Кіріспе
Луций Бенджамин Апплинг (2 сәуір 1907 – 3 қаңтар 1991) – «Ескі ауыртпалықтар мен сырқыраулар» деген лақап атымен танымал американдық кәсіби бейсбол ойыншысы, қорғаушы. 20 маусым бойы Чикаго Уайт Сокс (1930–1950) командасы сапында Ұлттық бейсбол лигасынде өнер көрсетті. 1964 жылы Бейсбол Даңқы залына сайланды. Солтүстік Каролина штатында дүниеге келген Апплинг Оглеторп колледжінде қысқа ғана уақыт оқыды. 1930 жылы Атланта Крэкерс командасымен келісімшарт жасап, сол жылы Чикаго Уайт Сокс командасының құрамында дебют жасады. 1944 және 1945 жылдары Екінші дүниежүзілік соғыста қызмет өттеу үшін карьерасына үзіліс берді. 1950 жылға дейін Чикагода ойнады, содан кейін көп жыл бойы кіші лигада менеджерлік және жоғары лигада жаттықтырушылық қызметтерін атқарды. 1967 жылы бір рет бас жаттықтырушы міндетін уақытша атқарды. 1991 жылы Грузия штатында қайтыс болды.
Lucius Benjamin Appling (April 2, 1907 – January 3, 1991), nicknamed "Old Aches and Pains" was an American professional baseball shortstop who played 20 seasons in Major League Baseball for the Chicago White Sox (1930–1950). He was elected to the Baseball Hall of Fame in 1964. Born in North Carolina, Appling briefly attended Oglethorpe College. He was signed by the minor league Atlanta Crackers in 1930 and debuted with the Chicago White Sox later that year. He interrupted his career to serve in World War II in 1944 and 1945. He played for Chicago until 1950, then was a minor league manager and major league coach for many years. He served one stint as an interim major league manager in 1967. He died in Georgia in 1991.
Ерте өмір және мансап
Апплинг Солтүстік Каролина штатының Хай-Пойнт қаласында дүниеге келген. Ол Атлантадағы Фултон орта мектебінде оқыды. Кейін ол бұрын сол жақ қолымен ойнайтынын, әкесімен ортақ қасиет екенін, бірақ жоғары сыныпқа дейін осылай ойнағанын айтты. Одан кейін ол оң жақ қолымен ойнауға көшкенін, себебі шортстоп позициясында ойнағысы келгенін мәлімдеді. Апплинг Атлантадағы Оглеторп колледжінде екі жыл оқыды. 1930 жылы Оглеторп бейсбол командасы 15 ойындық маусымда жеңіліске ұшырамады; Оглеторптағы соңғы ойынында Апплинг Мерсер университетіне қарсы үш хоум-ран соқты. Сол жылы Апплинг Оңтүстік лигасының «Атланта Крекерс» командасымен келісім жасады. Ол алғашқы жылы жақсы соққы берді, бірақ 104 ойында 42 қателік жіберді. Басында «Чикаго Кабс» командасы оған қызығушылық танытты, бірақ онымен келісімге келмеді, ал «Уайт Сокс» командасы оны «Крекерс» командасынан 20 000 долларға сатып алды.
Ерте мансап
1930 жылы Апплинг "Уайт Сокс" командасы үшін бар болғаны алты ойында ойнады. 1931 жылы 96 ойында .232 үлесіммен ойнады. 1933 жылы оның орташа көрсеткіші .274-тен .322-ге дейін көтерілді, бұл оның қатарынан тоғыз маусымдық .300-ден жоғары көрсеткіштің біріншісі болды.
Кейінгі мансап
1937 жылы Апплинг көрсеткіші .317 болды, ал «Уайт Сокс» командасы Американ лигасында үшінші орынды иеленді. 1938 жылы ол 81 ойынға қатысты, бірақ аяғы сынғандықтан маусымның көп бөлігін қатыса алмады. 1940 жылы Апплинг карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – 13 үш базалық соққымен .348 ұпай жинады. 1943 жылы Апплинг .328 орташа көрсеткішімен тағы бір соққы беру чемпионатында жеңіске жетті және сол жылы лигадағы OBP көрсеткіші бойынша да көшбасшы атанды (.419). Ол командаластары арасында шағын ауруларымен – арқасының ауыруы, әлсіз иығы, тізе зақымдары немесе білезігінің бұрылуы сияқты шағымдарымен танымал болды. Бұл шағымдардың көп бөлігі көрініс үшін болғанымен, оған «Ескі Аурулар» және «Либби» деген есімдер берілді, екіншісі блюз әншісі Либби Холманның құрметіне аталды. «Егер Апплинг жаңа ем табудың жолын таппаса, оның үнемі шағымдануы командаластарына шыдамсыздық тудырар еді», - деп жазды Роберт Макг. Томас кіші «Нью-Йорк Таймс» газеті үшін. «Ол қарсылас питчерлерге 2749 соққы берді, олардың 587-сінен басқасының барлығы да бір базалық соққылар болды».
Кейінгі өмірі
Апплинг ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін сәтті кіші лигалық менеджер болды, Оңтүстік лигасының «Мемфис» және Американдық лигасының «Индианаполис» командаларымен жеңіске жетті, ал 1952 жылы кіші лигалардың үздік менеджері атанды. 1954 жылдан бастап ол «Ричмонд Виргиниянс» командасын басқарды, бұл Халықаралық лигадағы AAA класты команда болатын, 1958 жылы «Нью-Йорк Янкиз» клубымен байланыс жасады, бірақ 1964 жылдан кейін команда «Толедо Мад Хенс» болып өзгерді. Апплингтің жоғары лигада менеджерлік тағайындалу мүмкіндігі 1967 жылы «Канзас-Сити Атлетикс» командасында Альвин Даркқа орнына келгенде болды, нәтижесінде ол жоғары лигада 10-30 есебімен жеңіліске ұшырады. Апплинг 1960-шы және 1970-ші жылдардың басында «Кливленд Индианс», «Детройт Тайгерс», «Балтимор Ориолс», «Атлетикс» және «Уайт Сокс» командаларының бапкері болды. 1970 жылы Американың Бейсбол жазушылар қауымдастығының Чикаго бөлімі Апплингті «Уайт Сокс» тарихындағы ең ұлы ойыншы деп мойындады. 1981 жылы Лоуренс Риттер мен Дональд Хониг оны «Барлық уақыттың 100 ең ұлы бейсболшысы» кітабына енгізді. 1982 жылдың 19 шілдесінде Апплинг Вашингтондағы Роберт Ф. Кеннеди ескерткіш стадионында өткен 1982 жылғы «Cracker Jack Old Timers» ойынында (1982-1990) қатысты, онда 75 жастағы Даңқ залының шортстопы бірінші иннингте Уоррен Спаннан хоум-ран соқты, доп сол жақ трибунасына 265 футқа дейін ұшып кетті. 1991 жылдың 3 қаңтарында, Атланта командасының бапкерлік штабынан зейнеткерлікке шыққаннан кейін екі күн өткен соң, Апплинг Грузия штатының Камминг қаласындағы ауруханада ішек қантамырларының аневризмасынан зардап шекті. Ол шұғыл операция кезінде қайтыс болды.