Юта штатындағы Фэрвью қаласының тарихы

Кіріспе

Юта штатындағы қала, АҚШ.

Фэрвью – АҚШ-тың Юта штатының солтүстік Санпете округінде орналасқан қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 1203 адамды құрайды.

Тарих

Сан Пич өзені мен Котонвуд сағасының қосылған жерінде орналасқан Фэрвью, Санпете аңғарының солтүстік-шығыс шетіндегі ең ірі қала. 1859 жылы, жақын маңдағы Маунт-Плезант қоныстанғаннан кейін, Фэрвью Санпете округінде мормон қоныстануының екінші толқыны кезінде құрылған алғашқы жаңа қалалардың бірі болды. 1859 жылдың басында Джеймс Нейлор Джонс, Исаак Янг Вэнс, Уоррен П. Брейди және Ииу Кокс аймақтың мүмкіндіктеріне тәнті болғандықтан, Бригам Янгқа қоныс құруға рұқсат сұрап хат жазды. Шіркеу президенті: «Егер отыз отбасына су жеткілікті болса, рұқсатым бар», – деп жауап берді. 1859 жылдың 1 қазанында Маунт-Плезантта өткен ұйымдастыру жиналысында Джеймс Н. Джонс жаңа отарлау мүмкіндігіне қызығушылық танытқан жиырмаға жуық отбасыдан тұратын топты басқаруға таңдалды. Қалалық жер тексерілді, ал 1860 жылдың соңына қарай үлкен ағаштан жасалған жиналыс үйі шіркеу, мектеп және қоғамдық іс-шаралар үшін аяқталды. Фэрвьюде мормондық ауылдың көрінісі қалыптасқандықтан, қатарлап тополь ағаштары отырғызылды, көшелер тегістелді және қоршаулар салынды. 1864 жылы қала пошта бөлімін алды және өзінің бастапқы атауы Солтүстік Бендтен Фэрвьюге өзгертілді, себебі ол «оңтүстікке қарай Мантиден 30 мильдей қашықтықта жатқан үлкен астық қоймасының тамаша көрінісін ұсынады». 1860 жылдардың ортасында болған Қара Шоқпар соғысы кезінде Фэрвью тұрғындарының бір бөлігі Мунт-Плезантқа қорғану үшін көшті, өйткені бірнеше адам қақтығыстарда қаза болды. Қалғандары Бригам Янгтың қамал салу туралы нұсқауларын орындады. 1866 жылдың соңына қарай қала орталығын 3 метр биіктіктегі қалың тас қабырға қоршап алды. Бірнеше жылдан кейін қақтығыс басылып, жаңадан қоныстандыру және қауымдастықты дамыту басталды. Келесі он жылдықта Фэрвью халқы 1000-нан асып, 1880 жылға қарай Санпетеде төртінші орынға ие болды. 1900 және 1940 жылдары қалада 1700-нен астам адам тұрды, бірақ 1980 жылы халық саны 900-ге дейін азайды, Фэрвью окрустың 19 қауымдастығы арасында алтыншы орынға түсті. Фэрвью мормондық шығу тегімен, басқару жүйесімен және мәдени-діни құрамымен көршілес ауылдармен ортақ болды. 1880 жылы Фэрвьюде шетелде туған, некеде тұрған ересектердің үлесі (50,3 пайыз) окрустағы орташа көрсеткіштен (72,2 пайыз) ең төмен болды. Бастапқыда оңтүстіктегі Маунт-Плезанттың «баласы» болған Фэрвью ақырында оның бәсекелесіне айналды, жер, су, ағаш, жайылымдықтар және шіркеу мен үкімет қаражатының әділ үлесі үшін күшті бәсекелестікке түсті. Кейде мормон епископтары басқа қауымдардың басшыларымен қатысты дау-дамайлардың ортасында қалып қойды, бұл жергілікті елші және діни тобырдың президенті Орсон Хайдты алаңдатты, ол дауларды шешуге және келіспеушіліктерді реттеуге тағайындалды. Фэрвью тұрғындары өз заманының кооперативтік қоғамына толыққанды қатысты. 1874 жылы олар шіркеу кеңесінің ұсынысын қабылдап, біріккен тәртіп құрды. Венчураны қаржыландыру үшін 7500 акциядан тұратын акция сертификаттары 10 доллардан сатылды. Бірақ аймақтағы басқа да біріккен тәртіптер сияқты, Фэрвьюдің тәртібі де тез сәтсіздікке ұшырады. Нашар өнім мен капиталдың жетіспеуі бірнеше айдан кейін 1874 жылы оның құлауына жақын болды. Оны сақтап қалуға жасалған барлық күш-жігерге қарамастан, тәртіп 1876 жылы таратылды. Фэрвьюдің алғашқы қадамынан бастап экономикалық негізі ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығына байланысты болды. Траппер Барни Уордтың басшылығымен елді мекендер салынғаннан кейін суару арналары қазылып, су қоймалары анықталды. Азық-түлік дақылдары, шөп және дәнді дақылдар егілді, ал 1870 жылы қаланың оңтүстігінде алғашқы ұн диірмені салынды. Ірі қара, қой, тауық және түйеқұс сияқты мал шаруашылығы Фэрвью тарихы бойына жалғасты. Қаңқалы ормандарға жақын орналасқандықтан, алғашқы онжылдықтарда ағаш өңдеу өнеркәсібін қолдау үшін ағаш кесу зауыттары құрылды. ХХ ғасырдың басында қаланың шығысындағы тауларда жарты ондай бумен жұмыс істейтін ағаш кесу зауыттары болды. 1860 жылдардың соңынан бастап Фэрвью қала ортасынан өтетін ескі аумақтық жол бойында бір көшелі сауда ауданын дамытты. 1869 жылы Фэрвьюде Сионның кооперативтік сауда мекемесі құрылды. Кейін басқа дүкендер мен кәсіпорындар пайда болды, сондықтан 1900 жылы Фэрвью қаласының орталығында қоғамдық кітапхана, бірнеше дүкендер, жиһаз дүкені, кремхана, арматура дүкені, етхана және екі қонақ үй болды. 1881 жылы пресвитериандық миссионерлік мектеп құрылды, 1894 жылы шіркеу тұрғызылды. 1890 жылдары мемлекеттік мектеп жүйесі құрылды; 1898 жылы Фэрвьюдің 1800 тұрғынының 497-сі студенттер болды. Көңіл көтеру қажеттіліктері әлеуметтік залда және Eclipse Pavilion-да орналастырылды. Американың батысында кең тараған сияқты, 1890 жылдары Рио-Гранде Батыс темір жолының келуі қаланың жабдықтарды импорттау және өнімді экспорттау мүмкіндігін арттырды, Фэрвьюдің экономикалық күшін Санпете окрусындағы басқа қалалар сияқты тез өркендетті. Оның өркендеуі мен құлдырауы аймақтық экономиканың цикліне байланысты болды, ал халқының ең көп саны 1900 жылы тіркелді. ХХ ғасыр әртүрлі кәсіпорындар мен өнеркәсіптерді, соның ішінде сүт фермаларын, ролик диірмендерін, көмір шахталарын және күйекті фермаларды әкелді. 1914 жылы Фэрвью мемлекеттік банкі ұйымдастырылды. ХХІ ғасырда ауыл шаруашылығы мен мал шаруашылығы күнкөріс табудың басты жолы болып қала береді. Округтың басқа бөліктері ірі қара мал немесе түйеқұс шаруашылығын маңызды табыс көзі ретінде өсірсе, Фэрвиуда қой шаруашылығы барлық экономикалық салалардан озып шығады, Санпете окрусының солтүстік-шығысындағы фермалар мен ранчолардың 46 пайызын құрайды. Фэрвьюдің сәулеттік мұрасы сақталған тарихи құрылыстарда көрінеді, олар әртүрлі материалдардан салынған және Фэрвьюдің ата-бабалары қолданған өнер мен стильде жасалған. 1920-30 жылдардағы екі кірпіштен салынған ЛДС жиналыс үйі бұрынғы қарапайым ғимараттардың орнына салынды және Иса Мәсіхтің Әулиелер шіркеуінің үздіксіз болуын көрсетеді. Екі қабатты тас мектеп (қазіргі мұражай) және кірпіштен салынған қалалық әкімшілік ғимараты қаланың бұрынғы мәртебесін көрсетеді. Фэрвью ролик диірмені Фэрвьюдің өмір сүруінің ауыл шаруашылық негізін еске салады. Сауда ғимараттары әлі де Бас көше бойында шоғырланған, ал үйлер мен шаруашылық ғимараттары шығыс және батысқа қарай созылған блоктарда орналасқан. Фэрвью тарихының маңызды элементтерін анықтайтын және қазіргі сипаттамасында көрінетін ауылдық ландшафтың көптеген қалдықтары сақталған.

Located at the confluence of the San Pitch River and Cottonwood Creek, Fairview is the largest city in the northeast end of the Sanpete Valley. Founded in 1859, soon after the resettlement of nearby Mount Pleasant, Fairview was one of the first new towns established during the second wave of Mormon settlement in Sanpete County. Impressed with the area's possibilities while gathering wild hay in early 1859, James Naylor Jones, Isaac Young Vance, Warren P. Brady, and Jehu Cox wrote to Brigham Young asking for permission to create a settlement. The church president responded pragmatically, "If there is water for thirty families, you have my permission." At an organizing meeting held on 1 October 1859 in Mt. Pleasant, James N. Jones was chosen to lead a band of about twenty families interested in the new colonizing opportunity. The town site was surveyed, and by the end of 1860, a large log meeting house had been completed to house church, school, and social functions. Rows of poplars were planted, streets were graded, and fences were constructed as Fairview took on the appearance of the ubiquitous Mormon village. In 1864 the town obtained a post office and forsook its original name of North Bend in favor of the more descriptive name Fairview because it "commands an excellent view of the great granary extending south even beyond Manti, thirty miles distant." During the Black Hawk War of the mid 1860s, some Fairview residents moved to Mt. Pleasant for protection after a few men were killed in deadly skirmishes. Those who remained complied with Brigham Young's instructions to build a fort. By the end of 1866, a thick rock wall ten feet high enclosed the center of town. Within a few years, the conflict diminished enough that aggressive settlement and community development commenced. In the ensuing decade, Fairview's population burgeoned to more than 1,000, making it the fourth largest in Sanpete by 1880. In 1900 and again in 1940, the town exceeded 1,700 people; however, in 1980, the population was just 900, ranking Fairview sixth in size among the county's nineteen communities. Fairview shared its Mormon origin, governance and its overwhelming cultural and religious makeup with its neighboring villages. By 1880, Fairview had the smallest percentage of foreign born, married adults (50.3 percent) of any of the major towns in a county which averaged 72.2 percent foreign born. Initially the "child" of larger Mt. Pleasant six miles south, Fairview eventually became its rival, competing vigorously for land, water, timber, grazing rights, and what it considered a fair share of church and government funds. The town's Mormon bishops sometimes found themselves in the center of bitter disputes with leaders of other communities, to the dismay of local apostle and stake president Orson Hyde, who was assigned to arbitrate disputes and settle contentions. The people of Fairview took full part in the cooperative society of their times. In 1874 they enthusiastically followed the church council and established a united order. Stock certificates (7,500 shares) were sold at $10 a share to fund the venture. But like most of the other united orders in the territory, Fairview's was doomed to rapid failure. Poor crops and undercapitalization nearly forced its demise in 1874 after only a few months of existence. Despite efforts to keep it alive, the order was abandoned in 1876. From its first inception, Fairview's economic base has depended on agriculture and the livestock industry. Following trapper Barney Ward's lead, irrigation ditches were dug and reservoir sites identified soon after settlement. Food crops, hay, and grains were planted, and in 1870, the town's first flour mill was constructed south of town. Livestock raising, ranging from beef and sheep to chickens and turkeys, has persisted throughout Fairview's history. Because of its proximity to canyon forests, sawmills were established in the early decades to support the lumber industry. By the start of the 20th century, there were half a dozen steam sawmills in the mountains east of town. Beginning in the late 1860s, Fairview developed a one street commercial district along the old territorial road running through the middle of town. In 1869 Zion's Cooperative Mercantile Institution was started in Fairview. Other stores and businesses followed so that by 1900 Fairview's downtown could boast of a public library, several general stores, a furniture store, a creamery, a harness shop, a butcher shop, and two hotels. In 1881 a Presbyterian mission school was funded, with a chapel erected in 1894. A public school system was established in the 1890s; 497 of Fairview's 1,800 population in 1898 were students. Recreational needs were accommodated in a social hall and the Eclipse Pavilion. As was common across the American West, the arrival of the Rio Grande Western Railroad in the 1890s bolstered the town's ability to import equipment and export its surplus goods, quickly growing Fairview's economic strength as it did for other cities in Sanpete county. Its fortunes rose and fell with the cycle of the regional economy after the railroad enhanced boom and its population high water mark was reached in 1900. The 20th century brought diverse businesses and industries, including dairies, roller mills, coal mining, and fur ranches. The Fairview State Bank was organized in 1914. In the 21st century, agriculture and livestock raising remain the dominant ways to make a living. While other parts of the county raise cattle or turkeys as the leading cash livestock, sheep ranching continues to outpace all other economies in Fairview, accounting for 46 percent of the farm and ranch operations in northeast Sanpete County. Fairview's architectural legacy appears in its remaining historic structures; constructed of various materials, in crafts and styles employed by Fairview's forebears. The two 1920s 30s masonry LDS meetinghouses replaced simpler early edifices and reflect a continuing Church of Jesus Christ of Latter day Saints presence. The two story rock school (now museum) and brick town hall indicate the town's bygone stature. The Fairview Roller Mills is a reminder of the agrarian foundation of Fairview's existence. Business buildings remain clustered along Main Street, while houses and outbuildings dot the blocks to the east and west. Many remnants of the rural landscape remain to identify key elements of Fairview's history and are reflected in its present character.

География

Фэрвью (39.628890, 111.438264) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1,2 шаршы миль (3,2 км²) және барлығы құрлықтан тұрады.

Климат

Бұл климаттық аймақтың ерекшелігі – айтарлықтай маусымдық температура айырмашылықтары, жаздың жылы немесе ыстық (көбінесе ылғалды) және қыстың суық (кейде тым суық) болуы. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Фэрвьюде ылғалды континенттік климат қалыптасқан, климат карталарында "Dfb" деп белгіленеді.