Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсбол және футбол ойыншысы (1877–1957)
American baseball and football player (1877–1957)
Эдвард Джеймс Аббатикио (15 сәуір, 1877 – 6 қаңтар, 1957) – итальяндық тегі бар бірінші жоғары лига бейсболшысы және кәсіби футболшы, хронологиялық және алфавиттік тәртіп бойынша ең алғашқы.
Edward James Abbaticchio (April 15, 1877 – January 6, 1957) was the first Major League Baseball player and first professional football player of Italian ancestry, both chronologically and alphabetically.
Бейсбол
Пенсильвания штатының Латроуб қаласында туған Аббатиччио негізінен шортстоп және екінші базалық ойыншы болды, бірақ ол сонымен қатар аутфилдте және үшінші базада да ойнады. Бейсбол карьерасын 1897 жылы Гринсбург, Пенсильвания қаласының жартылай кәсіби командасымен бастады. Көп ұзамай, 1897 жылдың 4 қыркүйегінде Ұлттық лигадағы Филадельфия Филлиз үшін өзінің Бас лигасындағы дебютын жасады. Ол сол маусымда Филлиз үшін үш ойын ойнады және олар үшін тағы 25 ойынға қатысты. 1899 жылы ол Батыс лигасында Миннеаполис Миллерс үшін, ал 1900 жылы Миллерс және Милуоки Брюэрс үшін Американдық ассоциацияда ойнады. 1905 және 1906 жылдары Аббатиччио Оңтүстік лигасының Нэшвилл Вольс командасында ойнауға көшті. Осы екі маусымда ол лигадағы үздік ойнаушы атанды, орташа көрсеткіші .360 және .367 болды. Келесі екі жыл бойы ол Бостон Бейнейтерс үшін Ұлттық лигасында ойнады. Бастапқыда ол 1904 жылы бейсболды тастап, Латробта қонақ үй ашуды жоспарлады. Бір жылдан кейін Питтсбург Пираттары Аббатиччионы 1907 жылғы маусымда оларға қосылуға көндірді. Ол 1910 жылғы маусымға дейін Пираттармен бірге қалды, содан кейін Бостон Довс-ке қосылды. Питтсбургта ойнаған кезінде Эд Пираттардың 1909 жылғы Әлем сериясіндегі командасының құрамында болды. Алайда, Әлем сериясінде ол жалғыз соққысында, резервтік ойыншы ретінде соққыға ұшырады. Бірақ, алдыңғы маусымда, 4 қазан күні Эд Чикаго Кубс-қа қарсы ойында допты трибунаға соқты, бірақ төреші Хэнк О’Дэй оны бұрыс деп есептеді. Ол судья Мерклдің қатесін де шешкен еді. Пираттар бұл шешімге қарсылық білдірді, себебі бұл гол немесе үш базалық соққы болуы мүмкін еді, соның нәтижесінде теңестірулік ұпайға қол жеткізілді. Егер Пираттар ойынды жеңген болса, олар 1908 жылғы Ұлттық лиганың жеңімпазы атанған болар еді. Оқиға аңызға айналды, онда Аббатиччионың соққан добы трибунадағы әйелге тиіп, ауруханаға түсуіне және оның Кубс-қа қарсы сотқа жүгінуіне себеп болды. Алайда, сот ісінің шындық еместігі дәлелденді. Аббатиччио Пираттардың көрнекті ойыншысы Хонус Вагнермен жақын дос болды. Екеуі де Пираттардың ішкі алаңында бірге ойнады. Вагнер бірде Аббатиччионы "онымен бірге ойнауға мәртебелі болған керемет екінші базалық ойыншы" деп атады. Вагнер сондай-ақ ол "бейсболға, Питтсбургке және Латробтың туған жеріне үнемі үлкен үлес қосып келеді" деді. Статистикалық көрсеткіштері бойынша, ол орташадан жоғары алаң қорғаушы және база ұрлауда жақсы ойыншы болды. Тоғыз маусымдағы 855 ойында Аббатиччио .254 орташа ұпай жинады (3044 соққыда 772 ұпай), 355 рет жүгіріп өтті, 43 үш базалық соққы, 11 хоум-ран, 324 RBI, 142 база ұрлады және 289 рет базаға шықты. Алаңда қорғаныс көрсеткіші .931 болды.
Born in Latrobe, Pennsylvania, Abbatticchio was primarily a shortstop and second baseman, though he also saw playing time in the outfield and at third base. He began his baseball career with a semi professional team from Greensburg, Pennsylvania in Shortly afterwards, he made his Major League debut, in the National League, on September 4, 1897, for the Philadelphia Phillies. He played in three games for the Phillies that season and played another 25 for them in In 1899, he played in the Western League for the Minneapolis Millers and in 1900 in the American Association for the Millers and the Milwaukee Brewers. For the and seasons, Abbaticchio moved on to play with the Nashville Vols of the Southern Association. During those two seasons, he led the league in batting with averages of .360 and .367, respectively. For the next two years, he played once again in the National League for the Boston Beaneaters. He had initially decided to leave baseball in , choosing instead to run a hotel in Latrobe. A year later, the Pittsburgh Pirates convinced Abbaticchio to join them for their 1907 season. He then stayed with Pirates until the 1910 season, when he joined the Boston Doves. During his time in Pittsburgh, Ed played on the Pirates' 1909 World Series team. However, in the World Series he struck out in his only at bat, as a pinch hitter. However, the season prior, on October 4, Ed hit a ball into the stands in game against the Chicago Cubs, which was called foul by umpire Hank O'Day, who also ruled on the infamous Merkle's Boner. The Pirates protested the call which would have been a possible home run or triple, and brought the tying run to the plate. Had the Pirates won the game, they would've also captured the 1908 National League pennant. The hit eventually evolved into an urban legend that had Abbaticchio's foul ball striking a woman in the stands, to where she required hospital care, and which resulted in her filing a lawsuit against the Cubs. The story of the lawsuit has since been debunked as fiction. Abbaticchio was a good friend of Pirates great Honus Wagner. The two played alongside each other in the Pirate infield. Wagner once called Abbaticchio a "great second baseman with whom he had the honor to play with. " Wagner also went on to say that he was "an ever lasting credit to baseball, to Pittsburgh, and his home section of Latrobe." Statistically was an above average fielder and base thief. In 855 games over nine seasons, Abbaticchio posted a .254 batting average (772 for 3044) with 355 runs, 43 triples,11 home runs, 324 RBI, 142 stolen bases and 289 bases on balls. Defensively, he recorded an overall .931 fielding percentage.
Футбол
Бейсболдан басқа, Аббатиччо кәсіби футболшылардың алғашқы толқынының бірі болды. Ол 1895 жылы Латроуб атлетикалық қауымдастығында кәсіби футбол карьерасын бастады және Латроуб үшін әр ойынға 50 доллар алды. Ол фулбек және кикер ретінде танымал болды. 1896 жылы Аббатиччо 23 ярдтық алаңға гол соқты, бұл Латроубтың Батыс Вирджиния таушыларына қарсы 5:0 есебімен жеңіске жетуіне көмектесті. Маусым аяқталғаннан кейін Аббатиччо және Джон Браллиер, Гарри Райан сияқты бірнеше Латроуб ойыншылары Пенсильвания штатының Панксатони қаласына сапар шегіп, сол қаланың жергілікті командасы үшін Дубуа командасына қарсы ойнады. Ойын 12 минутқа созылды, содан кейін төбелес ойынды тоқтатты, Панксатони 12:0 есебімен көш бастады. 1897 жылы Аббатиччо Питтсбург атлетикалық клубына қарсы бірнеше алаңға гол соқты, нәтижесінде Латроуб 47:0 есебімен жеңіске жетті, ал Питтсбург атлетикалық клубы тарихындағы ең ауыр жеңіліске ұшырады. Маусым соңында Питтсбургтегі футбол сарапшысы аймақтың әуесқой, кәсіби және колледж командаларынан Батыс Пенсильванияның үздік командасын іріктеді. Аббатиччо және тағы екі Латроуб ойыншысы – Гарри Райан мен Уолтер Окесон командаға енді. 1899 жылдың 30 қарашасында, Алғыс айту күніне арналған Индиана Нормал мектебімен (қазіргі Индиана Пенсильвания университеті) өткен ойында Аббатиччо Латроубтың 35:0 есебімен жеңіске жетуіне үлкен үлес қосты. 1900 жылы Гринсбург атлетикалық қауымдастығымен өткен екі ойындық серияда ол бірінші ойында 23 ярдтық жеңіс голын соқты. Ал екінші ойында Аббатиччо 12 ярдтық алаңға гол соқты, тачдаун жасады және Латроубтың 11:0 есебімен жеңіске жетуіне көмектесетін гол соқты. Филдинг Х. Йост оған алғашқы спиральды пас беруді ойлап тапқандығын айтады, бұл доптың әлдеқайда алысқа ұшуына мүмкіндік берді. Ол 1957 жылы Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында қайтыс болды.
Outside of baseball, Abbatticchio was also among the first wave of professional football players. He began his professional football career with the Latrobe Athletic Association in 1895 and was paid $50 a game for Latrobe. He starred as a fullback and kicker. In 1896, Abbatticchio kicked a 23 yard field goal to help give Latrobe a 5 0 win over the West Virginia Mountaineers. After their season ended, Abbatticchio and several Latrobe players such as John Brallier and Harry Ryan traveled to Punxsutawney, Pennsylvania and played for that town's local team against a team from DuBois. The game lasted only 12 minutes before a riot ended play with Punxsutawney leading, 12 0. In 1897, Abbatticchio reportedly kicked several field goals against the Pittsburgh Athletic Club, which resulted in a 47 0 Latrobe win, and the worst defeat in the Pittsburgh Athletic Club team's history. At the season's end, a Pittsburgh base football expert picked an all western Pennsylvania team from among the area's amateur, professional, and college teams. Abbatticchio and two other Latrobe players, tackle Harry Ryan and end Walter Okeson, were chosen to the team. On November 30, 1899, during a Thanksgiving Day game against Indiana Normal School (today Indiana University of Pennsylvania), Abbaticchio was noted for his runs in a 35 0 Latrobe win. In 1900, in a two game series against the Greensburg Athletic Association, he was credited for a 23 yard game winning field goal kick in the first game. Meanwhile, in the second game, Abbatticchio kicked 12 yard field goal, scored a touchdown, and kicked a goal after, in an 11 0 Latrobe win. He is credited by Fielding H. Yost with developing the first spiral punt, enabling the ball to travel farther. He died in Fort Lauderdale, Florida in 1957.