Тунбридж, Вермонт штатындағы қала. 2020 ж. халық саны 1337. Ақ өзенінің алғашқы саласында 3 ауыл: Солтүстік, Тунбридж және Оңтүстік Тунбридж. Әйгілі жәрмеңке тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тунбридж – Америка Құрама Штаттарының Вермонт штатындағы Ориндж округіне қарасты қала. 2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша қала халқы 1337 адамды құрайды. Қала үш ауылдық орталықтан тұрады, олардың барлығы Вермонт 110-шы тас жолында, Ақ өзеннің бірінші саласының аңғарында орналасқан. Бұл үш елді мекен Солтүстік Тунбридж (жергілікті жерде "Қан ауылы" деп те аталады), Тунбридж ауылы ("Базар") және Оңтүстік Тунбридж ("Жиггер") деп аталады.
Tunbridge is a town in Orange County, Vermont, United States. As of the 2020 United States Census the town population was 1,337. The town consists of three village centers, all situated on Vermont Route 110 in the valley of the first branch of the White River. The three settlements are named North Tunbridge (also known locally as "Blood Village"), Tunbridge Village ("Market") and South Tunbridge ("Jigger").
Тунбридж әлем көрмесінің
Тунбридж әлемдік көрмесінің тарихи алғышарты қаланың жарғысына тікелей байланысты, онда қала халқы елу отбасыға жеткенде екі жыл сайын жәрмеңкелер өткізуге рұқсат берілді. Бірақ 1867 жылға дейін, 1847 жылдан бастап Оранж округінде бірнеше жәрмеңкелер өткізілген соң ғана Тунбридж ауыл шаруашылығы қоғамы құрылып, Солтүстік Тунбридждегі Элиша Луги фермасында жәрмеңке ұйымдастырылды. 1867 жылғы жәрмеңкеде Вермонттың бұрынғы вице-губернаторы Бернхэм Мартин бұл жәрмеңкені "кішкентай әлемдік жәрмеңке" деп атады. Льюис Диккерман бұл сөз тіркесін қабылдап, 1868 жылғы жарнамалық парақшаларда пайдаланды, содан бері Тунбридж жәрмеңкесі осы атауды қолданып келеді. 1875 жылы Біріккен ауыл шаруашылығы қоғамы жәрмеңкеге демеушілік етуді өз міндетіне алып, оны Тунбридждің орталығындағы қазіргі жәрмеңке алаңына көшірді. 1894 жылы жәрмеңке Ұлттық тротинг қауымдастығына қосылды және көп жылдар бойы Вермонттағы жалғыз қалған шөптік жарыс жолын сақтап келеді. Жыл сайынғы жәрмеңкеде ауыл шаруашылығы мен дәстүрлі шаруашылық мәдениеті, ескі заттардың жұмыс істеуін көрсету, жылқы мен өгіздерді тарту, жылқы жарыстары, мал және жылқы көрмелері, жасөсперімдердің көрмелері, гүл және 4H көрмелері, контра биі, гимнастика және көптеген тегін шаралар ұйымдастырылады.
The historical antecedent of the Tunbridge World's Fair can be traced to the town's charter, which therein authorized the establishment of two annual fairs when the population of the town reached fifty families. It wasn't until 1867 that, after a succession of fairs in Orange County starting in 1847, the Tunbridge Agricultural Society was organized and staged a fair at the Elisha Lougee Farm in North Tunbridge. At the 1867 fair, Vermont's former Lieutenant Governor Burnham Martin referred to the fair as a "little World's Fair". Lewis Dickerman adopted the phrase and used it in the 1868 publicity handbills and the Tunbridge fair has since used the name. In 1875, the Union Agricultural Society assumed the sponsorship of the fair and moved its location to the present fairgrounds in the center of Tunbridge. In 1894, the fair joined the National Trotting Association, and for many years has maintained the only remaining grass race track in Vermont. The annual fair continues to this day with demonstrations of farming and agricultural traditions and culture, working antique displays, horse and ox pulling, horse racing, cattle and horse shows, junior exhibits, floral and 4 H exhibits, contra dancing, gymkhana, and many free shows.
География және геология
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 44,8 шаршы миль (115,9 км2) құрайды, оның ішінде 44,7 шаршы миль (115,9 км2) жер және 0,04 шаршы миль (0,1 км2) (0,04%) су. Ақ өзеннің солтүстіктен оңтүстікке қарай ағатын бірінші саласы Тунбриджді шамамен тең екі бөлікке бөледі. Қалада екі минералды бұлақ бар, олардың бірі – Тунбридж орталығынан бір жарым миль қашықтықтағы «Спринг-роудта» орналасқан ақ күкірт бұлағы; бұл бұлақ бұрын емдік қасиеттерімен бағаланған. Ең биік жерлер: Челсимен солтүстік шекараға жақын орналасқан Броклбанк төбесі (2100 футтан жоғары), Шығыс Рэндольфқа жақын солтүстік-батыс бөлігіндегі Олд Ураган төбесі (1900 футтан жоғары) және Страффорд сызығына жақын Шығыс төбесі (2112 фут). Топырақ жақсы кеуекті және Висконсин мұз дәуірінде қалыптасқан, орташа тереңдігі 20-40 дюйм шамасында. Топырақтың әдеттегі құрамы: өте қоңыр, жартылай ыдыраған органикалық материалдың беткі қабаты; сұр ұсақ құмды топырақтан тұратын жер асты қабаты; қоңыр ұсақ құмды топырақтан тұратын жер астының жоғарғы қабаты және қоңыр құмды ұсақ құмды топырақтан тұратын жер асты. Тунбридждің астындағы тау жыныстары толығымен кальциферлі мика шистасынан тұрады, солтүстік-шығыс бөлігінде гранит, сиенит және протогиннен тұратын кішкентай қабаттар бар. 1985 жылғы 27 наурыздағы № 9 заң Тунбридж топырақ сериясын ресми мемлекеттік топырақ деп белгіледі. Тунбридж сериясы (қою сазды, аралас, суық типтік Хаплотрод) орташа тереңдіктегі тасты, жақсы кеуекті топырақтан тұрады. Бұл серия штаттың 160-тан астам топырақ сериясының ішінде таңдалды. Типик "тау шаруашылығы" және "көлемі аз жеміс ағаштары" топырағы болғандықтан, Тунбридж сериясы Вермонттың топырақ ресурстарын жақсы көрсетеді. Мұздық топырақта қалыптасқан бұл топырақ ауыл шаруашылығы және орман шаруашылығы үшін жақсы мүмкіндіктерге ие. Вермонт университетінің профессоры Ричмонд Бартлетт айтқандай, "Вермонт төбелерін Нью-Гэмпшир немесе Нью-Йорк төбелерінен гөрі жасыл түске бояйтын топырақ осы". Мемлекеттік хатшының кеңсесінен, Вермонт заңнамалық анықтамалығы және мемлекеттік нұсқаулық, екі жылдық сессия, 1993–1994 жж., 16-бет. Ландшафтта кездесетін ағаштардың типтік түрлері: ақ қайың, сары қайың, американдық қарағай, қызыл шырша, қызыл кеспей, қант кеспей, ақ күл, гемолока және ақ қарағай.
According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 44.8 square miles (115.9 km2), of which 44.7 square miles (115.9 km2) is land and 0.04 square mile (0.1 km2) (0.04%) is water. The First Branch of the White River running north to south divides Tunbridge into two nearly equal parts. Two mineral springs exist in the town, one of which is a white sulphur spring located on "Spring road," one and a half miles from Tunbridge Center; this spring was once valued for its medicinal properties. The highest points of land are Brocklebank Hill at 2100+ ft near the northern boundary with Chelsea, Old Hurricane Hill at 1900+ ft in the northwestern part near East Randolph, and East Hill at 2112 ft near the Strafford line. The soil is well drained and was formed in Wisconsin age glacial till, its average depth is around 20 to 40 inches. Typical composition of the soil: a surface layer of very dark brown, partially decomposed organic material; a subsurface layer of gray fine sandy loam; upper subsoil of dark brown fine sandy loam and subsoil of brown channery fine sandy loam. The rocks underlying Tunbridge are entirely of the calciferous mica schist formation, with a small bed of granite, syenite and protogine in the northeastern part. No. 9 of the Acts of 1985, effective March 27, 1985, designated the Tunbridge Soil Series as the official State Soil. The Tunbridge series (course loamy, mixed, frigid Typic Haplothrod) consists of moderately deep to bedrock, well drained soils. It was selected from among more than 160 different soil series in the state. As it is a typical "hill farm" and "sugarbush" soil, the Tunbridge series well represents the soil resources of Vermont. A soil formed in loamy glacial till, it has good potential for agriculture and forestry. As Professor Richmond Bartlett of UVM says, "It's the soil that makes Vermont hills greener than those either in New Hampshire or New York." From Office of the Secretary of State, Vermont Legislative Directory and State Manual, Biennial Session, 1993–1994, p. 16. Typical species of tree to be found in the landscape are white birch, yellow birch, American beech, red spruce, red maple, sugar maple, white ash, hemlock and white pine.