтары ағысқа қарай жүзуге арналғандықтан, көктемгі жаңбырдың көп болуынан аса жоғары және жылдам болған Огайо өзенінің қарсы ағысына көтеріле алмады. Олар әлі қанша қашықтық саяхаттау керектігін және соңғы мақсатына жету үшін қанша уақыт қажет болатынын білмеді. Компанияның бір бөлігі Френч-Ликке саяхатын тоқтатуға шешім қабылдады. Олардың бір бөлігі Огайо және Миссисипи өзендерімен Натческе дейін жүзіп, қалғандары Иллинойс штатының Огайо бойындағы жерлерге қоныстанды. Ал қалғандары Падукадан Огайо өзенімен жоғары қарай Камберленд өзенінің сағасына дейін саяхаттауға бекінді. Бұл қашықтық 24 шақырымдай болып шықты. Оны көргеннен кейін олар оның Камберленд екеніне сенімді емес, өйткені ол олар күткеннен әлдеқайда кішкентай көрінді. Алайда, Теннесси мен Камберленд арасында Огайоға құятын ешқандай өзен туралы естімегендіктен, олар көтерілуді шешті. Көп ұзамай, кеңейіп келе жатқан арна олардың болжамдарының дұрыс екеніне көз жеткізді. Ағысқа қарсы жүзу үшін Донелсон өзінің "Авантюра" қайығына жағадан жасалған кішкентай желкен орнатты. Кенеттен соққан желдің зиянын болдырмау үшін, желкеннің әр төменгі бұрышында бір адам тұрып, жел күшті болғанда оны босатуға нұсқау алды.
Starting out in early 1780, Donelson's group was halted after traveling only three miles on their river voyage. Ice, snow and cold had set in and the frozen river made progress impossible. There was no further movement until mid February, and when the boats were eventually cut loose, they were hampered again by the swell of the river due to incessant heavy rains. Donelson's group also suffered greatly from Dragging Canoe's promise of vengeance. On their way to French Lick they had to pass the Chickamauga towns on the westward flow of the Tennessee River. When the Donelson party had succeeded in that, however, and made the turn to the north (in what is today Hardin County, Tennessee), the natives attacked them as they went past the Tennessee River's "Big Bend" (at Cerro Gordo). The war party captured one boat with 28 people on board. On March 20, 1780, they arrived at the mouth of the Tennessee River and set up camp on a lowland which is now the site of Paducah, Kentucky. Weary, hungry and low on provisions, they were confronted by new difficulties. Their boats, having been constructed to float downstream, were scarcely able to ascend the rapid current of the Ohio, which due to heavy spring rains was particularly high and fast. They were also ignorant of the distance yet to be traveled, and the length of time which would be required to reach their final destination. Some of the company decided to abandon the journey to French Lick. A part of them floated down the Ohio and Mississippi Rivers to Natchez, the rest settling at points in Illinois along the Ohio. The others, however, were determined to pursue their course up the Ohio from Paducah to the mouth of the Cumberland River, a distance which turned out to be only fifteen miles (24 km). Upon seeing it, they were unsure it was the Cumberland, because it seemed very much smaller in volume than they had expected to find. However, they had heard of no stream flowing into the Ohio between the Tennessee and Cumberland, and, therefore, decided to make the ascent. They were soon assured by the widening channel that they were correct in their conjectures. In order to make progress upstream, Donelson rigged his boat, the Adventure, with a small sail made out of a sheet. To prevent ill effects from any sudden gust of wind, a man was stationed at each lower corner of this sail with instructions to loosen it when the breeze became too strong.
Қаулысы қабылданды
Керек жеріне жеткенде Донелсон Робертсонмен қайта қосылды, ал топ жерді тазартып, Америка революциясында ерлік көрсеткен генерал Фрэнсис Нэштің құрметіне аталған елді мекен салды. Бұл шекарашылар бірге жақын маңдағы басқа да бекіністі "жол станцияларын" салған, олар партия мүшелерінің есімдерімен аталыпты; солардың ішінде Стоунс өзеніндегі Донелсон отбасының плантациясы – Кловер Боттом Мансион; Фриленд станциясы; Манскер станциясы; Томпсон станциясы; және Бьюкенен станциясы – олардың көптегені қазіргі Нэшвилл аймағындағы аудандар немесе қалалар ретінде әлі де есте сақталады. 1780 жылы Робертсон "Кемберленд келісімі" деп аталған конституцияны жасады, соның арқасында аймақ Солтүстік Каролина үкіметінен тәуелсіздіктің жаңа кезеңін бастады.
Upon reaching their destination, Donelson reunited with Robertson, and the group cleared the land, building a settlement which they named in honor of General Francis Nash, who had won acclaim fighting in the American Revolution. Together these frontiersmen built other fortified "way stations" in the vicinity which were named for members of the party; among these were Clover Bottom Mansion (the Donelson family plantation on the Stones River); Freeland's Station; Mansker's Station; Thompson's Station; and Buchanan's Station—many still remembered as neighborhoods or towns in the modern Nashville area. In 1780, Robertson drew up a constitution called the "Cumberland Compact," and the area began a new phase of autonomy from the government of North Carolina.
Қалдық өмір
Бұйвол, қара аю, жабайы түйеқұс, ақ құйрықты елік, суыр, ракун, түлкі, елік, қасқыр, пума, күміс шегір және сусар табиғатта еркін өмір сүрген ормандарда көптеп кездесетін. Пионер отбасының ең қымбатты мүліктері – аң аууға арналған мылтықтары, ағаш кесуге арналған балталары, тұқымдары және егін өңдеуге арналған салалары болды. Шекаралық өмір үнемі күреске толы болды, ал осы қажеттіліктерсіз өмір сүру қауіпті болды. Жүгері – олардың күнделікті тамақтануының ең маңызды өнімі, ал жүгері арағы – барлық денсаулық проблемаларына ем болды. Хендерсон, әрқашан пайда табуға тырысқан, сол алғашқы қыста Нашвиллде бір бушель жүгеріні 200 долларға жеткізуді ұйымдастырды. Киім үшін зығырдан немесе мақтадан жасалған мата қолданылды. Жануарлардың терісі мен мүйізі киімдерін толықтырды. Жаңа қоныста туған алғашқы ақ бала – 1781 жылдың 11 қаңтарында Джеймс Робертсонның ұлы Феликс болды. Кейін ол сол дәуірдегі ең беделді дәрігерлердің біріне айналды. 1783 жылғы Солтүстік Каролина жер заңы, "Жерді тартып алу заңы" деп аталды, жер учаскелерін шамамен бес долларға ұсынды. Көптеген мүліктер құрметті әскери қызметі үшін берілді. Келісімдер мен бұрынғы талаптар бойынша сақталған жергілікті американдықтардың жерлері заң бойынша қол жетімді емес еді, бірақ асығыс, шатасу және ашкөздік салдарынан көптеген жер басып алушылар мен шекаралық даулар туды.
Buffalo, black bear, wild turkeys, white tail deer, beaver, raccoon, fox, elk, wolf, cougar, mink, and otter were abundant in the untamed forests. The pioneer family's most treasured possessions were their guns for hunting, axes for wood cutting, seeds, and hoes for cultivating. Frontier life was a constant struggle, and without these necessities, survival was at risk. Corn was the most important crop for their daily diet, and corn whiskey was the remedy for all health problems. Henderson, ever the profiteer, arranged to have corn shipped from Kentucky at a cost of $200 a bushel for that first winter in Nashville. Linen, made from flax, or cotton was used for clothes. Animal skins and hides supplemented their wardrobes. The first white child born in the new settlement was James Robertson's son, Felix, on January 11, 1781. He eventually became one of the most influential physicians of the era. The North Carolina Land Act of 1783 dubbed the "Land Grab Act" offered lots in tracts for the price of about five dollars. Much property was awarded for honorable military service. Native American lands reserved by treaties and previous claims were not legally available, but in the haste, confusion and greed, there were many squatters and boundary disputes.
Американың жергілікті тұрғындары шабуылдайды
Бұл аймақтағы ең ірі және ең көп санды тайпалар – оңтүстікке қарай мускоги (крик) тайпасы, ал шығысқа қарай және Камберленд үстіртінің үстінде чероки тайпасы болды. Олар бастапқыда шығыс британдық отарлаушылармен бейбіт қарым-қатынаста болды. Бірақ Камберленд елді мекендері бастапқыдан-ақ тыныштық көрмеді және үнемі шабуылға ұшырады. Тайпалар бұрынғы уәделерге, бұзылған шарттарға және олардың аң аулау жерлеріне жасалған енуге наразылық білдірді. Соғыс басшысы Драггинг Каноенің чикамауга черокилері мен олардың мускоги одақтастары келесі он төрт жыл бойы шекаралық елді мекендерге шабуылдарын жалғастырды. Қоныс аударушылар үндістердің шабуылына қарсы әрдайым сақ болуға тиіс болды. 1781 жылдың 2 сәуірінде чикамауга черокилері таудың үстіндегі бекініске шабуыл жасады. "Блафс шайқасы" деп аталған шабуылда үндістер көптеген ерлерді бекіністен шығарып, оларды кіреберістен бөліп тастады. Бірақ қоныс аударушылар бекініске қайта қашуға үлкерді, ал черокилер олардың жылқыларын тартып алды. Сондай-ақ, әйелдер босатып жіберген бекіністің итттері де көмектесті. Келесі жылы шабуылдар азайды. Саяси қысымға байланысты чикасо тайпасының чероки одақтастары Камберленд қоныстарымен және жаңа мемлекетпен бейбіт келісімге келуге шешім қабылдады. Бұл ішінара Пиоминконың, ықпалды басшының, пионерлерді испан үкіметінен гөрі аз қауіпті деп есептеуіне байланысты болды.
The largest and most numerous tribes in the region were the Muscogee (Creek) to the south, and the Cherokee to the east and over the Cumberland Plateau, who were originally peaceful to the eastern British colonials. But from the beginning, the Cumberland settlements had very little peace, and were continually attacked. The tribes resented past concessions, broken treaties, and further encroachment on their hunting grounds. War Chief Dragging Canoe's Chickamauga Cherokee, and their Muscogee allies, continued attacks on the frontier settlements for the next fourteen years. The settlers had to be on guard against Indian attacks at all times. On April 2, 1781, a force of Chickamauga Cherokee attacked the fort at the bluffs. In the attack, known as the "Battle of the Bluffs," the Indians succeeded in luring most of the men out of the fort, then cutting them off from the entrance. But the settlers managed to escape back to the fort, while the Cherokee captured their horses. They also had help from the fort's dogs, turned loose by the women. The attacks decreased the following year. Because of political pressures, the Cherokee allies of the Chickasaw decided to make peace with the Cumberland settlers and the new nation. This was partially because Piominko, an influential chief and leader, considered the pioneers to be less of a threat than the Spanish government.
Құрастыру
Елді мекен 1784 жылы Солтүстік Каролина штаты тарапынан Нэшвилл қаласы ретінде құрылды. 1796 жылы Теннесси штатының 16-шы штаты болып қосылғаннан кейін ол Теннесси астанасы атанды. 1806 жылы қала мәртебесі берілді, және қазіргі кезде штаттың ең ірі қаласы болып табылады.
The settlement was incorporated as the town of Nashville by North Carolina in 1784. It went on to become the capital of Tennessee upon its admission as the 16th state in 1796. It was chartered as a city in 1806, and is the largest city in the state in the modern era.
Тарих орталығы
Форттың бастапқы орнынан бірнеше жүз метр қашықтықта, Нешвилл қаласының орталық аймағында, Бірінші солтүстік дағдарысы бойында орналасқан форттың кішкентай көшірмесі 1930 жылдары салынды, уақыт өте келе тозығы жетіп, 2015 жылы бұзылды. 2017 жылдың 13 шілдесінде жаңадан жаңартылған Форт-Нэшборо тарих орталығында лента кесу рәсімі өтті, онда Нешвилль және әлемнің түкпір-түкпірінен келген отбасылар қаланың тарихымен таныса алады. Жаңа тарих орталығы бұрынғыдан гөрі көбірек ақпаратты қамтиды және Американың жергілікті халықтарының тарихына арналған алаңшаны ұсынады.
A small replica of the fort, located in Downtown Nashville along First Avenue North, several hundred meters from the original site of the fort, was built in the 1930s, fell into disrepair and was demolished in 2015. On July 13, 2017 a ribbon cutting ceremony was held at the site of the newly renovated Fort Nashborough History Center, where families from Nashville and around the world can learn about Nashville's story. The new History Center is a more inclusive representation of the past, and includes a plaza dedicated to Native American history.