Кіріспе
Герберт Тременир Хьюетт (25 мамыр 1864 – 4 наурыз 1921) – ағылшын әуесқой, бірінші сыныпты крикетші, 1889 жылдан 1893 жылға дейін Сомерсет командасының капитаны болды, сондай-ақ Оксфорд университеті мен Мэрилебон крикет клубында да ойнады. Сол қолмен ойнайтын, қарсыласты күреске шақыратын, басынан бастап ұпай жинауға шеберлік танытқан Хьюетт, тіпті ең мықты боулерлерге қарсы да қысқа мерзімде көп ұпай жинайтын. Ол допты күшпен соға білумен қатар, керемет көру қабілеті мен ерекше стильдің үйлесімі арқасында өзінің шарықталу кезеңінде Англияның ең үздік ойыншыларының бірі саналды. Хьюетт Харроу мектебінде білім алған, 1886 жылы Оксфордта «көк» белгісін жеңіп алған және 1884 жылдан бастап Сомерсеттен ойнаған. Орта сапының тұрақсыз ойыншысы болғандықтан, ол осы кезеңде көп әсер етпеді. Дегенмен, 1889 жылы ол Сомерсет командасының капитаны болып тағайындалды. Келесі екі жылда оның көшбасшылығы және басынан бастап ойнауы округтың бірінші сыныпты мәртебесін қайтаруына және 1891 жылы Каунти Чемпионатына қабылдануына ықпал етті. Ол тағы үш маусым бойы Сомерсет капитаны болды, көбінесе Лайонель Палеретпен бірге басынан бастап ойнады. 1892 жылы олар бірінші викет үшін 346 ұпай жинады, оның 201-ін Хьюетт енгізді. Бұл көрсеткіш округтың бірінші викет бойынша ең жоғары нәтижесі болып табылады. Сол маусымда Хьюетт 35-тен астам орташа есеппен 1405 ұпай жинады және «Висден» журналы оны «Жылдың бес үздік ойыншысы» тізіміне енгізді. Оның ең үлкен жетістігі – 1894 жылы Лордс стадионында «Джентльмендер» командасынан «Ойыншыларға» қарсы матчқа шақырылуы болды. 1893 жылы австралиялықтарға қарсы матчта ылғалды жағдайда ойнау мәселесі бойынша туған дау Хьюетттің сол маусымның соңында Сомерсеттен кетуіне себеп болды. Ол тағы үш жыл бірінші сыныпты крикетпен айналысты, осы кезеңде Оксфорд пен Кембридж университеттеріне қарсы жүздіктер соқты және түрлі әуесқой және өкілдік командалар үшін ойнады. 1895 жылы Скарборо қаласында «Англия XI» командасының капитаны болып тағайындалған Хьюетт тағы бір жағдайға қатысты, ол ылғалды жағдайға байланысты туды. Көрермендердің келекелеуіне ашуланып, ол бірінші күні түскі үзілісте ойынды тастап кетті. Хьюетт енді бір ғана рет бірінші сыныпты матчқа қатысты: 1896 жылы Оксфорд университетіне қарсы Мэрилебон крикет клубы сапында ойнады. Хьюетт адвокат ретінде жұмыс істеді, ол Ішкі храмда адвокаттыққа қабылданды.
Herbert Tremenheere Hewett (25 May 1864 – 4 March 1921) was an English amateur first class cricketer who played for Somerset, captaining the county from 1889 to 1893, as well as Oxford University and the Marylebone Cricket Club. A battling left handed opening batsman, Hewett could post a large score in a short time against even the best bowlers. Capable of hitting the ball powerfully, he combined an excellent eye with an unorthodox style to be regarded at his peak as one of England's finest batsmen. Hewett was educated at Harrow School, won a blue at Oxford in 1886 and played for Somerset from 1884. As an inconsistent middle order batsman he made little impact during this period. Even so, he was appointed captain of Somerset in 1889. Over the next two years, his leadership and performances as an opening batsman were instrumental in the county regaining first class status and admission to the County Championship in 1891. He remained Somerset captain for a further three seasons, usually opening the batting with Lionel Palairet. In 1892, they shared a partnership of 346 for the first wicket, of which Hewett scored 201. The stand remains the county's highest first wicket partnership. In that season, Hewett made 1,405 runs at an average of more than 35, and was named as one of the "Five Batsmen of the Year" by Wisden. His highest accolade was being selected to play for the Gentlemen against the Players at Lord's in 1894. A disagreement over whether play should take place on a sodden pitch in the match against the Australians in 1893 led to Hewett's departure from Somerset at the end of that season. He played first class cricket for three more years, during which time he scored centuries against both Oxford and Cambridge Universities, appearing for a variety of amateur and representative sides. Having been selected to captain an "England XI" at Scarborough in 1895, Hewett was involved in another incident caused by a wet pitch. Feeling insulted by shouts of derision from the crowd, he left the match at lunch time on the first day. Hewett made only one further first class appearance: playing for the Marylebone Cricket Club against Oxford University in 1896. Hewett practised as a barrister, having been called to the bar at the Inner Temple.
Ерте өмір
Герберт Тремэнхире Хьюетт 1864 жылғы 25 мамырда Тонтон қаласының жанындағы Нортон Фицваррендегі Нортон Кортта Уильям Генри мен Фрэнсис М. Хьюетттің жалғыз ұлы болып дүниеге келді. Ол әйелдерінің жалғыз ұлы болғанымен, олардың кем дегенде төрт қызы болды; 1871 жылы екі үлкен әпкесі, Эмили Луиза және Хелен Г. Хьюетт, сондай-ақ кіші әпкесі Флоранс Этель Хьюетт санақта тіркелген. 1891 жылы Мэри У. Хьюетт та кіші әпке ретінде тізімделеді, бірақ осы кезде екі үлкен әпкесі де, олардың әкесі Уильям Генри де бұл мекенжайда тіркелмеген. Ол бастапқыда Годалмингтегі Хиллсайд мектебінде білім алды, онда крикет және регби командаларының капитаны болды. 1879 жылы Хиллсайд мектебін бітіргеннен кейін ол Харроу мектебіне түсті. 1881 жылы ол мектептің крикет құрамасына емтихан тапсырды, негізінен оның боулинг шеберлігіне байланысты, үй матчында 22 ұпайға барлық он қақпаны алды. Ол екі жыл қатарынан Етон колледжімен өткізілетін жылдық жарысқа қатысты, бірақ екеуі де сәтті өтпеді, оның ең жоғары көрсеткіші 1882 жылы бірінші иннингте алған алты ұпай болды. Харроу үшін барлық матчтарда оның 1883 жылы 7,4, ал 1884 жылы 9,5 орташа ұпай көрсеткіші болды, ал 1884 жылы оның боулинг орташа көрсеткіші 32,10-ды құрады. Хьюетт 1883 жылы мектептің футбол құрамасына да кірді. Өзінің естеліктерінде У.Г. Грейс Хьюетт "алғашқыда қоғамдық мектептер мен университеттің крикетінде белгілі бір деңгейге жеткен, бірақ Сомерсетширге қосылғанға дейін округтік крикетте өзін танымал ете алды" деген пікірді білдірді.
Оксфорд және Сомерсет (18841888)
1884 жылы «Жаңа студенттер матчында» 0 және 8 ұпай жинап, 2 қақпаны құлатқаннан кейін, Хьюетт Оксфордтағы алғашқы маусымында көп әсер етпеді және университет құрамасына ілікпеді. Бірінші сыныптық крикеттегі дебюті сол жылы 20 жасында Тунбридж-Уэллстегі Сомерсет округінің крикет клубында өтті. Тамыздың соңында Кентке қарсы орта қатардағы ойыншы ретінде 14 және 0 ұпай жинады және бірінші сыныптық крикеттегі екі қақпасын алды. 1884 жылы Ланкаширге қарсы тағы бір матч ойнады. Дегенмен, ол сол жазда Сомерсеттің бірінші сыныптық алты матчының төртеуіне қатысты. Маусымның ортасында Сомерсет үшін маусымның алғашқы матчында Хьюетт өзінің алғашқы жартылай ғасырын соқты; ол Хэмпширге қарсы бес қақпамен жеңіске жеткен екінші иннингте 50 ұпай жинады. 1885 жылы Сомерсет үшін тағы екі рет 50 ұпайдан асты және маусымды 35.28 орташа көрсеткішімен 247 ұпаймен аяқтады, бұл оның орташа көрсеткіші 30-дан жоғары болған жеті маусымның бірі. 1886 жылғы маусымды жақсы бастады, колледж үшін 151 ұпай жинады және «Perambulators» командасы үшін 164 ұпай жинады. Университеттің үшінші матчына дейін құрамаға ілікпеді. Оксфорд университеті үшін Ланкаширге қарсы екі кезектес матчта 49 және 77 ұпай жинады және Кембриджге қарсы университет матчында 0 және 7 ұпай жинап, «көк» түстің иегері атанды. Ол Оксфорд университетінің соғу орташа көрсеткішінде төртінші орынды иеленді, оның 160 ұпайы 22.85 орташа көрсеткішпен тіркелді. Джеймс Лиллиуайттың «Крикетшілер жылнамасында» ол «Кейде өте күшті сол жақтан соққы беретін, бірақ сенімді емес; еңбекқор алаң ойыншысы» деп сипатталды. 1885 жылғы нашар нәтижелер Сомерсеттің келесі маусымда бірінші сыныптық мәртебесінен айырды. Сомерсет 1886 жылы алты матч ойнады, оның ішінде Хьюетт екі матчта ойнады, Девонға қарсы 69 ұпаймен ең көп ұпай жинады. 1887 жылы Оксфордтағы соңғы жылы қол жарақатынан кейін университеттегі барлық матчтарда ойнауға мүмкіндік болмады, бірақ «Wisden Cricketers' Almanack» бойынша «ол университет құрамасында орнын сақтап қалуға жақсы мүмкіндікке ие болар еді». Келесі жылы, 1888 жылы, ол Мэрилебон крикет клубында (МКК) дебют жасамас бұрын, Уорвикшир мен Стаффордширге қарсы маусымның басында Сомерсет үшін жартылай ғасыр соқты. Оксфорд университетімен кездесуде Хьюетт лондондық клуб үшін 0 және 8 ұпай жинады. Сол жазда Хьюетт Англия XI құрамасына сайланып, Австралияға қарсы матчта ойнады. 1884 және 1888 жылдар аралығында Хьюетт бірінші сыныптық деңгейде шектеулі жетістікке қол жеткізді, ол пайдалы, бірақ тұрақсыз, күшті соққы беретін орта қатарлы соққышы ретінде беделге ие болды. Ол көптеген клубтық крикет матчтарында ойнады, ол «Harro Уондерерс» командасының тұрақты ойыншысы болды. Ол маусымда үш жартылай ғасыр соқты: екеуі Уорвикширге қарсы, бірі Стаффордширге қарсы. Ол екінші сыныптық округтерге қарсы матчтарда 38 орташа ұпаймен Сомерсеттің соғуын жеңілдетті. Өзінің «Сомерсет крикетінің тарихы», «Sunshine, Sixes and Cider» атты еңбегінде Дэвид Фут Хьюетттің капитандық саясатын ойыншының крикеттік қабілетіне, ойыншының әлеуметтік тартымдылығы мен ерте сағаттарға дейін ішу қабілетінен гөрі көбірек тәуелді деп сипаттады. 1890 жылы оның командасы округтік қарсыластарға қарсы жеңіліссіз болды, «Екінші сыныптық округтік чемпионатты» жеңді. А. Дж. Уэббтің XI құрамасында бірінші сыныптық кездесуде Хьюетт өзінің алғашқы бірінші сыныптық ғасырын соқты, Кембридж университетіне қарсы 114 ұпай жинады. Кейін мамыр айында Оксфорд университетіне қарсы МКК үшін 71 ұпай жинады. Хьюетт 1890 жылы Сомерсеттің ашылу матчының екінші иннингінде 65 ұпай жинады, ал екі матчтан кейін Лестерширге қарсы Лайонель Палеретпен 115 ұпайдан алғашқы серіктестік кезінде 64 ұпай жинады. Сомерсет Таунтон қаласында Стаффордширді қабылдамас бұрын, бір айдан аз уақыт бойы төменгі ұпайлар қатары болды. 43 ұпайға қонақтарды жіберген Хьюетт Сомерсет иннингін аяқталғанын жариялаған кезде 203 ұпайға жетті, ол төрт сағат ішінде «қуатты және уақытты ұрып-соғудың керемет көрінісі» деп аталды. Ол сол маусымда 100 ұпайдан аспады, бірақ Скарборо фестивалі кезінде жақын болды, Англияның мырзалары үшін екінші иннингте 99 ұпайға ұтылып қалды. Хьюетт 1890 жылы Сомерсеттің соғу орташа көрсеткішімен жетекшілік етті, бұл кезеңде клуб он екі жеңіске жетіп, он үш матчтың бірінде округтік қарсыластарға қарсы тең түсті. Осы рекордқа байланысты округ бір ауыздан дауыс бергеннен кейін 1891 жылғы округтік чемпионатқа қабылданды, бұл олардың бірінші сыныптық мәртебесін қайта алды. Ред Лиллиуайт оны «қатерлі сол қолмен соққы беретін, өте еркін, бірақ біршама сенімсіз; жақсы нүкте» деп бағалады, ал 1889 жылғы маусымнан кейін, бір жылдан кейін оны «Англиядағы ең жақсы сол қолмен соққы беретін ойыншылардың бірі, барлық жағынан күшпен соққы беретін; тамаша нүкте. 1889–1890 жылдары капитан, ол осы лауазымды керемет шешімдермен атқарып шықты» деп сипаттады. 1890 жылғы маусымның соңында оған Сомерсет округінің крикет клубының мүшелері әдемі күміс құты сыйлады. Сомерсеттің келесі матчы үстемдік ететін округтік чемпиондар Суррейге қарсы болды. Лионель Палерет, Билл Роу және Сэмми Вудс түрлі себептермен қатыспады, Хьюеттке екі ғана нақты боулермен жұтаң команданы қалдырды; Тед Тайлер және Джордж Николс. Суррей 449 ұпайға жетті, содан кейін Сомерсетті әр иннингте 37 ұпаймен жеңді. Суррей сол жылы Таунтонға келгенде, екінші кезектегі чемпионатты жеңуге оңай жеңіске ие болады деп күткенде, Хьюетт командасы үшін бірінші иннингте 55 ұпай жинады, Сомерсет 194 ұпайға жетті. Вудс, Николс және Тайлер содан кейін үй командасы үшін бірінші иннингте 40 ұпайлық үстемдікке қол жеткізді, олар екінші иннингте тағы 331 ұпай қосты, Хьюетт 42 ұпай қосты. Сомерсеттің үш боулері чемпионатты екінші рет жеңді, соңғы қақпа ойын аяқталуына екі минут қалғанда құлады, ал команда 130 ұпаймен жеңіске жетті. Хьюетт соққымен тыныш маусымды өткізді, Суррейге қарсы 55 ұпайынан басқа, ол тағы бір рет ғана 50 ұпайдан асты; екі аптадан кейін Мидлсекке қарсы. Ол маусымда 514 ұпай жинады, орташа көрсеткіші 19.76 болды; ол бір маусымда сегіз немесе одан көп иннинг ойнағандағы ең төменгі орташа көрсеткіші. Алғашқы екі матч «Gentlemen of Philadelphia» командасына қарсы бірінші сыныптық матчтар болды. Хьюетт біріншіде 30 және 49 ұпай жинады, Вудстың олар келгеннен кейін ойнағандықтан кінәлі деп айыптаған сегіз қақпамен жеңіліс. Екіншісі тек 352 ұпайдан тұрды, Хьюетт 10 және 29 ұпай жинады. Оның капитаны, лорд Хоук, екі иннингте де қос таңбаға жеткен жалғыз соққышы болды, ал команда төрт қақпамен жеңіске жетті. Турдың қалған матчтарының ешқайсысы бірінші сыныптық матчтар емес, және барлығы да он бір адамнан тұратын матчтар емес. Хьюетт Статен-Айлендте «All New York» командасына қарсы 113 ұпай жинады, бұл матчта лорд Хоук ауырғандықтан капитандыққа тұрды. Вудс Хьюеттті, лорд Хоукты және Браунды турдың ең жақсы соққышылары деп бағалады.
The next year, 1888, he scored successive half centuries for Somerset early in the season against Warwickshire and Staffordshire before making his debut for the Marylebone Cricket Club (MCC). Facing Oxford University, Hewett made zero and eight for the London club. The same summer, Hewett was selected to play for an England XI against the touring Australians, and in a ten wicket win for the tourists, he scored 12 and 1. Between 1884 and 1888 Hewett had limited success at the first class level, establishing a reputation as a useful, if erratic, hard hitting middle order batsman. He played a lot of club cricket, being a regular for Harrow Wanderers, He scored three half centuries in the season: two against Warwickshire, and one against Staffordshire. He comfortably headed the Somerset batting with an average of 38 in matches against the other second class counties. In his history of Somerset cricket, Sunshine, Sixes and Cider, David Foot describes Hewett's selection policy as captain as being one that was more dependent on the cricketing ability of the player than "of [the player's] social charm and ability to drink into the early hours"—unlike some of his predecessors. In 1890, his side were unbeaten against county opposition, winning the "Second class County Championship". In an early season first class appearance for A. J. Webbe's XI, Hewett scored his maiden first class century, reaching 114 against Cambridge University. Later in May, for the MCC against Oxford University, he scored 71. Hewett top scored with 65 in the second innings of Somerset's opening county match of 1890, and two matches later scored 64 during a first wicket partnership of 115 with Lionel Palairet against Leicestershire. A string of lower scores followed for just under a month before Somerset hosted Staffordshire at Taunton. Having dismissed the visitors for 43, Hewett remained 203 not out when he declared the Somerset innings closed, scored in four hours, "a remarkable display of powerful and well timed hitting". He did not pass 100 again that season, but came close during the Scarborough Festival, being bowled for 99 in the second innings for the Gentlemen of England. Hewett led Somerset's batting averages in 1890, during which the club won twelve and tied one of their thirteen matches against county opposition. Due to this record the county were admitted to the County Championship for 1891 after a unanimous vote, regaining their first class status. While Red Lillywhite assessed him as "a dangerous left hand bat, very free, but somewhat uncertain; good point", after the 1889 season, a year later he was described as "one of the very best left hand bats in England, hitting hard all round; excellent point. Captain in 1889–1890, which post he filled with wonderful judgement." At the end of the 1890 season he was presented with a handsome silver flask by members of Somerset County Cricket Club. Somerset's next match was against reigning county champions Surrey. Lionel Palairet, Bill Roe and Sammy Woods were all missing for various reasons, leaving Hewett with a depleted side and only two real bowlers; Ted Tyler and George Nichols. Surrey reached 449, and then bowled Somerset out twice, for 37 in each innings. When Surrey travelled to Taunton later that season, most likely expecting an easy win to secure a second consecutive championship, Hewett top scored for his team with 55 in the first innings as Somerset reached 194. Woods, Nichols and Tyler then secured a 40 run first innings lead for the home side who added another 331 runs in their second innings, Hewett contributing 42. The same trio of Somerset bowlers proceeded to bowl the champions out for a second time, the final wicket falling two minutes from the close of play, and their team recorded a 130 run victory. Hewett had a quiet season with the bat, in addition to his 55 against Surrey he passed 50 on only one other occasion; against Middlesex two weeks later. He totalled 514 runs during the season at an average of 19.76; his lowest average when playing eight or more innings in a season. The first two matches were first class fixtures against the Gentlemen of Philadelphia. Hewett scored 30 and 49 in the first, an eight wicket loss which Woods blamed on taking place too soon after their arrival, saying the team "had hardly found our land legs." the second contained only 352, of which Hewett scored 10 and 29. His captain, Lord Hawke, was the only other batsman to reach double figures in both innings as the touring side won by four wickets. None of the remaining fixtures on the tour had first class status, and not all were eleven a side contests. Hewett scored 113 against the sixteen man All New York on Staten Island, a match in which he was standing in as captain due to Lord Hawke being ill. Woods rated Hewett, along with Lord Hawke and Brown, as the best batsmen on the tour.
Жылдың үздік бэтмэні
Хьюетт 1892 жылғы маусымның алғашқы үш матчын университеттерге қарсы командалар үшін өткізді. Ол алты иннингсінің әрқайсысында екі таңбалы көрсеткіштерге жетті және Кембриджге қарсы Англияның джентльмендері үшін жарты ғасырлық ұпай жинады. Сомерсетке оралғаннан кейін, ол үшінші матчқа дейін жарты ғасырлыққа жете алмады, Оксфорд университетіне қарсы 54 ұпай жинады. Ол маусым ішінде он екі рет 50 ұпайдан асты, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіш. Ол бірінші сыныпты крикетте бірінші қақпа үшін рекордтық серіктестік құрды, 1869 жылы В.Г. Грейс пен Брансби Купердің 283 ұпайынан асып түсті. Олардың көрсеткен нәтижесі бірінші сыныпты крикетте бұрынғыдан жоғары болғанымен, ол Сомерсеттің бірінші қақпа үшін рекордтық серіктестігі болып қала береді. Олардың серіктестігі Х.С. Алтам мен Э.В. Суонтонның «Крикет тарихы» кітабында «бір жағынан таза әдемілік, екінші жағынан таза күш» деп сипатталған. Сол кезде «The Daily Telegraph» газеті екі ойыншы үш жарым сағат бойы бірге ойнағанын, осы уақытта Хьюетт 30 төрттік соққанын жазды. Хьюетт маусымды Сомерсет үшін 1047 ұпаймен аяқтады. Жалпы алғанда, ол 1407 бірінші сыныптық ұпай жинады, бұл кез келген ойыншыдан көп. «The Times» газеті сол жылы округтің жетістіктерін жоғары бағалады және Хьюеттке ерекше мақтау айтты: «Сомерсеттің көптеген керемет жетістіктері, әсіресе Хьюетт пен Палареттің тамаша ойындары осы жылғы крикеттің ерекше белгісі болды». Округтік чемпионат аяқталғаннан кейін Хьюетт үш өкілдік матхта ойнады, батыстың шығысқа қарсы жеңісіне жетекшілік етті және W.G. Grace басшылығымен оңтүстік және джентльмендер командасының ойыншысы ретінде қатысты. Ол Кентке қарсы матчтың көп бөлігін өткізіп жіберді, өйткені оның қарындасы қайтыс болды және Таунтонға оралды. Оның орнына Джордж Вуд қосымша ойыншы ретінде тағайындалды. 1893 жылдың шілдесінде аустралиялық команда Сомерсетпен 1882 жылдан бері алғаш рет Таунтонда кездесті, сол кезде жер және округтік команда жаңа ғана құрыла бастаған еді. 1892 жылғы маусымның сәтті өтуіне және талантты, австралиялық Сэмми Вудс Сомерсет сапында ойнағанына байланысты бұл матчқа көп көңіл бөлінді. Мыңдаған жанкүйерлер Таунтонға келді, бірақ түнгі жаңбырдан кейін төрешілер сағат 11:00-де алаңды тексеріп, күндізгі ойынды тоқтатты. Округтік клуб тарихында Робак бұл шешімге австралиялықтар немесе Хьюеттің өзі қысым көрсеткен болуы мүмкін екенін айтты. Сомерсет жанкүйерлері мен мүшелері бұл шешімге наразылық білдірді, бірақ австралиялықтар пикник себеттерін жинап алып, жергілікті тұрғындармен пікір алмастырғаннан кейін Куанток тауына аттанды. Хьюетт Вудс пен Вернон Хиллмен бірге Майнхедте гольф ойнауға келісті. Көпшілік бұл шешімге наразылығын білдірді, содан кейін Сомерсет басшылары төрешілерден алаңды қайта қарауды сұрады. Вудс өзінің естеліктерінде бұл шешімді қолдап, «ойынды тоқтату шешімі ертерек қабылданды» деді. Хьюетт Сомерсет комитетінің өзінің билігін әлсіреткеніне ренжіді, бұл оны «егер капитан Таунтонда команданы жетектеуге шамасы келмесе, онда бұл оған орын емес» деген сөздерді айтуға итермеледі. Глостерширге қарсы соңғы матчында ол екі сағаттан кем уақытта 112 ұпай жинады. Джеймс Лиллиуайттың «Крикетшілер жылнамасы» бойынша, бұл «тамаша көрсетілім» болды. Ол 1993 жылы барлығы 1092 ұпай жинады, оның 669 ұпайы Чемпионатта Сомерсет үшін 31,85 орташа есеппен жиналды, бұл округтің соққы беру көрсеткіштерінде ең жоғары нәтиже болды. Сомерсет үшін өткізген бес маусымдық бірінші сыныпты крикетте ол 51 матч ойнап, 30,85 орташа есеппен 2592 ұпай жинады.
Кейінгі крикет мансабы мен өмірі
Сомерсеттен кеткеннен кейін Хьюетт графтық крикетпен мүлдем айналыспады, әуесқойлар мен өкілдік командалары үшін ғана бірінші сыныптық крикет ойнауды жөн көрді. 1894 жылдың шілдесінде Хьюетт «Джентльмендер» командасы үшін «Ойыншыларға» қарсы екінші ойынын өткізді. Оның алғашқы ойыны Гастингсте өткеннен өзгеше, бұл матч Лордс крикет алаңында өтті. 1890 жылдары осы матчтар аса қызығушылық тудырды және тек Тест матчына қатысудан кейінгі екінші маңызды жарыс саналды. Үшінші нөмірде ойнаған Хьюетт «Джентльмендер» командасының 254 ұпайынан 12 ұпай жинады, содан кейін Стэнли Джексон және Хьюетттің бұрынғы Сомерсет әріптесі Сэмми Вудс «Ойыншылар» командасын 108 және 107 ұпаймен жеңді. 1894 жылы 11 рет алаңға шығып, 579 ұпай жинады, бұл көрсеткіш өткен маусымнан жоғары, орташа есебі 34,05 болды. Вудс Хьюетттің ойнаған кезде «керемет формада» екенін айтты және ол енді Сомерсет үшін ойнамайтынына өкінді. Ол А. Дж. Уэббтің XI командасы үшін маусымдағы жалғыз жүзін соғып, Оксфорд университетіне қарсы алғашқы ойында 110 ұпай жинады. 1895 жылы да жақсы ойнады, университеттерге қарсы екі жүздік соқты, Кембриджге қарсы 109, ал Оксфордқа қарсы 102 ұпай жинады. Осы маусымда Хьюетт алғаш рет Harrow School және Сомерсет президенті Сэр Спенсер Понсонби Фэйнмен байланысы бар I Zingari командасы үшін ойнады. Хьюетт мұндай қауіп-қатерлерге мән бермей, алаңнан шығып, киім ауыстырып, ойынға қатыспай алаңнан кетіп қалды. 1895-96 жылдардың қысында Хьюетт тағы да Лорд Хоукпен бірге Оңтүстік Африкаға сапар шекті. Сапардың алғашқы матчына кешігіп келген ол келесі төрт матчта ойнады. Сапар барысында Оңтүстік Африка ұлттық командасына қарсы үш матч өтті, олар Тест матчтары деп есептелді, бірақ сапардың осы кезеңіне дейін Хьюетт Оңтүстік Африкадан кетіп қалды, сондықтан ол крикет мансабын Тест матчтарында ойнамай аяқтады. Ол 1896 жылы соңғы бірінші сыныптық матчын ойнады, Оксфорд университетіне қарсы 86 ұпай жинады. Бұл матчта ол белгісіз себептермен «Мистер Х. Герберт» ретінде пайда болды. «Герберт» мырза шайбаға келгенде, тегін орындықтарда отырған көрермендердің көпшілігі оны танымады, бірақ ол бір-екі овер ойнағаннан кейін, ойынды жақсы білетін қарт кісі: «Мен бұл «Герберт» мырзаны бұрын көргенімді есімде жоқ, бірақ ол – «класс» деді. Ол 1901 жылға дейін Харроу Уондерерс, МКК және I Zingari клубтары үшін крикет ойнады. Хьюетт адвокат болып жұмыс істеді, ол Иннер Темплде оқыды, онда 1890 жылы кем дегенде бір емтиханды тапсырды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Аумақтық күш резервінде 1915 жылдың 7 қыркүйегінен 1918 жылдың 24 мамырына дейін қызмет етті. Ол 1921 жылдың 4 наурызында Суссекс графтығының Хов қаласында қайтыс болды.
Жеке тұлға және стилі
1893 жылы Хьюетт «Уисден Крикеткерлер Альманахи» басылымында «Жылдың бес үздік шабуылшысының бірі» деп аталғанда, оны «Англиядағы ең шебер солжақ шабуылшы» деп сипаттады. Питер Роубоктың «Сэммиден Джиммиге дейін» еңбегінде Хьюетттің ойын стиліне ұқсас сурет ұсынылып, «ол жеңіске жеткенін өзінің міндеті деп санады» делінген. Хьюетттің ойыны Х.С. Алтам мен Э.В. Свонтонның «Крикет тарихы» еңбегінде жоғары бағаланды, онда ол «ерекше жіқарлық және қатыгез» шабуылшы ретінде сипатталды, ол «допты күтпеген және ойыншыларды әлсірететін бағытта соқты». 1892 жылғы маусымды қорытындылаған «Крикет жылдығы» журналында «Сомерсет ойыншысы, шын мәнінде, сол кездегі ең қатаң және жылдам ұпай жинаушы шабуылшы ретінде танылды, ал өткен маусымдағы көрсеткіштері бойынша он бір өкілдік құрама онысыз толық деп есептелмеді» делінген. Сэмми Вудс Хьюетттің алаңда ойнауды ұнатпағанын, бірақ оның позицияда жақсы ойнайтынын айтты. Вудс сондай-ақ Хьюетттің командасы жеңіліп жатқанда әрқашан аузында болатын тіс тазартқышты шайнағанын баяндады. Хьюетттің 1895 жылғы Скарборо фестивалінде Сомерсеттен кетуі және алаңнан шығып кетуі оның тез ашуланғыш екенін көрсетті. Командаласы Фредерик Джон Пойнтон капитанын «бір рет ренжігенде, қалпына келуіне көп уақыт қажет болатын терең және қиын мінезді» ойыншы ретінде сипаттады. 1891 жылы Сомерсет тоғыз бірінші лига командасы арасында бесінші орынды алды, ал келесі жылы үшінші орынға көтерілді. Хьюетттің Сомерсеттегі соңғы маусымы оның капитаны ретінде округ үшін ең сәтсіз маусым болды; олар сегізінші орынды алу үшін он алты ойынның тек төртеуінде жеңіске жетті.