Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хекшервилл – АҚШ, Пенсильвания штатының Шюилкилл округіндегі халық санағымен белгіленген елді мекен. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 220 адамды құрады.
Heckscherville is a census designated place (CDP) in Schuylkill County, Pennsylvania, United States. The population was 220 at the 2010 census.
География
Хекшервилл (40.720951, 76.266458) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-нің жалпы ауданы 0,2 шаршы миль (1 км²) құрайды, бұл толығымен құрлық. Хекшервилл аңғарына Фостер қаласының толық аумағы, Нью-Касл қаласының бір бөлігі және Касс қаласының үлкен бөлігі кіреді. Аңғар солтүстіктегі Броуд тауы мен батыстағы Томстон/Майн төбелері арасында жатыр. Оған келесі ауылдар кіреді: Гринбери, Коал Касл, Канес Холлоу, Пайн Нот, Черри Вэлли, Хекшервилл, Жоғарғы және Төменгі Глен Карбон, Кортни, Жоғарғы және Төменгі Бак Рун және Рохерсвилл. Кирс Хилл және Грин Хилл – бұрын аңғарда болған, бірақ қазіргі кезде дамыған көмір өндірісіне орын беру үшін жойылған елді мекендер.
Heckscherville is located at (40.720951, 76.266458). According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of 0.2 square miles (1 km2), all land. Heckscherville Valley includes all of Foster Township, a small portion of New Castle Township and a large part of Cass Township. The Valley is situated between Broad Mountain on the north and the Thomaston / Mine Hill on the west. It is composed of the following villages: Greenbury, Coal Castle, Kanes Hollow, Pine Knot, Cherry Valley, Heckscherville, Upper and Lower Glen Carbon, Courtneys, Upper and Lower Buck Run and Rohersvilla. Kear’s Hill and Green Hill are settlements that once existed in the valley, but have now disappeared to make way for advanced coal production.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша, CDP-де 76 адам, 36 шаруашылық және 23 отбасы тұрды. Халық тығыздығы – 44 тұрғын үй бірлігі, орташа тығыздығы көрсетілмеген. CDP-нің нәсілдік құрамы: 100,00% ақ нәсілді. 36 шаруашылықтың ішінде 16,7% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 38,9% -ы бірге тұратын жұбайлар, 16,7% -ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 36,1% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 27,8% жеке адамдардан тұрады, ал 16,7% -ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрады. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,11, ал отбасының орташа мүше саны 2,57 адамды құрады. CDP-де халықтың жас құрамы: 14,5% - 18 жасқа дейінгілер, 2,6% - 18-24 жас аралығындағылар, 22,4% - 25-44 жас аралығындағылар, 28,9% - 45-64 жас аралығындағылар, 31,6% - 65 жастан асқандар. Орташа жас 54 жасқа тең. Әр 100 әйелге 100 еркек келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 75,7 еркек келеді. CDP-дегі шаруашылықтың орташа табысы 35 625 доллар, ал отбасының орташа табысы 41 250 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 28 750 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 15 625 долларға тең. CDP-нің жан басына шаққандағы орташа табысы 18 577 доллар. Шаруашылықтың 20,0% және халықтың 28,2% кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 90,0% және 64 жастан асқандардың 14,3% -ы.
As of the 2000 census, there were 76 people, 36 households, and 23 families residing in the CDP. The population density was There were 44 housing units at an average density of The racial makeup of the CDP was 100.00% White. There were 36 households, out of which 16.7% had children under the age of 18 living with them, 38.9% were married couples living together, 16.7% had a female householder with no husband present, and 36.1% were non families. 27.8% of all households were made up of individuals, and 16.7% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.11 and the average family size was 2.57. In the CDP, the population was spread out, with 14.5% under the age of 18, 2.6% from 18 to 24, 22.4% from 25 to 44, 28.9% from 45 to 64, and 31.6% who were 65 years of age or older. The median age was 54 years. For every 100 females, there were 100.0 males. For every 100 females age 18 and over, there were 75.7 males. The median income for a household in the CDP was $35,625, and the median income for a family was $41,250. Males had a median income of $28,750 versus $15,625 for females. The per capita income for the CDP was $18,577. There were 20.0% of families and 28.2% of the population living below the poverty line, including 90.0% of under eighteens and 14.3% of those over 64.
Тарих
Ең ерте кездескен тарих деректері 1831 жылы бүкіл Хекшервилл аңғарында тек екі ауыл болғандығын көрсетеді. Осы кезде аңғар көмір шахталарының иелерінің атымен «Чепменвилл» деп аталған. 1843 жылы Чепманвиллдің иелігін Джордж және Уильям Пэйн алды. Содан кейін аңғардың атауы «Пейнс-Пэтч» деп өзгертілді. Көмір сатылымы артып келе жатқанда, Пэйн ағайындылары қосымша жұмысшыларды іздеу қажеттігін сезді. 1845 жылы Ирландиядағы ашаршылықтан пайдаланып, олар жүздеген отбасы мен жеке адамдарды Америкаға көшуге шақыру үшін Ирландияға сапарлады. Пэйн ағайындылары Куинс және Килкенни округтеріне баса назар аударды, көшуге келіскендерге көлік, жұмыс және тұрғын үй ұсынды. Ағайындылар Пейнс-Пэтчке оралғанға дейін аңғардың халқы негізінен уэльстіктерден тұрған, тек бірнеше шашыраңқы ирланд отбасылары болған. Бірақ олар ирланд иммигранттарымен бірге келгенде, уэльстіктер басқа жерлерге көшіп кетуге бастады және халықтың көп бөлігі ирландтардан құралды. Иммигранттардың осы ағыны халықтың көп бөлігі ирланд немесе ирланд текті болғанға дейін жалғасты. Осы себепті шағын аңғар «Ирланд аңғары» деп аталды. Нью-Йорктегі Август Хекшер отбасы Пэйн ағайындыларының иелігін сатып алып, атын Хекшервиллге өзгертті. Бірнеше жылдан кейін халықтың құрамы тағы өзгерді. Көмір компаниялары жұмыс күшінің жетіспеуіне байланысты Еуропаның әртүрлі елдерінен жұмысшыларды әкеле бастады. Олардың арасында поляктар, литвалықтар, славяндар және гректер болды. Бүгінде Хекшервилл аңғарының сегіз шақырымдық аймағында дерлік барлық ұлт өкілдері кездеседі.
The earliest available history shows that in 1831 the entire Heckscherville valley contained only two villages. At this time the valley was called “Chapmanville” after the owners of the coal mines. In 1843 the Chapmanville interests were taken over by George and William Payne. Subsequently, the valley’s name was changed to “Payne’s Patch”. With coal sales increasing, the Payne brothers found it necessary to secure additional laborers. Taking advantage of the famine in Ireland in 1845, they traveled to Ireland to persuade hundreds of families and individuals to move to America. The Payne brothers focused on the Queens and Kilkenny counties, and provided transportation, employment and homes to those who agreed to move. Before the brothers returned to Payne’s Patch, the valley was populated almost entirely by Welsh with only a few scattered Irish families. However, when they did return with the Irish immigrants, the Welsh started to migrate elsewhere and the population changed to mostly Irish. This influx of immigrants continued until almost the entire population was either Irish or of Irish descent. Because of this, the small valley then became known as the “Irish Valley”. The August Heckscher family from New York acquired the Payne brothers holding, and changed the name to Heckscherville. Years later the population began to undergo another change. The coal companies, due to a manpower shortage, began to bring into the region laborers from various countries in Europe. Nationalities included: Polish, Lithuanians, Slavs, and Greeks. Today nearly every nationality is represented in the eight miles of the Heckscherville Valley.
Ирландиялық фестиваль
Хекшервилл 1987 жылдан бастап 2010 жылға дейін жыл сайын "Ирландия фестивалін" өткізді. Бұл фестиваль елді мекеннің ирландтық мұрасын тойлады және ауылдың Кловер өрт сөндіру компаниясы үшін негізгі қаржы жинау шарасы болды. Шараны үйлестірушілердің басым бөлігі – ерікті өрт сөндірушілер тобының мүшелері мен ауыл тұрғындары еді. 2001 жылы қайтыс болғанға дейін Джозеф Каллаган Ирландия фестивалінің бас үйлестірушісі және төрағасы болды. Ол кезде фестиваль шығыс жағалаудағы ең үздік ирландтық фестивальдердің бірі саналды. Мереке күндері жергілікті қонақүйлер толығымен брондалатын, тіпті Аляска штатының Анкоридж қаласынан адамдар келіп қатысатын. Фестиваль "Ирландиялық демалыс" деп те аталатын, ол ирланд мәдениетінің тамақтан бастап отбасылық құндылықтарға дейін барлық қырларын көрсетті. Көптеген тағам сатушылар ирландтық дәстүрлі тағамдарын ұсынды, олардың ішінде ирландтық қайнатылмасы, картоптан жасалған кеспе, содалы нан, кекстер және колканнон (капуста, пияз, шалқан, картоп пюресінен жасалған қоспа) бар еді. Ирландиялық музыка фестивальдің маңызды бөлігі болды. Бұл Филадельфиялық Blackthorne тобының өркендеуіне түрткіс берді. Фестиваль барысында The Molly Wogs, Ceann, The Martin Family, The Irish Lads және Irishtown Road секілді топтар да өнер көрсетті. Сахнадағы музыкалық топтардан басқа, фестивальде әңгіме айту, ирландтық пьесалар мен ирландтық билері де көрсетілді.
Heckscherville hosted an annual "Irish Festival", beginning in 1987 until 2010. This festival celebrated the settlement's Irish heritage, and was the main fundraiser for the village's Clover Fire Company. The members of the volunteer fire company and village residents were the main coordinators of the event. Before his death in 2001, Joseph Callaghan was the main coordinator and chairman of the Irish Festival. During this time, it was considered one of the best Irish Festivals on the east coast. Local hotels would often be completely booked during the weekend of the festival, with people coming from as far as Anchorage, Alaska. The festival was also known as "Irish Weekend"; it featured aspects of Irish culture from food to family. A wide assortment of food vendors provided Irish comfort foods, including Irish stew, potato pancakes, soda bread, scones, and colcannon (a mixture of cabbage, onions, turnips, mashed potatoes). Irish music was also an integral part of the festival. It has been the launching pad for one Philadelphia based band Blackthorne. Other acts who have performed during the festival include The Molly Wogs, Ceann, The Martin Family, The Irish Lads and Irishtown Road. In addition to the stage bands, other entertainment includes storytelling, Irish plays and Irish dancing.
Киран шіркеуі
Сент-Кейранс – Хекшервиллдегі Рим-католик шіркеуі. Бұл қаладағы жалғыз шіркеу және оны 1850 жылдары Джон Нойманның басшылығымен ирланд кеншілері салдырған. Нойман – Америка Құрама Штаттарында әулие есімге ие болған алғашқы епископ. Сент-Кейран шіркеуі – епископтың жеке бақылауымен салынған жалғыз шіркеу, ол жұмысты бақылау үшін үш рет аңғарға саяхат жасады. Архитектуралық тұрғыдан Ирландияның Нок қаласындағы шағын ауылдық шіркеуінің (1879 жылы Нок әйелінің көрінуімен танымал болған) үлгісімен салынған. Сент-Кейран шіркеуі епископ Нойманның ең сүйікті приходтарының бірі болған деп есептеледі. Шағын шіркеу Килкеннидегі (Ирландия) шіркеудің құрметіне аталған, ол приходтың бірнеше пайыштарының туған жері. Сент-Кейран шіркеуі 2008 жылдың маусым айында жабылды, бұл Америкадағы Рим-католик шіркеулерінің кең ауқымды қайта құрылуы мен бірігуінің салдарынан болды. Қазіргі уақытта шіркеуді сақтап қалу үшін жұмыс істейтін адамдар тобы бар. Бұл топ "Сент-Кейранс достары" деп аталады.
Saint Keirans is a Roman Catholic church in Heckscherville. It is the sole church in the town and was built by Irish miners in the 1850s under the direction of John Neumann. Neumann was the first United States Bishop to be made a saint. St. Kieran's is the only church whose construction the Bishop personally oversaw, traveling to the valley on three occasions to oversee the work. Architecturally designed after the tiny country church at Knock, Ireland (which became famous in 1879 due to an apparition of Our Lady of Knock), St. Kieran's was rumored to be one of Bishop Neumann's favored parishes. The little church was named after a parish in Kilkenny, Ireland, the home country of several of the congregation's parishioners. St. Kieran's Church was closed in June 2008, a casualty in the widespread restructuring and consolidation of Roman Catholic churches currently underway in America. Currently there is a group of individuals working to preserve the Church. This group is known as "The Friends of St. Kierans".