Чак Берридің "Rockit" альбомы: Ғарыштан шабыттанған қайта ояну
Rockit (album)
Чак Берридің 1979 жылғы "Rockit" альбомы: Star Wars әсері, қара музыкант ретіндегі қиындықтар мен манды Gibson гитарасы туралы. Музыка, тарих, мәдениет.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rockit — 1979 жылы Atco Records компаниясы шығарған Чак Берридің он тоғызыншы студиялық альбомы. Бұл лейбл үшін оның жалғыз шығарылымы болды, Чак Берри 1975 жылы Chess Records компаниясынан кеткеннен кейін.
Rockit is the nineteenth studio album by Chuck Berry, released in 1979 by Atco Records. It was his only release for the label, following Berry's departure in 1975 from Chess Records
Атауы және таңбасы
Альбомның мұқабасында Берридің гитары 1977 жылғы «Жұлдыздық соғыс» фильміндегі «Мыңжылдық шаңқа» ғарыш кемесінің бейнесімен суреттелген. Стивен Томас Эрлвиннің сөзінше, көркемдік шешім ерекше (және қызықтырақ) түрде «Жұлдыздық соғыс» фильмінен кейінгі қызығушылықты пайдаланды, себебі ол Жерді айналып жүрген Чактың қол қойған Гибсон гитарасын көрсетеді (бұл альбом атауының астарындағы ең ұсақ қызық ойынға жақсы үйлеседі, оның қызық ойын екенін көркемдік шешімсіз байқамау мүмкін).
The album cover depicted Berry's guitar in the image of the Millennium Falcon starship, from the 1977 film Star Wars. According to Stephen Thomas Erlewine, the artwork bizarrely (and somewhat appealingly)" capitalized on "the post Star Wars wave as it features Chuck's signature Gibson orbiting the Earth (which also nicely plays into the pun of the title, a pun so slight that it's possible to not realize it's a pun without the artwork)".
Сыни қабылдау
"Нью-Йорк Таймс" газетінде: "Берри ақыры күлімдеп ойнайтын суреткерлік маскасының артынан шығып, қара терілі артист ретінде кездескен қиындықтары туралы айтады" делінген. 1979 жылы "The Village Voice" үшін "Rockit" альбомын рецензиялаған Роберт Кристагау оған B плюс бағасын берді және оның сапасына таң қалды:
The New York Times wrote that "Berry finally steps out from behind his smiling entertainer's mask and talks about some of the problems he's encountered as a black performer." Reviewing Rockit in 1979 for The Village Voice, Robert Christgau gave the album a B plus grade and was surprised by its quality:
quote "Рок-н-роллдың ойлап табушысы соңғы он бес жылда осылай тыңдауға ыңғайлы альбом жасамаған, жаңа әндері ұлы емес, бірақ ол бұрын ешқашан осылай жақсы әндер жазған емес (сондай-ақ "Озимандияны" орындаған да емес). Берри де, оның дыбысының жартысын құрайтын Джонни Джонсон да, ширек ғасыр бойы өз стильдерін бұрмалап, арзандатпай, жақсартқан, нәтижесінде барлық кезең үшін керемет үн тудырған. Әрине, маңызды емес, бірақ қандай жағымсыз тосынсый! "Observer" газетінің журналисі Рон Харт оны Берридің ең жақсы бес альбомының бірі деп атады. "AllMusic" сайтындағы ретроспективті рецензиясында Эрлевин былай деп жазды: қазіргі заманғы музыкалық трендтерге бойын бейімдеп, сәл "жарық және тартымды" дыбыспен жазылса да, Берри "үш-төрт керемет ән мен көптеген жағымды, тура рок-н-ролл тректерін" ұсынды, олар аса есте қалмаса да, ойналғанда жақсы естіледі.
quote|"The inventor of rock and roll hasn't made an album this listenable in fifteen years no great new songs, but he's never written better throwaways (or covered 'Ozymandias,' either). Both Berry and Johnny Johnson the piano half of his sound for a quarter of a century have tricked up their styles without vitiating or cheapening them, and the result is a groove for all decades. Minor for sure, but what a surprise. Observer journalist Ron Hart named it among Berry's five best albums. In a retrospective review for AllMusic, Erlewine wrote that, despite conceding to contemporary music trends with a somewhat "bright and tight" production, Berry offered "three or four terrific songs and a bunch of enjoyable straight ahead rockers that aren't quite as memorable but sure sound good as they play".