Севиер округындағы ежелгі халықтар және олардың тарихы

Тарих

Вудленд кезеңінің американдықтар қазіргі Севьервиллдің алғашқы адамдарының бірі болды. Олар шамамен 200 жылы келді. 1200 және 1500 жылдары аралығында, Миссисипи кезеңінің Даллас фазасында, американдықтар тобы Макмахан үйіндісін салған, ол платформа үйіндісіне негізделген және Батыс бұлақ пен Кішкентай Көгершін өзенінің қосылысынан жоғары орналасқан, қоршаумен қоршалған салыстырмалы түрде үлкен ауыл болды. Бұл үйіндінің биіктігі шамамен 5 метр, ал ені 73 метрді құрады. 1881 жылы жасалған қазба жұмыстары кезінде жерлеу орындары, жебе ұштары, мәрмәр құбыр, шыны мұныштар, керамика және өрнектелген заттар табылған. Осы алғашқы қазба кезінде үйінді Макмахан отбасына тиесілі фермада орналасқандықтан, оған «Макмахан үнді үйіндісі» деген ат қойылған. 18 ғасырдың басында чероки тайпасы Теннесси тауларының Теннесси жағындағы көп бөлігін бақылап, Кіші Теннесси өзенінің бойында бірнеше елді мекендер құрған. Ұлы Үнді соғысы жолының бір тармағы Севиервиллдің солтүстігіндегі Бойд өзенінің сағасында екіге бөлінді. Басты тармақ Френч Брод өзенін кесіп өтіп, Дамплин сайымен жалғасып, Теннесси штатының солтүстік-шығысындағы Ноличуки алқабына жетті. Екінші тармақ, Тукаличи және Оңтүстік-Шығыс жолы деп аталатын, Кішкентай Көгершін өзенінің Батыс саласымен оңтүстікке бұрылды. Бұл екінші тармақ қазіргі Пейджон Фордж қаласында қайтадан екіге бөлінді, басты жол шығысқа қарай Литтл Ривер өзеніне қарай жүрді, ал екінші тармақ, Индиан Гэп жолы деп аталатын, Смоки тауларының қырлы бөлігінен оңтүстікке өтіп, Солтүстік Каролина штатының Оконалуфти аймағына түсті. Севьер округы арқылы өтетін чероки тайпасының түрлі жолдары алғашқы еуропалық-американдық саудагерлер мен қоныс аударушыларды осы аймаққа әкелді.

Ертедегі еуроамерикалық қоныстану

Еуропалық ұзақ мерзімді аңшылар мен саудагерлер 18 ғасырдың ортасында Севьервиль аймағына келді. Исаак Томас (шамамен 1735–1818), осы ерте саудагерлердің ең танымал өкілі, чероки тайпасы арасында зор құрметке ие болды және бір кезде Оверхилл қалашығындағы Чотада тұрған болуы мүмкін. Томас сияқты еуропалықтардың басты мақсаты жануарлардың терісін табу болды, оны олар өндірілген тауарларға айырбастады. Шығыс Теннессиге қоныс аударушылар келе бастағанда, чероки тайпасымен қарым-қатынас шиеленісе бастады. Американдық революция кезінде, британдықтармен одақтасқан чероки тайпасы, Теннесси аңғарындағы сирек қоныстарға үнемі шабуылдар жасады. 1780 жылдың желтоқсан айында, Кингс-Маунтинде британдықтарға қарсы жеңіске жеткен полковник Джон Севиер, чероки тайпасына қарсы жазалау экспедициясын бастады. Севиер Бойдс-Крик шайқасында чероки тайпасын жеңіп, Кіші Теннесси бойындағы бірнеше чероки қоныстарын қиратты. 1783 жылы Джеймс Уайт арқылы жасалған уақытша бітім, француз кең аңғарына еуропалық-американдық қоныс аударушылардың келуіне әкелді. Хью Генри (1756–1838) 1782 жылы Дамплинг сағасының жанында Генри бекінісі деп аталатын кішкентай бекініс салды. Келесі жылы оған Бойдс-Крик бойында Ньюэлл бекінісін салған Сэмюэл Ньюэлл (1754–1841) және өзен сағасының жанына қоныстанған Джошуа Гист қосылды. Бұл аймақтағы басқа ерте бекіністерге Кішкентай Көгершіннің шығыс және орта салаларының қосылған жеріндегі Уилсон бекінісі және Оңтүстік-Шығыс және Тукаличи жолы мен Үндістандық Өткел жолының қиылысындағы Уэр бекінісі кірді. Чероки тайпасы 1785 жылғы Дамплинг-Крик шартында, Генри бекінісінде келісілген, қазіргі Севьер округіне қатысты барлық құқықтарынан бас тартты. 1783 жылы Исаак Томас Батыс саласы мен Кішкентай Көгершін өзендерінің қосылған жерінде ферма, сауда орталығы және таверна ашты. Оған көп ұзамай Спенсер Клэк (1740–1832) және Джеймс Макмахан қосылды, олардың төңірегінде "Кішкентай Көгершіннің салалары" деп аталатын қауым қалыптасты. 1789 жылы пастор Ричард Вуд (1756–1831) өзен салаларындағы баптист шіркеуін құрды, ол 1790 жылы 22 адамнан тұратын қауымды есепке алды. 1795 жылы қауымда 94 мүше болды.

European long hunters and traders arrived in the Sevierville area in the mid 18th century. Isaac Thomas (c. 1735–1818), the most notable of these early traders, was well respected by the Cherokee and may have lived at the Overhill town of Chota at one time. Europeans like Thomas were mainly in the area in search of animal furs, which they exchanged for manufactured goods. As settlers began to trickle into East Tennessee, relations with the Cherokee began to turn hostile. During the Revolutionary War, the Cherokee, who had aligned themselves with the British, launched sporadic attacks against the sparse settlements in the Tennessee Valley. In December 1780, Col. John Sevier, fresh off a victory against the British at King's Mountain, launched a punitive expedition against the Cherokee. Sevier defeated the Cherokee at the Battle of Boyd's Creek and proceeded to destroy several Cherokee settlements along the Little Tennessee. A temporary truce secured by James White in 1783 led to an influx of Euro American settlers in the French Broad valley. Hugh Henry (1756–1838) erected a small fort near the mouth of Dumplin Creek in 1782 known as Henry's Station. He was joined the following year by Samuel Newell (1754–1841), who established Newell's Station along Boyd's Creek, and Joshua Gist, who settled near the creek's mouth. Other early forts in the area included Willson's Station at the confluence of the East and Middle Fork of the Little Pigeon and Wear's Fort at the junction of the Southeastern and Tuckaleechee Trail and Indian Gap Trail. The Cherokee signed away all rights to what is now Sevier County in the 1785 Treaty of Dumplin Creek, which was negotiated at Henry's Station. In 1783, Isaac Thomas established a farm, trading post, and tavern at the confluence of the West Fork and the Little Pigeon River. He was joined shortly thereafter by Spencer Clack (1740–1832) and James McMahan, and a community known as "Forks of the Little Pigeon" developed around them. In 1789, Reverend Richard Wood (1756–1831) established Forks of the River Baptist Church, which reported a congregation of 22 in 1790. By 1795, the congregation had 94 members.

Соғыс алдындағы Севьевиль

Севьер округі 1794 жылы құрылып, Джон Севьер есімімен аталады. Келесі жылы Томас үйінде өткен жиналаста Кішкентай Көгершіннің саласы округ орталығы ретінде таңдалды және «Севьервилл» деп аталды. Джеймс МакМахан қала алаңының салынуы үшін жер учаскесін сыйға берді. Бұл жер учаскесі сатып алушылар кірпіш, ағаштан жасалған немесе тастан құрылыстар салуға міндетті болған лоттарға бөлінді. Бірінші Севьер округінің соты 1796 жылы салынды. Жергілікті аңыз бойынша, сотының отырысы құрттарға толы, тастап кетілген сарайда өткізілген. Аңызға сүйенсек, ашуланған заңгерлер белгісіз біреуге вискинің бір бөтелкесін төлеп, сарайды өртеп жіберді, соның нәтижесінде жаңа округке нақты сот ғимаратын салуға тура келді. Округ өскен сайын Бойдс-Крик аймағында бірнеше ірі шаруашылықтар құрылды. 1792 жылы Эндрю Эванс Бойдс-Крик сағасына жақын жерде жер сатып алып, ескі бродтың жанында паром салған. 1798 жылы ол шаруашылығын Джон Брэбсонға сатты, ол Брэбсонның паромдық плантациясы деп аталды. 1790-шы жылдардың басында Томас Бэкингем Бойдс-Крик пен Севьервилл арасында үлкен шаруашылық құрды. Ол округтің алғашқы шерифі болды. 19-шы ғасырдың басында Тимоти Чандлер және оның ұлы Джон Чандлер (1786–1875) Бойдс-Крикте Уитлендс плантациясын құрды. Француз Өзені бойындағы қалалар су жолы арқылы Жаңа Орлеанмен байланысқандықтан, 19-шы ғасырдың басында өзен бойында жаппай қайық саудасы гүлденді. 1793 жылы Дамплинг сағасының бойында тұратын Джеймс Хабберт өзеннің жоғары және төмен ағысымен жүретін қайықтармен сауда жасау үшін Хабберттың жаппай қонуын құрды. 19-шы ғасырдың басында Ноксвилл мен Эшвилл 17-ші бағдарлама арқылы байланыстырылды, бұл Француз Өзенінің жағалауымен жүретін қара жол еді. Бұл жаңа бағдарлама Теннессидің малшыларына шығыс жағалаундағы нарықтарға қол жеткізуге мүмкіндік берді. 1820 жылы Севьервиллді батысқа қарай Мэривиллмен байланыстыратын дилижанс жолы салынды. Севьервиллдің осы ерте бағдарламалар бойындағы округ орталығы мәртебесі оның өсуіне көмектесті. 1833 жылы қалада 150 адам тұрды, оның ішінде екі дәрігер, екі ағаш шебері, бір тері илеуші, екі тігінші, аяқ киім жасаушы, үш дүкен, бір шапқыш, екі таверна және екі диірмен болды. Шарап шығару орындары қосымша табыс табудың танымал тәсілі болды. 1850 жылы Джон Чандлердің шарап шығару орны жылына 6000 галлон виски өндірді. Севьервиллге кеш келген атақты тұлға – доктор Роберт Х. Ходсден (1806–1864), ол Көз Жасы Жолының қатысушы дәрігері болды. 1846 жылы Ходсден Севьервиллдің шығысында, Фейр Гарденнің жанында плантация салуға кірісті. Роуз Глен деп аталған бұл плантация 1860 жылы 28000 долларға бағаланды, оны округтегі ең құндыларының бірі етті. 1856 жылы Севьервиллде өрт шығып, жаңадан салынған сот ғимараты, 41 үй және қаланың орталық бөлігіндегі бірнеше дүкен өртенді. Округ өзінің алғашқы қоныстанғандарының барлық маңызды жазбаларын жоғалтты.

Sevier County was created in 1794 and named after John Sevier. At a meeting at Thomas' house the following year, the Forks of the Little Pigeon area was chosen as the county seat and renamed "Sevierville." James McMahan donated a tract of land for erecting a town square. This tract was parceled out into lots of that purchasers were required to build brick, framed, or stone structures on. The first Sevier County Courthouse was built in 1796. According to local legend, court was held in a flea infested abandoned stable before its construction. The lore suggests that irritated lawyers paid an unknown person a bottle of whiskey to burn down the stable, forcing the new county to build an actual courthouse. As the county grew, several large farms were established in the fertile Boyd's Creek area. In 1792, Andrew Evans purchased a tract of land near the mouth of Boyd's Creek and built a ferry near the site of the old ford. In 1798, he sold the farm to John Brabson, and it became known as Brabson's Ferry Plantation. In the early 1790s, Thomas Buckingham established a large farm between Boyd's Creek and Sevierville. He went on to become the county's first sheriff. In the early 19th century, Timothy Chandler and his son, John Chandler (1786–1875), established the Wheatlands plantation in Boyd's Creek. As towns situated along the French Broad are connected via waterway to New Orleans, flatboat trade flourished along the river in the early 19th century. In 1793, James Hubbert, who lived along Dumplin Creek, established Hubbert's Flat Landing to trade with flatboats moving up and down the river. In the early 19th century, Knoxville and Asheville were connected via Route 17, a crude road that followed the banks of the French Broad. This new road gave Tennessee's cattle drovers greater access to markets along the east coast. In 1820, a stagecoach road connected Sevierville with Maryville to the west. Sevierville's status as a county seat along these early roads helped it grow. By 1833, the town had a population of 150, including two doctors, two carpenters, a tanner, two tailors, a shoemaker, three stores, a hatter, two taverns, and two mills. Distilleries were popular means of supplemental income. By 1850, John Chandler's distillery was producing 6,000 gallons of whiskey per year. A notable late arrival in Sevierville was Dr. Robert H. Hodsden (1806–1864), who was an attending physician for the Trail of Tears. In 1846, Hodsden began construction on a plantation near Fair Garden, just outside Sevierville to the east. Known as Rose Glen, this plantation was worth $28,000 in 1860, making it one of the most valuable in the county. In 1856, a fire swept through Sevierville, burning a recently constructed courthouse, 41 houses, and several shops in the downtown area. The county lost nearly all of the vital records of its early settlers.

Азамат соғысы

Құлдық Севьер округінде кең таралмаған, бірақ орын алған, әсіресе Френч Брод өзені бойындағы ірі плантацияларда. Америка Азамат соғысына дейін Севиервилл – аболиционистер қозғалысының ортасы – салыстырмалы түрде үлкен африкалық американдықтар қауымдастығына мекен болды. 1861 жылы Севьер окруғы тұрғындарының бар болғаны 3,8%-ы Одақтан бөлінуге дауыс берді. 1861 жылдың соңында Генри Футтың сецессияға қарсы сөйлеген сөзі Севиервиллде ашулы реакция тудырды және одан кейін сепаратизмге қарсы бірнеше сөздер айтылды. Келесі жылы Ноксвиллдің Одақ жақтасы газет редакторы Парсон Браунлоу Уэрс-Вэллидегі тығылған жеріне бара жатқанда Севиервиллде сецессияға қарсы құмарлықпен сөйледі. Браунлоудың тыңдаушылары Конфедерация әскерлері жақындап келе жатқаны туралы қауесет тарағаннан кейін түн бойы жиналды. Севьер округінің Одақ жақтастары соғыс бойында, тіпті Амброз Бернсайд басқаратын Одақ әскерлері 1863 жылдың қыркүйегінде Ноксвиллді басып алғаннан кейін де қудаланды және қорқытылды. Севьервилл, Ноксвилльдің оңтүстігіндегі маңызды жол торабында орналасқан, 1863 және 1864 жылдары қала арқылы өтетін Одақ және Конфедерация әскерлерінің үнемі мазалауына, тонауына және мүлікті тәркілеуіне ұшырады. Сол кезде Севиервиллде тұратын Одақ офицері Вэнс Ньюман кейіннен еске алды: 1864 жылы көтерілісші әскерлердің күзетшісі менің үйімді өртеп жібермекке ант берді, ал көтерілісшілер менің өміріме жиі қауіп төндірді, сондықтан есімде қалғанын айта алмаймын. Олар менің Одаққа адал екенім үшін әрдайым қуалайтын. Конфедерация генералы Джеймс Лонгстрит Форт-Сандерс шайқасында Ноксвиллді қайтарып ала алмағаннан кейін, Одақ және Конфедерация әскерлері Френч Брод өзені бойындағы стратегиялық фордтарды бақылауға алу үшін бірқатар маневрлерді жедел бастады, бұл 1864 жылдың қаңтарында Фэр-Гардендегі Ходсденнің шаруашылығының жанындағы шайқасқа әкеп соқты. Одақ әскерлері жеңіске жетсе де, кейіннен жабдықтаудың жетіспеуіне байланысты шегінуге мәжбүр болды. Соғыстың соңына дейін жалғасқан жалпы тәртіпсіздік орын алды. 1864 жылдың 30 қазанында Севиервилл тұрғыны Терреса Маккоун күнделігіне былай деп жазды: "Тонаушылар ақыры келді, олар күйеуімнің қалтасынан, ақшасынан, қағаздарынан және қалта пышағынан айырды. Күннен күнге жағдай нашарлап барады. Не болатынын білмейміз. Бүгін таңертең бізді тек жойылу күтіп тұрғандай сезінемін. Соғыс аяқталғаннан кейін округтің қалған Конфедерация жақтастарының көпшілігі, әсіресе Брэбсон отбасының мүшелері, қашуға мәжбүр болды.

Slavery was not common in Sevier County, although it did occur, especially at the large plantations along the French Broad River. Even before the American Civil War, Sevierville – a hotbed of abolitionist activity – was home to a relatively large community of free African Americans. In 1861, only 3.8% of the residents of Sevier County voted in favor of secession from the Union. In late 1861, a pro secession speech delivered by Henry Foote sparked an angry response in Sevierville and was followed by a series of explosive anti secession speeches. The following year, pro Union Knoxville newspaper editor Parson Brownlow gave a rousing anti secession speech in Sevierville en route to a hideout in Wears Valley. Brownlow's audience remained gathered throughout the night after a rumor spread that Confederate forces were approaching. Union supporters in Sevier County were harassed and threatened throughout the war, even after Union forces under Ambrose Burnside occupied Knoxville in September 1863. Sevierville, situated at a major crossroads south of Knoxville, suffered consistent harassment, looting, and confiscation of property by both Union and Confederate forces moving through the town in 1863 and 1864. Vance Newman, a Union recruiting officer living in Sevierville at the time, later recalled:

A guard of rebel soldiers in 1864 threatened to burn my house, and the rebel soldiers so often threatened to take my life that I cannot particularize. They were always after me because of my Union sentiments. After Confederate General James Longstreet failed to retake Knoxville in the Battle of Fort Sanders, Union and Confederate forces quickly initiated a series of maneuvers to gain control of the strategic fords along the French Broad, culminating in an engagement near Hodsden's farm at Fair Garden in January 1864. Although the Union forces were victorious, they were later forced to retreat due to lack of supplies. A state of general anarchy ensued that continued until the end of the war. On October 30, 1864, Sevierville resident Terressa McCown wrote in her diary:

The robbers have come at last, they robbed my husband of his pocketbook, money and papers and pocket knife. Times get worse everyday. We know not what will come next. I feel this morning like nothing but destruction awaits us. At the war's end, most of the county's few remaining Confederate sympathizers, most notably members of the Brabson family, were forced to flee.

Соғыстан кейінгі кезең

Севьевилл соғыстан жылдам қалпына келді, 1870 жылдары бірқатар жаңа үйлер мен кәсіпорындар салынды. Қаланың афроамерикандық қауымының екі өкілі – үй салушы Льюис Бакнер (1856–1924) және кірпіш қалаушы Исаак Докерри (1832–1910) – Севьевильдің соғыстан кейінгі құрылыс шабуылында маңызды рөл атқарды. Бакнер 40 жыл ішінде Севьевиль ауданында бірнеше үйлерді жобалады, олардың 15-і бүгінге дейін сақталған. Докерридің еңбегіне 1886 жылы салынған «Жаңа Салем» баптист шіркеуі және 1896 жылы салынған Севье округінің соты кіреді, екеуі де қазірге дейін тұр. 1880 жылдары Севьевиль қарқынды өсіп келе жатты, сондай-ақ Севье округіның халқы да көбейді. 1887 жылы қалада төрт дүкен, екі азық-түлік дүкені, зергер, ағаш кесетін тіс машинасы және екі қонақ үй болды. Сондай-ақ, айналадағы ағаштарды жинау үшін құрылған «Севьевиль ағаш компаниясы» да орналасқан еді. Севье округіне туристер де келіп бастады, оларды тау бұлақтарының денсаулықты жақсартатын қасиеттері қызықтырды. Округ бойынша, Севьевильдің оңтүстігінде орналасқан «Ситон Спрингс» және «Хендерсон Спрингс» сияқты курорттар пайда болды. 1892 жылы Севье округінің әдепсіздіктерін жою мақсатымен «Ақ капюшондар» деген өзін-өзі қорғау тобы құрылды. Топ өздерін жасыру үшін ақ капюшондар киіп, Ку-Клукс-Клан сияқты тактика қолданды, бірақ олар расистік ұйым деп есептелмеді. «Ақ капюшондар» бастапқыда жыныстық қызметпен айналысқан деп айыпталған әйелдерге қорқыныш көрсетті, ал 1890 жылдардың ортасында түнде шабуылдар жасауды бастады. 1893 жылы Севьевиль дәрігері Дж. А. Хендерсон «Ақ капюшондарға» қарсы топты басқарды және оны «Көк Биллз» деп атады. Екі өзін-өзі қорғау тобы 1894 жылы «Хендерсон Спрингс» аумағында қақтығысқа түсті, екі тараптан да қаза болды. 1896 жылы «Ақ капюшондардың» жас Севьевильдік жұбайларды өлтіруі кеңінен наразылық тудырды, ал 1898 жылы Теннесси штатының заң шығарушы органы «заңсыз құпия келісімдерді» және өзін-өзі қорғаушы топтарды тыйым салды. Осы шара және Севье округі шерифінің орынбасары Томас Дэвистің күш-жігерінің арқасында «Ақ капюшондар» ғасыр соңына қарай жоғалып кетті. 1900 жылы қаланың орталық бөлігін өрт қырып, кәсіпорындар ескі қала алаңынан Мейн-стритке, жаңа Севьевиль коммерциялық ауданына, атап айтқанда Сот даңғылы мен Брюс көшесіне, жаңа сот ғимаратына көшті. Қала 1901 жылы құрылды. 1910 жылы Индиана кәсіпкері Уильям Дж. Оливер Ноксвилл, Севьевилл және Шығыс темір жолын аяқтады, бұл Севье округінің алғашқы стандартты темір жол желісі болды. «Түтінді тау темір жолы» деп белгілі бұл желі 1962 жылға дейін Ноксвилл мен Севьевилл арасында жолаушылар тасымалын жүзеге асырды. 1934 жылы «Ұлы Түтінді таулар» ұлттық паркі ашылғаннан кейін ондаған мың туристер Севьевиль арқылы өте бастады, ол парк пен Ноксвиллдің арасында шамамен ортада орналасқан. 1934 жылы «Түтінді тау жолы» деп аталған 441 АҚШ тас жолы Севьевильге дейін салынды, кейін Солтүстік Каролинаға дейін созылды. Әнші Долли Партон 1946 жылы Севьевильде дүниеге келді. Оның Партон әулеті 1850 жылдар шамасында Гринбриерге көшіп келген, ал ұлттық парк құрылғаннан кейін Партон туған Локуст Риджге (Питман орталығының жанында) көшіп келген. Соңғы жылдары қала сот ғимаратының алдына Партонның мүсінін орнатты және оның құрметіне Долли Партон Парквей деп атады. Кормак Маккартидің 1973 жылғы «Құдайдың баласы» романының көп бөлігі Севьевильде және оның айналасындағы аудандарда өтеді.

Sevierville recovered quickly from the war, with a number of new houses and businesses being built in the 1870s. Two members of the town's African American community — house builder Lewis Buckner (1856–1924) and brickmason Isaac Dockery (1832–1910) — played a prominent role in Sevierville's post war construction boom. Buckner designed a number of houses in the Sevierville area over a 40 year period, 15 of which are still standing. Dockery's contributions include the New Salem Baptist Church in 1886 and the Sevier County Courthouse in 1896, both of which are still standing. By the 1880s, Sevierville was growing rapidly, as was the population of Sevier County. In 1887, the town had four general stores, two groceries, a jeweler, a sawmill, and two hotels. It was also home to the Sevierville Lumber Company, which was established to harvest trees in the area. Tourists also started to trickle into Sevier County, drawn by the reported health restoring qualities of mountain springs. Resorts sprang up throughout the county, with Seaton Springs and Henderson Springs located just south of Sevierville. In 1892, a vigilante group known as the "Whitecaps" was formed to rid Sevier County of vice. The group wore white hoods to conceal their identities and used Ku Klux Klan like tactics, although they were not considered a racist entity. The Whitecaps initially threatened women accused of prostitution, and the group began launching nightly attacks in the mid 1890s. In 1893, Sevierville physician J. A. Henderson took over an anti Whitecap group, which he renamed the "Blue Bills." The two vigilante groups clashed at Henderson Springs in 1894, with deaths occurring on both sides. In 1896, the Whitecaps' murder of a young Sevierville couple led to widespread outrage, and in 1898, the Tennessee State Legislature banned "extra legal conspiracies" and vigilante groups. Due to this measure and the efforts of Sevier County Deputy Sheriff Thomas Davis, the Whitecaps largely vanished by the end of the century. After a fire destroyed much of the downtown area in 1900, businesses shifted from the old town square at Main Street to the new Sevierville Commercial District, viz. Court Avenue and Bruce Street, which centered on the new courthouse. The town incorporated in 1901. In 1910, Indiana entrepreneur William J. Oliver finished work on the Knoxville, Sevierville and Eastern Railroad, which was Sevier County's first standard gauge rail line. Known as the Smoky Mountain Railroad, this line offered passenger service between Knoxville and Sevierville until 1962. With the opening of Great Smoky Mountains National Park in 1934, tens of thousands of tourists began passing through Sevierville, which was situated about halfway between the park and Knoxville. U. S. 441, initially known as Smoky Mountain Highway, was completed to Sevierville in 1934 and later extended to North Carolina. Entertainer Dolly Parton was born in Sevierville in 1946. Her Parton ancestors had migrated to Greenbrier sometime around 1850 and later moved to Locust Ridge (near Pittman Center), where Parton was born, after the establishment of the national park. In more recent years, the town erected a statue of Parton on the lawn of the courthouse and named Dolly Parton Parkway after her. Much of Cormac McCarthy's 1973 novel Child of God takes place in Sevierville and the surrounding area.

Тіркелген тарихи орындар

Райли Х. Андс үйі: 1890 жылы афроамерикалық шебер-жобалаушы Льюис Бакнер жобалап, салған үй. 1980 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізіліп, қазіргі күні өнер галереясы ретінде пайдаланылуда. Брэбсонның фермасы: 1790 жылдардың басында Эндрю Эванс құрған, ал 1798 жылы Джон Брэбсон сатып алған. Бойдс Крикке жақын орналасқан бұл фермада 18 ғасырдың соңында салынған ағаш үй және екі фермалық үй бар. 1975 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Бэкингем үйі: Севиервилл мен Бойдс Крик арасында орналасқан, 18 ғасырдың соңында Севиер округінің алғашқы шерифі Томас Бэкингем салған. Округ бойынша ең көне үй болып саналады және 1971 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылды. Жаңа Салем баптист шіркеуі: 1886 жылы жергілікті афроамерикалық қауым үшін Исаак Доккери салған тарихи шіркеу. 2003 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Перридің лагері: Қазір Flat Branch Cottages деп аталады, 1920 жылдардың соңында Чарли Перри салған туристік демалыс орны. 1992 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Рокки-Спрингс пресвитериан шіркеуі: 1891 жылы салынған, халықтық Викториан стиліндегі шіркеу, сонымен қатар Анн патшайымының сәулет элементтерін де қамтиды. 2013 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Роуз Глен: Доктор Роберт Х. Ходсденнің бұрынғы үйі, 1840 жылдары салынған және 1975 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылған. Сақталған ғимараттардың ішінде фермалық үй, тоқымахана, дәрігердің кабинеті және амбар бар. Севье округі соты: Луисвиллдегі Макдональд ағайындылары жобалаған және 1895 жылы Ленойр қаласының К. В. Браун салған. 1971 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Бұл ғимарат Beaux Arts стилінің үлгісі болып табылады, ал кірпіш жұмысын Исаак Доккери аяқтаған. Севьевиль саудалық тарихи ауданы: 1986 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне қосылған, бұл ауданға сот ғимаратына жақын орналасқан Корт даңғылы, Брюс көшесі және Коммерция көшесі кіреді. 20 ғасырдың басында ескі сауда ауданы өртенгеннен кейін бұл аймақ сауда орталығына айналды. Севьевиль масондық ложасы: 1893 жылы жергілікті масондық ложаның пайдалануы үшін салынған, 1980 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Томас Аддишен тарихи ауданы: Севьевильдің оңтүстік-шығысында орналасқан, 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында салынған бунгалолар мен королева Анна коттедждерінен тұрады. 1994 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Троттер–Макмахан үйі және фермасы (Аумақтың кеңейтілуі): 1848 жылы доктор Уильям Харрисон Троттер салған, сәулетші Фредерик Эмерт аймақтағы басқа үйлерден ерекшеленетін стильде жобалаған. 1975 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2001 жылы жеке тіркеу арқылы аумақтың шекарасы кеңейтіліп, айналасындағы ферма мен шаруашылық ғимараттары қосылды. АҚШ пошта бөлімі – Севьевиль: 1940 жылы Works Project Administration (WPA) құрылысымен салынған, колониалды стильдегі ғимарат. 1995 жылдан бері мұра мұражайы болып табылады және 1997 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Дуайт пен Кейт Уэйд үйі: 1939–1940 жылдардағы Нью-Йорк әлемдік көрмесі үшін жоспарланған үйдің үлгісіне негізделген, әйел сәулетші Верна Кук Саломонски жобалаған колониалды стильдегі үй. 1940 жылы салынған, 1997 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Уокер Милл гидроэлектр станциясы: Севиервиллдің жанында Кішкентай көгершін өзенінің батыс жағасында орналасқан, бұл жерде бөгет, негіз және электр станциясы бар. 1914 жылы электр энергиясын өндіре бастады және 1990 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Уотерс үйі: Льюис Бакнер жобалап, 1895 жыл шамасында салынған Виктория стиліндегі үй. 1975 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Wheatlands: 19 ғасырдың басында Джон Чандлер салған, бидай өсіруге бағытталғандықтан осылай аталған ферма. Оған сонымен қатар бидай вискиін өндіретін дистиллериясы да болған. 1975 жылы темекі үйі, қойма және фермалық үй Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Harrisburg жабық көпірі: Севиервиллдің жанында Кішкентай көгершін өзенінің шығыс саласын кесіп өтетін, патшалық тіреулі конструкциясы бар бұл көпір 1875 жылы аяқталды және 1975 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Riley H. Andes House: African American carpenter Lewis Buckner designed and built this house in 1890. Added to the National Register of Historic Places in 1980, the house is still in use today as an art gallery. Brabson's Ferry Plantation: Established by Andrew Evans in the early 1790s and purchased by John Brabson in 1798, this plantation site near Boyd's Creek includes a plank house from the late 18th century and two plantation houses. The site was added to the National Register of Historic Places in 1975. Buckingham House: Located between Sevierville and Boyd's Creek, this home was built in the late 18th century by Thomas Buckingham, the first sheriff of Sevier county. It is the oldest house in the county and was added to the National Register of Historic Places in 1971. New Salem Baptist Church: This historic church was built by Isaac Dockery for the local African American community in 1886. It was added to the National Register of Historic Places in 2003. Perry's Camp: Now known as Flat Branch Cottages, the area was developed as a tourist resort by Charlie Perry in the late 1920s. The site was added to the National Register of Historic Places in 1992. Rocky Springs Presbyterian Church: Built in 1891, this Folk Victorian style church also has elements of Queen Anne architecture. It was added to the National Register of Historic Places in 2013. Rose Glen: The former home of Dr. Robert H. Hodsden, it was built in the 1840s and added to the National Register of Historic Places in 1975. Surviving buildings include the plantation house, loom house, physician's office, and a barn. Sevier County Courthouse: Designed by the McDonald Brothers of Louisville and constructed by C. W. Brown of Lenoir City in 1895, this courthouse was added to the National Register of Historic Places in 1971. It's an example of the Beaux Arts style and has brickwork completed by Isaac Dockery. Sevierville Commercial Historic District: Added to the National Register of Historic Places in 1986, this district includes Court Avenue, Bruce Street, and Commerce Street, all near the courthouse. The area became a commercial center when the old commercial district burned in the early 20th century. Sevierville Masonic Lodge: Built in 1893 for use by a local Masonic lodge, this building was added to the National Register of Historic Places in 1980. Thomas Addition Historic District: This housing area in southeast Sevierville is mostly made up of bungalows and Queen Anne cottages built in the late 19th and early 20th centuries. The area was added to the National Register of Historic Places in 1994. Trotter–McMahan House & Farm (Boundary Increase): Built in 1848 by Dr. William Harrison Trotter, this house has a style designed by architect Frederick Emert to be different from other houses in the area. It was added to the National Register of Historic Places in 1975. A separate registration increased the boundary of the site to include the surrounding farm and outbuildings in 2001. U. S. Post Office – Sevierville: A Colonial Revival style building built in 1940 by the Works Project Administration, it has been the site of a heritage museum since 1995 and was added to the National Register of Historic Places in 1997. Dwight and Kate Wade House: This Colonial Revival home was designed by female architect Verna Cook Salomonsky based on plans for a home she designed for the 1939–1940 New York World's Fair. Built in 1940, it was added to the National Register of Historic Places in 1997. Walker Mill Hydroelectric Station: Located on the West Prong of the Little Pigeon River near Sevierville, the site includes a dam, substructure, and powerhouse. It began generating electricity in 1914 and was added to the National Register of Historic Places in 1990. Waters House: This Victorian home was designed by Lewis Buckner and built around 1895. It was added to the National Register of Historic Places in 1975. Wheatlands: Named for its focus on wheat farming, this plantation was built in the early 19th century by John Chandler, who also owned a distillery that made wheat whiskey. The smokehouse, storage shed, and plantation house were added to the National Register of Historic Places in 1975. Harrisburg Covered Bridge: Crossing the East Fork of the Little Pigeon River near Sevierville, this king post truss style bridge was completed in 1875 and added to the National Register of Historic Places in 1975.

География

Севьевиль Кішкентай Көгершін өзенінің бойында орналасқан, ол Шығыс және Орта салаларының қосылуынан пайда болады. Бұл өзен батысқа қарай 8 шақырымға ағып, Батыс саласын сіңіріп, содан кейін солтүстікке бұрылып, тағы 8 шақырымға ағып, Френч-Брод өзеніне құяды. Севьевиль осы екі тоғысқан жердің – Шығыс және Орта салалары мен Батыс саласының – арасындағы жерге орналасқан, дәстүрлі түрде Көгершіннің немесе Өзеннің Тоғысы деп аталады. Ұлы Смоки тауларының етегі Теннесси аңғарына айналатын аймақта орналасқан Севьевиль көптен бері солтүстіктегі Ноксвилл және оңтүстіктегі Аппалачи тауларындағы қалалар арасындағы байланыс орталығы болып табылады. Ұлы Смоки таулары ұлттық паркі Севьевиллден оңтүстікке қарай шамамен он шақырым қашықтықта орналасқан. 19 ғасырдағы Сивер округінің жолдарының нашарлығы мен төбелі жеріне байланысты, Севьевильдің шетінде бірнеше кішігірім елді мекендер өздігінен дамыды. Оларға шығыста Харрисбург және Фейр-Гарден, солтүстікте Катлетсбург және Бойдс-Крик жатады. Сонымен қатар, АҚШ пошта қызметі "Севьевиль" атауын Сивер округінің көп бөлігіне арналған индекс кодтарымен байланыстырады, оның ішінде Питтман орталығы және Севьевиль қала шегінен тыс кең аумақтар да бар. Севьевильде бірнеше ірі мемлекеттік және федералды тас жолдар қиылысады. АҚШ 441 тас жолы, көбінесе "Парквей" деп аталады, Севьевиллді солтүстікке қарай Ноксвиллмен және оңтүстікке қарай ұлттық паркімен және Солтүстік Каролина штатындағы Чероки қаласымен байланыстырады. АҚШ 441 тас жолының Севьевиль бөлігі "Өзеннің Тоғысы Парквейі" деп аталды. 66 мемлекеттік тас жолы, сондай-ақ Винфилд Данн Парквейі деп аталады, Севьевиллді солтүстікке қарай 40-шы мемлекетаралық тас жолымен байланыстырады. АҚШ 411 тас жолы Севьевильді шығыстан батысқа қарай кесіп өтеді, Севьевиллді Блоунт және Кок округтерімен байланыстырады. 416 мемлекеттік тас жолы Севьевиллді Питтман орталығымен және оңтүстік-шығыстағы парк шекарасындағы 321 АҚШ тас жолымен байланыстырады. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 63 шаршы километрді (24,24 шаршы миль) құрайды, оның ішінде 63 шаршы километр (24,14 шаршы миль) құрлық және 0,45% (0 шаршы километр, 0,11 шаршы миль) су алабын құрайды.

Sevierville is located along the Little Pigeon River which is formed by the confluence of its East Fork and Middle Fork, both of which flow down from their sources high in the Great Smoky Mountains. Five miles (8 km) downstream to the west, the Little Pigeon absorbs its West Fork before turning north and flowing for another five miles (8 km) to its mouth along the French Broad River. Sevierville is centered on the stretch of land between these two junctions of the East and Middle Fork and the West Fork, known traditionally as Forks of the Pigeon or Forks of the River. Situated in an area where the Foothills of the Great Smokies give way to the Tennessee Valley, Sevierville has long acted as a nexus between Knoxville to the north and the Appalachian towns in the mountains to the south. Great Smoky Mountains National Park is located approximately ten miles south of Sevierville. Due to its hilly terrain and the relatively poor roads of 19th century Sevier County, a number of smaller communities developed independently along the outskirts of Sevierville. These include Harrisburg and Fair Garden to the east and Catlettsburg and Boyd's Creek to the north. In addition, the United States Postal Service associates the name "Sevierville" with ZIP codes for much of Sevier County, including the town of Pittman Center and other geographically extensive areas located outside Sevierville's city limits. Several major state and federal highways intersect in Sevierville. U. S. Route 441, commonly called "The Parkway," connects Sevierville with Knoxville to the north and the national park and Cherokee, North Carolina, to the south. The Sevierville section of U. S. 441 has been named "Forks of the River Parkway." State Route 66, also called Winfield Dunn Parkway, connects Sevierville with Interstate 40 to the north. U. S. Route 411 traverses Sevierville from east to west, connecting Sevierville with Blount and Cocke counties. State Route 416 connects Sevierville with Pittman Center and U. S. Route 321 at the park boundary to the southeast. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 24.24 square miles (63 km2), of which 24.14 square miles (63 km2) is land and 0.11 square miles (0 km2) (0.45%) is water.

Демография

Севьевиль – Теннесси штатындағы Севьевиль микрополитендік статистикалық аймағының бас қаласы, оған Севьер окруғының барлық аумағы кіреді және Ноксвилл-Севьевиль-Ла-Фоллетт біріктірілген статистикалық аймағының құрамына қарайды.

2020 жылғы халық санағы

+Севиервилл қаласының нәсілдік құрамы Раса саны Пайыздық үлесі Ақ (испан тілді емес) 13,017 72,77% Қара немесе африкалық америкалық (испан тілді емес) 262 1,46% Жергілікті американдықтар 50 0,28% Азиялықтар 385 2,15% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар 8 0,04% Басқа/Аралас 700 3,91% Испандық немесе латиноамерикандықтар 3,467 19,38% 2020 жылғы АҚШ халық санауы бойынша қалада 17,889 адам, 6,026 шаруашылық және 3,949 отбасы тұрады.

2010 жылғы санақ

2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша Севьевиллде 14 807 адам, 5 979 үй шаруашылығы және 3 706 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 7 764 тұрғын үй бірлігін құрады. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 88,9% ақ нәсілді, 1,5% афроамерикалық, 0,6% американдық индейлер, 1,3% азиялық, 0% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 6,1% басқа нәсілдерден және 1,7% екі немесе одан көп нәсілділер. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 10,3% құрады. 5 979 үй шаруашылығының 29,9%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 43,1%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 13,6%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 5,3%-ы күйеуі жоқ еркектер және 38%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 31,8%-ы жалғыз тұратын адамдардан тұрды, ал жалғыз тұратындардың 15%-ы 65 жасқа толған. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,35 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,9 адамды құрады. Халықтың 24,4%-ы 20 жасқа дейінгі, 7,2%-ы 20-24 жас аралығындағы, 26,5%-ы 25-44 жас аралығындағы, 24%-ы 45-64 жас аралығындағы және 17,9%-ы 65 жасқа жоғары жастағы адамдардан тұрды. Орташа жас 38,2 жас. Әр 100 әйелге 91,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 87,3 еркек шақ келді. АҚШ халық санағы бюросы жүргізген 2012–2016 жылдарға қатысты Америкалық қоғамдық сауалнаманың 5 жылдық бағалауларына сәйкес, Севьевиллдегі үй шаруашылығының орташа табысы 37 784 доллар, ал отбасының орташа табысы 39 840 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 32 404 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 29 172 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 21 779 доллар. Отбасылардың 18,7%-ы және халықтың 23,3%-ы кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 34,8%-ы және 65 жасқа жоғары жастағылардың 8,7%-ы.

Экономика

Севьер округінің Парк-жолы бойында орналасқан басқа қалалар сияқты, Севьевилл де Ұлы Түтінді Таулар Ұлттық паркінің дамуына байланысты өркендеген туризм индустриясының арқасында пайда тапты. 2004 жылы Севьевильдегі бизнес субъектілерінің шамамен 50 пайызы туризм саласымен байланысты болды. Мысалы, қалада 2000-нан астам қонақ үй мен мотель бөлмелері бар, олар жыл сайын 500 000 доллардан астам қонақ үй және мотель салығы түсімдерін әкеледі. Севьевильде қысқа мерзімді жалға алуға көптеген коттедждер (кабиналар) қолжетімді. 2004 жылы Севьевиль орталық бизнес ауданын жақсарту мақсатында 3 шаршы миль (8 км²) аумақты Туризмді Дамыту Аймағы (ТДА) ретінде белгіледі, ол 2004 және 2008 жылдар аралығында облигациялар сатудан түскен 150 миллион доллар есебінен қаржыландырылды (2006 жылы 150,0 доллар соңғы жылдары шамамен миллион долларға тең). ТДА-дағы кәсіпорындардан алынған сату салығы облигация төлемдеріне бағытталса, мүлік салығы көбінесе ТДА-дағы дамыту жобаларын қаржыландыруға көмектесу үшін қайтарылады. Шығыс Теннесси радио тобы Севьевиль аймағының негізгі жергілікті радио станциялары WPFT FM 106.3 және FM 105.5-ке иелік етеді және оларды басқарады. Сонымен қатар, Ноксвилл нарығын қамтитын Top 40 музыка станциясы WWST FM 102.1-ге Федералды байланыс комиссиясы (FCC) Севьевильде лицензия берген.