Криптографиядағы есептеу модельдері мен қауіпсіздік тұжырымдары
Standard model (cryptography)
Криптографияда стандартты модель – қарсыластың уақыт және есептеу қуатымен ғана шектелетін есептеу моделі. Қауіпсіздік дәлелдеу қиын, сондықтан идеализация қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Криптографияда стандартты модель – қарсыластың тек уақыт пен есептеу қуатымен шектелген есептеу моделі. Басқа атаулары – қарапайым модель және негізгі модель. Криптографиялық схемалар көбінесе күрделілік туралы болжамдарға негізделген, олар кейбір мәселелерді, мысалы, көбейткіштерге жіктеуді, полиномдық уақытта шешу мүмкін емес деп мәлімдейді. Тек күрделілік болжамдарын пайдаланып қауіпсіз екені дәлелденген схемалар стандартты модельде қауіпсіз деп есептеледі. Стандартты модельде қауіпсіздікті дәлелдеу өте қиын, сондықтан көптеген дәлелдерде криптографиялық құралдар идеалданған нұсқалармен алмастырылады. Бұл техниканың ең көп таралған мысалы, кездейсоқ оракул моделі деп аталады, ол криптографиялық хэш-функцияны шынайы кездейсоқ функциямен алмастыруды қамтиды. Тағы бір мысал – жалпы топтық модель, онда қарсыластың тәжірибеде қолданылатын шекті өріс немесе эллипстік қисық топтарының орнына топтың кездейсоқ таңдалған кодировкасына қол жеткізуіне рұхсат беріледі. Басқа модельдер сенімді үшінші тараптарды алдаусыз кейбір міндеттерді орындау үшін шақырады; мысалы, ашық кілт инфрақұрылымы (PKI) моделі сертификациялау органының болуын талап етеді, ол адал болмаса, жалған сертификаттарды жасап, оларды қолтаңбаларды жасақтау үшін пайдалануға немесе шифрланған хабарларды оқу үшін «ортадағы адам» шабуылын жасауға болады. Бұл типтің басқа мысалдары – жалпы кездейсоқ тізбек моделі, онда барлық тараптар кездейсоқ түрде біркелкі таңдалған тізбекке қол жеткізе алады деп есептеледі, және оның жалпыламасы – жалпы сілтеме тізбек моделі, онда тізбек басқа ықтималдық таралымына сәйкес таңдалады. Бұл модельдер көбінесе интерактивті емес нөлдік білімді дәлелдеулер үшін (NIZK) қолданылады. Кейбір қолданбаларда, мысалы, Долев-Дворк-Наор шифрлау схемасында, нақты бір тараптың ортақ сілтеме тізбегін жасауы мағыналы, ал басқа қолданбаларда ортақ сілтеме тізбегін сенімді үшінші тарап жасауы керек. Бұл модельдерді арнайы параметрлерді қажет ететін модельдер деп атайды.
In cryptography the standard model is the model of computation in which the adversary is only limited by the amount of time and computational power available. Other names used are bare model and plain model. Cryptographic schemes are usually based on complexity assumptions, which state that some problems, such as factorization, cannot be solved in polynomial time. Schemes that can be proven secure using only complexity assumptions are said to be secure in the standard model. Security proofs are notoriously difficult to achieve in the standard model, so in many proofs, cryptographic primitives are replaced by idealized versions. The most common example of this technique, known as the random oracle model, involves replacing a cryptographic hash function with a genuinely random function. Another example is the generic group model, where the adversary is given access to a randomly chosen encoding of a group, instead of the finite field or elliptic curve groups used in practice. Other models used invoke trusted third parties to perform some task without cheating; for example, the public key infrastructure (PKI) model requires a certificate authority, which if it were dishonest, could produce fake certificates and use them to forge signatures, or mount a man in the middle attack to read encrypted messages. Other examples of this type are the common random string model, where it is assumed that all parties have access to some string chosen uniformly at random, and its generalization, the common reference string model, where a string is chosen according to some other probability distribution. These models are often used for non interactive zero knowledge proofs (NIZK). In some applications, such as the Dolev–Dwork–Naor encryption scheme, it makes sense for a particular party to generate the common reference string, while in other applications, the common reference string must be generated by a trusted third party. Collectively, these models are referred to as models with special setup assumptions.