Уильям Фредерик Бейтс: Американ футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1961 жылы туған)
Оңтүстік-Батыс колледжінің Moundbuilders командасының жаттықтырушысы

Уильям Фредерик Бейтс (6 маусым 1961 жылы туған) – 15 жылдық мансабының барлығын Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Даллас Каубойс» командасында қауіпсіз ойыншы ретінде өткізген американдық бұрынғы кәсіби футболшы. Жанкүйерлердің сүйіктісі, ол 1984 жылы «Про Боулға» шақырылды, XXVIII және XXX «Супер Боул» турнирлерінде ойнады және XXVII «Супер Боул» турнирінде «Каубойс» командасының құрамында болды. Колледж кезеңінде «Теннесси Волонтерс» командасы үшін футбол ойнады.

Алғашқы жылдар

Бейтс Теннесси штатының Фаррагут қаласындағы Фаррагут орта мектебінде оқыды. Жоғары мектептегі карьерасында 1000-нан астам қайтару ярды, 14 перехват және 200-ге жуық талқы жасады, ол қатал соққыларымен танымал болды. 1978 жылы ол "Адмиралз" командасын штат жартылай финалына жеткізуге көмектесті, онда "Адмиралз" "Ред Бэнкке" бір ұпай айырмасымен есе жіберді. Ол аға сыныбында футбол және баскетболдан штаттағы үздіктердің қатарында болды. Сондай-ақ, жеңіл атлетикамен де шұғылданды. Футболдан штаттағы ең жақсы жасөспірімдердің төртіншісі деп саналды. 1979 жылдың 20 қазанында Бейтс Алабамаға қарсы 8 талқы, 1 сак және 2 допты қайтарып алды. Алабама сол кезде елде бірінші орында тұрды және сол жылы ұлттық чемпионатты жеңіп алды. 1979 жылдың соңында ол бірінші курс студенттерінің құрама командасына енді. Карьерасы бойында ол бірнеше рет команданың "ең қатал соққышы" атағын жеңіп алды. Ол жасөспірім және аға болып All SEC екінші командасына шақырылды. 1980 жылдың 6 қыркүйегінде Теннесси Джорджияға 16-15 есебімен ұтылған кезде, болашақ ұлттық чемпион Джорджияның шабуылшысы Гершел Уокер мен Бейтс 5 ярд сызығында кездесті. Бұл ойын бүгінгі күнге дейін көптеген колледж футболының жарқын сәттерінің бірі болып саналады. Уокер Бейтстің үстінен өткеннен кейін карьерасындағы алғашқы сенімді голын соқты. Кейін екеуі бірнеше маусым бойы "Даллас Каубойларында" бірге ойнады. 1985 жылы ол қажеттілік туғанда пантты қайтарушы ретінде пайдаланылды, 152 ярдқа (6,9 ярд орташа) 22 қайтаруды тіркеді. Сонымен қатар, ол 51 қорғаныс талқысы, 4 перехват және 1 сак жасады. Ол екі ойында күшті қауіпсіздікте бастапқы құрамда шықты. 1986 жылы ол күшті қауіпсіздіктегі негізгі ойыншыға айналды және 1988 жылға дейін сонда қалды, содан кейін ол тек Nickel қорғаныс схемаларында қолданылды. 1989 жылғы маусымның соңында Джимми Джонсон Бейтске команданың "Б" жоспары бойынша еркін агенттер тізімінде қорғанышсыз қалғанын хабарлады. "Миннесота Викингс" оған қызығушылық танытса да, мерзім аяқталуға аз қалғанда "Каубойлар" оны қорғауға шешім қабылдады. 1989 жылы ол арнайы командалардың 19 талқысын жасаған көшбасшы болды. Келесі жылы ол команданы тағы 23 талқымен жеңіп, франшиза тарихында осы көрсеткішті қатарынан екі жылға жеткізген алғашқы ойыншы болды. Бейтс 1990 жылдан 1994 жылға дейін қатарынан төрт маусым бойы команданың Боб Лилли сыйлығын жеңіп алды. Бұл сыйлық жанкүйерлердің дауыс беруі арқылы таңдалады және жыл сайын алаңда және одан тыс жерде көшбасшылық пен мінез-құлық танытқан "Каубойлар" ойыншысына беріледі. 1992 жылы ол маусымды тізе жарақатымен аяқтады. 1993 жылғы маусымнан кейін ол командаластары тарапынан жарақатын жеңіп, арнайы командалардың талқысын жетектегені үшін Эд Блок Батылдық сыйлығын алуға таңдалды (25 талқы). 1997 жылғы маусымнан кейін зейнетке шыққаннан кейін ол барлық уақыттағы ең сүйікті "Каубойлардың" бірі саналды. 15 жылдық карьерасында ол 14 перехват және 122 ярдты қайтаруға қол жеткізді. Бейтс "Каубойлармен" Super Bowl XXVIII және Super Bowl XXX ойындарында ойнап, үш Супер Боул жүзігін жеңіп алды. 1992 жылғы маусымда тізе жарақатына байланысты "Каубойлардың" XXVII Суперкубокқа қатысуына қарамастан, ол жарақат алған резервте болды. Том Лэндри бірде: "Егер бізде Билл Бейтс сияқты қатты ойнаған және оның сияқты үй тапсырмасын орындаған 11 ойыншы болса, бізді жеңу мүмкін емес болар еді" деген еді. Ол Бейтсті ("Real Kill") және Клифф Харристі ("Капитан Краш") "мен көрген ең қатал соққышылар" деп сипаттады. Бейтстің қатал соққыға ұшырауы туралы Джон Мэдден: "Әр ойын бір соққыдан басталады. Билл Бейтс алаңда болғанда, әр ойын қатты дауыспен басталады!" 2005 жылы Бейтс Үлкен Ноксвилл спорттық даңқ залына енгізілді. Ол сондай-ақ 100 жылдық Теннесси командасына шақырылды. 2011 жылы Бейтс Том Лэндридің аңыз сыйлығымен марапатталды.

Bates attended Farragut High School in Farragut, Tennessee, where he played under rising head coach Ken Sparks. He recorded over 1,000 return yards, 14 interceptions, and nearly 200 tackles during his high school career where he was known for his hard hitting tackles. He helped lead the Admirals to the state semi finals in 1978, in which the Admirals lost to Red Bank by one point. He was all state in football and basketball his senior year. He also practiced track and field. He was considered the 4th best high school recruit in the state in football. On October 20, 1979, Bates recorded 8 tackles, a sack, and 2 fumble recoveries against Alabama, who were ranked number one and would go on to win the national championship that year. At the end of 1979 he was honored by being named to the Freshman All American team. He also won the team's "hardest hitter" award on several occasions throughout his career. He was named second team All SEC as a junior and senior. During Tennessee's 16–15 loss to eventual national champion Georgia on September 6, 1980, Georgia running back Herschel Walker and Bates met on the 5 yard line in a play that still lives in many college football highlights. Walker ran over Bates to score the first touchdown of his college career. The two would later become teammates for several seasons with the Dallas Cowboys. In 1985, he was used as a punt returner out of necessity, registering 22 returns for 152 yards (6.9 yard avg.). He also had 51 defensive tackles, 4 interceptions and one sack. He started 2 games at strong safety. In 1986, he became a starter at strong safety and remained there until 1988, after which he was used only in the Nickel defense packages. At the end of the 1989 season, Jimmy Johnson informed Bates that he was going to be left unprotected on the team’s Plan B free agency list. Although the Minnesota Vikings were interested in him, just before the deadline, the Cowboys decided to protect him. In 1989, he was the leader in special teams tackles with 19. The next year, he led the team again with 23 tackles, becoming the first player in franchise history to do it in consecutive years. Bates received the team’s Bob Lilly Award four consecutive seasons from 1990 to 1994. This award is selected by a vote of the fans and annually goes to the Cowboy player who displays leadership and character on and off the field. In 1992, he suffered a season ending knee injury. After the 1993 season, he was selected by his teammates to receive the Ed Block Courage Award for successfully overcoming his injury and leading the team in special teams tackles (25). Upon his retirement after the 1997 season, he was considered one of the most beloved Cowboys of all time. Over his 15 year career, he had 14 interceptions and 122 return yards. Bates earned three Super Bowl rings with the Cowboys, playing in Super Bowl XXVIII and Super Bowl XXX. He was on injured reserve during the 1992 season, when the Cowboys played in Super Bowl XXVII, due to a knee injury. Tom Landry once said, “If we had 11 players on the field who played as hard as Bill Bates does and did their homework like he does, we’d be almost impossible to beat”. He described Bates (Real Kill) and Cliff Harris (Captain Crash) as "the hardest hitters I ever saw." Referring to Bates' reputation as a hard hitter, John Madden stated, "Every game starts with a kick. With Bill Bates on the field, every game begins with a bang!" In 2005, Bates was inducted into the Greater Knoxville Sports Hall of Fame. He was also named to the 100 Year All Tennessee Team. In 2011, Bates was awarded the Tom Landry Legend Award.

Өмірбаян

"Жұлдызға ұмтыл" (1994), Билл Баттервортпен бірлесіп жазылған.