Кіріспе

If I Could Only Remember My Name – американдық әнші-әндерші Дэвид Кросбидің тұңғыш жеке альбомы, ол Atlantic Records лейбелімен 1971 жылдың 22 ақпанында жарық көрді. Бұл Crosby, Stills, Nash & Young тобының мүшелерінің 1970 жылы шыққан, хит болған Déjà Vu альбомынан кейін шығарған төрт танымал альбомының бірі. Альбомға Джерри Гарсия, Грэм Нэш, Нил Янг, Джони Митчелл және сол дәуірдің Батыс жағалауындағы басқа да белгілі музыканттары қатысты. Альбом Billboard Top LPs чартында 12-орынға дейін көтерілді және АҚШ-та RIAA алтын дискісі сертификатын алды. Бастапқыда сыншылар тарапынан теріс пікірлер алған, бірақ кейіннен культты жанкүйерлікке ие болып, заманауи сыншылардың мақтауына бөенді.

Өмірбаян

Альбом 1970 жылы Crosby, Stills, Nash & Young тобының «Déjà Vu» альбомының сәттілігінен кейін жарық көрді. Оның танымалдылығы әр мүшесінің жеке шығарған төрт альбомының табысына әсер етті: Нил Янгтың «After the Gold Rush» (1970), Стивен Стиллстың жеке дебюті (1970), осы 1971 жылғы Кросбидің дебюті және Грэм Нэштің «Songs for Beginners» (1971). Бұл кезең Кросби үшін 1969 жылы болған жол апатында оның сүйіктісі Кристин Хинтонның қазасынан кейін қайғыға толы уақыт болды. Көңілі құлдыраған Кросби ауыр есірткілерге тәуелді болып, көп уақытын студияда өткізді, онда ол «өзін қауіпсіз сезінді». Жазу сессиялары Сан-Францискодағы жақында ашылған Уолли Хайдер студиясында өтті. Кросби сол жерде көптеген музыкант достарын қатысуға шақырды. Олардың арасында Нэш, Янг, Джони Митчелл және Grateful Dead тобының мүшелері (көбінесе Джерри Гарсия) болды. Бірақ Кросби P.E.R.R.O. –ның Кантердің ұжымдық жобасы емес, ерік білдіру арқылы ойлап тапқан нәрсе екенін айтты. Кросбидің «Laughing» әні CSNY тобында болған кезінде жазылған, ал «Song with No Words» әнінің демо-нұсқасы «Déjà Vu» сессияларында сыналып, 1991 жылғы CSN ретроспективтік жинағына енді. «Cowboy Movie» әні – бір әйелге ғашық болған, Ескі Батыстағы заңсыз топтың тағдыры туралы әңгіме. Шындығында, бұл төрттік Рита Кулиджбен кездескенін және оның кем дегенде екеуінің романтикалық армандарына тигізген әсерін аздап жасырып айту болды, мұны Нэш бірден анықтады. Альбом фолк-рок дәстүрінде жасалған, бірақ Кросбидің көптеген туындылары сияқты, ол да джаздан әуендерді, уақыт өлшемдерін және вокалдық фразаларды алған. Кейбір жазушылар оны психоделикалық фолк жанрының алғашқы үлгісі деп атады, ал Billboard журналы осы музыканы «психоделикалық фольктік азалы әндер» деп сипаттады. Pitchfork журналы: «Музыка таңертең оны қайта айтуға тырысқандағы түс сияқты сезіледі: тұманды, шала байланысты, нақты уақытта еріп кететін».

Ерте қабылдау

If I Could Only Remember My Name алғашқыда көптеген музыка сыншылары тарапынан жағымсыз бағаланды.

Қазіргі заманғы қабылдау

Албом қатал көңіл-күйі, эклектикалық импровизациясы және әлемнен тыс үйлесімді әндері үшін культты мәртебеге ие болды және кейінгі сыншылардың мақтауына бөенді. Head Heritage журналының 2006 жылғы қайта басылымына жасаған шолуында альбом Ник Дрейк пен Meddle дәуіріндегі Pink Floyd-тың акустикалық материалдарымен салыстырылады. Ол фрик-фолк жанрының алға басушысы деп танылды. 2010 жылы Кросбидің альбомы Ватикан қаласы газеті L'Osservatore Romano жариялаған "Барлық уақыттың ең жақсы 10 поп альбомы" тізімінде The Beatles-тың Revolver альбомынан кейін екінші орынға қойылды. 2019 жылы альбомның атауы Камерон Кроудың Кросби туралы түсірген "Дэвид Кросби: Менің атымды есте сақтаңыз" деректі фильмінде жартылай қолданылды.