Александр Инглиби-Маккензи: Англия крикетшісінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Александр Колин Дэвид Инглеби Маккензи (15 қыркүйек 1933 – 9 наурыз 2006) – ағылшын бірінші класты крикетші, сол жақтан ойнайтын соққы беруші. 1951-1966 жылдары «Хэмпшир» командасы үшін ойнады, 1958-1965 жылдары команда капитаны болды – «Хэмпширдің» соңғы әуесқой капитаны және 1961 жылы команданы алғашқы Каунти Чемпионатына жеңіске жеткізді. Кейін 1996-1998 жылдары Мэрилебон крикет клубының президенті болды, осы кезеңде әйелдерге клубқа қосылуға алғаш рет рұқсат берілді.

Ерте өмір

Инглеби Маккензи Дартмут қаласында, Девон графтығында, Корольдік теңіз күштерінің хирург офицері болған, кейін вице-адмиралға дейін жеткен Сер (Кеннет) Александр Инглеби Маккензидің (1892–1961) және судья Эмиас Филип Лонгстаффтың қызы Виолетта Констанстың отбасында дүниеге келді. Ол Людгроув және Итон колледждерінде білім алды, онда бес, сквош, ракетка және далалық ойынның сақшысы болды. Сондай-ақ ол қабырғадағы ойын, футбол, теннис және крикетпен айналысты, Харроуға қарсы жылдық крикет матчында үш рет және мемлекеттік мектептер командасынан Біріккен әскерлерге қарсы ойында қатысты. Ол Поп президенті болып сайланды.

Инглеби Маккензи 1951 жылы Хэмпшир үшін алғашқы матчын өткізді, оны Итонда Десмонд Игар байқаған болатын, бірақ дебюттік иннингінде Алан Оукман оны "қазға" шығарып алды.

Бірінші сыныптағы крикет мансабы

Ол Корольдік теңіз-жаяу әскерінде әскери қызметтен өтті, осы кезеңде Біріккен күштер үшін крикет ойнады және 1952 жылдың жазында демалыста Хэмпшир үшін өнер көрсетті. 1954 жылы Хэмпшир үшін толық маусым ойнағаннан кейін, Оксфордтың Тринити колледжіне оқуға түсуден бас тартып, Слэзенджер компаниясында жұмыс істеді, ол оған Хэмпширмен бірге крикет карьерасын жалғастыруға мүмкіндік беретін көп демалыс берді. 1956 жылдың басында Э.У. Свантон басқарған командамен Батыс Индияға тур жасады, содан кейін 1956 жылғы округтік чемпионатта Хэмпширдің ең көп ұпай жинаған ойыншысы атанды. 1957 жылы Десмонд Игармен бірге команда капитаны болғаннан кейін, 1958 жылы жалғыз капитан болды және сол жылы Крикет жазушылар клубының «Жыл жас крикетшісі» деп танылды. Оның «күндізгі» жұмысы да өзгерді, ол Кенттен Брайан Валентайнның шақыруын қабылдап, Холмвудс, Бэк және Мэнсон сақтандыру брокерлік фирмасына қосылды. Дегенмен, ол спортпен айналысып, жиі жоқ болатын. Хэмпширдің 1961 жылғы округтік чемпионаттағы жеңісіне Инглеби Маккензидің батыл капитандық шешімдері де ықпал етті: сол маусымдағы 19 жеңістің 10-ы үшінші (және соңғы) күні қарсыластың командасын жалғастыруға мәжбүрлемейтін жағдайдағы батыл жарияланымдарға байланысты болды. Команда құрамында Батыс Индия ашық ойыншысы Рой Маршалл, тәжірибелі свинг және тігіс доп тастаушы Дерек Шеклтон және жылдам доп тастаушы Дэвид Уайт болды. Бірінші сыныптық карьерасында ол 12 421 ұпай жинады, оның ішінде 11 жүздік, орташа көрсеткіші 24,35 болды, бұл көрсеткіш оның шабуылға ұмтылуының нәтижесінде төмендеді: тек бір маусымда (1956) көптеген ойындар ойнағанда ғана орташа көрсеткіші 30-дан жоғары болды. Алайда, ол бір маусымда бес рет 1000-нан астам ұпай жинады. Ол сирек кездесетін оң қолмен айналдыра доп тастаушы (викет алған емес) және кейде викеткеперлік еткен, ол 1956-1957 жылдарғы Батыс Индия крикет маусымында Норфолк герцогының XI құрамында Ямайкаға қарсы өткен ойында Лео Харрисонның орнына шығып, өзінің жалғыз бірінші сыныптық стамбын (Герри Александрдың) жасады. 1962 жылы «Көптеген қателіктер» атты автобиографиясын жазды. Джон Арлотт кітап туралы: «Бұл көптеген қуаныштарды ұнату қабілетін көрсетеді және біздің заманымыздан өзгеше бір дәуірге тән жас жігіттің еркін мінезін бейнелейді» деді.

He did National Service with the Royal Navy, during which time he played cricket for Combined Services and, on leave in the summer of 1952, for Hampshire. He played a full season for Hampshire in 1954, then declined a place at Trinity College, Oxford to work for Slazenger, who gave him copious leave to pursue a parallel cricket career with Hampshire. He toured the West Indies with a team led by E. W. Swanton in early 1956, and then headed the Hampshire batting averages in the 1956 County Championship season. After sharing the county captaincy with Desmond Eagar in 1957, he became sole captain in 1958, in which year he was also named as the Cricket Writer's Club Young Cricketer of the Year. His "day time" job also changed, accepting an invitation from Bryan Valentine of Kent to join the insurance brokers Holmwoods, Back and Manson. Nevertheless, he was often absent pursuing his sport in a swashbuckling fashion. Hampshire's victory in the 1961 County Championship was, in part, due to Ingleby Mackenzie's bold captaincy: 10 of their 19 victories that season are attributable to bold declarations on the third (and last) day, in a summer when the opposing team could not be made to follow on. The team included West Indian opening batsman Roy Marshall, veteran swing and seam bowler Derek Shackleton, and fast bowler David White. In his first class career, he scored 12,421 first class runs, including 11 hundreds, at a relatively low average of 24.35, this figure depressed at least in part because of his attacking instincts: in only one season (1956) when he played more than a handful of games did he average above 30. However, he passed 1,000 runs in a season five times. He was an occasional right arm off break bowler (he never took a wicket) and an equally occasional wicket keeper, who gained his only first class stumping (that of Gerry Alexander) for the Duke of Norfolk's XI against Jamaica in the 1956–1957 West Indian cricket season, deputising for Leo Harrison. He wrote his autobiography, Many a Slip, in 1962. John Arlott said the book "reflects a considerable capacity for the enjoyment of most pleasures [and] presents a picture of a young man engagingly carefree in a way that seems to belong to a different age from ours".

Крикеттен кейін

Ол 1965 жылы бірінші сыныпты крикеттен қанағаттанды, кейіннен Холмвудс клубының төрағасы болды. 1992 жылы ол Brown Shipley компаниясынан 33 миллион фунт стерлингтік басқаруды сатып алып, фирманы басқарды және 1997 жылы бизнесті HSBC-ге сатуды қадағалады, содан кейін HSBC Сақтандыру қызметтерінің төрағасының орынбасары болды. Ол Сэр Пол Геттидің Вормслидегі жеке стадионында крикеттен жауапты болды. Ол Лорд Луканды соңғы көргендердің бірі деп есептеледі. Ол Клермонт клубы мен Уайт клубының мүшесі болды. Сонымен қатар, ол "Барлық Англия теннис және крокет клубының" өмірлік мүшесі болды және 2000 жылы "Саннингдейл" гольф клубының капитаны қызметін атқарды. Инглеби Маккензи 1996-1998 жылдары Мэрилебон крикет клубының президенті болды. Ол Лордстағы жаңа медиа орталыққа рұқсат берілген және құрылыс жұмыстары басталған кезде осы лауазымда болды. Ол әйелдердің мүшелігін қолдау науқанын жүргізді, нәтижесінде мүшелерді жеті айдың ішінде екі рет дауыс беруге мәжбүр етіп, 1998 жылдың қыркүйегінде өзгеріске дауыс беруге көндірді. Ол бұл шешімге "өте қуанышты екенін" мәлімдеді және "Әйелдер өте әдемі жаратылыс" деген сөзін айтқандығы мәлім. 2002 жылы ол Гэмпширдің президенті болды.

Жеке өмір

1975 жылы Сьюзан Марион Клиффорд Тернерге үйленді; олардың бір қызы болды. Ол 2005 жылдың жазында, ми ісігіне ота жасатудан кейін 72 жасында қайтыс болғанға дейін бірнеше ай бұрын OBE орденімен марапатталды. Оның табыны салынған көлігі Лордс Крикет алаңының төңірегін айналып, трибуналардың астынан және жанынан өтіп, Кенсал Райз крематорийіне бет алды. 2006 жылдың 29 маусымында Санкт-Пол соборында 1600-ден астам адам қатысқан еске алу рәсімі өтті. Оның әйелі 2023 жылдың 12 қарашасында 83 жасында дүние салды.