Кіріспе

Уолтер Дуглас Стюарт (19 сәуір 1931 – 15 қыркүйек 2004) – өзінің пікірін ашық білдіретін канадалық жазушы, редактор және журналистиканы оқытушы, газеттер мен журналдардағы тәжірибелі маман және жиырмадан астам кітаптың авторы, олардың бірнешеуі бестселлер болған. "The Globe and Mail" газеті оның қазасы туралы жаңалықты "Ол Канаданың жан-жүрегі еді" деген тақырыппен жариялады.

Ерте өмір және мансап

Торонтода дүниеге келген, Миллер Стюарт пен Маргарет (Пэг) Стюарттың ұлы, екеуі де атеист, Кооперативтік Комонвелл федерациясының белсенділері, жазушылар және табиғат тақырыбында CBC радио хабарларын жүргізушілер болған. Ол 1949 жылы Лондон, Онтариодағы Лондон Оңтүстік Колледждік институтын бітірді. 11-сыныпта ол бір сыныптасымен бірге "Лондон Эхо" қоғамдық газетінің жалақысыз мектеп тілшісі болды, онда олар оқу әдістемелерін сынаған "Білетін жігіттер" атты ашына-жазына мақала жазды. "Эхо" газеті жабылып қалғаннан кейін, олар мектеп газетіне ауысып, бас редакторлыққа кезекпен тағайындалды. Стюарт Торонто университетінің тарих факультетінде үздік студент болды, бірақ үш жылдан кейін 1953 жылы оқуын тастады. Таксимен "Торонто телеграфына" барды, онда редактор оған өзінің оқуын тастауының себебін жазуға 29 минут уақыт берді. "Телеграф" оны тілші ретінде жұмысқа алды. Ол полиция және сот істерін жазды, сондай-ақ қаржылық мақалалардың авторы болды. "Телеграфта" өткен уақыты оны жаңалықтар саласына күдікпен қарауға әкелді: "Мен журналистика туралы онда екіжүзділік, шектен шығу және жалғандықпен билік ететін күдікті кәсіп екенін білдім. "Теле" газетінде біз жарнама берушілерге жалтақтадық, зерттеуші журналистикадан бас тарттық, мақалаларды партиялық желіге (консервативтік) сай етіп бұрмаладық және ең бастысы – баспагер Джон Ф. Басеттке ұнату үшін жаздық."

Мақала жазушы, редактор және педагог

Ол Telegram-нан Toronto Star басылымы шығарған Star Weekly журналының сурет редакторы және Оттава тілшісі болды. 1968 жылдан 1977 жылға дейін, Toronto Star-дағы бір жылдық үзілістен басқа, ол "Маклин" журналында жұмыс істеді, Оттава мен Вашингтонға жіберілді және ақырында журналдың бас редакторы болды. "Маклиндегі" кейінгі жылдары редактор Питер К. Ньюменмен келіспеушіліктер болды. Шамамен 1988 жылдан 1992 жылға дейін ол бетарап Қоғамдық саясатты зерттеу институтының сыйлы "Policy Options" журналын редакциялады. Стюарт Новая Шотландияның Галифакс қаласындағы Король колледжінің университетінде журналистика бағдарламасын басқарды, кейіннен Регина қаласындағы Регина университетінде журналистика бойынша Макс Белл кафедрасын иеленді. 1990 жылдары Стюарт Toronto Sun газетінде солшыл бағытты мақала жазды, газет бюджеті қысқарған кезде ол тоқтатылды, сондай-ақ CBC радиосының "As It Happens" бағдарламасында тұрақты қонақ ретінде танылды.

1970 жылдар

Стюарттың алғашқы кітабы, Shrug: Trudeau in Power (New Press, 1971 және paperback, 1972; АҚШ-та Trudeau in Power, Outerbridge & Dienstfrey, 1971 деп жарық көрді), премьер-министр Пьер Трюдоны және оның төңірегіндегі канадалық саяси және медиа ортасын өткір сынға алды. Бұл кітап бір жылдан астам уақыт бойы Канаданың ең сатылатын кітаптар тізімінде болды. Ол қоғамдық маңызы бар мәселелер бойынша зерттеулерін жазуды жалғастырды: Divide and Con: Canadian Politics at Work (New Press, 1973) және Hard to Swallow: Why Food Prices Keep Rising and What Can Be Done About It (Macmillan of Canada, 1974). Бірақ Канадада емес! "Қатал шындыққа құлаған канадалық мифтер" (Macmillan of Canada, 1976, 1983 жылы қайта жаңартылды) – бұл Канададағы расизмге, иммигранттарға қарсы сезімге және оңшыл экстремизмге қарсы батыл айыптама болды. Оның Globe газетіндегі некрологы үш онжылдықтан кейін "көптеген адамдардың наразылығын тудырды" деп еске алды. As They See Us (McClelland and Stewart, 1977) америкалықтардың Канада туралы пікірлерін қарастырды және Talking to Americans кітабына жол ашты. Strike! (McClelland and Stewart, 1977) ереуілдер мен еңбек және басқару қарым-қатынастарын тәуелсіз түрде талдады. Paper Juggernaut: Big Government Gone Mad (McClelland and Stewart, 1979) Пикеринг және Монреаль Мирабель әуежайлары жобаларын мемлекеттік басқаруды сынады.

1980 жылдар

Алтын мұнаралар, балшық аяқтар: Канадалық банктер (Коллинс, 1982; Тотем, 1983) үлкен жетістікке ие болып, бір жылдан астам уақыт Канаданың ең сатылатын кітаптар тізімінде тұрды. Оның Канада банктік жүйесіне жасаған ұзақ сынағының жетпіс мыңнан астам данасы сатылды. Атауы Торонтодағы Royal Bank мұнарасына сілтеме жасайды, оның терезелері алтын жалатылған. Кітап француз тіліне "Les géants de la finance: un dossier choc sur l'entreprise bancaire canadienne" (Жак де Руссан аударған; Inédi, 1982) деп аударылды. Одан кейін ол "True Blue: The Loyalist Legend" (Collins, 1985) және "Uneasy Lies the Head: The Truth About Canada's Crown Corporations" (Collins, 1987) кітаптарын жариялады. Квебек саяхатшысы Эрик Киранспен бірлесіп Стюарт "Көбенің қате жағы: Канададағы еркін кәсіпкерліктің құлауы" (Коллинс, 1988; Харпер және Коллинс, 1989) кітабын жазды. Стюарт "Канада газеттері: Ішкі әңгіме" (Hurtig Publishers, 1980) және "Қоршаған орта" (IRPP, 1988) кітаптарын редакциялады.

1990 жылдар

1990 жылдары Стюарттың сын назары қайта қаржылық ашып айтуларға бұрылды. Ол «Алтын жүн: Қор нарығы неліктен сізге ақша төлейді» (Макклелланд және Стюарт, 1992), «Жатып қалған: банкроттықтың пайдасы» (Макклелланд және Стюарт, 1995) және «Банк тонауы: біздің қаржы алыптары сізге қалай ақша төлейді» (Харпер Коллинс, 1997) кітаптарын жариялады. «Тым үлкен жеңілуге: Олимпия және Йорк: Тақырыптардың артындағы оқиға» (Макклелланд және Стюарт, 1993) кітабы Рейхманн отбасының және олардың жоғары беделді халықаралық жылжымайтын мүліктерді дамытушы компаниясы Олимпия және Йорк компаниясының өркендеуі мен құлдырауы туралы шыншыл баяндама болды және Канададан тыс жерлерде Стюарттың ең көп оқылған туындысы саналды. 1996 жылы қайырымдылық туралы жазылған кітабы Стюарттың ең даулы туындысы болды. Құлықтау туралы сот процесінің қаупінен қорқып, Ванкуверде орналасқан «Дуглас және МакИнтайр» баспасы «Қайырымдылық ойыны: Канаданың 86 миллиард долларлық жылына жасалатын қайырымдылық индустриясындағы ашкөздік, ысырап және алаяқтық» кітабының барлық таралымдарын сатудан алып тастады және дистрибьюторларынан бірнеше ай ішінде сатылмаған барлық даналарын қайтаруды сұрады. Дегенмен, бұл кітап қайырымдылық ұйымдарының рөлі мен басқаруы туралы кең пікірталас тудыруға көмектесті. «Мемлекеттің құрылымын бұзу: апатқа қарай кешігу» (Стоддарт, 1998) кітабы Канададағы неоконсервативтік және неолибералдық идеологияны, сондай-ақ көптеген жағдайда мемлекеттік қызметтерді қысқарту мен жекешелендіруге асығуды сынады. Стюарт сонымен қатар екі жеңіл ойын-сауық детективтік роман жазды, олардың басты кейіпкері шағын қалалық тілші Карлтон Уизерс болды және Стюарттың отбасының жас кезінен бері демалысын өткізген, ал автор өмірінің соңғы жылдарында тұрған Каварта көлдері аймағында өрбітеді: «Дұрыс шіркеу, бұрыс орындық» (Канаданың Макмиллан, 1990; Макклелланд және Стюарт, 1991) және «Бірліктегі тесік» (Макклелланд және Стюарт, 1992). Каварта көлдеріне деген құштарлығы «Торонто Сан» газетіндегі бағаналарында жиі кездеседі, онда ол «Кавартаның жүрегіндегі сұлу ормандардың жұмақтық мекені» деп сипатталған Боски Делл деген ойдан туған қалашықты жиі еске алатын.