Кіріспе
Бұл қалашықта бірнеше батпақтар бар, олардың кейбіреулері кең аумақты. Олардың ешқайсысы егіс шаруашылығына жарамсыз. Meadow және Alder төңірегі 1 фут (0 м) немесе одан да көп тереңдікке дейін суға толуы мүмкін, ал олар шөп шабуға жарамды. Жер беті көбінесе тегіс, тек топырағы екінші санатқа жататын биік жерлерде ғана емес. Бұл қалашық тығыз орманды, төмендіктегі жерлерде гемолок және Y. Birch, ал биік жерлерде қантты липа, W. Pine, бальзам және емен өседі. Астыңғы өсімдіктер көбінесе қалың болып, гемолок, жаңғақ және бальзамнан тұрады. Емен мен бальзам Meadow және Alder төңірегінің шеттерін, сондай-ақ көптеген өзендердің жағалауларын жабады. 1863 жылы федералды үкімет Жумп-Ривер қаласына айналатын жерлерге алғашқы патенттерді берді, соның ішінде Бартон У. Чейске Левитт өзені бойындағы 8 және 17 учаскелердегі 120 акр жерді берді. Чейс бұл жерді 1812 жылғы соғыста қызмет еткені үшін төлем ретінде жер құқығы алған Массачусетс милициясының Дэниел Стивенсінен сатып алған. Чарльз Б. Коулманға Левитт өзені бойындағы 8 учаскедегі тағы 120 акр жер берілді. Коулман бұл жер құқығын Black Hawk соғысында қызмет еткені үшін құқық алған Висконсин милициясының Джордж В. Джонстан сатып алған. 4 және 5 учаскелердегі (Джанке, Джонсон және Смит аудандары) 160 акр жер Жозеф В. Виггинске берілді. Виггинс бұл жер құқығын Black Hawk соғысында Иллинойс милициясында қызмет еткен Джон Р. Паттеннің мұрагерлерінен сатып алған. Ең ірі грантты Езра Корнелл алды, ол 1868 және 1869 жылдары жаңа Корнелл университетін қаржыландыруға көмектесу үшін көптеген тоқсандық учаскелерді алды. 1880 жылғы 6 шақырымдық картада болашақ Жумп-Риверде жолдар мен қоныстанғандар жоқ еді, ал сол карталар Висконсин орталық темір жолы бойында, әсіресе Медфорд маңындағы маңызды қоныстануды көрсетті: үйлер, ауылдық мектептер, ұңғылау фабрикалары және керуен жолдары. Болашақ Гилманның батысында да бірнеше адам Сары өзен бойында қоныстанды. Қоныстанбаған болашақ Жумп-Риверде 1880 жылы ең ірі жер иелері Корнелл университеті, В. Рамси, М. В. Симмондс және Висконсин орталық темір жолы болды. Медфорд арқылы темір жол салуды қаржыландыру үшін үкімет Висконсин орталыққа рельстердің екі жағындағы он сегіз шақырымдық жердің тақ нөмірленген учаскелерін берді, ал Жумп-Ривер сол жер грантының шетінде орналасқан. Барни мен Гертруда Бродер 1892 жылы қалаға алғаш келген қоныс аударушылар болды. Олардан кейін көп ұзамай басқалар да келді. Стенли, Меррилл және Филлипс темір жолы 1904 жылы қалаға жетті. 1911 жылғы Жумп-Ривер қалашығы болатын ауданның картасы көрсеткендей, жердің көп бөлігі әлі де ағаш өңдеу компанияларына тиесілі болды, бірақ бірнеше қоныс аударушылардың үйлері де болды. Бір жол қазіргі 73 тас жолының бағытымен жүріп, өзеннен солтүстікке қарай жалғасады. Сол жолдың оңтүстігінде Алламгаң мектебі орналасқан. Барни Бродэрдің үйі маңында Жумп-Ривердің шығысында ондай үйлер шашырап орналасқан. Тағы бірнеше үйлер қазіргі H округі өзенді кесіп өтетін батыс жағында орналасқан, бірақ қалғаны ағаш компаниясының жері, ал Солтүстік-Батыс ағаш компаниясы ең үлкен үлеске ие. 1923 жылы Жумп-Ривер қаласы қазіргі шекараларымен құрылды. Тас Жумп-Ривер қалалық әкімшілігі 1930 жылдардың басында Ұлы депрессия кезінде Жаңа келісімнің қаражатымен салынды. 1933 жылы Жумп-Ривер қаласының шығыс шетіндегі кесу Чекуамегон ұлттық орманның бөлігі деп белгіленді. 2007 жылы оңтүстік-шығыс бұрышындағы аудан Bear Creek Hemlocks мемлекеттік табиғи аймағы деп белгіленді. Онда екі ескі гемолок тоғайы бар.
120 acres along Levitt Creek in sections 8 and 17 to Barton W. Chase. Chase had apparently bought the land from Daniel Stevens of the Massachusetts Militia, who had been granted rights to the land as payment for serving in the War of 1812. Another 120 acres along Levitt Creek in section 8 to Charles B. Coleman. Coleman had apparently bought rights to the land from George W. Jones of the Wisconsin Militia, who had the rights for serving in the Black Hawk War. 160 acres near the Jump River in sections 4 and 5 (the Jahnke, Johnson and Smith neighborhoods) to Joseph W. Wiggins. Wiggins had bought rights to the land from the heirs of John R. Patten, who had served in the Illinois Militia in the Black Hawk War. The largest grantee was Ezra Cornell, who received many quarter sections in 1868 and 1869 to help finance the new Cornell University under the Morrill Land Grant Colleges Act. The plat map ca. 1880 of the 6 mile square that would become Jump River showed no roads or settlers yet, while the same set of maps already showed significant settlement along the Wisconsin Central Railroad especially around Medford: homesteads, rural schools, sawmills and wagon roads. Also out west of future Gilman, a few had settled along the Yellow River. In the unsettled future Jump River, the largest land holders in 1880 were Cornell University, W. Ramsay, M. W. Simmonds, and the Wisconsin Central Railroad. To finance building the railway up through Medford, the government gave the Wisconsin Central the odd numbered sections for eighteen miles on either side of the rails, and Jump River was just at the edge of that land grant. Barney and Gertrude Broeder were the first settlers in the town, arriving in 1892. Others soon followed. The Stanley, Merrill and Phillips Railway reached the town in 1904. The 1911 plat map of the area that would become Jump River Township shows most of the land still owned by logging companies, but a few settlers' homes. A road of some sort follows the current route of modern Highway 73 and then continues straight north across the river. Next to that road south of the river is the Allamang School. A dozen homes are sprinkled east of Jump River around Barney Broeder's. A few other homes are on the west end where modern County H crosses the river, but the rest is lumber company land, with the Northwestern Lumber Co. holding the lion's share. In 1923, the Town of Jump River was established with its current boundaries. The stone Jump River Town Hall was built in the early 1930s during the Great Depression with funds from the New Deal WPA. In 1933 the cut over east edge of the town of Jump River was designated part of the Chequamegon National Forest In 2007 an area in the southeast corner was designated the Bear Creek Hemlocks State Natural Area. Among a variety of flora, it contains two stands of old growth hemlock.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 36,0 шаршы миль (93,2 км²) құрайды, барлығы құрлық.
Демография
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 311 адам, 118 шаруашылық және 82 отбасы тұрды. Халық тығыздығы бір шаршы мильге 8,6 адам (3,3 км2) құрады. Тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы бір шаршы мильге 4,6 (1,8 км2) болды. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 96,78% ақ нәсілді, 1,93% американдық индейлер және 1,29% екі немесе одан көп нәсілді. 118 шаруашылықтың ішінде 27,1%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 56,8%-ы бірге тұратын жұбайлар, 4,2%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 29,7%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 24,6%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 10,2%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,64 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,22 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 26,7%-ы 18 жасқа дейінгілер, 5,8%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 27,0%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 25,7%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 14,8%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 41 жас болды. Әр 100 әйелге 106,0 еркек сай келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 115,1 еркек сай келді. Шаруашылықтың орташа табысы 29 167 доллар, ал отбасының орташа табысы 53 125 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 25 625 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 22 083 доллар болды. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 18 286 долларға тең. Халықтың 8,5%-ы және отбасылардың 4,9%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің арасында ешкім жоқ, ал 65 жастан асқандардың 6,1%-ы осы көрсеткіш бойынша төмен тұрды.