Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Майкл Макколли "Бутч" Джонсон (1954 жылғы 28 мамырда туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, National Football League (NFL) лигасында «Даллас Каубойс» және «Денвер Бронкос» командаларында шабуылшы ретінде ойнаған. Ол колледж футболында UC Riverside Highlanders командасы үшін өнер көрсетті және 1976 жылғы NFL драфтының үшінші раундында (жалпы 87-ші нөмірмен) таңдалды.
American football player (born 1954)
Michael McColly "Butch" Johnson (born May 28, 1954) is an American former professional football player who was a wide receiver in the National Football League (NFL) for the Dallas Cowboys and Denver Broncos. He played college football for the UC Riverside Highlanders and was selected in the third round (87th overall) of the 1976 NFL Draft.
Алғашқы жылдар
Джонсон Дорси орта мектебінде оқыды, онда футбол мен жеңіл атлетикамен шұғылданды. 1972 жылы ол All City жарысында тікпақ секіруде екінші орын алды. Ол Риверсайдтағы Калифорния университетінің II дивизионында тікпақпен секіруші ретінде спорттық стипендия алды. 1974 жылы ол UPI Little All Coast Football командасының екінші құрамына енді. 1975 жылы ол 8 ойында 1027 ярдқа 67 рет допты ұстап алып, елде бірінші орынға шықты (жарақат салдарынан 2 ойынды өткізіп алды), сонымен қатар All American атағын жеңіп алды. Ол бітіргеннен кейін бір жыл өткен соң мектеп футбол секциясын жапты. Ол колледжтегі карьерасын 139 рет допты ұстап алу, 2106 ярд және 17 тачдаунмен аяқтады. 2012 жылы ол UCR Спорттық Даңқ залына енгізілді. Келесі жылы ол Риверсайд Спорттық Даңқ залына енгізілді.
Johnson attended Dorsey High School where he practiced football and track. In 1972, he finished second place in the pole vault event at the All City meet. He accepted an athletic scholarship from Division II University of California, Riverside as a pole vaulter. In 1974, he was named to the second team UPI Little All Coast Football team. In 1975, he led the nation in receiving with 67 catches for 1,027 yards, in just eight games (he missed 2 contests with an injury), while earning All American honors. The school dropped the football program the year after he graduated. He finished his college career with 139
receptions for 2,106 yards and 17 touchdowns. In 2012, he was inducted into the UCR Sports Hall of Fame. The next year, he was inducted into the Riverside Sport Hall of Fame.
Даллас Ковбойз
Джонсон 1976 жылғы NFL драфтының 3-ші раундында (87-ші жалпы) «Даллас Каубойс» командасымен таңдалды. 1978 жылы «Буффало Биллс» командасына қарсы өткен ойында ол бір ойындағы ең көп қайтарылған соққы рекордын (9) теңестірді. Ол 489 ярдқа 45 соққыны қайтарып, командалық рекорд орнатты. Сондай-ақ, 693 ярдқа (24,8 ярд орташа) 28 қақпаны қайтарып берді. 1977 жылы ол Голден Ричардспен кезектесіп, 135 ярдқа (11,3 ярд орташа) және бір тачдаунға 12 қабылдауды тіркеді. Сонымен қатар, клубтық рекордты - 50 соққыны қайтарып, команданы 22 қақпаны қайтару бойынша жетекшілік етті. Жыл соңында «Денвер Бронкос» командасына қарсы өткен XII Суперкубокта ол мансабындағы ең жарқын сәтін бастан өткізді – Роджер Стаубахтан 45 ярдтық сүңгіп түскен пасқа қол жеткізіп, тачдаун жасады, бұл «Суперкубок классикасы» деп есептеледі. 1978 жылғы 16 қаңтарда «Даллас Морнинг Ньюс» газетінің бірінші бетіндегі сурет «Аутфилдер Буч» деп аталып, ол ойын барысында алған бас бармағының жарақатына қарамастан, ендік аймақта сүңгіп түскенін көрсетті. 1978 жылы Тони Хиллге қарсы бастапқы құрамға түсу мүмкіндігі берілмегенімен, ол франшиза тарихындағы ең үздік соққы қайтарушы болып, бір маусымдық рекордын 51 соққымен қайтадан жаңартты және «Каубойс» командасының барлық уақыттағы қақпа қайтару тізімінде екінші орынды иеленді. Ол XIII Суперкубокта тағы бір тачдаунды қабылдады, бірақ «Каубойс» командасы «Питтсбург Стиллерс» командасына ұтылып қалды, осылайша ол NFL тарихында екі Суперкубокта тачдаун соққан екінші ойыншы атанды. 1979 жылы «Стиллерс» командасына қарсы өткен соңғы ойында оң саусағын сындырып алып, алғашқы 5 ойынға қатыса алмады. Хилл мен Дрю Пирсонның 1000 ярдтық маусымдар өткізгеніне байланысты, оның мүмкіндіктері шектеулі болды. Ол «Филадельфия Иглс» командасына қарсы өткен 15-ші ойында жарақат алған Пирсонның орнына бастап, плей-оффқа өтуді қамтамасыз ететін жеңіс үшін 17 ярдтық бұрылған пасқа қол жеткізіп, шешуші тачдаун жасады. Ол соққы мен қақпаны қайтаруын тоқтатты. 1981 жылы ол жарақат алған Хиллдің орнына алғашқы 6 ойында бастап, маусымды 25 қабылдаумен 552 ярд және 5 тачдаунмен (команданың үздік көрсеткішімен) аяқтады. Ол «Калифорниялық жер сілкінісі» деп аталатын әйгілі тачдаун тойлауын жасады, онда ол қаптамадан тапаншаны шығарып, оқ атып, сілкінетіндей қимылдар жасады. Бұл лига тарихындағы ең танымал жеке тойлаулардың біріне айналды және NFL-дің репетицияланған ендік аймақтағы тачдаун тойлауларын тыйым салуына себеп болды. 1983 жылы ол 561 ярдқа 41 қабылдаумен өзінің ең жақсы маусымын өткізді, бірақ үшінші қабылдаушы мәртебесінен жалықты және ауысуды сұрады. 1984 жылғы 12 сәуірде Пирсон мансабын аяқтауға мәжбүр ететін жарақат алғанына қарамастан, «Каубойс» командасы оның тілегін қабылдап, оны Майк Ренфроға алмастырды, сонымен қатар 1984 жылғы NFL драфтында екінші раундтағы таңдау құқығын және 1985 жылғы NFL драфтында «Ойлерс» командасының бесінші раундындағы таңдау құқығын алды. Бір жылдан кейін «Каубойс» командасы осы бесінші раундты Гершель Уокерді таңдау үшін пайдаланды. Ұзақ жылдар бойы ол NFL-дегі ең жақсы резервтік қабылдаушылардың бірі саналды, бірақ «Каубойс» командасымен өткізген 8 маусымында бастапқы құрамға түсе алмады. Ол осы кезеңде үшінші қабылдаушы ретінде акробатикалық және шешуші қабылдауларымен танымал болды. Франшиза тарихындағы екінші үздік соққы қайтарушы ретінде, ол сонымен қатар клуб тарихындағы қақпа және соққы қайтарудың орташа көрсеткіші бойынша алғашқы он ойыншының қатарында болды.
Johnson was selected by the Dallas Cowboys in the 3rd round (87th overall) of the 1976 NFL Draft. In 1978, he tied an NFL record with the most punt returns (9) in a game, while playing against the Buffalo Bills. He set a franchise record with 45 punt returns for 489 yards. He also returned 28 kickoffs for 693 yards (24.8 yard avg.). In 1977, he alternated with Golden Richards, recording 12 receptions for 135 yards (11.3 yard average) and one touchdown. He also returned a club record 50 punts and led the team with 22 kickoff returns. At the end of the year in Super Bowl XII against the Denver Broncos, he had his most notable career highlight, a 45 yard diving touchdown reception from Roger Staubach, which is considered to be a "Super Bowl Classic". In the Dallas Morning News newspaper, after Super Bowl XII, on Monday, January 16, 1978, the front page photo was titled "Outfielder Butch", referring to his diving touchdown grab in the end zone, despite a broken thumb he suffered earlier in the game. In 1978, although he couldn't earn a starting role over Tony Hill, he became the leading punt returner in franchise history while breaking again his single season record with 51 punt returns and also placed second on the Cowboys all time kickoff return list. He had another touchdown reception in Super Bowl XIII which the Cowboys lost to the Pittsburgh Steelers, making him the second player in NFL history to score touchdowns in back to back Super Bowls. In 1979, he fractured his right little finger in the preseason finale against the Steelers and was forced to miss the first 5 games. With both Hill and Drew Pearson having 1,000 yard seasons, his opportunities were limited. He started in the 15th game against the Philadelphia Eagles in place of an injured Pearson, and caught a deflected 17 yard pass for the decisive touchdown in the playoff clinching victory. He also stopped returning punts and kickoffs. In 1981, he started the first 6 games in place of an injured Hill, finishing the season with 25 receptions for 552 yards and 5 receiving touchdowns (tied for the team lead). He also developed a touchdown celebration known as the "California Quake", where he would simulate pulling guns out of holsters and proceed to shoot them and shake. It became one of the most famous individual celebrations in league history, and one of the reasons the NFL banned rehearsed end zone touchdown celebrations. In 1983, he had his best year with 41 receptions for 561 yards, but he had grown tired of his third receiver status and requested a trade. On April 12, 1984, even though Pearson had suffered a career ending injury, the Cowboys granted his wishes and traded him to the Houston Oilers in exchange for wide receiver Mike Renfro, plus the right to swap second round picks in the 1984 NFL Draft and the Oilers' fifth rounder in the 1985 NFL Draft. A year later, the Cowboys used that fifth round pick to select running back Herschel Walker. For a long time he was considered one of the best backup wide receivers in the NFL, but during his 8 seasons with the Cowboys he could never earn a starter position. As the third receiver during that time, he was primarily known for his acrobatic and clutch receptions. Besides leaving as the second leading punt returner in franchise history, he also was one of two players in club history to rank in the top ten career list in both kickoff and punt return average yards.
Хьюстон ойындар клубы
1984 жылы Джонсонның әдепсіз мінезі мен алаңдағы көрікті қимылдары «Хьюстон Ойлерс» командасына тез жалықтырды. Олар үш ойынды қасақана нашар өткізгеннен кейін, 20 тамызда оны үшінші раундтағы таңдау құқығымен («#58 Тайрон Дэвис») «Денвер Бронкос» командасына саудалады.
In 1984, Johnson's outrageous personality and flamboyant on field antics wore thin with the Houston Oilers very quickly, who after 3 deliberately poor played preseason games, traded him to the Denver Broncos in exchange of a third round draft choice (#58 Tyrone Davis) on August 20.
Денвер Бронкос
1984 жылы ол бас жаттықтырушы Дэн Ривзбен қайта қосылды, ол бұрын «Каубойлар» командасының шабуыл координаторы болған. Ол мансабындағы ең жоғары көрсеткіштерге қол жеткізді: 11 ойынды бастады, 42 рет допты қабылдады (командада үшінші нәтиже), 587 ярдқа (командада екінші нәтиже) және 6 қабылдаудан тачдаун соқты (командада екінші нәтиже). «Нью-Ингленд Патриотс» командасына қарсы өткен ойында 9 рет допты қабылдап, 156 ярдқа жүгірді. Келесі жылы жарақат алғандықтан өнері төмендеді және бастапқы құрамдағы орнын Вэнс Джонсонға жоғалтты. Ол 8 ойынды бастады, 380 ярдқа 19 рет допты қабылдады, орташа есеп бойынша 20 ярдқа (командада бірінші орын) және 3 тачдаун соқты, бірақ маусымның соңғы 6 аптасында бірде-бір допты қабылдамады. 1986 жылдың 18 тамызында босатылды. Джонсон NFL-де 10 маусым ойнады, 193 допты қабылдап, 3091 ярдқа және 28 тачдаунға жетті. Ол 5 NFC Чемпионаты ойынында және 2 Супер Боулда қатысты. Сонымен қатар, ол бір ойындағы және мансабындағы ең көп допты қайтарып алу рекордтарын (2) теңестірді.
In 1984, he reunited with head coach Dan Reeves who was his offensive coordinator with the Cowboys. He had career highs with 11 starts, 42 receptions (third on the team) for 587 yards (second on the team) and 6 receiving touchdowns (second on the team). Against the New England Patriots, he posted 9 receptions for 156 yards. The next year, an injury slowed his performance and eventually lost his starting job to Vance Johnson. He registered 8 starts, 19 receptions for 380 yards, a 20 yard average (led the team) and 3 touchdowns, but went 6 weeks late in the season without a single catch. He was released on August 18, 1986. Johnson played in the NFL for 10 seasons, catching 193 passes for 3,091 yards and 28 touchdowns. He appeared in 5 NFC Championship Games and 2 Super Bowls. He also tied the Super Bowl records for most fumble recoveries in one game and most career fumble recoveries (2).
Негізгі маусым
Жыл Команда Ойындар Қабылдау GP GS Rec Yds Avg Lng TD 1976 DAL 14 2 5 84 16.8 43 2 1977 DAL 14 0 12 135 11.3 22 1 1978 DAL 16 0 12 155 12.9 23 0 1979 DAL 11 1 6 105 17.5 28 1 1980 DAL 16 1 19 263 13.8 29 4 1981 DAL 16 7 25 552 22.1 55 5 1982 DAL 9 1 12 269 22.4 49 3 1983 DAL 16 5 41 561 13.7 46 3 1984 DEN 16 11 42 587 14.0 49 6 1985 DEN 16 8 19 380 20.0 65 3 144 36 193 3,091 16.0 65 28
Year Team Games Receiving GP GS Rec Yds Avg Lng TD 1976 DAL 14 2 5 84 16.8 43 2 1977 DAL 14 0 12 135 11.3 22 1 1978 DAL 16 0 12 155 12.9 23 0 1979 DAL 11 1 6 105 17.5 28 1 1980 DAL 16 1 19 263 13.8 29 4 1981 DAL 16 7 25 552 22.1 55 5 1982 DAL 9 1 12 269 22.4 49 3 1983 DAL 16 5 41 561 13.7 46 3 1984 DEN 16 11 42 587 14.0 49 6 1985 DEN 16 8 19 380 20.0 65 3 144 36 193 3,091 16.0 65 28
Плей-офф
Жыл Командалық ойындар Алушы GP GS Rec Yds Avg Lng TD 1976 DAL 1 0 1 18 18.0 18 0 1977 DAL 3 1 2 53 26.5 45 1 1978 DAL 3 0 4 49 12.3 26 1 1979 DAL 1 0 1 3 3.0 3 0 1980 DAL 3 1 4 82 20.5 35 1 1981 DAL 2 1 1 20 20.0 20 0 1982 DAL 3 0 9 149 16.6 26 1 1983 DAL 1 0 3 20 6.7 12 0 17 3 25 394 15.8 45 4
Year Team Games Receiving GP GS Rec Yds Avg Lng TD 1976 DAL 1 0 1 18 18.0 18 0 1977 DAL 3 1 2 53 26.5 45 1 1978 DAL 3 0 4 49 12.3 26 1 1979 DAL 1 0 1 3 3.0 3 0 1980 DAL 3 1 4 82 20.5 35 1 1981 DAL 2 1 1 20 20.0 20 0 1982 DAL 3 0 9 149 16.6 26 1 1983 DAL 1 0 3 20 6.7 12 0 17 3 25 394 15.8 45 4
Жеке өмір
Оның жеңесінің інісі марқұм әнші-әндер жазушы Билл Уизерс еді. Бұрынғы Массачусетс штатының сенаторы Эдвард Брук оның екінші туысы.
His brother in law was the late singer songwriter Bill Withers. Former Massachusetts Senator Edward Brooke is his second cousin.