Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Фред Астермен бір кеш" – Фред Астердің қатысуымен 1958 жылдың 17 қазанында NBC телеарнасында көрсетілген бір сағаттық тікелей эфирлік телеарнайы бағдарлама. Бұл бағдарлама өте сәтті болды, тоғыз Эмми сыйлығын жеңіп алды және одан кейін тағы үш арнайы бағдарлама жасалды. Сонымен қатар, бұл түсті бейнетаспаға жазылған алғашқы ірі телешоу болғандықтан техникалық жағынан да жаңашылдыққа толы болды. Ол Калифорния штатының Бербанк қаласындағы NBC Color City студиясында түсірілді. Ол кезде 59 жастағы Астер үшін қайта оралу деп есептелген бұл арнайы бағдарлама теледидардағы оның алғашқы басты рөлі болды. Бағдарламаны Бад Йорккин режиссерлік етіп, продюсерлікке де атсалысты, сондай-ақ Астердің жаңа серіктесі Барри Чейсті таныстырды, ол кейіннен 1973 жылы "Интервью" журналында оны өзінің ең сүйікті би серіктесі деп атады. Музыканы Джона Джонс квартеті мен Дэвид Роуз және оның оркестрі орындады, ал Гермес Пан бишілері ансамбльдік би нөмірлерінде өнер көрсетті. Анонсшы – сол кезде бағдарламаның демеушісі болған Chrysler Corporation компаниясының өкілі Арт Гилмор болды. Осы кезеңдегі жарнамаға тән ерекшеліктердің бірі – 1959 жылғы Chrysler-дің Forward Look үлгідегі автомобильдері бағдарламада кеңінен көрсетілді; Астердің соңғы сөзі: "Бұл шоу машиналардың өзінен де жақсы болады деп үміттенемін."
An Evening with Fred Astaire is a one hour live television special starring Fred Astaire, broadcast on NBC on October 17, 1958. It was highly successful, winning nine Emmy awards and spawning three further specials, and technically innovative, as it was the first major television show to be recorded on videotape in color. It was produced at NBC's Color City studios in Burbank, California. Considered something of a comeback for the then 59 year old Astaire, the special was his first starring role on television. It was directed and co produced by Bud Yorkin and introduced Astaire's new partner Barrie Chase, whom he would later describe in Interview magazine in 1973 as perhaps his favorite dance partner. The Jonah Jones Quartet and David Rose and his Orchestra provided the music, and the Hermes Pan Dancers appeared in the ensemble dance numbers. The announcer was Art Gilmore, who at the time was the voice of the Chrysler Corporation, the show's sponsor. Typical for advertising of the era, Chrysler's 1959 model year Forward Look cars featured prominently in the show; Astaire's final words were "I only hope the show is as good as the cars."
Видеотаспаны қолдану
Бұл бағдарлама түстік VTR технологиясын қолдануда өте инновациялық болды, бұл технология сол кезде ғана дамыға бастаған еді. 1957 жылы бейнетаспаға түсірілген алғашқы маңызды телебағдарлама – «Эдсел шоу» сияқты, бұл да тікелей эфирдегі өнер көрсетілімінің монтажсыз тікелей жазбасы болды. Бейнетаспаны алғашқыда пайдалану көбінесе шығыс жағалаудан батысқа үш сағаттан кейін қайта көрсетілетін бағдарламалармен шектелді, бұл фильмге негіделген кинескоптарға қарағанда арзан әрі жақсы сапалы балама болды. Қолданылған эксперименталды төмен деңгейлі квадроплекс жазу жүйесі қиын болды және көшіруге келмейтін. Сонымен қатар, алғашқы бейнемонтаж өте күрделі процесс болды, инженерге екі дюймдік таспаны темір оксидінің ерітіндісімен жауып, магниттік жолдарды табу қажет болды, содан кейін оны пышақпен біріктіру қажет еді. Тікелей жазылғанмен қатар, «An Evening with Fred Astaire» қазір кең таралған хрома-key және сахналар арасындағы ауысулар сияқты бірқатар инновациялық өндіріс әдістерін қолданды. 1988 жылы бұл бағдарлама Эд Рейтан, Дон Кент және Дэн Эйнштейнге тағы бір техникалық «Эмми» жүлдесін әкелді, олар бастапқы бейнетаспаны қалпына келтіріп, оның мазмұнын заманауи форматқа көшірді. (Бұл үштік 1958 жылғы 21 мамырда Вашингтондағы WRC TV жаңа студиясының ашылуындағы ең көне түсті бейнетаспаны да қалпына келтірген еді.) Бағдарлама екі рет қайта көрсетілді: NBC арнасында 1959 жылғы 26 қаңтарда және CBS арнасында 1964 жылғы 20 желтоқсанда. Осылайша, бұл түсті бейнетаспаны пайдаланып қайта көрсетілген алғашқы бағдарламалардың бірі болды. 1964 жылғы қайта көрсетуде Chrysler жарнамасын алып тастаған басқаша кіріспе және қорытынды қолданылды, оның орнына ашылу және жабылу билері үзіліссіз көрсетілді.
The program was highly innovative in its use of a color capable VTR, a technology then in its infancy. As with the first major television program to be recorded on videotape—The Edsel Show in 1957—this was a straight recording of a live performance with no editing. Early videotape use was confined largely to rebroadcasting programs from the east coast three hours later in the west, and was a cheaper, better quality alternative to the film based kinescopes. The experimental low band quadruplex recording system in use was troublesome and hard to copy. Furthermore, early video editing was a highly complicated matter that required the engineer to cover the two inch tape with iron oxide solution to locate the magnetic tracks and then splice it with a razor blade. Although it was recorded live, An Evening with Fred Astaire used a number of innovative production techniques that are now commonplace, such as chroma key, and dissolves between scenes. In 1988, the show earned a further technical Emmy Award for Ed Reitan, Don Kent, and Dan Einstein, who restored the original videotape, transferring its contents to a modern format. (The three had also restored the oldest color videotape known to exist, the dedication of WRC TV's new studio in Washington, DC on May 21, 1958.) The show was rebroadcast twice, on NBC on January 26, 1959, and on CBS on December 20, 1964. It was thus one of the earliest shows to be rerun using color videotape recording. The 1964 rebroadcast used a different beginning and ending that eliminated the advertising for Chrysler; instead, the opening and closing dances were shown, uninterrupted.
Медиа қамту
Астердің теледидардағы би өнеріне алғашқы қадамы және оның жаңа би серіктесі Барри Чейстің таныстырылуы кең медиа жариялымын тудырды. Ең айқын мысалы – 1958 жылғы 11-17 қазан күндері шыққан "TV Guide" журналының мұқабасы және "Енді би кешіне!" деген мақаласы, онда жаңа серіктестік американдық жұртшылыққа ресми түрде жарияланды. Шоу өз уақыт белдемінде және апта ішінде Trendex рейтингтік жарысын жеңіп алды. Астер дереу жүлдені қайтаруға ұсыныс жасады, наразылық білдіре отырып: "Мен актермін, ал бұл "Эмми" актердің өнер көрсетуі үшін беріледі, солай емес пе? Мен бидегі қиын пантомима арқылы әңгіме айтқанда, олар не деп ойлайды? "Тиддливинкс" пе?". Ол жүлдені өзінде қалдырды, бірақ "Variety" журналы MCA шоудан 75 000 доллар зиян шеккенін хабарлағанда, ашуланып: "Өткен аптадағы "Variety" журналындағы қате мақаланы қайтарып алыңыз. Міне, шындық: Барлық пакет Ава Продакшнс Корпорациясы арқылы менікі. Ешкімнің үлесі жоқ. Барлық шығындарды мен төледім және шоу әлдеқандай пайда әкелді. Бұл мәселе мені қызықтырмаса да, мен мүлдем ақылдан безген емеспін. Мен әсіресе, шоуға арналған жоспарларымды, идеяларымды және дизайндарымды жүзеге асыруда ешқандай қаржыны аямауды қадағаладым, осы жобаға мен біраз уақыттан бері жұмыс істеп келе жатқан едім."
Astaire's first foray into television dance, and the introduction of his new dance partner, Barrie Chase, drew significant media coverage, the most prominent being a feature on the cover of TV Guide for October 11–17, 1958 and an inside article: "Now for the Dance Bash", formally announcing the new partnership to the American public. The show went on to win the Trendex rating race for its time slot and the week. Astaire promptly offered to return the award, protesting: "I'm an actor, and this Emmy is for a performance by an actor, isn't it? When I do a difficult pantomime in a dance which tells a story, what do they think it is? Tiddlywinks?". He kept the award, but when Variety reported that MCA had lost $75,000 on the show, he retorted angrily: "Kindly retract erroneous article in last week's Variety. Here are the facts: The entire package is mine, via Ava Productions Corp. MCA merely acted as my agent with the sponsor. Nobody had any cut. All the expenses were paid for by me and the show definitely turned in a sizeable profit. Though I was not interested in that phase, I would like to make it clear that I am not completely nuts. I particularly directed that no expense be spared in carrying out my plans, ideas and designs for the show which I had been working on for some time."