Ғылым нәрселері: 1940-1989 жылдардағы оқу жиынтығының тарихы

«Ғылым нәрселері» – 1940-1989ж. ғылыми жиынтықтармен оқу бағдарламасы. Жазылым арқылы ай сайын жіберілген, қызықты эксперименттер мен мағлұматтарды ұсынды.

Кіріспе

"Ғылымның заттары" – 1940 жылғы қарашада коммерциялық емес жаңалықтар синдикаты Science Service ұсынған білім беру бағдарламасы. Бағдарлама абоненттік төлем арқылы қол жетімді және ай сайын пошта арқылы жіберілетін жиынтықтардан тұрды. Бағдарлама 1989 жылға дейін жалғасты. Алайда, бағдарлама туралы немесе оның мұрағаттары туралы Ғылым және қоғам қоғамының (Science & the Public) веб-сайтында ешқандай ақпарат жоқ, бұл ұйым Science Service ұйымын алмастырған. Әр ай сайын мыңдаған абоненттерге нейлон жіп немесе динозавр сүйектері сияқты материалдар салынған, бейнекассетадай көлемдегі кішкентай көк қорапшалар жіберілетін. Қораптың ішінде сол айдың тақырыбын түсіндіретін сары буклет, сондай-ақ тақырыпты зерттеуге қажетті бөлшектер мен құралдар болады. Кейбір жиынтықтар көмір, статикалық электр, механикалық байланыстар, тоқыма емес маталар, электропластика немесе оптикалық иллюзиялар сияқты нақты бір тақырыпты үйретуге арналған. Басқа жиынтықтар шағын спектрограф, телескоп немесе қараңғы бөлме камерасы сияқты заттарды құрастыруға қажетті бөлшектермен жабдықталған. Ай сайынғы жазылымнан өзге, кейбір жиынтықтарды жеке сатып алуға болады, мысалы, тұқым, өсімдіктерге арналған тыңайтқыш және гидропоника бойынша нұсқаулықтары бар «топырақсыз бау-бақша» жиынтығы. Кейбір жиынтықтарда психология саласындағы қарапайым тәжірибелер үшін қажетті негізгі материалдар бар еді. Шамалы жылдық жазылым төлемі (1960 жылдары 5 доллар) баспа және почта шығындарын қамтыды. Нұсқауларды Science Service қызметкерлері жазды, ал жиынтықтарға қажетті материалдарды түрлі компаниялар сыйға берді. "Ғылымның заттары" клубын Science Service редакторы Уотсон Дэвис құрды, себебі синдикат жазған материалдардың үлгілерін сұраушы редакторлар көп болды. Бастапқыда бағдарлама газет редакторларына бағытталған, бірақ көп ұзамай ол жастарға ауысты. 1946 жылға қарай Science Service өз абоненттерінің жартысының мектептер мен ғылым клубтарынан, ал қалған жартысы жеке тұлғалардан тұратынын есептеді. Клуб мүшелігі бірнеше мың адаммен шектелді, себебі динозавр сүйектері сияқты кейбір «заттарды» табу қиын болды.

Things of Science was an educational program launched by the nonprofit news syndicate Science Service in November 1940. The program consisted of a series of kits available by subscription and sent by mail monthly. The program continued until 1989. , there is no mention of the program or its archives on the website of the Society for Science & the Public, which succeeded the old Science Service organization. Each month, thousands of subscribers received a small blue box about the size of a videocassette containing some material such as nylon thread or dinosaur bones. The box contained a yellow booklet explaining the topic for that month, along with the pieces and supplies needed to cover the topic. Some kits would teach about a specific topic, such as coal, static electricity, mechanical linkages, nonwoven fabrics, electroplating, or optical illusions. Other kits would provide parts to build items such as a small spectrograph, telescope, or pinhole camera. In addition to the monthly subscription, some kits were available for individual purchase, such as a "soilless gardening" unit which provided seeds, plant food, and instructions in hydroponics. Some kits contained basic materials for simple experiments in psychology. The modest annual subscription price ($5 in the 1960s) covered the cost of printing and postage. The instructions were written by Science Service staff, and the kit materials were donated by various companies. The Things of Science Club was started by Watson Davis, editor in chief of Science Service, because editors served by the service often asked for samples of the things the syndicate wrote about. The initial focus of the program was newspaper editors, but it soon shifted to young people. By 1946 the Science Service estimated that half of its subscribers were school groups and science clubs, and the other half were individuals. Membership in the club was limited to a few thousand because some of the "things", such as dinosaur bones, were hard to come by.