Кіріспе
1970 жылғы NCAA University Division баскетбол турнирі 25 мектептің NCAA Division I колледж баскетболының ұлттық чемпионын анықтау үшін жекелей ойын жүйесінде бақ сынасуы болды. Турнир 1970 жылдың 7 наурызында басталып, 21 наурызда Мэриленд штатының Колледж Парк қаласында өткен чемпионат ойынымен аяқталды. Барлығы 29 матч өткізілді, оның ішінде әр аймақта үшінші орын үшін және жалпы ұлттық үшінші орын үшін матчтар бар болды. Бұл турнир Sweet 16, Elite 8, Final Four және чемпионат ойындарына жеткен кішкентай университеттердің көптігімен ерекшеленді. Турнирдің тағы бір ерекшелігі – Маркет командасы NCAA турниріне шақырылғаннан кейін Ұлттық шақыру турниріне қатысуға алғаш рет бас тартты. Бапкер Ал МакГайр географиялық жағынан жақын болған Орта Шығыс аймағына емес, Орта Батыс аймағына орналастырылуына наразылық білдірді. Олардың орнына Дейтон командасы қатысты. Осы оқиғадан кейін NCAA өз мүшелеріне NCAA турниріне шақырылған жағдайда басқа постсезондық турнирлерде ойнауға тыйым салды. Final Four-ға алғаш рет үш команда қатысты: Нью-Мексико штаты, Сент-Бонавентура және Джексонвилл, мұндай жағдай 2023 жылғы турнирге дейін қайталанбады. Джон Вудэннің баптығымен UCLA командасы Джо Уильямс баптығымен Джексонвилл командасын 80:69 есебімен жеңіп, ұлттық титулға ие болды. UCLA ойыншысы Сидни Уикс турнирдің ең үздік ойыншысы деп танылды.
The 1970 NCAA University Division basketball tournament involved 25 schools playing in single elimination play to determine the national champion of men's NCAA Division I college basketball. It began on March 7, 1970, and ended with the championship game on March 21 in College Park, Maryland. A total of 29 games were played, including a third place game in each region and a national third place game. This tournament was notable for the number of small schools that reached the Sweet 16, Elite 8, Final 4, and championship Game. Another notable aspect of the tournament was that Marquette became the first team to turn down an announced NCAA Tournament bid for the National Invitation Tournament. Coach Al McGuire took issue with being seeded in the Midwest regional instead of the geographically closer Mideast. They were replaced in the field by Dayton. As a result of this action, the NCAA now forbids its members from playing in other postseason tournaments if offered an NCAA bid. There were three first time participants in the Final Four: New Mexico State, St. Bonaventure, and Jacksonville, a feat not repeated until the 2023 tournament. UCLA, coached by John Wooden, won the national title with an 80–69 victory in the final game over Jacksonville, coached by Joe Williams. Sidney Wicks of UCLA was named the tournament's Most Outstanding Player.
Командалар
Аймақ Команда Жаттықтырушы Конференция Аяқталды Финалдық қарсыласы Есеп Шығыс Шығыс Терри Холланд Оңтүстік Бірінші раунд Сент-Бонавенчур 85–72 Шығыс Франк Лейден Тәуелсіз Аймақтық төртінші орын NC State 108–88 Шығыс Норм Слоан Атлантик жағалауы Аймақтық үшінші орын Ниагара 108–88 Шығыс Дик Хартер Айви лигасы Бірінші раунд Ниагара 79–69 Шығыс Сент-Бонавенчур Ларри Вайс Тәуелсіз Төртінші орын Нью-Мексико штаты 79–73 Шығыс Гарри Литвак Орта Атлантик Бірінші раунд Вилланова 77–69 Шығыс Джек Крафт Тәуелсіз Аймақтық екінші орын Сент-Бонавенчур 97–74 Орта Шығыс Орта Шығыс Айова Ральф Миллер Үлкен Он Аймақтық үшінші орын Нотр-Дам 121–106 Орта Шығыс Джексонвилл Джо Уильямс Тәуелсіз Екінші орын UCLA 80–69 Орта Шығыс Кентукки Адольф Рупп Оңтүстік-Шығыс Аймақтық екінші орын Джексонвилл 106–100 Орта Шығыс Нотр-Дам Джон Ди Тәуелсіз Аймақтық төртінші орын Айова 121–106 Орта Шығыс Огайо Джеймс Снайдер Орта Америка Бірінші раунд Нотр-Дам 112–82 Орта Шығыс Батыс Кентукки Джонни Олдхэм Огайо аңғары Бірінші раунд Джексонвилл 109–96 Орта Батыс Орта Батыс Дон Донохер Тәуелсіз Бірінші раунд Хьюстон 71–64 Орта Батыс Дрейк Мори Джон Миссури аңғары Аймақтық екінші орын Нью-Мексико штаты 87–78 Орта Батыс Гай Льюис Тәуелсіз Аймақтық төртінші орын Канзас штаты 107–98 Орта Батыс Канзас штаты Cotton Fitzsimmons Үлкен Сегіз Аймақтық үшінші орын Хьюстон 107–98 Орта Батыс Нью-Мексико штаты Лу Хенсон Тәуелсіз Үшінші орын Сент-Бонавенчур 79–73 Орта Батыс Дон Кнодел Оңтүстік-Батыс Бірінші раунд Нью-Мексико штаты 101–77 Батыс Батыс Джерри Тарканян Тынық мұхиты жағалауы Аймақтық төртінші орын Санта-Клара 89–86 Батыс Дик Гарибальди Батыс жағалауы Аймақтық үшінші орын Лонг-Бич штаты 89–86 Батыс Дон Хаскинс Батыс Атлетика Бірінші раунд Юта штаты 91–81 Батыс UCLA Джон Вудэн Тынық мұхиты 8 Чемпион Джексонвилл 80–69 Батыс ЛаДелл Андерсен Тәуелсіз Аймақтық екінші орын UCLA 101–79 Батыс Вебер штаты Фил Джонсон Үлкен Аспан Бірінші раунд Лонг-Бич штаты 92–73
Турнир туралы жазбалар
Айованың Нотр-Дамға қарсы 121–106 есебімен жеңісі екі команданың турнирдегі ең көп ұпай жинаған (227 ұпай) рекордын орнатты. Орталық аймақтық турнирдегі әрбір ойында екі команданың кем дегенде бірі 100 немесе одан көп ұпай жинады. Екінші жыл қатарынан, тұңғыш рет турнирге қатысқан команда – осы жағдайда Джексонвилл – ұлттық чемпионат ойынына жолдама алды. Ниагара және Лонг-Бич штаты да осы жылы турнирде дебют жасады, екеуі де сәйкес аймақтық жарыста төртінші орынды иеленді. Бұл Лонг-Бич жаттықтырушысы Джерри Тарканянның турнирдегі алғашқы 18 қатысуының бірі болды. Ол 49ers командасын төрт рет турнирге, UNLV Runnin' Rebels командасын ұлттық чемпионатқа (1990) және төрт рет Final Four турниріне, ал Фресно штатын екі рет турнирге қатыстырды. 1970 жылғы турнир – бүгінгі күнге дейін Райс университетінің соңғы турнирдегі қатысуы. Қазіргі таңда олар Дартмуттан (1959), Теннесси Техтен (1963), Боулинг Грин мен Колумбиядан (1968) және Сиэтлден (1969) кейін бес үздіксіз турнирге қатыспаған команда ретінде танылады. Final Four турниріне шыққан үш команданың құрамында НБА-да сәтті мансап жасаған көрнекті орталық ойыншылар болды: Джексонвилльде Артис Гилмор, Сент Бонавенчурде Боб Ланьер және Нью-Мексико штатында Сэм Лейси. Дегенмен, UCLA бұрынғы маусымдағы үздік орталық ойыншысы Лью Алсиндорды жоғалтса да турнир жеңімпазы атанды.